Interakcje leku
Orilukast 4 mg

Montelukast, substancja czynna Orilukastu, jest metabolizowany głównie przez izoenzymy CYP 2C8, a w mniejszym stopniu CYP 2C9 i CYP 3A4. W dawce klinicznej nie wykazuje istotnego wpływu na farmakokinetykę leków takich jak teofilina, prednizon, prednizolon, doustne środki antykoncepcyjne (etynyloestradiol/noretyndron 35:1), terfenadyna, digoksyna czy warfaryna. Istotne klinicznie interakcje obserwuje się przy jednoczesnym stosowaniu induktorów enzymów wątrobowych, np. fenobarbitalu, który zmniejsza AUC montelukastu o około 40%. Podobną ostrożność należy zachować przy fenytoinie i ryfampicynie. Montelukast jest silnym inhibitorem CYP 2C8 in vitro, jednak badania kliniczne z rozyglitazonem nie potwierdziły istotnego hamowania tego enzymu in vivo, co wskazuje na brak konieczności modyfikacji dawkowania leków metabolizowanych przez CYP 2C8 (paklitaksel, rozyglitazon, repaglinid).

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Montelukast, substancja czynna produktu leczniczego Orilukast, charakteryzuje się specyficznym profilem interakcji farmakologicznych. W przeprowadzonych badaniach klinicznych wykazano, że zalecana dawka kliniczna montelukastu nie wywiera klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę wielu powszechnie stosowanych leków, w tym: teofiliny, prednizonu, prednizolonu, doustnych środków antykoncepcyjnych (etynyloestradiol z noretyndronem w stosunku 35:1), terfenadyny, digoksyny i warfaryny.1

Interakcje z induktorami enzymatycznymi

Istotne klinicznie interakcje zaobserwowano podczas jednoczesnego stosowania montelukastu z lekami indukującymi enzymy wątrobowe. Udokumentowano, że u pacjentów otrzymujących jednocześnie fenobarbital pole pod krzywą stężenia montelukastu w osoczu (AUC) uległo redukcji o około 40%. Ponieważ montelukast metabolizowany jest przy udziale izoenzymów CYP 3A4, 2C8 i 2C9, należy zachować szczególną ostrożność podczas jednoczesnego podawania innych induktorów tych enzymów, zwłaszcza u pacjentów pediatrycznych. Do leków wymagających takiej ostrożności zalicza się również fenytoinę i ryfampicynę.2

Wpływ na metabolizm innych leków

Badania in vitro wykazały, że montelukast jest silnym inhibitorem izoenzymu CYP 2C8. Jednakże wyniki badania klinicznego dotyczącego interakcji montelukastu z rozyglitazonem (substrat reprezentatywny dla leków metabolizowanych głównie przez CYP 2C8) nie potwierdziły znaczącego hamowania tego izoenzymu in vivo. Na tej podstawie nie przewiduje się, aby montelukast istotnie modyfikował metabolizm produktów leczniczych metabolizowanych przez CYP 2C8, takich jak paklitaksel, rozyglitazon czy repaglinid.3

Interakcje z inhibitorami enzymatycznymi

Montelukast jest substratem izoenzymów CYP 2C8, a w mniejszym stopniu CYP 2C9 i CYP 3A4. W badaniach klinicznych wykazano, że gemfibrozyl, silny inhibitor CYP 2C8 oraz 2C9, zwiększa ogólnoustrojową ekspozycję na montelukast ponad 4,4-krotnie. Pomimo tego znaczącego wzrostu ekspozycji, nie stwierdzono konieczności rutynowej modyfikacji dawkowania montelukastu podczas jednoczesnego stosowania z gemfibrozylem lub innymi silnymi inhibitorami CYP 2C8. Lekarz powinien jednak uwzględnić potencjalne zwiększenie ryzyka wystąpienia działań niepożądanych.4

Na podstawie danych uzyskanych z badań in vitro nie przewiduje się wystąpienia klinicznie istotnych interakcji ze słabszymi inhibitorami CYP 2C8, takimi jak trimetoprym. Ponadto, jednoczesne stosowanie montelukastu z itrakonazolem, silnym inhibitorem CYP 3A4, nie powodowało znaczącego zwiększenia ogólnoustrojowej ekspozycji na montelukast.5

Interakcje z alkoholem

W przypadku montelukastu, substancji czynnej produktu leczniczego Orilukast, nie przeprowadzono specyficznych badań oceniających interakcje z alkoholem. Jednakże, kierując się ogólnymi zasadami farmakologii klinicznej, należy uwzględnić pewne istotne aspekty dotyczące jednoczesnego spożycia alkoholu podczas terapii montelukastem:

  • Wpływ na metabolizm wątrobowy – zarówno montelukast, jak i alkohol są metabolizowane w wątrobie, co teoretycznie mogłoby prowadzić do konkurencyjnego hamowania metabolizmu. Jednak ze względu na różne szlaki metaboliczne (montelukast przez CYP 2C8, 2C9 i 3A4, alkohol głównie przez dehydrogenazę alkoholową), ryzyko bezpośredniej interakcji metabolicznej jest prawdopodobnie niskie.6
  • Wpływ na objawy astmy – alkohol może nasilać objawy astmy u niektórych pacjentów, co może zmniejszać skuteczność terapeutyczną montelukastu. Zjawisko to jest szczególnie istotne, ponieważ Orilukast jest stosowany w leczeniu astmy.
  • Wpływ na układ nerwowy – alkohol może nasilać potencjalne działania niepożądane montelukastu związane z układem nerwowym, takie jak zawroty głowy czy senność, co może obniżać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

W związku z powyższym, zaleca się ostrożność podczas spożywania alkoholu w trakcie terapii montelukastem, a w przypadku wystąpienia nasilonych działań niepożądanych po jednoczesnym spożyciu, należy rozważyć abstynencję od alkoholu w trakcie leczenia.

Tabela interakcji lekowych

Lek/Substancja Mechanizm interakcji Efekt kliniczny Poziom istotności Zalecenia
Fenobarbital Indukcja enzymów CYP 3A4, 2C8, 2C9 Zmniejszenie AUC montelukastu o około 40% Wysoki Zachować szczególną ostrożność, możliwa potrzeba dostosowania dawki montelukastu
Fenytoina Indukcja enzymów CYP 3A4, 2C8, 2C9 Potencjalne zmniejszenie stężenia montelukastu w osoczu Umiarkowany Zachować ostrożność, monitorować skuteczność terapii montelukastem
Ryfampicyna Indukcja enzymów CYP 3A4, 2C8, 2C9 Potencjalne zmniejszenie stężenia montelukastu w osoczu Umiarkowany Zachować ostrożność, monitorować skuteczność terapii montelukastem
Gemfibrozyl Inhibicja enzymów CYP 2C8, 2C9 Zwiększenie ekspozycji na montelukast ponad 4,4-krotnie Wysoki Nie wymaga rutynowej zmiany dawkowania, ale należy uwzględnić zwiększone ryzyko działań niepożądanych
Itrakonazol Inhibicja enzymu CYP 3A4 Brak znaczącego zwiększenia ekspozycji na montelukast Niski Brak konieczności modyfikacji dawkowania
Trimetoprym Słaba inhibicja CYP 2C8 Brak klinicznie istotnych interakcji Niski Brak konieczności modyfikacji dawkowania
Teofilina Brak wpływu na farmakokinetykę Brak klinicznie istotnych interakcji Niski Można stosować jednocześnie bez modyfikacji dawkowania
Prednizon/Prednizolon Brak wpływu na farmakokinetykę Brak klinicznie istotnych interakcji Niski Można stosować jednocześnie bez modyfikacji dawkowania
Doustne środki antykoncepcyjne (etynyloestradiol/noretyndron) Brak wpływu na farmakokinetykę Brak klinicznie istotnych interakcji Niski Można stosować jednocześnie bez modyfikacji dawkowania
Terfenadyna Brak wpływu na farmakokinetykę Brak klinicznie istotnych interakcji Niski Można stosować jednocześnie bez modyfikacji dawkowania
Digoksyna Brak wpływu na farmakokinetykę Brak klinicznie istotnych interakcji Niski Można stosować jednocześnie bez modyfikacji dawkowania
Warfaryna Brak wpływu na farmakokinetykę Brak klinicznie istotnych interakcji Niski Można stosować jednocześnie bez modyfikacji dawkowania
Alkohol Potencjalne sumowanie działania na ośrodkowy układ nerwowy, możliwy wpływ na objawy astmy Możliwe nasilenie działań niepożądanych ze strony OUN, potencjalne zmniejszenie skuteczności terapeutycznej Umiarkowany Zalecana ostrożność, w przypadku nasilonych działań niepożądanych rozważyć abstynencję
Substancje metabolizowane przez CYP 2C8 (paklitaksel, rozyglitazon, repaglinid) Brak istotnego hamowania CYP 2C8 in vivo Brak klinicznie istotnych interakcji Niski Można stosować jednocześnie bez modyfikacji dawkowania
  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl