Właściwości farmakokinetyczne
Propranolol WZF 10 mg

Propranolol WZF, dostępny w tabletkach 10 mg i 40 mg, charakteryzuje się całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) w ciągu 1-2 godzin na czczo. Lek wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (80-95%) oraz intensywną dystrybucję do narządów takich jak płuca, wątroba, nerki, mózg i serce. Propranolol podlega znacznemu efektowi pierwszego przejścia w wątrobie (~90% dawki doustnej), gdzie powstaje główny aktywny metabolit 4-hydroksypropranolol. Po podaniu dożylnym metabolit ten nie jest wykrywany, a proporcja metabolitów do niezmienionego leku jest niższa. Okres półtrwania propranololu wynosi 3-6 godzin po podaniu doustnym i około 2 godzin po podaniu dożylnym.

Właściwości farmakokinetyczne leku Propranolol WZF

Propranolol WZF, dostępny w postaci tabletek zawierających 10 mg lub 40 mg propranololu chlorowodorku, charakteryzuje się złożonymi właściwościami farmakokinetycznymi, które zależą od drogi podania leku. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę procesów farmakokinetycznych obejmujących wchłanianie, dystrybucję, metabolizm oraz eliminację tego beta-adrenolityku.{1}

Wchłanianie

W przypadku podania doustnego, propranolol charakteryzuje się całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. U pacjentów przyjmujących lek na czczo, maksymalne stężenie w osoczu krwi (Cmax) występuje stosunkowo szybko – po 1-2 godzinach od momentu podania.{2}

Dystrybucja

Propranolol wykazuje wysokie powinowactwo do białek osocza, wiążąc się z nimi w zakresie od 80% do 95%. Po wchłonięciu lek podlega szybkiej dystrybucji w organizmie, z wyraźną preferencją do określonych tkanek i narządów. Szczególnie wysokie stężenia substancji czynnej obserwuje się w:{3}

  • Płucach – narząd charakteryzujący się dużą perfuzją, umożliwiającą efektywne wychwytywanie propranololu
  • Wątrobie – główny narząd metabolizujący lek
  • Nerkach – uczestniczących w eliminacji metabolitów
  • Mózgu – co może tłumaczyć efekty ośrodkowe propranololu
  • Sercu – narząd docelowy z punktu widzenia działania terapeutycznego

Metabolizm

Propranolol podlega intensywnemu efektowi pierwszego przejścia przez wątrobę. Około 90% dawki przyjętej drogą doustną ulega przemianie metabolicznej w tkance wątrobowej. Głównym aktywnym metabolitem powstającym po podaniu doustnym jest 4-hydroksypropranolol.{4}

Warto zauważyć istotną różnicę w profilu metabolicznym zależną od drogi podania. Po podaniu dożylnym nie stwierdza się obecności 4-hydroksypropranololu, który stanowi główny czynny metabolit po podaniu doustnym. Ponadto, przy podaniu dożylnym proporcja metabolitów do niezmienionego propranololu we krwi jest znacząco niższa w porównaniu z podaniem doustnym.{5}

Eliminacja

Okres półtrwania (t₁/₂) propranololu różni się w zależności od drogi podania. Po podaniu doustnym wynosi on od 3 do 6 godzin, podczas gdy po podaniu dożylnym jest krótszy i wynosi około 2 godzin.{6}

Parametr farmakokinetyczny Podanie doustne Podanie dożylne
Wchłanianie z przewodu pokarmowego Całkowite Nie dotyczy
Czas do osiągnięcia Cmax 1-2 godziny (na czczo) Natychmiastowe
Okres półtrwania (t₁/₂) 3-6 godzin Około 2 godziny
Wiązanie z białkami osocza 80-95%
Efekt pierwszego przejścia Około 90% Brak
Główny czynny metabolit 4-hydroksypropranolol Nie wykryto 4-hydroksypropranololu
Proporcja metabolitów do niezmienionego leku Wyższa Niższa
Narządy o wysokim stężeniu leku Płuca, wątroba, nerki, mózg, serce

Podsumowując, propranolol w postaci preparatu Propranolol WZF wykazuje dobrą biodostępność po podaniu doustnym, pomimo znaczącego efektu pierwszego przejścia. Charakteryzuje się szybką dystrybucją do kluczowych tkanek i narządów, co przekłada się na jego efektywność terapeutyczną. Farmakokinetyka leku jest zależna od drogi podania, co należy uwzględnić przy ustalaniu schematów dawkowania w różnych sytuacjach klinicznych.{7}

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl