Interakcje leku
Welbox 150 mg

Bupropion, substancja czynna produktu Welbox, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez hamowanie izoenzymu CYP2D6 oraz wpływ na układ katecholaminergiczny. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z inhibitorami MAO ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych; zaleca się zachowanie odstępu 14 dni po nieodwracalnych i 24 godzin po odwracalnych inhibitorach MAO. Bupropion silnie hamuje CYP2D6, co może powodować 2-5-krotny wzrost stężenia leków metabolizowanych przez ten enzym, np. dezypraminy, SSRI (np. cytalopram – wzrost Cmax o 30% i AUC o 40%) oraz leków przeciwpsychotycznych i beta-adrenolityków, co wymaga dostosowania dawek i monitorowania pacjenta. Interakcje z lekami serotoninergicznymi niosą ryzyko zespołu serotoninowego, a z digoksyną – zmniejszenie jej stężenia i konieczność monitorowania po odstawieniu bupropionu. Leki indukujące CYP2B6 (karbamazepina, fenytoina, rytonawir, efawirenz) mogą obniżać ekspozycję na bupropion o 20-80%, co może wymagać zwiększenia dawki, nie przekraczając maksymalnej zalecanej wartości.

Substancja czynna

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Bupropion, jako substancja czynna produktu leczniczego Welbox, wchodzi w liczne interakcje z innymi lekami, które mogą mieć istotny wpływ na skuteczność terapii oraz bezpieczeństwo pacjenta. Interakcje te wynikają głównie z wpływu bupropionu na szlaki metaboliczne związane z układem cytochromu P450, zwłaszcza izoenzymem CYP2D6, oraz z oddziaływaniem na układ katecholaminergiczny.1

Inhibitory monoaminooksydazy (MAO)

Jednoczesne stosowanie produktu Welbox z inhibitorami monoaminooksydazy jest przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych. Mechanizm tej interakcji wynika z faktu, że zarówno inhibitory MAO, jak i bupropion, wpływają na katecholaminergiczne szlaki metaboliczne, chociaż w różny sposób. Przed rozpoczęciem terapii bupropionem należy zachować odpowiedni odstęp czasowy po zakończeniu leczenia inhibitorami MAO:2

  • Przynajmniej 14 dni po zakończeniu stosowania nieodwracalnych inhibitorów MAO
  • 24 godziny po zakończeniu stosowania odwracalnych inhibitorów MAO

Wpływ bupropionu na leki metabolizowane przez CYP2D6

Bupropion i jego główny metabolit hydroksybupropion, mimo że same nie są metabolizowane przez izoenzym CYP2D6, silnie hamują szlak metaboliczny zależny od tego izoenzymu. Efekt hamujący CYP2D6 może utrzymywać się nawet przez 7 dni po podaniu ostatniej dawki bupropionu.3

Badania kliniczne wykazały, że jednoczesne stosowanie bupropionu i dezypraminy (która jest metabolizowana przez CYP2D6) u zdrowych ochotników o szybkim metabolizmie CYP2D6 powodowało znaczne zwiększenie stężenia dezypraminy we krwi (2-5 razy większe wartości Cmax i AUC).4

Należy zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu bupropionu z lekami o wąskim indeksie terapeutycznym, metabolizowanymi głównie przez CYP2D6. W przypadku konieczności włączenia bupropionu u pacjenta już stosującego takie leki, należy rozważyć redukcję ich dawek.5

Interakcje z lekami serotoninergicznymi

Szczególnie niebezpieczne mogą być interakcje bupropionu z lekami serotoninergicznymi. W okresie porejestracyjnym odnotowano przypadki potencjalnie zagrażającego życiu zespołu serotoninowego podczas jednoczesnego stosowania bupropionu z lekami z grupy SSRI (selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny) oraz SNRI (inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny).6

Należy zaznaczyć, że nawet w przypadku cytalopramu, który nie jest głównie metabolizowany przez CYP2D6, bupropion powodował zwiększenie jego stężenia w osoczu (wzrost Cmax o 30% i AUC o 40%).7

Interakcja z digoksyną

Jednoczesne podawanie bupropionu i digoksyny może prowadzić do zmniejszenia stężenia digoksyny w organizmie. Badania wykazały obniżenie wartości AUC0-24h dla digoksyny oraz zwiększenie jej klirensu nerkowego. Lekarze powinni mieć na uwadze, że po zaprzestaniu stosowania bupropionu stężenie digoksyny może się zwiększyć, co wymaga monitorowania pacjenta pod kątem możliwego zatrucia digoksyną.8

Wpływ innych leków na metabolizm bupropionu

Bupropion jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP2B6 do swojego aktywnego metabolitu – hydroksybupropionu. Leki wpływające na aktywność tego izoenzymu mogą zmieniać stężenie bupropionu i jego metabolitu we krwi.9

Inhibitory CYP2B6 (takie jak orfenadryna, tyklopidyna, klopidogrel) mogą zwiększać stężenie bupropionu i zmniejszać stężenie jego aktywnego metabolitu. Kliniczne konsekwencje tych zmian nie są w pełni poznane.10

Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu bupropionu z:11

  • Lekami indukującymi procesy metaboliczne (np. karbamazepina, fenytoina, rytonawir, efawirenz) – mogą zmniejszać skuteczność bupropionu
  • Inhibitorami metabolizmu (np. walproinian) – mogą zwiększać stężenie bupropionu

Szczególnie dobrze udokumentowana jest interakcja z rytonawirem i efawirenzem. W badaniach klinicznych wykazano, że rytonawir (w dawkach od 100 mg do 600 mg dwa razy na dobę) sam lub w skojarzeniu z lopinawirem powodował zależne od dawki zmniejszenie ekspozycji na bupropion i jego metabolity o 20-80%. Podobnie, efawirenz (600 mg raz na dobę przez dwa tygodnie) zmniejszał ekspozycję na bupropion o około 55%.12

U pacjentów stosujących te leki jednocześnie z bupropionem może być konieczne zwiększenie dawki bupropionu, jednak nie powinno się przekraczać maksymalnej zalecanej dawki.13

Inne istotne interakcje

Szczególną ostrożność należy zachować stosując bupropion u pacjentów otrzymujących lewodopę lub amantadynę. Dane kliniczne wskazują na zwiększone ryzyko działań niepożądanych (takich jak nudności, wymioty i objawy psychiczne) przy jednoczesnym stosowaniu tych leków.14

Brak jest danych o interakcjach farmakokinetycznych między bupropionem a benzodiazepinami. Analizy szlaków metabolicznych in vitro nie wskazują na ryzyko klinicznie istotnych interakcji. Po jednoczesnym podaniu bupropionu i diazepamu zaobserwowano słabsze działanie uspokajające diazepamu niż po podaniu samego diazepamu.15

Doświadczenie kliniczne dotyczące jednoczesnego stosowania bupropionu z lekami przeciwdepresyjnymi (innymi niż dezypramina i cytalopram), benzodiazepinami (innymi niż diazepam), neuroleptykami czy preparatami dziurawca zwyczajnego jest ograniczone.16

Jednoczesne stosowanie bupropionu i nikotynowego przezskórnego systemu terapeutycznego może powodować wzrost ciśnienia tętniczego krwi.17

Interakcje bupropionu z alkoholem

Mimo braku jednoznacznych danych o interakcji farmakokinetycznej między bupropionem a alkoholem, istnieją kliniczne doniesienia o niepożądanych objawach psychicznych i zmniejszonej tolerancji na alkohol u pacjentów spożywających alkohol podczas leczenia bupropionem.18

Alkohol może nasilać działania niepożądane bupropionu na ośrodkowy układ nerwowy, prowadząc do obniżenia progu drgawkowego oraz zwiększając ryzyko wystąpienia objawów psychiatrycznych. Jednoczesne spożywanie alkoholu może również wpływać na metabolizm bupropionu, zmieniając jego skuteczność terapeutyczną.

Ze względu na możliwe interakcje, podczas leczenia produktem Welbox należy unikać spożywania alkoholu lub ograniczyć je do minimum.19

Tabela interakcji lekowych bupropionu

Lek lub grupa leków Rodzaj interakcji Efekt kliniczny Poziom istotności Zalecenia
Inhibitory MAO Farmakodynamiczna Zwiększone ryzyko działań niepożądanych związanych z układem katecholaminergicznym Wysoki (przeciwwskazanie) Jednoczesne stosowanie przeciwwskazane; zachować 14 dni przerwy po nieodwracalnych i 24 godziny po odwracalnych inhibitorach MAO
Leki przeciwdepresyjne (dezypramina, imipramina) Farmakokinetyczna (inhibicja CYP2D6) 2-5 krotny wzrost stężenia leków we krwi Wysoki Rozważyć zmniejszenie dawki leku przeciwdepresyjnego
SSRI/SNRI (np. cytalopram) Farmakokinetyczna i farmakodynamiczna Zwiększenie stężenia SSRI; ryzyko zespołu serotoninowego Wysoki Ostrożne stosowanie, monitorowanie objawów zespołu serotoninowego
Leki przeciwpsychotyczne (np. rysperydon, tiorydazyna) Farmakokinetyczna (inhibicja CYP2D6) Zwiększenie stężenia leków we krwi Średni Rozważyć zmniejszenie dawki leku przeciwpsychotycznego
Beta-adrenolityki (np. metoprolol) Farmakokinetyczna (inhibicja CYP2D6) Zwiększenie stężenia leku we krwi Średni Monitorowanie ciśnienia tętniczego i tętna; ewentualnie zmniejszyć dawkę beta-adrenolityku
Leki przeciwarytmiczne klasy 1C (np. propafenon, flekainid) Farmakokinetyczna (inhibicja CYP2D6) Zwiększenie stężenia leku we krwi Wysoki Rozważyć zmniejszenie dawki leku przeciwarytmicznego; monitorowanie EKG
Tamoksyfen Farmakokinetyczna (inhibicja aktywacji przez CYP2D6) Zmniejszenie skuteczności tamoksyfenu Wysoki Unikać jednoczesnego stosowania
Digoksyna Farmakokinetyczna Zmniejszenie stężenia digoksyny Średni Monitorowanie stężenia digoksyny; ryzyko zwiększenia stężenia po odstawieniu bupropionu
Leki indukujące CYP2B6 (karbamazepina, fenytoina, rytonawir, efawirenz) Farmakokinetyczna Zmniejszenie stężenia bupropionu o 20-80% Wysoki Możliwa konieczność zwiększenia dawki bupropionu, nie przekraczając dawki maksymalnej
Inhibitory CYP2B6 (orfenadryna, tyklopidyna, klopidogrel) Farmakokinetyczna Zwiększenie stężenia bupropionu, zmniejszenie stężenia hydroksybupropionu Średni Ostrożne stosowanie, obserwacja objawów niepożądanych
Lewodopa, amantadyna Farmakodynamiczna Zwiększone ryzyko działań niepożądanych (nudności, wymioty, objawy psychiczne) Średni Zachowanie szczególnej ostrożności
Nikotynowy przezskórny system terapeutyczny Farmakodynamiczna Wzrost ciśnienia tętniczego krwi Niski Monitorowanie ciśnienia tętniczego
Alkohol Farmakodynamiczna Niepożądane objawy psychiczne, zmniejszona tolerancja na alkohol Średni Unikać lub ograniczyć do minimum spożycie alkoholu
Benzodiazepiny (np. diazepam) Farmakodynamiczna Zmniejszenie działania uspokajającego benzodiazepiny Niski Brak specjalnych zaleceń

Uwagi końcowe do interakcji

Ze względu na złożony profil metabolizmu bupropionu i jego wpływ na różne szlaki enzymatyczne, przy jednoczesnym stosowaniu innych leków należy zawsze rozważyć potencjalne korzyści leczenia wobec ryzyka wystąpienia interakcji.20

Szczególną uwagę należy zwrócić na leki o wąskim indeksie terapeutycznym, gdyż nawet niewielkie zmiany w ich stężeniu we krwi mogą prowadzić do istotnego zwiększenia ryzyka działań niepożądanych lub utraty skuteczności terapeutycznej.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl