Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Zelefion

Terbinafina w postaci chlorowodorku, stanowiąca substancję czynną produktu leczniczego Zelefion, została poddana kompleksowym badaniom przedklinicznym w celu oceny jej bezpieczeństwa. Badania te objęły analizę toksyczności przewlekłej, potencjału rakotwórczego, genotoksyczności oraz wpływu na reprodukcję i rozwój płodu.¹

Toksyczność przewlekła

W badaniach długoterminowych trwających do 1 roku, przeprowadzonych na szczurach i psach, nie zaobserwowano istotnych klinicznie objawów toksyczności po podaniu doustnym terbinafiny w dawkach do około 100 mg/kg masy ciała na dobę. W toku badań zidentyfikowano wątrobę i nerki jako potencjalne narządy docelowe toksycznego działania leku przy zastosowaniu wyższych dawek.²

Potencjał rakotwórczy

Przeprowadzono dwuletnie badania oceniające potencjał rakotwórczy terbinafiny zarówno u myszy, jak i szczurów. W badaniu na myszach nie stwierdzono żadnych zmian nowotworowych ani innych nieprawidłowości, które można byłoby powiązać z doustnym podawaniem leku w dawkach do 130 mg/kg/dobę u samców i do 156 mg/kg/dobę u samic.³

Natomiast w dwuletnim badaniu rakotwórczości u szczurów zaobserwowano zwiększoną częstość występowania nowotworów wątroby u samców, którym podawano doustnie największą dawkę wynoszącą 69 mg/kg/dobę. Dalsze analizy wykazały, że te zmiany mogą być związane z proliferacją peroksysomów i są specyficzne gatunkowo dla szczurów, ponieważ nie stwierdzono ich w badaniach rakotwórczości na myszach ani w innych badaniach przeprowadzonych na myszach, psach i małpach.⁴

Wpływ na siatkówkę

W badaniach z zastosowaniem dużych dawek terbinafiny u małp stwierdzono nieprawidłowości w załamywaniu światła w siatkówce. Efekt ten występował jedynie po podaniu dawek większych niż 50 mg/kg masy ciała. Co istotne, zaobserwowane nieprawidłowości były związane z obecnością metabolitu terbinafiny w tkance oka i ustępowały całkowicie po zaprzestaniu podawania leku. Warto podkreślić, że te zmiany funkcjonalne nie wiązały się z jakimikolwiek zmianami histologicznymi w tkance siatkówki.⁵

Potencjał genotoksyczny

Terbinafina została oceniona pod kątem potencjalnego działania mutagennego w standardowym zestawie testów genotoksyczności prowadzonych zarówno in vitro, jak i in vivo. We wszystkich przeprowadzonych testach nie wykazano mutagennego działania leku, co świadczy o jego bezpieczeństwie genetycznym.⁶

Wpływ na rozrodczość

Przeprowadzone badania na szczurach i królikach nie wykazały niekorzystnego wpływu terbinafiny na płodność oraz inne parametry rozrodcze. Lek nie wykazywał działania teratogennego, nie zaburzał rozwoju płodu ani nie wpływał negatywnie na przebieg ciąży i laktacji w modelach zwierzęcych.⁷

Zestawienie danych przedklinicznych