Interakcje leku
Tadalafil Polpharma 5 mg

Tadalafil jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4, co determinuje jego liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol (200-400 mg/dobę) i rytonawir (200 mg 2x/dobę), powodują 2-4-krotne zwiększenie ekspozycji (AUC) na tadalafil (10-20 mg) oraz wzrost Cmax do 22%, co może nasilać działania niepożądane. Induktory CYP3A4, np. ryfampicyna, obniżają AUC tadalafilu o 88%, potencjalnie zmniejszając jego skuteczność. Tadalafil znacząco nasila hipotensyjne działanie azotanów organicznych, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania; azotany można podać najwcześniej po 48 godzinach od ostatniej dawki tadalafilu. Podobnie przeciwwskazane jest łączenie tadalafilu z riocyguatem ze względu na ryzyko ciężkiej hipotensji. Współstosowanie z doksazosyną (4-8 mg/dobę) istotnie nasila działanie hipotensyjne, zwiększając ryzyko omdleń, dlatego nie zaleca się takiego połączenia; przy innych α-adrenolitykach zaleca się ostrożność i stosowanie najmniejszych dawek, zwłaszcza u osób starszych.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Przedstawione poniżej informacje opierają się głównie na badaniach interakcji przeprowadzonych przy zastosowaniu dawek 10 mg i/lub 20 mg tadalafilu. Należy zaznaczyć, że w niektórych badaniach stosowano jedynie dawkę 10 mg, co oznacza, że nie można wykluczyć istnienia klinicznie istotnych interakcji w przypadku stosowania dawek wyższych niż przebadane1.

Wpływ innych substancji na tadalafil

Inhibitory cytochromu P450

Tadalafil jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4. Badania wykazały, że selektywny inhibitor CYP3A4 – ketokonazol w dawce 200 mg na dobę powodował dwukrotne zwiększenie ekspozycji (AUC) na tadalafil (10 mg) oraz 15% wzrost maksymalnego stężenia leku (Cmax). Przy wyższej dawce ketokonazolu (400 mg na dobę) obserwowano czterokrotne zwiększenie ekspozycji na tadalafil (20 mg) i 22% wzrost Cmax2.

Rytonawir, inhibitor proteazy (w dawce 200 mg dwa razy na dobę), działający jako inhibitor CYP3A4, CYP2C9, CYP2C19 i CYP2D6, powodował dwukrotne zwiększenie ekspozycji (AUC) na tadalafil (20 mg) bez wpływu na Cmax3.

Należy zachować szczególną ostrożność podczas jednoczesnego stosowania tadalafilu z innymi inhibitorami proteazy (np. sakwinawirem) oraz z innymi inhibitorami CYP3A4, takimi jak erytromycyna, klarytromycyna, itrakonazol czy sok grejpfrutowy. Można oczekiwać, że leki te spowodują zwiększenie stężenia tadalafilu w osoczu, co może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych4.

Białka transportowe

Znaczenie białek transportowych (np. p-glikoproteiny) w dystrybucji tadalafilu nie zostało w pełni poznane. Istnieje zatem możliwość wystąpienia interakcji z innymi lekami na skutek hamowania białek transportowych5.

Induktory cytochromu P450

Induktory CYP3A4 mogą znacząco zmniejszać stężenie tadalafilu w osoczu. Ryfampicyna, silny induktor CYP3A4, powoduje zmniejszenie AUC tadalafilu o 88% w porównaniu z wartością AUC po podaniu samego tadalafilu w dawce 10 mg. Takie zmniejszenie ekspozycji może prowadzić do obniżenia skuteczności tadalafilu, choć dokładny stopień tego wpływu nie jest znany6.

Podobnego efektu można oczekiwać w przypadku stosowania innych induktorów CYP3A4, takich jak fenobarbital, fenytoina czy karbamazepina7.

Wpływ tadalafilu na inne produkty lecznicze

Azotany

Badania kliniczne potwierdziły, że tadalafil (w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg) nasila hipotensyjne działanie azotanów. Z tego powodu stosowanie tadalafilu jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących organiczne azotany w jakiejkolwiek postaci8.

Wyniki badań klinicznych, w których 150 osób przyjmowało tadalafil w dawce 20 mg przez 7 dni i glicerolu triazotanu 0,4 mg podjęzykowo w różnych odstępach czasu, wykazały, że interakcje te utrzymywały się ponad 24 godziny i nie były wykrywalne po 48 godzinach od przyjęcia ostatniej dawki tadalafilu9.

W sytuacjach zagrażających życiu, gdy zastosowanie azotanów jest bezwzględnie konieczne, można je podać najwcześniej po upływie 48 godzin od przyjęcia jakiejkolwiek dawki tadalafilu (2,5 mg-20 mg). W takich przypadkach azotany należy podawać wyłącznie pod ścisłym nadzorem lekarskim i z ciągłym monitorowaniem funkcji układu krążenia10.

Przeciwnadciśnieniowe produkty lecznicze

Jednoczesne stosowanie doksazosyny (w dawkach 4 mg i 8 mg na dobę) i tadalafilu (w dawce 5 mg na dobę lub 20 mg jednorazowo) istotnie nasila działanie hipotensyjne leku blokującego receptory α-adrenergiczne. Efekt ten utrzymuje się co najmniej przez 12 godzin i może objawiać się omdleniami. Z tego powodu nie zaleca się jednoczesnego stosowania tych leków11.

W badaniach z ograniczoną liczbą zdrowych ochotników nie zaobserwowano podobnych interakcji po zastosowaniu alfuzosyny lub tamsulozyny. Niemniej jednak zaleca się zachowanie ostrożności podczas stosowania tadalafilu u pacjentów przyjmujących jakiekolwiek leki blokujące receptory α-adrenergiczne, zwłaszcza u osób starszych. Leczenie należy rozpoczynać od najmniejszej dawki, zwiększając ją stopniowo12.

W badaniach farmakologicznych oceniano potencjalne nasilenie działania hipotensyjnego różnych grup leków przeciwnadciśnieniowych przez tadalafil. Analizowano główne klasy leków przeciwnadciśnieniowych, w tym blokery kanałów wapniowych (amlodypina), inhibitory konwertazy angiotensyny (enalapryl), beta-adrenolityki (metoprolol), tiazydowe leki moczopędne (bendrofluazyd) oraz antagonistów receptora angiotensyny II (w różnych dawkach, stosowanych zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej)13.

Tadalafil (w dawce 10 mg, z wyjątkiem badań z antagonistami receptora angiotensyny II i amlodipiną, gdzie stosowano dawkę 20 mg) nie wykazywał klinicznie istotnych interakcji z żadną z badanych grup leków14.

W innym badaniu oceniano skutki jednoczesnego stosowania tadalafilu (20 mg) z 4 grupami leków przeciwnadciśnieniowych. U pacjentów przyjmujących kilka leków przeciwnadciśnieniowych zmiany ciśnienia tętniczego były zależne od skuteczności kontroli ciśnienia. U pacjentów z dobrze kontrolowanym ciśnieniem obniżenie wartości było minimalne i podobne do obserwowanego u osób zdrowych. Natomiast u pacjentów z niekontrolowanym ciśnieniem obserwowano większy spadek, choć u większości z nich nie występowały objawy hipotensji15.

U pacjentów otrzymujących leki przeciwnadciśnieniowe tadalafil w dawce 20 mg może powodować obniżenie ciśnienia tętniczego, które z wyjątkiem leków blokujących receptory α-adrenergiczne (patrz wyżej) jest zwykle niewielkie i prawdopodobnie klinicznie nieistotne16. Analiza wyników badania klinicznego 3 fazy nie wykazała różnic w częstości występowania zdarzeń niepożądanych u pacjentów stosujących tadalafil jednocześnie z lekami przeciwnadciśnieniowymi w porównaniu do pacjentów nieprzyjmujących tych leków17. Niemniej jednak, pacjenci powinni zostać poinformowani o potencjalnym ryzyku obniżenia ciśnienia tętniczego w przypadku jednoczesnego stosowania leków przeciwnadciśnieniowych18.

Riocyguat

Jednoczesne stosowanie riocyguatu i inhibitorów PDE5, w tym tadalafilu, jest przeciwwskazane. Badania przedkliniczne wykazały nasilone działanie obniżające ciśnienie tętnicze przy jednoczesnym podawaniu tych leków. W badaniach klinicznych potwierdzono nasilanie działania hipotensyjnego inhibitorów PDE5 przez riocyguat, natomiast nie wykazano korzystnego działania klinicznego takiego skojarzenia19.

Inhibitory 5-alfa-reduktazy

W badaniu klinicznym porównującym jednoczesne stosowanie tadalafilu (5 mg) z finasterydem (5 mg) względem placebo z finasterydem (5 mg) w łagodzeniu objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego nie zaobserwowano nowych działań niepożądanych20. Ponieważ nie przeprowadzono badań interakcji oceniających wpływ tadalafilu na inhibitory 5-alfa-reduktazy, należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu tych leków21.

Substraty CYP1A2 (np. teofilina)

W farmakologicznym badaniu klinicznym, w którym podawano tadalafil w dawce 10 mg jednocześnie z teofiliną (nieselektywnym inhibitorem fosfodiesterazy), nie wykazano interakcji farmakokinetycznej. Jedynym zaobserwowanym efektem farmakodynamicznym było niewielkie (3,5 uderzeń/minutę) zwiększenie częstości akcji serca22. Mimo że efekt ten jest niewielki i nie ma znaczenia klinicznego, należy o nim pamiętać przy równoczesnym stosowaniu tych leków23.

Etynyloestradiol i terbutalina

Wykazano, że tadalafil zwiększa biodostępność etynyloestradiolu podawanego doustnie. Podobnego zwiększenia biodostępności można oczekiwać w przypadku doustnego podania terbutaliny, aczkolwiek kliniczne następstwa takiej interakcji nie zostały określone24.

Interakcje tadalafilu z alkoholem

Jednoczesne stosowanie tadalafilu (w dawkach 10 mg lub 20 mg) nie wpływa na stężenie alkoholu we krwi (średnie maksymalne stężenie wynosiło 0,08%). Ponadto, nie zaobserwowano zmian w stężeniu tadalafilu w ciągu 3 godzin po jednoczesnym podaniu z alkoholem25.

W przeprowadzonych badaniach spożycie alkoholu zaplanowano w taki sposób, aby zapewnić jego maksymalne wchłanianie (spożycie alkoholu na czczo i nieprzyjmowanie pokarmu przez kolejne 2 godziny)26.

Tadalafil w dawce 20 mg nie nasilał średniego spadku ciśnienia tętniczego wywołanego podaniem alkoholu (w dawce 0,7 g/kg, co odpowiada około 180 ml 40% alkoholu dla mężczyzny o masie ciała 80 kg). Jednak u niektórych osób obserwowano zawroty głowy przy zmianie pozycji ciała oraz niedociśnienie ortostatyczne27.

W przypadku podania tadalafilu z mniejszymi dawkami alkoholu (0,6 g/kg) nie obserwowano niedociśnienia, a zawroty głowy występowały z podobną częstością jak po spożyciu samego alkoholu28.

Tadalafil w dawce 10 mg nie nasilał wpływu alkoholu na funkcje poznawcze29.

Produkty lecznicze metabolizowane przez cytochrom CYP450

Nie przewiduje się, aby tadalafil w klinicznie istotny sposób wpływał na klirens produktów leczniczych metabolizowanych przez izoenzymy CYP450. Badania potwierdziły, że tadalafil nie powoduje ani hamowania, ani indukcji aktywności izoenzymów CYP450, w tym CYP3A4, CYP1A2, CYP2D6, CYP2E1, CYP2C9 i CYP2C1930.

Substraty CYP2C9 (np. R-warfaryna)

Tadalafil w dawkach 10 mg i 20 mg nie wykazywał klinicznie istotnego wpływu na ekspozycję (AUC) S-warfaryny i R-warfaryny (substraty CYP2C9), ani nie wpływał na zmiany czasu protrombinowego wywołane przez warfarynę31.

Kwas acetylosalicylowy

Tadalafil (10 mg i 20 mg) nie zwiększał wydłużenia czasu krwawienia spowodowanego przez kwas acetylosalicylowy32.

Przeciwcukrzycowe produkty lecznicze

Nie przeprowadzono specyficznych badań interakcji tadalafilu z lekami przeciwcukrzycowymi33.

Tabela interakcji tadalafilu z innymi lekami

Grupa leków/Substancja Rodzaj interakcji Poziom istotności Zalecenia kliniczne
Azotany organiczne Tadalafil znacząco nasila hipotensyjne działanie azotanów Bardzo wysoki Bezwzględne przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Azotany można podać najwcześniej po 48 godzinach od przyjęcia ostatniej dawki tadalafilu.
Riocyguat Nasilone działanie hipotensyjne Bardzo wysoki Bezwzględne przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania.
Leki blokujące receptory α-adrenergiczne (zwłaszcza doksazosyna) Istotne nasilenie działania hipotensyjnego, ryzyko omdleń Wysoki Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z doksazosyną. Przy innych α-adrenolitykach zachować ostrożność, stosować najmniejsze dawki, zwłaszcza u osób starszych.
Silne inhibitory CYP3A4 (ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, erytromycyna, klarytromycyna, sok grejpfrutowy) Zwiększenie stężenia tadalafilu w osoczu (2-4 krotne) Wysoki Ostrożne stosowanie, możliwe zwiększenie ryzyka działań niepożądanych tadalafilu.
Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, fenobarbital, fenytoina, karbamazepina) Zmniejszenie stężenia tadalafilu (o 88% w przypadku ryfampicyny) Średni Możliwe zmniejszenie skuteczności tadalafilu.
Alkohol Brak istotnego wpływu na stężenie alkoholu i tadalafilu; przy wyższych dawkach alkoholu ryzyko zawrotów głowy i niedociśnienia ortostatycznego Niski do średniego Przy jednoczesnym stosowaniu należy zachować ostrożność, szczególnie przy spożywaniu większych ilości alkoholu.
Leki przeciwnadciśnieniowe (oprócz α-adrenolityków) Niewielkie nasilenie działania hipotensyjnego, zwykle nieistotne klinicznie Niski Dopuszczalne jednoczesne stosowanie, pacjent powinien być poinformowany o możliwości wystąpienia obniżenia ciśnienia.
Inhibitory 5-alfa-reduktazy (finasteryd) Nie zaobserwowano nowych działań niepożądanych w badaniach klinicznych Niski Zachować ostrożność ze względu na brak szczegółowych badań interakcji.
Teofilina (substrat CYP1A2) Niewielkie przyspieszenie akcji serca (3,5 uderzeń/min) Niski Brak istotnych interakcji farmakokinetycznych, niewielki efekt farmakodynamiczny.
Etynyloestradiol, terbutalina Tadalafil zwiększa biodostępność po podaniu doustnym Nieznany Kliniczne znaczenie interakcji nie zostało określone.
Warfaryna (substrat CYP2C9) Brak wpływu na ekspozycję na warfarynę i czas protrombinowy Bardzo niski Brak klinicznie istotnych interakcji.
Kwas acetylosalicylowy Brak wpływu na czas krwawienia wydłużony przez kwas acetylosalicylowy Bardzo niski Brak klinicznie istotnych interakcji.
Leki przeciwcukrzycowe Brak szczegółowych badań interakcji Nieznany Zalecana ostrożność ze względu na brak danych.

Dodatkowe informacje dotyczące interakcji

Podczas stosowania tadalafilu należy zwrócić szczególną uwagę na możliwe interakcje farmakologiczne, zwłaszcza z lekami wpływającymi na układ sercowo-naczyniowy. Kluczowe znaczenie mają interakcje z azotanami oraz lekami blokującymi receptory α-adrenergiczne, które mogą powodować znaczące obniżenie ciśnienia tętniczego z poważnymi konsekwencjami klinicznymi34.

Metabolizm tadalafilu zachodzi głównie za pośrednictwem izoenzymu CYP3A4, co wyjaśnia obserwowane interakcje z inhibitorami i induktorami tego enzymu. Leki wpływające na aktywność CYP3A4 mogą znacząco zmieniać stężenie tadalafilu w osoczu, dlatego w przypadku jednoczesnego stosowania takich preparatów zaleca się dostosowanie dawkowania lub zachowanie szczególnej ostrożności35.

Interakcje tadalafilu z alkoholem są istotne z punktu widzenia praktyki klinicznej, ponieważ wielu pacjentów może jednocześnie spożywać napoje alkoholowe. Chociaż tadalafil sam w sobie nie wpływa na stężenie alkoholu we krwi, to jednoczesne stosowanie obu substancji może zwiększać ryzyko zawrotów głowy i niedociśnienia ortostatycznego, zwłaszcza przy większych dawkach alkoholu36.

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl