Właściwości farmakokinetyczne
Rivaroxaban Polpharma 15 mg/20 mg
Rywaroksaban charakteryzuje się przewidywalnym profilem farmakokinetycznym z umiarkowaną zmiennością osobniczą. Po podaniu doustnym szybko osiąga maksymalne stężenia w osoczu (Cmax) w 2-4 godziny, z biodostępnością zależną od dawki i spożycia posiłku: dla dawek 2,5 mg i 10 mg biodostępność wynosi 80-100%, niezależnie od posiłku, natomiast dla dawki 20 mg biodostępność wynosi 66% na czczo i wzrasta o 39% przy spożyciu posiłku, co uzasadnia zalecenie przyjmowania dawek 15 mg i 20 mg z posiłkiem. Rywaroksaban wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (92-95%) i umiarkowaną objętość dystrybucji (~50 l). Metabolizm zachodzi głównie przez CYP3A4, CYP2J2 oraz hydrolizę amidów, a eliminacja odbywa się w połowie przez nerki i połowie przez kał, z klirensem ogólnoustrojowym około 10 l/h. Czas półtrwania po podaniu doustnym wynosi 5-9 godzin u młodych i 11-13 godzin u osób starszych, z eliminacją ograniczaną szybkością wchłaniania.
Właściwości farmakokinetyczne rywaroksabanu
Rywaroksaban wykazuje przewidywalny profil farmakokinetyczny, który charakteryzuje się umiarkowaną zmiennością osobniczą. Znajomość właściwości farmakokinetycznych tego leku jest kluczowa dla optymalnego stosowania w praktyce klinicznej, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami mogącymi wpływać na metabolizm i eliminację leku.1
Wchłanianie i biodostępność
Rywaroksaban charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenia w osoczu (Cmax) po 2-4 godzinach od przyjęcia tabletki. Wchłanianie leku jest prawie całkowite, a biodostępność po podaniu doustnym zależy od dawki i sposobu przyjęcia:2
- Dla dawek 2,5 mg i 10 mg – wysoka biodostępność (80-100%), niezależnie od przyjmowania posiłku3
- Dla dawki 20 mg – biodostępność wynosząca 66% przy przyjmowaniu na czczo, która zwiększa się o 39% przy przyjmowaniu z posiłkiem4
Istotnym aspektem praktycznym jest to, że rywaroksaban w dawkach 15 mg i 20 mg powinien być przyjmowany z posiłkiem w celu zapewnienia optymalnej biodostępności.5
Wchłanianie rywaroksabanu wykazuje zależność od miejsca uwalniania w przewodzie pokarmowym. Zaobserwowano znaczące zmniejszenie ekspozycji systemowej, gdy lek uwalniany jest poza żołądkiem:6
- W proksymalnym odcinku jelita cienkiego – 29% i 56% zmniejszenie AUC i Cmax w porównaniu z normalnym przyjęciem tabletki7
- W dystalnej części jelita cienkiego lub okrężnicy wstępującej – jeszcze większe zmniejszenie ekspozycji8
Z tego powodu nie zaleca się podawania rywaroksabanu dystalnie od żołądka, ponieważ może to prowadzić do zmniejszonego wchłaniania i obniżonej ekspozycji na lek.9
W przypadkach, gdy pacjent nie jest w stanie połknąć całej tabletki, badania wykazały, że biodostępność rozgniecionej tabletki 20 mg wymieszanej z przecierem jabłkowym lub podanej w formie wodnej zawiesiny przez zgłębnik żołądkowy jest porównywalna z biodostępnością całej tabletki.10
Dystrybucja
Rywaroksaban charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, wynoszącym od 92% do 95%, głównie z albuminami. Objętość dystrybucji leku jest umiarkowana – objętość dystrybucji w stanie równowagi (Vss) wynosi około 50 litrów.11
Metabolizm i eliminacja
Procesy metabolizmu i eliminacji rywaroksabanu przebiegają następująco:12
- Około 2/3 podanej dawki podlega przemianom metabolicznym:
- Połowa jest wydalana przez nerki
- Połowa jest wydalana z kałem
- Pozostała 1/3 dawki w postaci niezmienionej jest wydalana przez nerki z moczem, głównie poprzez aktywne wydzielanie nerkowe
Rywaroksaban jest metabolizowany przez układy enzymatyczne CYP3A4, CYP2J2 oraz w niezależnych od CYP przemianach. Główne szlaki biotransformacji obejmują:13
- Oksydacyjny rozkład części morfolinonowej
- Hydrolizę wiązań amidowych
Badania in vitro wykazały, że rywaroksaban jest substratem dla białek transportowych P-glikoproteiny (P-gp) oraz białka Bcrp (ang. Bcrp – breast cancer resistance protein).14
Niezmieniony rywaroksaban jest najważniejszym związkiem obecnym w ludzkim osoczu; nie wykryto głównego ani aktywnego metabolitu krążącego. Klirens ogólnoustrojowy wynosi około 10 l/h, co pozwala zakwalifikować rywaroksaban jako substancję o małym klirensie.15
Czas półtrwania rywaroksabanu zależy od drogi podania i wieku pacjenta:16
- Po podaniu dożylnym dawki 1 mg – około 4,5 godziny
- Po podaniu doustnym:
- U młodych osób – od 5 do 9 godzin
- U osób w podeszłym wieku – od 11 do 13 godzin
Należy zauważyć, że po podaniu doustnym eliminacja jest ograniczana szybkością wchłaniania leku.17
Stężenia w osoczu u pacjentów
U pacjentów przyjmujących rywaroksaban w dawce 20 mg raz na dobę w leczeniu ostrej zakrzepicy żył głębokich (ZŻG), obserwowano następujące stężenia leku:18
| Czas pomiaru | Znaczenie kliniczne | Średnia geometryczna stężenia (µg/l) | 90% przedział predykcji (µg/l) |
|---|---|---|---|
| 2-4 godziny po podaniu | Stężenie maksymalne (Cmax) | 215 | 22-535 |
| 24 godziny po podaniu | Stężenie minimalne (Cmin) | 32 | 6-239 |
Zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna
Zależność między stężeniem rywaroksabanu w osoczu a efektami farmakodynamicznymi (PD) oceniano dla różnych punktów końcowych w szerokim zakresie dawek (5-30 mg stosowane dwa razy na dobę).19
Charakterystyka zależności PK/PD dla poszczególnych parametrów przedstawia się następująco:20
- Hamowanie czynnika Xa: najlepiej opisywane przez model Emax
- Czas protrombinowy (PT):
- Najlepiej opisywany przez model odcięcia liniowego
- Występują znaczące różnice w nachyleniu krzywej zależnie od zastosowanego odczynnika
- Dla odczynnika Neoplastin: wyjściowy PT wynosił 13 s, a nachylenie krzywej około 3-4 s/(100 µg/l)
Wyniki analiz farmakokinetyczno-farmakodynamicznych (PK/PD) z badań II oraz III fazy były zgodne z tymi uzyskanymi w badaniach z udziałem zdrowych ochotników.21
Właściwości farmakokinetyczne w szczególnych populacjach pacjentów
Płeć
Nie stwierdzono żadnych istotnych klinicznie różnic we właściwościach farmakokinetycznych i farmakodynamicznych rywaroksabanu pomiędzy pacjentami płci męskiej i żeńskiej.22
Pacjenci w podeszłym wieku
U pacjentów w podeszłym wieku obserwuje się wyższe stężenia leku w osoczu w porównaniu z osobami młodszymi. Średnie wartości pola pod krzywą zależności stężenia od czasu (AUC) są około 1,5-krotnie wyższe, głównie z powodu zmniejszonego (pozornego) całkowitego i nerkowego klirensu. Pomimo tych różnic nie ma potrzeby dostosowywania dawkowania wyłącznie na podstawie wieku.23
Masa ciała
Skrajne wartości masy ciała ( 120 kg) mają jedynie niewielki wpływ na stężenie rywaroksabanu w osoczu (mniej niż 25%). Nie ma zatem potrzeby modyfikacji dawkowania wyłącznie na podstawie masy ciała.<sup data-drug="Rivaroxaban Polpharma" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Dla skrajnych wartości masy ciała ( 120 kg) stwierdzano jedynie niewielki wpływ na stężenie rywaroksabanu w osoczu (mniej niż 25%). Nie ma potrzeby zmiany dawkowania.”>24
Różnice etniczne
Nie zaobserwowano żadnych istotnych klinicznie różnic w zakresie farmakokinetycznych i farmakodynamicznych właściwości rywaroksabanu pomiędzy pacjentami należącymi do różnych grup etnicznych (rasa kaukaska, afroamerykańska, latynoska, japońska lub chińska).25
Zaburzenie czynności wątroby
Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę rywaroksabanu jest zróżnicowany w zależności od nasilenia choroby:26
- Łagodne zaburzenie czynności wątroby (stopień A wg klasyfikacji Child Pugh):
- Niewielkie zmiany farmakokinetyczne (średnio 1,2-krotne zwiększenie AUC)
- Parametry porównywalne do zdrowej grupy kontrolnej
- Umiarkowane zaburzenie czynności wątroby (stopień B wg klasyfikacji Child Pugh):
- Znaczące, 2,3-krotne zwiększenie średniego AUC w porównaniu do zdrowych ochotników
- Wartość AUC dla niezwiązanego rywaroksabanu była 2,6-krotnie większa
- Zmniejszone wydalanie rywaroksabanu przez nerki, podobnie jak u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek27
- Ciężkie zaburzenie czynności wątroby (stopień C wg klasyfikacji Child Pugh):
- Brak danych z badań klinicznych28
Wpływ zaburzeń czynności wątroby na parametry farmakodynamiczne:29
- U pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby (stopień B wg klasyfikacji Child Pugh) w porównaniu do zdrowych ochotników:
- Zahamowanie aktywności czynnika Xa było 2,6-krotnie silniejsze
- PT był 2,1-krotnie bardziej wydłużony
- Zwiększona wrażliwość na działanie rywaroksabanu, co objawia się bardziej stromym nachyleniem krzywej zależności PK/PD pomiędzy stężeniem i PT
Ze względu na zwiększone ryzyko krwawień, stosowanie rywaroksabanu jest przeciwwskazane u pacjentów z chorobą wątroby przebiegającą z koagulopatią, w tym u pacjentów z marskością wątroby stopnia B i C według klasyfikacji Child Pugh.30
Zaburzenie czynności nerek
Ekspozycja na rywaroksaban wykazuje korelację ze stopniem zaburzenia czynności nerek, co stwierdzono na podstawie oznaczeń klirensu kreatyniny.31
| Stopień zaburzenia czynności nerek | Klirens kreatyniny | Zwiększenie stężenia rywaroksabanu (AUC) | Zahamowanie aktywności czynnika Xa | Wydłużenie PT |
|---|---|---|---|---|
| Łagodne | 50-80 ml/min | 1,4-krotne | 1,5-krotnie silniejsze | 1,3-krotnie większe |
| Umiarkowane | 30-49 ml/min | 1,5-krotne | 1,9-krotnie silniejsze | 2,2-krotnie większe |
| Ciężkie | 15-29 ml/min | 1,6-krotne | 2,0-krotnie silniejsze | 2,4-krotnie większe |
Brak jest danych klinicznych pochodzących od pacjentów z klirensem kreatyniny < 15 ml/min.<sup data-drug="Rivaroxaban Polpharma" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Brak jest danych pochodzących od pacjentów z klirensem kreatyniny 32
Ze względu na wysoki stopień wiązania rywaroksabanu z białkami osocza (92-95%), nie można spodziewać się jego usuwania za pomocą dializy.33
Zalecenia kliniczne:<sup data-drug="Rivaroxaban Polpharma" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Nie zaleca się stosowania produktu Rivaroxaban Polpharma u pacjentów z klirensem kreatyniny 34
- Nie zaleca się stosowania rywaroksabanu u pacjentów z klirensem kreatyniny < 15 ml/min
- Należy zachować ostrożność stosując rywaroksaban u pacjentów z klirensem kreatyniny 15-29 ml/min
Dzieci i młodzież
Opakowanie rozpoczynające leczenie rywaroksabanem jest przeznaczone wyłącznie do stosowania u dorosłych pacjentów i nie jest właściwe do stosowania u dzieci i młodzieży.35
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania