Specjalne ostrzeżenia
Zocor 80

Symwastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, niesie ryzyko miopatii manifestującej się bólami mięśni, tkliwością i osłabieniem, z towarzyszącym wzrostem aktywności kinazy kreatynowej (CK) powyżej 10-krotnej górnej granicy normy. Miopatia może przejść w rabdomiolizę z ostrą niewydolnością nerek, a w rzadkich przypadkach prowadzić do zgonu. Ryzyko to jest dawkozależne: częstość miopatii wynosi 0,03% przy dawce 20 mg/dobę, 0,08% przy 40 mg/dobę i 0,61% przy 80 mg/dobę, a u pacjentów po zawale serca leczonych 80 mg/dobę – około 1,0%. Wysokie stężenia symwastatyny i jej metabolitów w osoczu, często wynikające z interakcji lekowych (np. z inhibitorami CYP3A4, gemfibrozylem, cyklosporyną), zwiększają ryzyko miopatii. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z genotypem SLCO1B1 c.521T>C, u których ryzyko miopatii przy dawce 80 mg może sięgać 15% (genotyp CC). Monitorowanie aktywności CK przed i w trakcie leczenia, zwłaszcza przy dawce 80 mg, jest kluczowe, a leczenie należy przerwać przy wzroście CK powyżej 5-krotnej normy lub nasilonych objawach mięśniowych.

Miopatia i rabdomioliza – mechanizm, ryzyko i monitorowanie

Symwastatyna, podobnie jak inne inhibitory reduktazy HMG-CoA, może wywoływać miopatię objawiającą się bólami mięśni, tkliwością lub osłabieniem mięśniowym, którym towarzyszy zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej (CK) ponad 10-krotnie powyżej górnej granicy wartości prawidłowej. Należy zaznaczyć, że miopatia może przekształcić się w rabdomiolizę z ostrą niewydolnością nerek spowodowaną mioglobinurią lub bez niej. W rzadkich przypadkach odnotowano zgony z powodu tych powikłań.1

Wysokie stężenie inhibitorów reduktazy HMG-CoA w osoczu zwiększa ryzyko wystąpienia miopatii. Podwyższone stężenia symwastatyny i kwasu symwastatyny w osoczu mogą być częściowo spowodowane interakcjami z innymi lekami, które zakłócają metabolizm symwastatyny i/lub szlaki transporterów.2

Zależność ryzyka miopatii od dawki

Ryzyko wystąpienia miopatii i/lub rabdomiolizy jest zależne od dawki symwastatyny. Według danych z badań klinicznych, gdzie średni czas obserwacji wynosił co najmniej 4 lata, częstość występowania miopatii wyniosła:3

  • 0,03% przy dawce 20 mg na dobę
  • 0,08% przy dawce 40 mg na dobę
  • 0,61% przy dawce 80 mg na dobę

W badaniach klinicznych pacjenci byli ściśle monitorowani i nie otrzymywali produktów leczniczych, które mogłyby powodować interakcje. Warto zaznaczyć, że w badaniu klinicznym z udziałem pacjentów po przebytym zawale mięśnia sercowego leczonych dawką 80 mg na dobę (średni okres obserwacji 6,7 roku), częstość występowania miopatii wyniosła około 1,0%, w porównaniu z 0,02% u pacjentów leczonych dawką 20 mg na dobę. Około połowa przypadków miopatii wystąpiła w pierwszym roku leczenia, a w każdym kolejnym roku częstość wynosiła około 0,1%.4

Szczególne zalecenia dotyczące stosowania dawki 80 mg

Ryzyko wystąpienia miopatii jest znacznie większe u pacjentów stosujących symwastatynę w dawce 80 mg w porównaniu z innymi schematami leczenia statynami o podobnej skuteczności w obniżaniu stężenia cholesterolu LDL. Z tego powodu dawkę 80 mg należy stosować jedynie u pacjentów:5

  • z ciężką hipercholesterolemią
  • z wysokim ryzykiem powikłań sercowo-naczyniowych
  • gdy cel leczenia nie został osiągnięty za pomocą niższych dawek
  • gdy spodziewane korzyści przewyższają potencjalne ryzyko

U pacjentów przyjmujących symwastatynę w dawce 80 mg, którzy wymagają jednoczesnego podania produktu leczniczego wchodzącego w interakcję, należy zastosować niższą dawkę symwastatyny lub rozważyć alternatywny schemat leczenia oparty na statynie o mniejszym potencjale interakcji.6

Czynniki genetyczne a ryzyko miopatii

Zmniejszona aktywność wątrobowych białek transportujących aniony organiczne (OATP) może zwiększać ogólnoustrojową ekspozycję na kwas symwastatyny, podnosząc ryzyko wystąpienia miopatii i rabdomiolizy. Zmniejszenie aktywności tych białek może wynikać z inhibicji przez leki wchodzące w interakcje (np. cyklosporynę) lub występować u pacjentów będących nosicielami genotypu SLCO1B1 c.521T>C.9

Oznaczanie aktywności kinazy kreatynowej (CK)

Przy interpretacji wyników oznaczeń aktywności kinazy kreatynowej należy pamiętać, że badanie to nie powinno być wykonywane:10

  • po męczącym wysiłku fizycznym
  • gdy istnieją inne czynniki mogące powodować zwiększenie aktywności CK

Jeżeli początkowa aktywność CK jest znacznie zwiększona (ponad 5-krotnie powyżej górnej granicy wartości uznanej za prawidłową), należy powtórzyć badanie po 5-7 dniach w celu potwierdzenia wyników.11

Zalecenia przed rozpoczęciem leczenia

Przed rozpoczęciem stosowania symwastatyny lub w przypadku zwiększenia jej dawki, należy poinformować wszystkich pacjentów o ryzyku wystąpienia miopatii. Pacjenci powinni zostać pouczeni, aby natychmiast zgłosili się do lekarza w przypadku wystąpienia niewyjaśnionych bólów mięśni, ich nadmiernej wrażliwości na dotyk lub osłabienia.12

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z czynnikami predysponującymi do wystąpienia rabdomiolizy. W celu ustalenia referencyjnej wartości wyjściowej, aktywność CK należy oznaczać przed rozpoczęciem leczenia w następujących przypadkach:13

  • podeszły wiek (≥65 lat)
  • płeć żeńska
  • zaburzenia czynności nerek
  • oporna na leczenie lub nieleczona niedoczynność tarczycy
  • indywidualny lub rodzinny wywiad świadczący o dziedzicznych zaburzeniach ze strony układu mięśniowego
  • wcześniejsze wystąpienie toksycznego działania statyn lub fibratów na mięśnie
  • uzależnienie od alkoholu

W powyższych przypadkach należy dokładnie rozważyć stosunek spodziewanych korzyści leczenia do potencjalnego ryzyka oraz zaleca się ścisłe monitorowanie stanu pacjenta. Jeśli u pacjenta wcześniej wystąpił szkodliwy wpływ statyn lub fibratów na mięśnie, leczenie symwastatyną należy rozpoczynać bardzo ostrożnie.14

Jeśli początkowa aktywność CK znacznie przekracza górną granicę wartości uznawanej za prawidłową (ponad 5-krotnie), nie należy rozpoczynać leczenia symwastatyną.15

Monitorowanie podczas leczenia

W przypadku wystąpienia bólów mięśni, osłabienia lub kurczy mięśni podczas leczenia statynami, należy oznaczyć aktywność CK. Stosowanie symwastatyny należy przerwać, jeżeli aktywność CK jest znacznie podwyższona (ponad 5-krotnie powyżej górnej granicy wartości uznawanej za prawidłową) u pacjenta, który nie wykonywał forsownego wysiłku fizycznego.16

Należy rozważyć odstawienie symwastatyny, nawet jeśli aktywność CK nie przekracza 5-krotnie górnej granicy wartości uznawanej za prawidłową, ale niepożądane objawy ze strony mięśni są nasilone i powodują codzienny dyskomfort. Jeśli istnieje podejrzenie miopatii, leczenie należy przerwać.17

Immunozależna miopatia martwicza (IMNM)

Bardzo rzadko zgłaszano przypadki immunozależnej miopatii martwiczej (IMNM) podczas stosowania statyn lub po zakończeniu leczenia. Cechy kliniczne IMNM to:18

  • utrzymujące się osłabienie mięśni proksymalnych
  • zwiększona aktywność kinazy kreatynowej w surowicy, utrzymująca się mimo przerwania leczenia statynami

Jeśli objawy mięśniowe ustąpiły i aktywność CK powróciła do normy, można rozważyć ponowne podanie statyny w najmniejszej skutecznej dawce, przy ścisłym monitorowaniu stanu pacjenta.19

U pacjentów leczonych symwastatyną w dawce 80 mg zaleca się okresowe oznaczanie aktywności CK, co może pomóc w identyfikacji subklinicznych przypadków miopatii. Należy jednak pamiętać, że nie ma pewności, czy takie monitorowanie pozwoli uniknąć rozwoju miopatii.20

Leczenie symwastatyną należy przerwać na kilka dni przed planowanym dużym zabiegiem chirurgicznym oraz gdy konieczne jest podjęcie innego leczenia internistycznego lub chirurgicznego.21

Interakcje lekowe a ryzyko miopatii

Ryzyko miopatii i rabdomiolizy znacznie wzrasta podczas jednoczesnego stosowania symwastatyny z następującymi lekami:22

Przeciwwskazania związane z interakcjami lekowymi

Jednoczesne stosowanie symwastatyny jest przeciwwskazane z następującymi lekami:23

  • Silnymi inhibitorami CYP3A4, takimi jak:
    • itrakonazol, ketokonazol, pozakonazol, worykonazol (leki przeciwgrzybicze)
    • erytromycyna, klarytromycyna, telitromycyna (antybiotyki)
    • inhibitory proteazy wirusa HIV (np. nelfinawir)
    • boceprewir, telaprewir (leki przeciwwirusowe)
    • nefazodon (lek przeciwdepresyjny)
    • produkty lecznicze zawierające kobicystat
  • Gemfibrozylem (lek zmniejszający stężenie lipidów)
  • Cyklosporyną (lek immunosupresyjny)
  • Danazolem (syntetyczny hormon steroidowy)

Jeśli leczenie silnymi inhibitorami CYP3A4 jest konieczne, należy na ten czas przerwać podawanie symwastatyny i rozważyć zastosowanie alternatywnej statyny o mniejszym potencjale interakcji.24

Ograniczenia dawkowania w terapii skojarzonej

Stosując symwastatynę z określonymi lekami, należy przestrzegać następujących ograniczeń dawkowania:25

Lek stosowany jednocześnie z symwastatyną Maksymalna dopuszczalna dawka symwastatyny
Amiodaron, amlodypina, werapamil, diltiazem 20 mg na dobę
Lomitapid (u pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną) 40 mg na dobę
Fibraty (z wyjątkiem fenofibratu) 10 mg na dobę
Elbaswir, grazoprewir 20 mg na dobę

Należy zachować szczególną ostrożność podczas jednoczesnego stosowania symwastatyny z:26

  • Inhibitorami CYP3A4 o słabszym działaniu: flukonazolem, werapamilem, diltiazemem
  • Fenofibratami – każdy z tych leków podawany w monoterapii może wywołać miopatię
  • Daptomycyną – zgłaszano przypadki miopatii i/lub rabdomiolizy podczas jednoczesnego stosowania

Szczególne ostrzeżenie dotyczące kwasu fusydowego

Symwastatyny nie wolno stosować jednocześnie z kwasem fusydowym podawanym ogólnoustrojowo ani przez 7 dni po zakończeniu jego stosowania. U pacjentów, u których podawanie ogólnoustrojowo kwasu fusydowego jest konieczne, leczenie statynami należy przerwać na cały okres terapii kwasem fusydowym.27

Zgłaszano przypadki rabdomiolizy (w tym ze skutkiem śmiertelnym) u pacjentów otrzymujących kwas fusydowy jednocześnie ze statynami. Pacjent powinien zostać poinformowany, aby niezwłocznie zgłosił się do lekarza w przypadku wystąpienia objawów osłabienia, bólu lub tkliwości mięśni.28

Leczenie statynami można wznowić po upływie siedmiu dni od podania ostatniej dawki kwasu fusydowego. W wyjątkowych okolicznościach, gdy konieczne jest długotrwałe podawanie ogólnoustrojowo kwasu fusydowego (np. w leczeniu ciężkich zakażeń), jednoczesne stosowanie symwastatyny można rozważyć wyłącznie w indywidualnych przypadkach, pod ścisłym nadzorem lekarza.29

Niacyna i acypimoks

Obserwowano rzadkie przypadki miopatii/rabdomiolizy związane z jednoczesnym stosowaniem inhibitorów reduktazy HMG-CoA z niacyną (kwasem nikotynowym) w dawkach modyfikujących stężenie lipidów (≥1 g/dobę). Każdy z tych leków stosowany w monoterapii może powodować miopatię.30

W badaniu klinicznym z udziałem pacjentów wysokiego ryzyka sercowo-naczyniowego z dobrze kontrolowanym poziomem cholesterolu LDL, nie stwierdzono dodatkowych korzyści dla układu krążenia po dodaniu niacyny (≥1 g/dobę) do leczenia symwastatyną. Lekarze rozważający terapię skojarzoną symwastatyną i niacyną lub lekami zawierającymi niacynę w dawkach modyfikujących stężenie lipidów powinni:31

  • dokładnie ocenić potencjalne korzyści i ryzyko takiego leczenia
  • ściśle monitorować pacjentów pod kątem objawów bólu mięśni, tkliwości lub osłabienia mięśni, zwłaszcza w pierwszych miesiącach leczenia i przy zwiększaniu dawki któregokolwiek z leków

Nie zaleca się jednoczesnego podawania symwastatyny z niacyną (kwasem nikotynowym) w dawkach modyfikujących stężenie lipidów (≥1 g/dobę) pacjentom pochodzenia azjatyckiego.32

Acypimoks jest pod względem budowy podobny do kwasu nikotynowego. Chociaż acypimoks nie został przebadany, ryzyko działania toksycznego na mięśnie może być podobne jak w przypadku niacyny.33

Wpływ na wątrobę

W badaniach klinicznych u niektórych dorosłych pacjentów leczonych symwastatyną obserwowano utrzymujące się zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy (ponad 3-krotnie powyżej górnej granicy wartości uznanej za prawidłową). Po odstawieniu symwastatyny aktywność aminotransferaz zwykle powoli wracała do wartości sprzed leczenia.34

Monitorowanie czynności wątroby

Zaleca się wykonywanie badań oceniających czynność wątroby u wszystkich pacjentów:35

  • przed rozpoczęciem stosowania leku
  • następnie, gdy będzie to wskazane klinicznie

U pacjentów, u których wymagane jest stosowanie symwastatyny w dawce 80 mg, zaleca się następujący schemat monitorowania:36

  • dodatkowy test przed zmianą dawkowania
  • 3 miesiące po zmianie dawkowania na 80 mg
  • następnie okresowo (np. co pół roku) w pierwszym roku leczenia

Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów, u których stwierdza się zwiększenie aktywności aminotransferaz. U tych pacjentów należy:37

  • niezwłocznie powtórzyć badania
  • przeprowadzać badania częściej
  • odstawić lek, jeśli następuje dalsze zwiększanie aktywności aminotransferaz, zwłaszcza do wartości trzykrotnie większych od górnej granicy normy i utrzymuje się

Należy pamiętać, że aktywność aminotransferazy alaninowej (AlAT) może pochodzić z tkanki mięśniowej, dlatego wzrost aktywności AlAT wraz ze wzrostem aktywności CK może wskazywać na miopatię.38

W okresie porejestracyjnym zgłaszano rzadkie przypadki niewydolności wątroby zakończone zgonem lub bez skutku śmiertelnego u pacjentów przyjmujących statyny, w tym symwastatynę. Jeżeli podczas leczenia produktem leczniczym Zocor wystąpi ciężkie uszkodzenie wątroby z objawami klinicznymi i/lub hiperbilirubinemią czy żółtaczką, należy niezwłocznie przerwać leczenie. Jeżeli nie można ustalić innej przyczyny zaburzeń, nie należy wznawiać leczenia.39

Produkt leczniczy należy stosować ostrożnie u osób spożywających znaczne ilości alkoholu.40

Inne ostrzeżenia i środki ostrożności

Cukrzyca

Istnieją dane wskazujące, że statyny mogą podnosić stężenie glukozy we krwi. U niektórych pacjentów z wysokim ryzykiem rozwoju cukrzycy mogą one wywołać hiperglikemię wymagającą wprowadzenia leczenia przeciwcukrzycowego. To ryzyko jest jednak równoważone przez zdolność statyn do zmniejszania ryzyka chorób naczyniowych i nie powinno stanowić powodu do przerwania terapii.41

U pacjentów z grupy ryzyka (poziom glukozy na czczo 5,6-6,9 mmol/l, BMI >30 kg/m², podwyższony poziom triglicerydów, nadciśnienie) należy prowadzić obserwację kliniczną i monitorować parametry biochemiczne zgodnie z lokalnymi wytycznymi.Śródmiąższowa choroba płuc

Pojedyncze przypadki śródmiąższowej choroby płuc zgłaszano podczas stosowania niektórych statyn, szczególnie w terapii długotrwałej. Objawy mogą obejmować:43

  • duszność
  • suchy kaszel
  • pogorszenie stanu ogólnego (zmęczenie, zmniejszenie masy ciała, gorączka)

Jeśli istnieje podejrzenie, że u pacjenta rozwinęła się śródmiąższowa choroba płuc, należy zakończyć leczenie statyną.44

Miastenia rzekomoporaźna i miastenia oczna

W nielicznych przypadkach odnotowano, że statyny mogą indukować de novo lub nasilać wcześniej istniejącą miastenię rzekomoporaźną lub miastenię oczną. W przypadku nasilenia objawów należy przerwać stosowanie produktu Zocor. Zgłaszano przypadki nawrotów po ponownym podaniu tej samej lub innej statyny.45

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Bezpieczeństwo i skuteczność symwastatyny u pacjentów w wieku 10-17 lat z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną oceniano w kontrolowanym badaniu klinicznym. Uczestnikami byli chłopcy w fazie II i powyżej wg skali Tannera oraz dziewczęta, u których minął co najmniej jeden rok od pierwszej miesiączki.46

Profil działań niepożądanych u pacjentów leczonych symwastatyną był zasadniczo podobny do profilu u pacjentów otrzymujących placebo. Dawek większych niż 40 mg nie badano w tej populacji. W tym ograniczonym badaniu kontrolowanym nie stwierdzono wykrywalnego wpływu na wzrost, dojrzewanie płciowe u chłopców i dziewcząt, ani na długość cyklu miesiączkowego u dziewcząt.47

Dziewczęta w wieku rozrodczym należy poinformować o odpowiednich metodach zapobiegania ciąży podczas leczenia symwastatyną. U pacjentów poniżej 18. roku życia nie przeprowadzono badań dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa leczenia dłuższego niż 48 tygodni. Długotrwały wpływ leku na dojrzewanie fizyczne, umysłowe i płciowe pozostaje nieznany.49

Nietolerancja laktozy

Zocor zawiera laktozę, dlatego nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.50

  1. 26.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl