Właściwości farmakokinetyczne
Ospamox 1000 mg 1000 mg
Amoksycylina, składnik aktywny preparatu Ospamox, charakteryzuje się szybkim i dobrym wchłanianiem po podaniu doustnym z biodostępnością około 70%. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) wynosi średnio 3,3 ± 1,12 µg/ml i osiągane jest po około 1,5 godziny (Tmax). Pole pod krzywą stężenia (AUC0-24h) wynosi 26,7 ± 4,56 µg·h/ml, a okres półtrwania (T1/2) to 1,36 ± 0,56 godziny. Amoksycylina wykazuje liniową farmakokinetykę w dawkach od 250 mg do 3000 mg, a jednoczesne spożycie pokarmu nie wpływa na jej wchłanianie. Lek wiąże się z białkami osocza w około 18%, a jego pozorna objętość dystrybucji wynosi 0,3-0,4 l/kg. Po podaniu dożylnym amoksycylina dystrybuuje szeroko do tkanek, w tym do pęcherzyka żółciowego, tkanek jamy brzusznej, skóry, mięśni, płynu maziowego i ropy, jednak przenikanie do płynu mózgowo-rdzeniowego jest niewystarczające, co ogranicza jej zastosowanie w zakażeniach OUN.
- bezobjawowy bakteriomocz w okresie ciąży
- choroba z Lyme
- dur brzuszny
- dur rzekomy
- eradykacja Helicobacter pylori
- ostre bakteryjne zapalenie zatok
- ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek
- ostre paciorkowcowe zapalenie gardła
- ostre paciorkowcowe zapalenie migdałków
- ostre zapalenie pęcherza moczowego
- ostre zapalenie ucha środkowego
- pozaszpitalne zapalenie płuc
- ropień okołozębowy z szerzącym się zapaleniem tkanki łącznej
- zakażenie związane z protezowaniem stawów
- zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli
- zapobieganie zapalenia wsierdzia
Właściwości farmakokinetyczne amoksycyliny
Amoksycylina, będąca składnikiem aktywnym preparatu Ospamox, charakteryzuje się kompleksowym profilem farmakokinetycznym, który obejmuje procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania leku z organizmu. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę tych procesów wraz z danymi liczbowymi pochodzącymi z badań klinicznych.
Wchłanianie leku
Amoksycylina całkowicie dysocjuje w wodnych roztworach w zakresie fizjologicznego pH. Po podaniu doustnym lek wchłania się szybko i dobrze, osiągając biodostępność na poziomie około 70%. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest stosunkowo szybko – po około 1 godzinie od przyjęcia leku (Tmax).1
W badaniach przeprowadzonych na grupie zdrowych ochotników, którym podawano amoksycylinę w dawce 250 mg trzy razy na dobę na czczo, zaobserwowano następujące parametry farmakokinetyczne:
| Parametr | Wartość | Jednostka |
|---|---|---|
| Cmax (maksymalne stężenie w osoczu) | 3,3 ± 1,12 | µg/ml |
| Tmax (czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia)* | 1,5 (1,0-2,0) | h |
| AUC(0-24 h) (pole pod krzywą stężenia) | 26,7 ± 4,56 | µg.h/ml |
| T1/2 (okres półtrwania) | 1,36 ± 0,56 | h |
* Mediana (zakres)
Istotną właściwością amoksycyliny jest liniowa proporcjonalność biodostępności (mierzonej jako AUC i Cmax) do dawki w zakresie od 250 mg do 3000 mg. Należy podkreślić, że jednocześnie spożywany pokarm nie wpływa na wchłanianie amoksycyliny, co stanowi kliniczną zaletę tego antybiotyku. W przypadku konieczności szybkiego usunięcia leku z organizmu, amoksycylina może być skutecznie eliminowana metodą hemodializy.2
Dystrybucja leku
Wiązanie amoksycyliny z białkami osocza jest stosunkowo niewielkie – tylko około 18% całkowitej ilości leku w osoczu występuje w formie związanej z białkami. Pozorna objętość dystrybucji amoksycyliny mieści się w zakresie od 0,3 do 0,4 l/kg.3
Po podaniu dożylnym amoksycylina wykazuje szeroką dystrybucję tkankową. Lek wykrywany jest w następujących tkankach i płynach ustrojowych:
- pęcherzyku żółciowym
- tkankach narządów jamy brzusznej
- skórze
- tkance tłuszczowej
- mięśniach
- płynie maziowym
- płynie otrzewnowym
- żółci
- ropie
Istotnym ograniczeniem farmakokinetycznym amoksycyliny jest niewystarczające przenikanie do płynu mózgowo-rdzeniowego, co należy uwzględnić przy planowaniu terapii zakażeń ośrodkowego układu nerwowego.4
Badania na zwierzętach nie dostarczyły dowodów na znaczącą retencję tkankową pochodnych leku. Amoksycylina, podobnie jak większość antybiotyków z grupy penicylin, przenika do mleka kobiecego. Potwierdzono również zdolność amoksycyliny do przenikania przez łożysko, co ma znaczenie w kontekście bezpieczeństwa stosowania leku u kobiet w ciąży.5
Metabolizm leku
Amoksycylina podlega częściowemu metabolizmowi w organizmie. Jej głównym metabolitem jest nieaktywny farmakologicznie kwas penicylinowy. Metabolizm ten obejmuje 10-25% początkowej dawki amoksycyliny, która jest wydalana w moczu w postaci tego metabolitu.6
Wydalanie leku
Główną drogą eliminacji amoksycyliny są nerki. Średni okres półtrwania amoksycyliny w fazie eliminacji u zdrowych osób wynosi około 1 godziny, a średni klirens całkowity kształtuje się na poziomie około 25 l/godzinę.7
Charakterystyka wydalania amoksycyliny prezentuje się następująco:
- 60-70% amoksycyliny wydalane jest w postaci niezmienionej w moczu w ciągu pierwszych 6 godzin od podania pojedynczej dawki 250 mg lub 500 mg
- W okresie 24 godzin od podania, w moczu wykrywane jest 50-85% amoksycyliny, co świadczy o jej skutecznej eliminacji nerkowej
Należy zwrócić uwagę, że jednoczesne podanie probenecydu opóźnia wydalanie amoksycyliny, co może być wykorzystywane w praktyce klinicznej do wydłużenia czasu utrzymywania się terapeutycznych stężeń antybiotyku w organizmie.8
Wpływ czynników demograficznych i fizjologicznych na farmakokinetykę
Wpływ wieku
Farmakokinetyka amoksycyliny wykazuje zależność od wieku pacjenta, co ma istotne znaczenie w doborze odpowiedniego schematu dawkowania:
- U dzieci w wieku od około 3 miesięcy do 2 lat okres półtrwania w fazie eliminacji jest podobny do uzyskiwanego u dzieci starszych i u dorosłych
- U bardzo małych dzieci (w tym u wcześniaków) w pierwszym tygodniu życia zaleca się podawanie leku nie częściej niż dwa razy na dobę ze względu na niedojrzałość nerkowej drogi wydalania
- U pacjentów w podeszłym wieku istnieje zwiększone prawdopodobieństwo zmniejszonej czynności nerek, co wiąże się z koniecznością starannego doboru dawek i potencjalną potrzebą monitorowania funkcji nerek
9
Wpływ płci
Badania przeprowadzone na zdrowych mężczyznach i kobietach, którym podawano amoksycylinę doustnie, nie wykazały znaczącego wpływu płci na farmakokinetykę tego antybiotyku. Oznacza to, że płeć pacjenta nie jest czynnikiem wymagającym modyfikacji dawkowania amoksycyliny.10
Wpływ zaburzeń czynności nerek
Ze względu na fakt, że amoksycylina jest wydalana głównie przez nerki, zaburzenia ich czynności mają istotny wpływ na farmakokinetykę leku. Całkowity klirens amoksycyliny z surowicy zmniejsza się proporcjonalnie do zmniejszającej się wydolności nerek. Ta zależność wymaga odpowiedniego dostosowania dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek, aby uniknąć kumulacji leku i potencjalnych działań toksycznych.11
Wpływ zaburzeń czynności wątroby
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się zachowanie ostrożności podczas dawkowania amoksycyliny. W tej grupie pacjentów wskazane jest regularne kontrolowanie funkcji wątroby podczas terapii, mimo że amoksycylina nie jest metabolizowana w wątrobie w znaczącym stopniu. Ostrożność ta wynika głównie z potencjalnego ryzyka hepatotoksyczności związanej ze stosowaniem antybiotyków beta-laktamowych.12
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania