Spamilan
Tabletki, 10 mg
Produkt leczniczy zawiera buspiron chlorowodorek w dawkach 5 mg lub 10 mg oraz lactose jednowodną jako substancję pomocniczą. Jest dostępny w postaci białych lub prawie białych, okrągłych tabletek z linią podziału. Stosowany jest krótkotrwale w leczeniu zaburzeń lękowych oraz w łagodzeniu objawów lęku, zarówno z towarzyszącą depresją, jak i bez niej. Tabletki ułatwiają połknięcie dzięki linii podziału, jednak nie służą do podziału na równe dawki.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Działania niepożądane
Preparat Spamilan zawierający chlorowodorek buspironu wiąże się z występowaniem działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się na początku terapii i zwykle ustępują po kontynuacji leczenia lub zmniejszeniu dawki. Najczęściej obserwowane objawy to zawroty głowy (≥1/10), bóle głowy, senność, nerwowość, bezsenność, zaburzenia koncentracji, nudności, ból brzucha, suchość w ustach, biegunka, zaparcia, wymioty, tachykardia oraz ból w klatce piersiowej (częstość ≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują poważne zaburzenia psychiczne (np. zaburzenia psychotyczne, omamy, depersonalizacja) oraz poważne działania neurologiczne, takie jak zespół serotoninowy, drgawki, zaburzenia pozapiramidowe, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej i często odstawienia leku. Ponadto, rzadkie reakcje alergiczne (obrzęk naczynioruchowy, wybroczyny, pokrzywka) oraz zatrzymanie moczu (bardzo rzadko <1/10 000) stanowią poważne zagrożenia kliniczne.
W trakcie terapii buspironem konieczne jest monitorowanie pacjentów pod kątem objawów neurologicznych, kardiologicznych oraz reakcji alergicznych, zwłaszcza u osób z chorobami współistniejącymi. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych zaleca się modyfikację dawkowania, ocenę kliniczną oraz, w razie poważnych powikłań, przerwanie leczenia i wdrożenie leczenia objawowego. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zespołu serotoninowego, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków serotoninergicznych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego jest kluczowe dla oceny stosunku korzyści do ryzyka terapii buspironem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Spamilan 10 mg
bezsenność, buspiron, chlorowodorek buspironu, dyskinezy, mlekotok, nadmierna potliwość, obrzęk naczynioruchowy, omamy, parkinsonizm, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, stan splątania, suchość w ustach, sztywność mięśni, tachykardia, zaburzenia koncentracji, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia psychotyczne, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół niespokojnych nóg, zespół serotoninowy -
Interakcje leku
Buspiron jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4, co powoduje liczne interakcje farmakokinetyczne z lekami wpływającymi na ten enzym. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak itrakonazol, nefazodon czy erytromycyna, powodują znaczące zwiększenie stężenia buspironu w osoczu (np. itrakonazol zwiększa Cmax 13-krotnie i AUC 19-krotnie, nefazodon nawet do 20-krotnego wzrostu Cmax i 50-krotnego AUC), co wymaga istotnej redukcji dawki buspironu (do 2,5 mg/dobę). Z kolei induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna, obniżają stężenie buspironu (zmniejszenie Cmax o 84% i AUC o 9%), co może wymagać zwiększenia dawki. Inhibitory MAO są przeciwwskazane ze względu na ryzyko niebezpiecznego wzrostu ciśnienia tętniczego. Ponadto, połączenie buspironu z SSRI i innymi lekami serotoninergicznymi niesie ryzyko zespołu serotoninowego oraz rzadkich drgawek, co wymaga ostrożności i monitorowania pacjenta.
Interakcje farmakodynamiczne obejmują nasilenie działania sedatywnego buspironu przez leki takie jak baklofen, lofeksydyna, nabilon czy leki antyhistaminowe oraz alkohol, którego spożycie podczas terapii buspironem jest zdecydowanie przeciwwskazane ze względu na ryzyko nasilonej sedacji, zawrotów głowy i zaburzeń koordynacji. Współistniejące stosowanie buspironu z diltiazem i werapamilem powoduje istotne zwiększenie stężenia buspironu (Cmax wzrost 5,3- i 3,4-krotny, AUC odpowiednio 4- i 3,4-krotny), co wymaga dostosowania dawki. W przypadku leków o wysokim stopniu wiązania z białkami osocza, takich jak digoksyna czy warfaryna, należy zachować ostrożność i monitorować odpowiednie parametry (np. czas protrombinowy). Zaleca się ścisłe monitorowanie parametrów klinicznych i laboratoryjnych oraz indywidualne dostosowanie dawkowania buspironu w terapii skojarzonej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Spamilan 10 mg
amitryptylina, baklofen, buspiron, ciśnienie tętnicze, cymetydyna, czas protrombinowy, diazepam, digoksyna, diltiazem, działanie sedatywne, erytromycyna, fenytoina, fluwoksamina, haloperydol, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, lek antyhistaminowy, lek serotoninergiczny, lofeksydyna, nabilon, nefazodon, ośrodkowy układ nerwowy, propranolol, ryfampicyna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sok grejpfrutowy, SSRI, trazodon, warfaryna, werapamil, zespół serotoninowy -
Profil bezpieczeństwa leku
Buspiron wymaga zachowania ostrożności u kobiet karmiących, gdyż brak jest jednoznacznych danych dotyczących przenikania leku i jego metabolitów do mleka kobiecego. Decyzja o kontynuacji terapii powinna uwzględniać korzyści dla matki i dziecka. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby zaleca się ostrożne stosowanie, rozpoczynając od małych dawek i monitorując stan kliniczny; szczególnie przeciwwskazane jest stosowanie buspironu przy klirensie kreatyniny <20 ml/min/1,73 m² oraz w ciężkiej niewydolności wątroby. U seniorów nie ma konieczności modyfikacji dawkowania ani dodatkowych środków ostrożności.
Buspiron może wywoływać senność i zawroty głowy, co wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, dlatego pacjenci powinni unikać tych czynności do czasu oceny tolerancji leku. Spożywanie alkoholu podczas terapii jest zabronione ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa jednoczesnego stosowania, mimo że badania nie wykazały nasilenia upośledzenia sprawności psychofizycznej. Wskazane jest pełne powstrzymanie się od alkoholu w trakcie leczenia buspironem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Spamilan 10 mg
-
Przeciwwskazania
Buspiron, substancja czynna leku Spamilan, jest wskazany w leczeniu zaburzeń lękowych, jednak jego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na buspiron lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (55,7 mg w tabletce 5 mg i 111,4 mg w tabletce 10 mg). Ponadto, lek nie powinien być podawany pacjentom z padaczką ze względu na ryzyko obniżenia progu drgawkowego, co może prowadzić do nasilenia napadów. Przeciwwskazaniem jest także ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny ≤ 20 ml/min/1,73 m² lub stężenie kreatyniny > 200 µmol/l), która powoduje zaburzenia eliminacji buspironu i zwiększa ryzyko kumulacji oraz działań niepożądanych.
Spamilan jest również przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, gdzie upośledzony metabolizm leku może prowadzić do nieprzewidywalnych stężeń w surowicy i ryzyka encefalopatii wątrobowej. Stosowanie buspironu jest niewskazane w przypadku ostrego zatrucia alkoholem etylowym, lekami nasennymi, przeciwbólowymi (szczególnie opioidami) oraz przeciwpsychotycznymi, ze względu na potencjalne nasilenie depresji ośrodkowego układu nerwowego i interakcje farmakodynamiczne. Tabletki Spamilan dostępne są w dawkach 5 mg i 10 mg, z linią podziału służącą jedynie ułatwieniu połknięcia, a nie precyzyjnemu dzieleniu dawki, co ma znaczenie kliniczne przy dostosowywaniu terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Spamilan 10 mg
anafilaksja, buspiron, chlorowodorek buspironu, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie niepożądane, działanie sedatywne, encefalopatia wątrobowa, epilepsja, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, lek przeciwbólowy, lek przeciwpsychotyczny, nadwrażliwość na substancję czynną, napad padaczkowy, nietolerancja laktozy, opioid, ostre zatrucie, padaczka, próg drgawkowy, stężenie kreatyniny, zaburzenie lękowe -
Przedawkowanie
Przedawkowanie chlorowodorku buspironu, substancji czynnej leku Spamilan (dostępnego w dawkach 5 mg i 10 mg), stanowi poważne zagrożenie kliniczne wymagające natychmiastowej interwencji. Brak swoistego antidotum oraz fakt, że buspiron nie jest usuwany przez hemodializę, ograniczają możliwości leczenia. W przypadku przedawkowania zaleca się szybkie płukanie żołądka oraz leczenie objawowe i podtrzymujące, ze szczególnym uwzględnieniem stabilizacji funkcji życiowych. Należy także rozważyć możliwość wielolekowej intoksykacji, co jest istotne w diagnostyce i terapii. Pomimo wysokich dawek dobowych nawet do 375 mg, nie odnotowano zgonów ani poważnych działań niepożądanych, co wskazuje na relatywnie niską toksyczność buspironu.
Typowe objawy przedawkowania buspironu obejmują nudności, wymioty, zawroty głowy, senność, zwężenie źrenic (miozę) oraz nieżyt żołądka, które wynikają z działania drażniącego na błonę śluzową przewodu pokarmowego, stymulacji ośrodka wymiotnego oraz wpływu na receptory serotoninowe i układ autonomiczny. Objawy te mają zazwyczaj charakter przejściowy i ustępują wraz z eliminacją leku, jednak konieczne jest monitorowanie pacjenta pod kątem pogorszenia stanu klinicznego lub powikłań, zwłaszcza przy intoksykacji mieszanej. Zalecany jest ścisły nadzór medyczny, obejmujący ocenę parametrów życiowych, stanu neurologicznego oraz funkcji układu pokarmowego, ze względu na ryzyko zaburzeń świadomości i interakcji farmakologicznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Spamilan 10 mg
antidotum, benzodiazepina, chlorowodorek buspironu, hemodializa, intoksykacja mieszana, intoksykacja wielolekowa, leczenie objawowe, lek przeciwlękowy, mioza, nieżyt żołądka, nudność, ośrodek wymiotny, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, rdzeń przedłużony, receptor serotoninowy, senność, Spamilan, wymioty, zaburzenia świadomości, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawroty głowy, zwężenie źrenic -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania buspironu chlorowodorku, substancji czynnej leku Spamilan w dawkach 5 mg i 10 mg, są ograniczone i nie wskazują na istotne zagrożenia wymagające dodatkowego omówienia klinicznego. Standardowe procedury oceny bezpieczeństwa przedklinicznego zostały przeprowadzone, jednak szczegółowe wyniki tych badań nie zostały uznane za kluczowe dla praktyki klinicznej i nie są szeroko udokumentowane w Charakterystyce Produktu Leczniczego (ChPL).
W praktyce klinicznej przy przepisywaniu Spamilanu należy opierać się na kompleksowych informacjach zawartych w innych sekcjach ChPL, które obejmują dane dotyczące farmakologii, farmakokinetyki oraz profilu bezpieczeństwa klinicznego buspironu chlorowodorku. Brak dodatkowych przedklinicznych danych nie wpływa na stosowanie leku, pod warunkiem przestrzegania zaleceń zawartych w dokumentacji produktu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Spamilan 10 mg
-
Skład i postać leku
Produkt leczniczy Spamilan zawiera buspiron w postaci chlorowodorku jako substancję czynną, dostępną w dawkach 5 mg oraz 10 mg na tabletkę. Tabletki są białe lub prawie białe, okrągłe, płaskie ze ściętymi krawędziami, z linią podziału ułatwiającą rozkruszenie, jednak nie służącą do dzielenia na równe dawki. Oznakowanie tabletek obejmuje literę E oraz numery 151 (dla dawki 5 mg) i 152 (dla dawki 10 mg). Substancje pomocnicze to m.in. laktoza jednowodna (55,7 mg w tabletce 5 mg i 111,4 mg w tabletce 10 mg), celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), stearynian magnezu oraz krzemionka koloidalna bezwodna, które wpływają na właściwości fizykochemiczne i farmaceutyczne preparatu.
Spamilan jest dostępny w opakowaniach zawierających 60 tabletek (6 blistrów po 10 sztuk) wykonanych z folii OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, z okresem ważności wynoszącym 5 lat. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych ani specjalnych wymagań dotyczących przechowywania czy usuwania produktu. Linia podziału na tabletkach ma na celu ułatwienie połknięcia poprzez rozkruszenie, a nie precyzyjne dawkowanie, co należy uwzględnić podczas przepisywania i stosowania leku. Informacje te są istotne dla optymalizacji terapii buspironem oraz zapewnienia bezpieczeństwa pacjentów z uwzględnieniem obecności laktozy w preparacie.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Spamilan 10 mg
blister, buspiron, celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, masa tabletki, niezgodność farmaceutyczna, Spamilan, środek rozpadowy, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wypełniająca, tabletka, tabletkowanie, właściwości przepływowe -
Specjalne ostrzeżenia
Buspiron chlorowodorek, substancja czynna preparatu Spamilan, wymaga stosowania z zachowaniem szczególnych środków ostrożności. Badania kliniczne wykazały, że pojedyncza dawka do 20 mg nie wpływa istotnie na funkcje poznawcze ani sprawność psychomotoryczną, co jest istotne dla pacjentów wykonujących czynności wymagające pełnej sprawności. Jednak ze względu na ograniczone dane dotyczące interakcji z alkoholem, zaleca się unikanie spożycia alkoholu podczas terapii. Jednoczesne stosowanie buspironu z inhibitorami monoaminooksydazy (MAOI) jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko podwyższenia ciśnienia tętniczego. Preparat należy stosować ostrożnie u pacjentów z jaskrą z wąskim kątem przesączania, miastenią, uzależnieniem od substancji psychoaktywnych oraz u osób z upośledzoną funkcją wątroby lub nerek, ze względu na możliwe zmiany farmakokinetyki i ryzyko kumulacji metabolitów.
Buspiron nie jest zalecany do monoterapii w leczeniu depresji, gdyż może maskować jej objawy kliniczne, utrudniając diagnostykę i leczenie. Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności leku u osób poniżej 18 roku życia, dlatego nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży. W badaniach nie wykazano potencjału uzależniającego ani nadużywania buspironu, co jest korzystne w terapii zaburzeń lękowych. Lek nie wykazuje tolerancji krzyżowej z benzodiazepinami, dlatego nie zapobiega objawom odstawiennym tych leków; zaleca się stopniowe odstawianie leków depresyjnych OUN przed rozpoczęciem terapii buspironem. Preparat zawiera laktozę jednowodną w ilości 55,7 mg (tabletki 5 mg) lub 111,4 mg (tabletki 10 mg), co stanowi przeciwwskazanie do stosowania u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Spamilan
benzodiazepina, buspiron chlorowodorek, ciśnienie wewnątrzgałkowe, depresja ośrodkowego układu nerwowego, farmakokinetyka leku, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z wąskim kątem przesączania, miastenia, monoterapia depresji, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, objaw depresji, podwyższone ciśnienie tętnicze, przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe, sprawność psychomotoryczna, toksyczność przewlekła, tolerancja krzyżowa, upośledzenie czynności nerek, upośledzenie czynności wątroby, uzależnienie od substancji psychoaktywnych, zaburzenie czynności poznawczej, zespół odstawienny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy -
Właściwości farmakodynamiczne
Buspiron chlorowodorek, należący do grupy anksjolityków pochodnych azaspirodekandionu (kod ATC: N05 BE01), jest substancją czynną leku Spamilan dostępną w tabletkach 5 mg i 10 mg. Mechanizm działania buspironu różni się od klasycznych benzodiazepin, gdyż nie wiąże się z receptorami benzodiazepinowymi i nie wykazuje działania uspokajającego, przeciwdrgawkowego ani zwiotczającego mięśnie. Farmakodynamika buspironu obejmuje hamowanie układu serotoninergicznego i cholinergicznego oraz zwiększenie aktywności specyficznych szlaków noradrenergicznych i dopaminergicznych, co przekłada się na jego unikalne właściwości przeciwlękowe.
W porównaniu z benzodiazepinami buspiron charakteryzuje się brakiem powinowactwa do receptorów benzodiazepinowych, brakiem działania uspokajającego, przeciwdrgawkowego i zwiotczającego mięśnie oraz mniejszym ryzykiem rozwoju tolerancji i uzależnienia. Tabletki Spamilan są dostępne w dawkach 5 mg i 10 mg, mają linię podziału ułatwiającą rozkruszenie, ale nie służącą do dzielenia na równe dawki. Ta specyfika farmakodynamiczna i farmakokinetyczna czyni buspiron wartościową alternatywą w terapii zaburzeń lękowych, szczególnie u pacjentów z ryzykiem uzależnienia od benzodiazepin.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Spamilan 10 mg
anksjolityk, benzodiazepina, buspiron chlorowodorek, działanie niepożądane, działanie przeciwdrgawkowe, działanie uspokajające, lek przeciwlękowy, mechanizm przeciwlękowy, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna azaspirodekandionu, profil farmakodynamiczny, receptor benzodiazepinowy, rozwój tolerancji, szlak noradrenergiczny, układ cholinergiczny, układ dopaminergiczny, układ neuroprzekaźnikowy, układ noradrenergiczny, układ serotoninergiczny, uzależnienie lekowe, zwiotczenie mięśni -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Spamilan (chlorowodorek buspironu) w dawkach 5 mg i 10 mg wykazuje umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, głównie ze względu na działania niepożądane takie jak senność i zawroty głowy. Objawy te występują szczególnie w początkowym okresie terapii i mają charakter przemijający, jednak mogą znacząco zaburzać funkcje psychomotoryczne, zwiększając ryzyko wypadków. Lekarz powinien wyraźnie poinformować pacjenta o konieczności powstrzymania się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn na początku leczenia oraz monitorować indywidualną reakcję na lek, uwzględniając czynniki takie jak dawka, wiek i współistniejące schorzenia.
W praktyce klinicznej istotne jest także odnotowanie w dokumentacji medycznej faktu poinformowania pacjenta o ryzyku związanym z terapią Spamilanem, w tym zalecenia powstrzymania się od prowadzenia pojazdów w początkowym okresie leczenia. Należy również zalecić unikanie łączenia leku z alkoholem lub innymi substancjami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy, co może nasilać działania niepożądane. Prawidłowa edukacja pacjenta jest kluczowa dla bezpieczeństwa terapii oraz minimalizacji ryzyka zdarzeń niepożądanych związanych z zaburzeniami funkcji poznawczych i psychomotorycznych wywołanych buspironem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Spamilan 10 mg
chlorowodorek buspironu, dawkowanie leku, działanie niepożądane leku, funkcja percepcyjna, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, ośrodkowy układ nerwowy, początkowy okres leczenia, preparat leczniczy, schorzenie współistniejące, Spamilan, spowolnienie reakcji, substancja czynna, wpływ leku na prowadzenie pojazdów, wrażliwość na lek, zaburzenie świadomości, zawroty głowy -
Wskazania do stosowania
Spamilan, zawierający chlorowodorek buspironu w dawkach 5 mg i 10 mg, jest lekiem przeciwlękowym wskazanym do krótkotrwałego leczenia zaburzeń lękowych oraz łagodzenia objawów lęku, zarówno izolowanych, jak i współistniejących z depresją. Tabletki są białe lub prawie białe, okrągłe, płaskie ze ściętymi krawędziami i zawierają odpowiednio 55,7 mg (5 mg tabletka) lub 111,4 mg (10 mg tabletka) laktozy jednowodnej, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy. Linia podziału ułatwia jedynie rozkruszenie tabletki, nie służy do dzielenia na równe dawki.
Lek jest przeznaczony do krótkotrwałej terapii zaburzeń lękowych, w tym stanów, gdzie lęk jest dominującym objawem bez innych zaburzeń psychicznych, oraz do łagodzenia objawów lęku współwystępującego z depresją. Wskazania obejmują objawy takie jak napięcie psychiczne, niepokój, zaburzenia snu, drażliwość, problemy z koncentracją, obawy o przyszłość oraz objawy somatyczne lęku (np. tachykardia, drżenie rąk, nadmierna potliwość). Decyzja o zastosowaniu Spamilanu powinna uwzględniać jego przeznaczenie do terapii krótkoterminowej, a nie długotrwałej, co jest istotne przy planowaniu leczenia pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Spamilan 10 mg
buspiron, chlorowodorek buspironu, depresja, drżenie rąk, lek przeciwlękowy, nadmierna potliwość, napięcie psychiczne, nietolerancja laktozy, objaw depresyjny, objaw lęku, objaw somatyczny lęku, problem z koncentracją, przyspieszone bicie serca, zaburzenie depresyjne, zaburzenie lękowe, zaburzenie snu