Interakcje leku
Sildenafil Sandoz 100 mg

Syldenafil jest metabolizowany głównie przez izoenzymy CYP3A4 i w mniejszym stopniu CYP2C9, co determinuje jego liczne interakcje farmakokinetyczne. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak rytonawir, ketokonazol i itrakonazol, znacząco zwiększają stężenia syldenafilu (np. rytonawir podwaja AUC o 1000% i zwiększa Cmax o 300%), co wymaga ograniczenia dawki syldenafilu do 25 mg na 48 godzin lub całkowitego unikania kojarzenia. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, cymetydyna) również podnoszą ekspozycję na lek (AUC wzrasta o 182% i 56%), co sugeruje konieczność rozważenia zmniejszenia dawki. Induktory CYP3A4, takie jak bozentan i ryfampicyna, obniżają stężenia syldenafilu (AUC zmniejsza się o 62,6% przy bozentanie), co może wymagać zwiększenia dawki. Inne leki, w tym inhibitory CYP2C9, CYP2D6, leki moczopędne, inhibitory ACE, beta-adrenolityki i antagoniści wapnia, nie wykazują istotnego wpływu na farmakokinetykę syldenafilu.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Syldenafil może wchodzić w różnorodne interakcje z innymi lekami, które mają istotne znaczenie kliniczne. Interakcje te wynikają przede wszystkim z metabolizmu syldenafilu za pośrednictwem układu cytochromu P450, głównie poprzez izoenzymy CYP3A4 (główna ścieżka) i CYP2C9 (ścieżka poboczna).1

Wpływ innych produktów leczniczych na syldenafil

Inhibitory CYP3A4 mogą istotnie zmniejszać klirens syldenafilu, prowadząc do zwiększenia jego stężenia w osoczu. Analiza danych farmakokinetycznych z badań klinicznych wykazała zmniejszenie klirensu syldenafilu przy jednoczesnym stosowaniu z inhibitorami CYP3A4 (ketokonazol, erytromycyna, cymetydyna). Mimo braku obserwacji zwiększonej częstości działań niepożądanych przy równoczesnym stosowaniu tych leków, u pacjentów stosujących jednocześnie inhibitory CYP3A4 zaleca się rozważenie dawki początkowej 25 mg.2

Szczególnie silne interakcje obserwuje się przy jednoczesnym stosowaniu z inhibitorami proteazy HIV:

  • Rytonawir (silny inhibitor cytochromu P450) w dawce 500 mg dwa razy na dobę podawany z syldenafilem (pojedyncza dawka 100 mg) powodował zwiększenie Cmax syldenafilu o 300% (4-krotne) i AUC o 1000% (11-krotne). Po 24 godzinach stężenie syldenafilu wynosiło nadal około 200 ng/ml w porównaniu do 5 ng/ml po podaniu samego syldenafilu. Ze względu na te interakcje nie zaleca się jednoczesnego stosowania syldenafilu z rytonawirem, a maksymalna dawka syldenafilu nie powinna przekraczać 25 mg w ciągu 48 godzin.3
  • Sakwinawir (inhibitor CYP3A4) w dawce 1200 mg trzy razy na dobę podawany z syldenafilem (pojedyncza dawka 100 mg) powodował zwiększenie Cmax syldenafilu o 140% i AUC o 210%. Syldenafil nie wpływał na farmakokinetykę sakwinawiru.4

Inne istotne interakcje z inhibitorami CYP3A4:

  • Erytromycyna (umiarkowany inhibitor CYP3A4) w dawce 500 mg dwa razy na dobę przez 5 dni przy jednoczesnym podaniu z syldenafilem (pojedyncza dawka 100 mg) powodowała zwiększenie ekspozycji na syldenafil (AUC) o 182%.5
  • Cymetydyna w dawce 800 mg (nieswoisty inhibitor CYP3A4) podawana z 50 mg syldenafilu powodowała zwiększenie stężenia syldenafilu w osoczu o 56%.6
  • Sok grejpfrutowy, jako słaby inhibitor metabolizmu w ścianie jelita z udziałem CYP3A4, może powodować niewielkie zwiększenie stężenia syldenafilu w osoczu.7

W przypadku silnych inhibitorów CYP3A4, takich jak ketokonazol i itrakonazol, należy spodziewać się jeszcze silniejszego działania na farmakokinetykę syldenafilu.8

Induktory CYP3A4 mogą znacząco zmniejszać stężenie syldenafilu w osoczu:

  • Bozentan (umiarkowany induktor CYP3A4, CYP2C9 i prawdopodobnie CYP2C19) w dawce 125 mg dwa razy na dobę podawany z syldenafilem w stanie stacjonarnym (80 mg trzy razy na dobę) powodował zmniejszenie AUC i Cmax syldenafilu odpowiednio o 62,6% i 55,4%.9
  • Można spodziewać się, że silne induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna, mogą powodować jeszcze większe zmniejszenie stężenia syldenafilu w osoczu.10

Leki zobojętniające w pojedynczych dawkach (wodorotlenek magnezu/wodorotlenek glinu) nie wpływały na dostępność biologiczną syldenafilu.11

Azytromycyna (500 mg na dobę przez 3 dni) nie wykazywała wpływu na wartość AUC, Cmax, tmax, stałą eliminacji ani okres półtrwania syldenafilu i jego głównego metabolitu.12

Analiza danych farmakokinetycznych nie wykazała wpływu na farmakokinetykę syldenafilu ze strony następujących leków: inhibitory CYP2C9 (tolbutamid, warfaryna, fenytoina), inhibitory CYP2D6 (selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne), leki moczopędne (tiazydowe, pętlowe, oszczędzające potas), inhibitory konwertazy angiotensyny, inhibitory wapnia, antagoniści receptorów beta-adrenergicznych.13

Wpływ syldenafilu na inne produkty lecznicze

Badania in vitro wykazały, że syldenafil jest słabym inhibitorem izoenzymów cytochromu P450: 1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 (IC50 >150 µM). Biorąc pod uwagę, że maksymalne stężenie syldenafilu w osoczu po przyjęciu zalecanej dawki wynosi około 1 µM, jest mało prawdopodobne, aby syldenafil zmieniał klirens substratów tych izoenzymów.15

  • Riocyguat – jednoczesne stosowanie z syldenafilem jest przeciwwskazane. Badania wykazały nasilone działanie obniżające ciśnienie krwi podczas ich łącznego stosowania, bez obserwacji korzystnego działania klinicznego takiego skojarzenia.16
  • Leki alfa-adrenolityczne – jednoczesne stosowanie syldenafilu z tymi lekami może prowadzić u podatnych osób do objawowego niedociśnienia tętniczego, szczególnie w ciągu 4 godzin od przyjęcia syldenafilu. W badaniach interakcji z doksazosyną (4 mg i 8 mg) u pacjentów z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego obserwowano średnie dodatkowe zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi w pozycji leżącej o 7/7 mmHg, 9/5 mmHg i 8/4 mmHg, a w pozycji stojącej o 6/6 mmHg, 11/4 mmHg i 4/5 mmHg. Sporadycznie raportowano przypadki objawowego niedociśnienia ortostatycznego, objawiającego się zawrotami głowy i uczuciem pustki w głowie, ale bez omdleń.17
  • Nikorandyl – będący hybrydowym połączeniem aktywatora kanału potasowego i azotanu, może powodować ciężkie interakcje z syldenafilem ze względu na zawartość azotanu.18
  • Leki przeciwnadciśnieniowe – syldenafil (50 mg) nie powodował dodatkowych działań niepożądanych u pacjentów przyjmujących różne klasy leków przeciwnadciśnieniowych: leki moczopędne, beta-adrenolityki, inhibitory ACE, antagoniści angiotensyny II, leki rozszerzające naczynia, leki blokujące neurony adrenergiczne, antagoniści wapnia i leki blokujące receptory alfa-adrenergiczne.19
  • Amlodypina – u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, syldenafil (100 mg) podawany z amlodypiną powodował dodatkowe zmniejszenie skurczowego ciśnienia w pozycji leżącej o 8 mmHg, a ciśnienia rozkurczowego o 7 mmHg.20
  • Sakubitryl/walsartan – dodanie pojedynczej dawki syldenafilu do sakubitrylu/walsartanu w stanie stacjonarnym u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym wiązało się z istotnie większym obniżeniem ciśnienia tętniczego w porównaniu z podawaniem samego sakubitrylu/walsartanu. Należy zachować ostrożność przy rozpoczynaniu leczenia syldenafilem u pacjentów stosujących sakubitryl/walsartan.21
  • Syldenafil (50 mg) nie potęguje wydłużenia czasu krwawienia spowodowanego przez kwas acetylosalicylowy (150 mg).22

    Nie wykazano istotnych interakcji podczas jednoczesnego stosowania syldenafilu (50 mg) z tolbutamidem (250 mg) lub warfaryną (40 mg), które są metabolizowane przez CYP2C9.23

    Syldenafil (100 mg) nie wpływa na farmakokinetykę w stanie równowagi inhibitorów proteazy HIV, sakwinawiru i rytonawiru, które są substratami CYP3A4.24

    Syldenafil w stanie stacjonarnym (80 mg trzy razy na dobę) powodował zwiększenie wartości AUC i Cmax bozentanu (125 mg dwa razy na dobę) odpowiednio o 49,8% i 42%.25

    Interakcje syldenafilu z alkoholem

    Badania dotyczące interakcji syldenafilu z alkoholem wykazały, że syldenafil w dawce 50 mg nie zwiększa hipotensyjnego działania alkoholu u zdrowych ochotników przy średnich maksymalnych stężeniach alkoholu we krwi wynoszących 80 mg/dl.26

    Mimo braku bezpośrednich dowodów na znaczące interakcje farmakodynamiczne między syldenafilem a alkoholem, należy pamiętać o potencjalnym efekcie addycyjnym w zakresie obniżania ciśnienia tętniczego, szczególnie u osób z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Alkohol sam w sobie ma działanie rozszerzające naczynia krwionośne i obniżające ciśnienie tętnicze. W połączeniu z syldenafilem, który również wpływa na układ naczyniowy, u niektórych osób może dojść do nadmiernego spadku ciśnienia, co objawia się zawrotami głowy, uczuciem osłabienia lub omdleniem.

    Równoczesne spożywanie alkoholu może także nasilać niektóre działania niepożądane syldenafilu, takie jak bóle głowy czy zaburzenia widzenia. Dodatkowo, alkohol może wpływać na funkcje seksualne, co może antagonizować terapeutyczne działanie syldenafilu.

    Pacjenci powinni zostać poinformowani, że chociaż badania nie wykazały istotnych interakcji, to zaleca się ostrożność przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu i przyjmowaniu syldenafilu, szczególnie u osób z chorobami układu krążenia oraz przy stosowaniu większych dawek obu substancji.

    Tabela interakcji z syldenafilem

    Lek/Substancja Rodzaj interakcji Efekt interakcji Poziom istotności Zalecenia
    Rytonawir Inhibitor CYP3A4 Zwiększenie Cmax o 300% i AUC o 1000% Bardzo wysoki Nie zaleca się jednoczesnego stosowania. Maksymalna dawka syldenafilu: 25 mg/48h
    Sakwinawir Inhibitor CYP3A4 Zwiększenie Cmax o 140% i AUC o 210% Wysoki Rozważyć zmniejszenie dawki syldenafilu
    Ketokonazol, Itrakonazol Silne inhibitory CYP3A4 Znaczące zwiększenie stężenia syldenafilu Wysoki Zalecana dawka początkowa: 25 mg
    Erytromycyna Umiarkowany inhibitor CYP3A4 Zwiększenie AUC o 182% Średni Zalecana dawka początkowa: 25 mg
    Cymetydyna Nieswoisty inhibitor CYP3A4 Zwiększenie stężenia syldenafilu o 56% Średni Rozważyć zmniejszenie dawki syldenafilu
    Azotany, leki uwalniające tlenek azotu Farmakodynamiczna Nasilenie działania hipotensyjnego Bardzo wysoki Przeciwwskazane
    Riocyguat Farmakodynamiczna Nasilenie działania hipotensyjnego Bardzo wysoki Przeciwwskazane
    Alfa-adrenolityki (np. doksazosyna) Farmakodynamiczna Ryzyko objawowego niedociśnienia Wysoki Zachować ostrożność, szczególnie w ciągu 4h od przyjęcia syldenafilu
    Bozentan Induktor CYP3A4, CYP2C9 Zmniejszenie AUC o 62,6% i Cmax o 55,4% Wysoki Może być konieczne zwiększenie dawki syldenafilu
    Ryfampicyna Silny induktor CYP3A4 Znaczące zmniejszenie stężenia syldenafilu Wysoki Może być konieczne zwiększenie dawki syldenafilu
    Nikorandyl Zawiera składnik azotanowy Ryzyko ciężkich interakcji Wysoki Unikać jednoczesnego stosowania
    Amlodypina Farmakodynamiczna Dodatkowe obniżenie ciśnienia o 8/7 mmHg Średni Monitorować ciśnienie tętnicze
    Sakubitryl/walsartan Farmakodynamiczna Istotnie większe obniżenie ciśnienia tętniczego Średni Zachować ostrożność podczas rozpoczynania leczenia
    Sok grejpfrutowy Słaby inhibitor CYP3A4 Niewielkie zwiększenie stężenia syldenafilu Niski Ogólnie bezpieczny
    Alkohol Farmakodynamiczna Brak istotnego wzrostu działania hipotensyjnego Niski Zachować ostrożność, szczególnie u pacjentów z chorobami układu krążenia
    Warfaryna, Tolbutamid Substraty CYP2C9 Brak istotnych interakcji Niski Bezpieczne jednoczesne stosowanie
    Kwas acetylosalicylowy Farmakodynamiczna Brak potęgowania wydłużenia czasu krwawienia Niski Bezpieczne jednoczesne stosowanie
    1. 10.04.2026
    2. www.leksykon.com.pl