Właściwości farmakokinetyczne
Rivaroxaban Polpharma 15 mg/20 mg

Rywaroksaban charakteryzuje się przewidywalnym profilem farmakokinetycznym z umiarkowaną zmiennością osobniczą. Po podaniu doustnym szybko osiąga maksymalne stężenia w osoczu (Cmax) w 2-4 godziny, z biodostępnością zależną od dawki i spożycia posiłku: dla dawek 2,5 mg i 10 mg biodostępność wynosi 80-100%, niezależnie od posiłku, natomiast dla dawki 20 mg biodostępność wynosi 66% na czczo i wzrasta o 39% przy spożyciu posiłku, co uzasadnia zalecenie przyjmowania dawek 15 mg i 20 mg z posiłkiem. Rywaroksaban wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (92-95%) i umiarkowaną objętość dystrybucji (~50 l). Metabolizm zachodzi głównie przez CYP3A4, CYP2J2 oraz hydrolizę amidów, a eliminacja odbywa się w połowie przez nerki i połowie przez kał, z klirensem ogólnoustrojowym około 10 l/h. Czas półtrwania po podaniu doustnym wynosi 5-9 godzin u młodych i 11-13 godzin u osób starszych, z eliminacją ograniczaną szybkością wchłaniania.

Właściwości farmakokinetyczne rywaroksabanu

Rywaroksaban wykazuje przewidywalny profil farmakokinetyczny, który charakteryzuje się umiarkowaną zmiennością osobniczą. Znajomość właściwości farmakokinetycznych tego leku jest kluczowa dla optymalnego stosowania w praktyce klinicznej, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami mogącymi wpływać na metabolizm i eliminację leku.1

Wchłanianie i biodostępność

Rywaroksaban charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenia w osoczu (Cmax) po 2-4 godzinach od przyjęcia tabletki. Wchłanianie leku jest prawie całkowite, a biodostępność po podaniu doustnym zależy od dawki i sposobu przyjęcia:2

  • Dla dawek 2,5 mg i 10 mg – wysoka biodostępność (80-100%), niezależnie od przyjmowania posiłku3
  • Dla dawki 20 mg – biodostępność wynosząca 66% przy przyjmowaniu na czczo, która zwiększa się o 39% przy przyjmowaniu z posiłkiem4

Istotnym aspektem praktycznym jest to, że rywaroksaban w dawkach 15 mg i 20 mg powinien być przyjmowany z posiłkiem w celu zapewnienia optymalnej biodostępności.5

Wchłanianie rywaroksabanu wykazuje zależność od miejsca uwalniania w przewodzie pokarmowym. Zaobserwowano znaczące zmniejszenie ekspozycji systemowej, gdy lek uwalniany jest poza żołądkiem:6

  • W proksymalnym odcinku jelita cienkiego – 29% i 56% zmniejszenie AUC i Cmax w porównaniu z normalnym przyjęciem tabletki7
  • W dystalnej części jelita cienkiego lub okrężnicy wstępującej – jeszcze większe zmniejszenie ekspozycji8

Z tego powodu nie zaleca się podawania rywaroksabanu dystalnie od żołądka, ponieważ może to prowadzić do zmniejszonego wchłaniania i obniżonej ekspozycji na lek.9

W przypadkach, gdy pacjent nie jest w stanie połknąć całej tabletki, badania wykazały, że biodostępność rozgniecionej tabletki 20 mg wymieszanej z przecierem jabłkowym lub podanej w formie wodnej zawiesiny przez zgłębnik żołądkowy jest porównywalna z biodostępnością całej tabletki.10

Dystrybucja

Rywaroksaban charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, wynoszącym od 92% do 95%, głównie z albuminami. Objętość dystrybucji leku jest umiarkowana – objętość dystrybucji w stanie równowagi (Vss) wynosi około 50 litrów.11

Metabolizm i eliminacja

Procesy metabolizmu i eliminacji rywaroksabanu przebiegają następująco:12

  • Około 2/3 podanej dawki podlega przemianom metabolicznym:
    • Połowa jest wydalana przez nerki
    • Połowa jest wydalana z kałem
  • Pozostała 1/3 dawki w postaci niezmienionej jest wydalana przez nerki z moczem, głównie poprzez aktywne wydzielanie nerkowe

Rywaroksaban jest metabolizowany przez układy enzymatyczne CYP3A4, CYP2J2 oraz w niezależnych od CYP przemianach. Główne szlaki biotransformacji obejmują:13

  • Oksydacyjny rozkład części morfolinonowej
  • Hydrolizę wiązań amidowych

Badania in vitro wykazały, że rywaroksaban jest substratem dla białek transportowych P-glikoproteiny (P-gp) oraz białka Bcrp (ang. Bcrp – breast cancer resistance protein).14

Niezmieniony rywaroksaban jest najważniejszym związkiem obecnym w ludzkim osoczu; nie wykryto głównego ani aktywnego metabolitu krążącego. Klirens ogólnoustrojowy wynosi około 10 l/h, co pozwala zakwalifikować rywaroksaban jako substancję o małym klirensie.15

Czas półtrwania rywaroksabanu zależy od drogi podania i wieku pacjenta:16

  • Po podaniu dożylnym dawki 1 mg – około 4,5 godziny
  • Po podaniu doustnym:
    • U młodych osób – od 5 do 9 godzin
    • U osób w podeszłym wieku – od 11 do 13 godzin

Należy zauważyć, że po podaniu doustnym eliminacja jest ograniczana szybkością wchłaniania leku.17

Stężenia w osoczu u pacjentów

U pacjentów przyjmujących rywaroksaban w dawce 20 mg raz na dobę w leczeniu ostrej zakrzepicy żył głębokich (ZŻG), obserwowano następujące stężenia leku:18

Czas pomiaru Znaczenie kliniczne Średnia geometryczna stężenia (µg/l) 90% przedział predykcji (µg/l)
2-4 godziny po podaniu Stężenie maksymalne (Cmax) 215 22-535
24 godziny po podaniu Stężenie minimalne (Cmin) 32 6-239

Zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna

Zależność między stężeniem rywaroksabanu w osoczu a efektami farmakodynamicznymi (PD) oceniano dla różnych punktów końcowych w szerokim zakresie dawek (5-30 mg stosowane dwa razy na dobę).19

Charakterystyka zależności PK/PD dla poszczególnych parametrów przedstawia się następująco:20

  • Hamowanie czynnika Xa: najlepiej opisywane przez model Emax
  • Czas protrombinowy (PT):
    • Najlepiej opisywany przez model odcięcia liniowego
    • Występują znaczące różnice w nachyleniu krzywej zależnie od zastosowanego odczynnika
    • Dla odczynnika Neoplastin: wyjściowy PT wynosił 13 s, a nachylenie krzywej około 3-4 s/(100 µg/l)

Wyniki analiz farmakokinetyczno-farmakodynamicznych (PK/PD) z badań II oraz III fazy były zgodne z tymi uzyskanymi w badaniach z udziałem zdrowych ochotników.21

Właściwości farmakokinetyczne w szczególnych populacjach pacjentów

Płeć

Nie stwierdzono żadnych istotnych klinicznie różnic we właściwościach farmakokinetycznych i farmakodynamicznych rywaroksabanu pomiędzy pacjentami płci męskiej i żeńskiej.22

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku obserwuje się wyższe stężenia leku w osoczu w porównaniu z osobami młodszymi. Średnie wartości pola pod krzywą zależności stężenia od czasu (AUC) są około 1,5-krotnie wyższe, głównie z powodu zmniejszonego (pozornego) całkowitego i nerkowego klirensu. Pomimo tych różnic nie ma potrzeby dostosowywania dawkowania wyłącznie na podstawie wieku.23

Masa ciała

Skrajne wartości masy ciała ( 120 kg) mają jedynie niewielki wpływ na stężenie rywaroksabanu w osoczu (mniej niż 25%). Nie ma zatem potrzeby modyfikacji dawkowania wyłącznie na podstawie masy ciała.<sup data-drug="Rivaroxaban Polpharma" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Dla skrajnych wartości masy ciała ( 120 kg) stwierdzano jedynie niewielki wpływ na stężenie rywaroksabanu w osoczu (mniej niż 25%). Nie ma potrzeby zmiany dawkowania.”>24

Różnice etniczne

Nie zaobserwowano żadnych istotnych klinicznie różnic w zakresie farmakokinetycznych i farmakodynamicznych właściwości rywaroksabanu pomiędzy pacjentami należącymi do różnych grup etnicznych (rasa kaukaska, afroamerykańska, latynoska, japońska lub chińska).25

Zaburzenie czynności wątroby

Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę rywaroksabanu jest zróżnicowany w zależności od nasilenia choroby:26

  • Łagodne zaburzenie czynności wątroby (stopień A wg klasyfikacji Child Pugh):
    • Niewielkie zmiany farmakokinetyczne (średnio 1,2-krotne zwiększenie AUC)
    • Parametry porównywalne do zdrowej grupy kontrolnej
  • Umiarkowane zaburzenie czynności wątroby (stopień B wg klasyfikacji Child Pugh):
    • Znaczące, 2,3-krotne zwiększenie średniego AUC w porównaniu do zdrowych ochotników
    • Wartość AUC dla niezwiązanego rywaroksabanu była 2,6-krotnie większa
    • Zmniejszone wydalanie rywaroksabanu przez nerki, podobnie jak u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek27
  • Ciężkie zaburzenie czynności wątroby (stopień C wg klasyfikacji Child Pugh):
    • Brak danych z badań klinicznych28

Wpływ zaburzeń czynności wątroby na parametry farmakodynamiczne:29

  • U pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby (stopień B wg klasyfikacji Child Pugh) w porównaniu do zdrowych ochotników:
    • Zahamowanie aktywności czynnika Xa było 2,6-krotnie silniejsze
    • PT był 2,1-krotnie bardziej wydłużony
    • Zwiększona wrażliwość na działanie rywaroksabanu, co objawia się bardziej stromym nachyleniem krzywej zależności PK/PD pomiędzy stężeniem i PT

Ze względu na zwiększone ryzyko krwawień, stosowanie rywaroksabanu jest przeciwwskazane u pacjentów z chorobą wątroby przebiegającą z koagulopatią, w tym u pacjentów z marskością wątroby stopnia B i C według klasyfikacji Child Pugh.30

Zaburzenie czynności nerek

Ekspozycja na rywaroksaban wykazuje korelację ze stopniem zaburzenia czynności nerek, co stwierdzono na podstawie oznaczeń klirensu kreatyniny.31

Stopień zaburzenia czynności nerek Klirens kreatyniny Zwiększenie stężenia rywaroksabanu (AUC) Zahamowanie aktywności czynnika Xa Wydłużenie PT
Łagodne 50-80 ml/min 1,4-krotne 1,5-krotnie silniejsze 1,3-krotnie większe
Umiarkowane 30-49 ml/min 1,5-krotne 1,9-krotnie silniejsze 2,2-krotnie większe
Ciężkie 15-29 ml/min 1,6-krotne 2,0-krotnie silniejsze 2,4-krotnie większe

Brak jest danych klinicznych pochodzących od pacjentów z klirensem kreatyniny < 15 ml/min.<sup data-drug="Rivaroxaban Polpharma" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Brak jest danych pochodzących od pacjentów z klirensem kreatyniny 32

Ze względu na wysoki stopień wiązania rywaroksabanu z białkami osocza (92-95%), nie można spodziewać się jego usuwania za pomocą dializy.33

Zalecenia kliniczne:<sup data-drug="Rivaroxaban Polpharma" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Nie zaleca się stosowania produktu Rivaroxaban Polpharma u pacjentów z klirensem kreatyniny 34

  • Nie zaleca się stosowania rywaroksabanu u pacjentów z klirensem kreatyniny < 15 ml/min
  • Należy zachować ostrożność stosując rywaroksaban u pacjentów z klirensem kreatyniny 15-29 ml/min

Dzieci i młodzież

Opakowanie rozpoczynające leczenie rywaroksabanem jest przeznaczone wyłącznie do stosowania u dorosłych pacjentów i nie jest właściwe do stosowania u dzieci i młodzieży.35

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl