Właściwości farmakokinetyczne
Tirosint Sol 137 mcg

Lewotyroksyna sodowa, substancja czynna preparatu TIROSINT SOL, charakteryzuje się wysoką biodostępnością sięgającą do 80% po podaniu doustnym, z Tmax wynoszącym 1-5 godzin. Lek wchłania się głównie w górnym odcinku jelita cienkiego, a efekt terapeutyczny pojawia się po 3-5 dniach od rozpoczęcia terapii. Lewotyroksyna wykazuje bardzo silne wiązanie z białkami osocza (99,97%), co uniemożliwia jej usunięcie przez hemodializę lub hemoperfuzję. Objętość dystrybucji wynosi 10-12 litrów, z istotnym magazynowaniem w wątrobie, gdzie znajduje się około 1/3 pozatarczycowej lewotyroksyny. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, nerkach, mózgu i mięśniach, a klirens metaboliczny wynosi około 1,2 l osocza/dobę. Produkty metabolizmu są wydalane z moczem i kałem.

Właściwości farmakokinetyczne lewotyroksyny

Lewotyroksyna sodowa, substancja czynna preparatu TIROSINT SOL, charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jej działanie terapeutyczne. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis tych właściwości z uwzględnieniem najważniejszych parametrów farmakokinetycznych.

Wchłanianie

Po podaniu doustnym lewotyroksyna ulega wchłanianiu prawie wyłącznie w górnym odcinku jelita cienkiego. Efektywność tego procesu jest zależna od postaci farmaceutycznej produktu, przy czym maksymalny stopień wchłaniania może sięgać 80% podanej dawki. Czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu (Tmax) mieści się w przedziale od 1 do 5 godzin.1

Początek działania

Efekt terapeutyczny lewotyroksyny nie jest natychmiastowy. Po rozpoczęciu leczenia doustnego pierwsze oznaki działania leku są obserwowane po 3-5 dniach od podania inicjującej dawki.2

Wiązanie z białkami osocza

Jedną z najistotniejszych cech lewotyroksyny jest jej wyjątkowo wysoki stopień wiązania z białkami osocza, który wynosi aż 99,97%. W tym przypadku nie występuje wiązanie kowalencyjne, co skutkuje ciągłą i bardzo szybką wymianą pomiędzy hormonem związanym z białkami osocza a frakcją wolnych hormonów.3

Konsekwencją silnego wiązania z białkami jest niemożność usunięcia lewotyroksyny z organizmu zarówno przez hemodializę, jak i hemoperfuzję.4

Dystrybucja

Objętość dystrybucji lewotyroksyny wynosi od 10 do 12 litrów. Wątroba odgrywa kluczową rolę w dystrybucji tego hormonu, gdyż zgromadzona jest w niej jedna trzecia całkowitej pozatarczycowej lewotyroksyny. Ten wątrobowy zasób może podlegać szybkiej wymianie z lewotyroksyną krążącą w surowicy.5

Metabolizm i eliminacja

Metabolizm hormonów tarczycy, w tym lewotyroksyny, zachodzi przede wszystkim w następujących narządach i tkankach:

  • wątroba – główny narząd metabolizujący hormony tarczycy
  • nerki – istotny organ w procesie przemian metabolicznych lewotyroksyny
  • mózg – miejsce ważnych przemian metabolicznych wpływających na funkcje ośrodkowego układu nerwowego
  • mięśnie – tkanka uczestnicząca w metabolizmie hormonów tarczycy

Produkty przemian metabolicznych lewotyroksyny są wydalane z organizmu dwoma drogami: z moczem oraz z kałem. Klirens metaboliczny wynosi około 1,2 litra osocza na dobę.6

Okres półtrwania

Średni okres półtrwania lewotyroksyny w organizmie wynosi około 7 dni. Wartość ta jest jednak zależna od stanu funkcjonalnego tarczycy:

  • Nadczynność tarczycy – okres półtrwania ulega skróceniu do 3-4 dni
  • Niedoczynność tarczycy – okres półtrwania wydłuża się do około 9-10 dni

Ta zmienność okresu półtrwania ma istotne implikacje kliniczne i powinna być uwzględniana przy dostosowywaniu dawkowania leku w różnych stanach patologicznych tarczycy.7

Dostępne moce preparatu TIROSINT SOL

Preparat TIROSINT SOL, zawierający lewotyroksynę sodową w postaci roztworu doustnego w pojemniku jednodawkowym, jest dostępny w wielu mocach dawek, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta.

Dawka [mikrogramy] Kolor oznaczenia Zawartość lewotyroksyny sodowej w 1 ml roztworu
13 zielony 13 mikrogramów
25 pomarańczowy 25 mikrogramów
50 biały 50 mikrogramów
75 fioletowy 75 mikrogramów
88 oliwkowy 88 mikrogramów
100 żółty 100 mikrogramów
112 czerwonawy 112 mikrogramów
125 brązowy 125 mikrogramów
137 turkusowy 137 mikrogramów
150 niebieski 150 mikrogramów
175 liliowy 175 mikrogramów
200 różowy 200 mikrogramów

Każdy pojemnik jednodawkowy zawiera 1 ml klarownego, bezbarwnego do lekko żółtego roztworu, opatrzony kolorową etykietą umożliwiającą łatwą identyfikację mocy dawki.8

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl