Właściwości farmakokinetyczne
Tirosint Sol 137 mcg
Lewotyroksyna sodowa, substancja czynna preparatu TIROSINT SOL, charakteryzuje się wysoką biodostępnością sięgającą do 80% po podaniu doustnym, z Tmax wynoszącym 1-5 godzin. Lek wchłania się głównie w górnym odcinku jelita cienkiego, a efekt terapeutyczny pojawia się po 3-5 dniach od rozpoczęcia terapii. Lewotyroksyna wykazuje bardzo silne wiązanie z białkami osocza (99,97%), co uniemożliwia jej usunięcie przez hemodializę lub hemoperfuzję. Objętość dystrybucji wynosi 10-12 litrów, z istotnym magazynowaniem w wątrobie, gdzie znajduje się około 1/3 pozatarczycowej lewotyroksyny. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, nerkach, mózgu i mięśniach, a klirens metaboliczny wynosi około 1,2 l osocza/dobę. Produkty metabolizmu są wydalane z moczem i kałem.
Właściwości farmakokinetyczne lewotyroksyny
Lewotyroksyna sodowa, substancja czynna preparatu TIROSINT SOL, charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jej działanie terapeutyczne. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis tych właściwości z uwzględnieniem najważniejszych parametrów farmakokinetycznych.
Wchłanianie
Po podaniu doustnym lewotyroksyna ulega wchłanianiu prawie wyłącznie w górnym odcinku jelita cienkiego. Efektywność tego procesu jest zależna od postaci farmaceutycznej produktu, przy czym maksymalny stopień wchłaniania może sięgać 80% podanej dawki. Czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu (Tmax) mieści się w przedziale od 1 do 5 godzin.1
Początek działania
Efekt terapeutyczny lewotyroksyny nie jest natychmiastowy. Po rozpoczęciu leczenia doustnego pierwsze oznaki działania leku są obserwowane po 3-5 dniach od podania inicjującej dawki.2
Wiązanie z białkami osocza
Jedną z najistotniejszych cech lewotyroksyny jest jej wyjątkowo wysoki stopień wiązania z białkami osocza, który wynosi aż 99,97%. W tym przypadku nie występuje wiązanie kowalencyjne, co skutkuje ciągłą i bardzo szybką wymianą pomiędzy hormonem związanym z białkami osocza a frakcją wolnych hormonów.3
Konsekwencją silnego wiązania z białkami jest niemożność usunięcia lewotyroksyny z organizmu zarówno przez hemodializę, jak i hemoperfuzję.4
Dystrybucja
Objętość dystrybucji lewotyroksyny wynosi od 10 do 12 litrów. Wątroba odgrywa kluczową rolę w dystrybucji tego hormonu, gdyż zgromadzona jest w niej jedna trzecia całkowitej pozatarczycowej lewotyroksyny. Ten wątrobowy zasób może podlegać szybkiej wymianie z lewotyroksyną krążącą w surowicy.5
Metabolizm i eliminacja
Metabolizm hormonów tarczycy, w tym lewotyroksyny, zachodzi przede wszystkim w następujących narządach i tkankach:
- wątroba – główny narząd metabolizujący hormony tarczycy
- nerki – istotny organ w procesie przemian metabolicznych lewotyroksyny
- mózg – miejsce ważnych przemian metabolicznych wpływających na funkcje ośrodkowego układu nerwowego
- mięśnie – tkanka uczestnicząca w metabolizmie hormonów tarczycy
Produkty przemian metabolicznych lewotyroksyny są wydalane z organizmu dwoma drogami: z moczem oraz z kałem. Klirens metaboliczny wynosi około 1,2 litra osocza na dobę.6
Okres półtrwania
Średni okres półtrwania lewotyroksyny w organizmie wynosi około 7 dni. Wartość ta jest jednak zależna od stanu funkcjonalnego tarczycy:
- Nadczynność tarczycy – okres półtrwania ulega skróceniu do 3-4 dni
- Niedoczynność tarczycy – okres półtrwania wydłuża się do około 9-10 dni
Ta zmienność okresu półtrwania ma istotne implikacje kliniczne i powinna być uwzględniana przy dostosowywaniu dawkowania leku w różnych stanach patologicznych tarczycy.7
Dostępne moce preparatu TIROSINT SOL
Preparat TIROSINT SOL, zawierający lewotyroksynę sodową w postaci roztworu doustnego w pojemniku jednodawkowym, jest dostępny w wielu mocach dawek, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta.
| Dawka [mikrogramy] | Kolor oznaczenia | Zawartość lewotyroksyny sodowej w 1 ml roztworu |
|---|---|---|
| 13 | zielony | 13 mikrogramów |
| 25 | pomarańczowy | 25 mikrogramów |
| 50 | biały | 50 mikrogramów |
| 75 | fioletowy | 75 mikrogramów |
| 88 | oliwkowy | 88 mikrogramów |
| 100 | żółty | 100 mikrogramów |
| 112 | czerwonawy | 112 mikrogramów |
| 125 | brązowy | 125 mikrogramów |
| 137 | turkusowy | 137 mikrogramów |
| 150 | niebieski | 150 mikrogramów |
| 175 | liliowy | 175 mikrogramów |
| 200 | różowy | 200 mikrogramów |
Każdy pojemnik jednodawkowy zawiera 1 ml klarownego, bezbarwnego do lekko żółtego roztworu, opatrzony kolorową etykietą umożliwiającą łatwą identyfikację mocy dawki.8
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania