Właściwości farmakokinetyczne
Orilukast 4 mg

Właściwości farmakokinetyczne montelukastu

Produkt leczniczy Orilukast zawiera montelukast w postaci soli sodowej (4,16 mg montelukastu sodowego, co odpowiada 4 mg montelukastu) w formie tabletek do rozgryzania i żucia. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych tej substancji czynnej.¹

Wchłanianie

Montelukast charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym. W przypadku tabletek powlekanych 10 mg podawanych dorosłym na czczo, średnie maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) jest osiągane w ciągu 3 godzin (tmax). Średnia biodostępność po podaniu doustnym wynosi 64%. Warto zauważyć, że standardowy posiłek nie wpływa na biodostępność ani na wartość Cmax tabletek powlekanych 10 mg.²

W przypadku tabletek do rozgryzania i żucia 5 mg podawanych dorosłym na czczo, Cmax osiągane jest w krótszym czasie – w ciągu 2 godzin. Biodostępność tych tabletek wynosi średnio 73%, jednakże standardowy posiłek powoduje jej zmniejszenie do 63%.³

U dzieci w wieku 2 do 5 lat, po podaniu na czczo tabletki do rozgryzania i żucia 4 mg, maksymalne stężenie w osoczu jest osiągane również w ciągu 2 godzin po podaniu leku. Porównując parametry farmakokinetyczne z osobami dorosłymi przyjmującymi tabletki 10 mg, średnie Cmax jest o 66% większe u dzieci, natomiast średnie Cmin jest mniejsze.⁴

Dystrybucja

Montelukast w znacznym stopniu wiąże się z białkami osocza – ponad 99% leku występuje w formie związanej. Objętość dystrybucji montelukastu w stanie stacjonarnym wynosi przeciętnie 8-11 litrów. Badania na szczurach z wykorzystaniem znakowanego promieniotwórczo montelukastu wykazały, że substancja czynna w minimalnym stopniu przenika przez barierę krew-mózg. Ponadto, po 24 godzinach od podania dawki leku, stężenia znakowanych promieniotwórczo związków były minimalne we wszystkich pozostałych tkankach organizmu.⁵

Metabolizm

Montelukast podlega intensywnemu metabolizmowi w organizmie. W badaniach z zastosowaniem dawek terapeutycznych zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, stężenia metabolitów w osoczu w stanie stacjonarnym były nieoznaczalne.⁶

Głównym enzymem biorącym udział w metabolizmie montelukastu jest cytochrom P450 2C8. W procesie metabolizmu mogą również uczestniczyć enzymy CYP 3A4 i 2C9, choć ich wpływ jest niewielki. Badania wykazały, że itrakonazol, który jest inhibitorem CYP 3A4, nie wpływał na farmakokinetykę montelukastu u zdrowych osób otrzymujących lek w dawce 10 mg na dobę.⁷

Badania in vitro z zastosowaniem mikrosomów ludzkiej wątroby udowodniły, że terapeutyczne stężenia montelukastu w osoczu nie hamują działania izoenzymów cytochromu P450: 3A4, 2C9, 1A2, 2A6, 2C19 ani 2D6. Należy podkreślić, że udział metabolitów w działaniu terapeutycznym montelukastu jest minimalny.⁸

Eliminacja

Klirens osoczowy montelukastu u zdrowych osób dorosłych wynosi przeciętnie 45 mL/min. Po doustnym podaniu znakowanego promieniotwórczo montelukastu, zdecydowana większość dawki (86%) znakowanej radioaktywnie została wykryta w kale z 5-dobowej zbiórki, a jedynie niewielka ilość (< 0,2%) w moczu. Wyniki te, w połączeniu z szacunkowymi wartościami biodostępności montelukastu po podaniu doustnym, wskazują, że montelukast i jego metabolity są wydalane prawie wyłącznie z żółcią.⁹

Właściwości farmakokinetyczne w szczególnych grupach pacjentów

U osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością wątroby nie jest konieczne dostosowanie dawki montelukastu. Badania z udziałem pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie zostały przeprowadzone, jednakże ze względu na fakt, że montelukast i jego metabolity są wydalane głównie z żółcią, można założyć, że modyfikacja dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna.¹⁰

Brak jest danych dotyczących farmakokinetyki montelukastu u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (powyżej 9 punktów w skali Childa-Pugha).¹¹

Interakcje farmakokinetyczne

Warto odnotować, że podczas stosowania dużych dawek montelukastu (20 i 60 razy większych od zalecanych do stosowania u dorosłych) obserwowano zmniejszenie stężenia teofiliny w osoczu. Efektu tego nie stwierdzono podczas stosowania leku w zalecanej dawce 10 mg raz na dobę.¹²

Porównanie parametrów farmakokinetycznych montelukastu w różnych postaciach