Wskazania do stosowania leku Telmisartan Viatris

Telmisartan Viatris (dawniej Telmisartan Mylan) dostępny w dawkach 40 mg oraz 80 mg w postaci tabletek jest wskazany do stosowania w dwóch głównych obszarach terapeutycznych: leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz zapobieganiu chorobom sercowo-naczyniowym u pacjentów z grupy podwyższonego ryzyka. Właściwa identyfikacja wskazań do zastosowania leku jest kluczowa dla osiągnięcia optymalnych efektów terapeutycznych przy zachowaniu bezpieczeństwa pacjenta.¹

Leczenie nadciśnienia tętniczego

Telmisartan Viatris jest wskazany w leczeniu samoistnego (pierwotnego) nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów. Lek może być stosowany w monoterapii lub jako element terapii skojarzonej w przypadkach, gdy kontrola ciśnienia tętniczego przy użyciu jednego leku hipotensyjnego jest niewystarczająca. Decyzja o włączeniu telmisartanu powinna być oparta na wynikach badań ciśnienia tętniczego, ocenie ryzyka sercowo-naczyniowego pacjenta oraz preferencjach dotyczących strategii leczenia.²

Kryterium populacji

Lek jest przeznaczony wyłącznie dla pacjentów dorosłych ze zdiagnozowanym nadciśnieniem tętniczym pierwotnym. Należy zaznaczyć, że produkt nie jest wskazany do stosowania u pacjentów pediatrycznych oraz w przypadkach nadciśnienia tętniczego wtórnego, gdzie konieczne jest leczenie przyczynowe schorzenia podstawowego.³

Zapobieganie chorobom sercowo-naczyniowym

Drugim kluczowym wskazaniem dla Telmisartanu Viatris jest redukcja częstości występowania zdarzeń sercowo-naczyniowych. W tym przypadku lek jest zalecany dla pacjentów z podwyższonym ryzykiem incydentów sercowo-naczyniowych, którzy spełniają szczegółowe kryteria kwalifikacji.⁴

Pacjenci z jawną chorobą miażdżycową

Telmisartan Viatris jest wskazany u dorosłych pacjentów z udokumentowaną chorobą miażdżycową manifestującą się jako:⁵

• Choroba niedokrwienna serca – obejmująca przebyty zawał mięśnia sercowego, stabilną lub niestabilną dławicę piersiową, przebyte zabiegi rewaskularyzacji wieńcowej (angioplastyka, pomostowanie aortalno-wieńcowe)
• Udar mózgu w wywiadzie – zarówno udar niedokrwienny jak i przemijający atak niedokrwienny (TIA)
• Choroba tętnic obwodowych – klinicznie jawne zaburzenia ukrwienia kończyn dolnych, potwierdzone badaniami naczyniowymi lub interwencjami na tętnicach obwodowych

Pacjenci z cukrzycą typu 2 i powikłaniami narządowymi

Drugą grupą pacjentów kwalifikujących się do prewencji sercowo-naczyniowej za pomocą Telmisartanu Viatris są dorośli chorzy z cukrzycą typu 2, u których rozwinęły się powikłania narządowe. Powikłania te muszą być potwierdzone badaniami diagnostycznymi i mogą obejmować:⁶

• Nefropatię cukrzycową – manifestującą się mikroalbuminurią, jawnym białkomoczem lub pogorszeniem funkcji nerek
• Retinopatię cukrzycową – obecność zmian naczyniowych w siatkówce typowych dla cukrzycy
• Neuropatię cukrzycową – uszkodzenie obwodowego układu nerwowego wywołane cukrzycą
• Makroangiopatię – zmiany miażdżycowe w dużych naczyniach

Dobór dawkowania w zależności od wskazania

Dawkowanie Telmisartanu Viatris powinno być dobrane indywidualnie w zależności od wskazania, nasilenia objawów oraz odpowiedzi pacjenta na leczenie. Produkt dostępny jest w tabletkach o mocy 40 mg i 80 mg, co pozwala na elastyczne dostosowanie dawki.⁷

W leczeniu nadciśnienia tętniczego zalecana dawka początkowa to zwykle 40 mg raz na dobę. W przypadku niedostatecznej kontroli ciśnienia tętniczego dawkę można zwiększyć do 80 mg raz na dobę. U pacjentów ze szczególnie wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym leczenie można rozpocząć od dawki 80 mg raz na dobę. W prewencji zdarzeń sercowo-naczyniowych rekomendowana dawka wynosi 80 mg raz na dobę.⁸

Okoliczności zalecenia leku pacjentowi

Lekarz powinien rozważyć przepisanie Telmisartanu Viatris w następujących okolicznościach:

W leczeniu nadciśnienia tętniczego

• Nowo zdiagnozowane nadciśnienie tętnicze u pacjenta dorosłego wymagające farmakoterapii
• Niewystarczająca odpowiedź na dotychczas stosowane leki hipotensyjne
• Wystąpienie działań niepożądanych przy stosowaniu innych grup leków hipotensyjnych
• Współistnienie nadciśnienia tętniczego z innymi schorzeniami, gdzie antagoniści receptora angiotensyny II (ARB) są preferowaną grupą leków (np. przerost lewej komory serca, albuminuria)

W prewencji sercowo-naczyniowej

• Pacjenci po przebytym zawale serca, udarze mózgu lub z rozpoznaną chorobą tętnic obwodowych – niezależnie od wartości ciśnienia tętniczego
• Pacjenci z cukrzycą typu 2 i udokumentowanymi powikłaniami narządowymi (nefropatia, retinopatia, etc.)
• Pacjenci wysokiego ryzyka sercowo-naczyniowego wymagający kompleksowej strategii redukcji tego ryzyka

Zalecając Telmisartan Viatris należy uwzględnić całościowy obraz kliniczny pacjenta, współistniejące schorzenia, dotychczasową farmakoterapię, a także przeciwwskazania do stosowania leku. Istotna jest również edukacja pacjenta w zakresie regularnego przyjmowania leku oraz modyfikacji stylu życia, które powinny towarzyszyć farmakoterapii.⁹