Losacor – Tabletki powlekane

Losacor
Tabletki powlekane, 50 mg

Produkt leczniczy zawiera losartan potasowy jako substancję czynną oraz laktozę jako substancję pomocniczą. Stosuje się go w leczeniu pierwotnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych i młodzieży od 6 lat. Wskazany jest także w leczeniu chorób nerek u pacjentów z nadciśnieniem i cukrzycą typu 2 oraz w przewlekłej niewydolności serca, gdy inhibitory ACE są niewskazane. Lek pomaga także zmniejszyć ryzyko udaru mózgu u chorych z nadciśnieniem i przerostem lewej komory serca.

Pobierz ChPL PDF Losacor – Tabletki powlekane – 50 mg

Rozdziały

Dawkowanie i sposób podawania
Losacor (losartan potasowy) jest stosowany w różnych wskazaniach kardiologicznych i nefrologicznych, z dawkowaniem dostosowanym do stanu klinicznego pacjenta. W nadciśnieniu tętniczym standardowa dawka początkowa i podtrzymująca wynosi 50 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 100 mg/dobę, a maksymalny efekt terapeutyczny obserwuje się po 3-6 tygodniach. U pacjentów z nadciśnieniem i cukrzycą typu 2 z białkomoczem ≥0,5 g/dobę dawka początkowa to również 50 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 100 mg/dobę po miesiącu. W niewydolności serca dawka początkowa wynosi 12,5 mg/dobę, z tygodniową titracją do maksymalnie 150 mg/dobę. U pacjentów z przerostem lewej komory dawka początkowa to 50 mg/dobę, z możliwością dodania hydrochlorotiazydu i zwiększenia dawki losartanu do 100 mg/dobę. W przypadku hipowolemii zaleca się dawkę początkową 25 mg/dobę. Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z niewydolnością nerek lub hemodializowanych, natomiast u osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby zaleca się mniejszą dawkę początkową 25 mg/dobę, a stosowanie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby jest przeciwwskazane.

U dzieci w wieku 6-18 lat dawkowanie zależy od masy ciała: 25 mg/dobę dla masy 20-50 kg (z możliwością zwiększenia do 50 mg/dobę) oraz 50 mg/dobę dla masy >50 kg (maksymalnie do 100 mg/dobę, nie przekraczając 1,4 mg/kg mc./dobę). Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 6 lat ze względu na brak danych. U osób powyżej 75 roku życia zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 25 mg/dobę z indywidualnym dostosowaniem. Tabletki Losacor można przyjmować niezależnie od posiłków, a tabletka 50 mg posiada linię podziału umożliwiającą podanie dawki 25 mg. Dawkowanie należy dostosować indywidualnie, monitorując efekt przeciwnadciśnieniowy i tolerancję pacjenta, zwłaszcza podczas titracji w niewydolności serca oraz u pacjentów z ryzykiem hipowolemii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Losacor 50 mg

adrenolityk, białkomocz, bloker kanału wapniowego, efekt przeciwnadciśnieniowy, glitazon, hemodializa, hipowolemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor glukozydazy, insulina, lek hipoglikemizujący, lek moczopędny, linia podziału, losartan potasowy, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, pochodna sulfonylomocznika, przerost lewej komory serca, przesączanie kłębuszkowe, tabletka powlekana, terapia skojarzona, titracja dawki, udar mózgu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Działania niepożądane
Losartan potasowy, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz nefropatii cukrzycowej, był badany w licznych dużych badaniach klinicznych obejmujących ponad 30 000 pacjentów, w tym populacje pediatryczne. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym były zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, występujące często (≥1/100 do <1/10). Inne działania niepożądane o różnej częstości obejmują m.in. niedokrwistość, hiperkaliemię (często, szczególnie u pacjentów z cukrzycą typu 2 i nefropatią, z odsetkiem hiperkaliemii >5,5 mmol/l wynoszącym 9,9% w porównaniu do 3,4% w grupie placebo), niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia czynności nerek, a także rzadkie przypadki obrzęku naczynioruchowego zagrażającego życiu. Profil bezpieczeństwa u dzieci jest zbliżony do dorosłych, jednak dane są ograniczone.

Stosowanie losartanu wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z grup ryzyka, takich jak osoby z ciężką niewydolnością serca, zmniejszoną objętością krwi krążącej czy stosujące duże dawki diuretyków, ze względu na ryzyko niedociśnienia ortostatycznego i zaburzeń czynności nerek, które są często odwracalne po przerwaniu terapii. Monitorowanie parametrów biochemicznych, zwłaszcza stężenia potasu, kreatyniny i mocznika, jest kluczowe w celu wczesnego wykrycia hiperkaliemii i niewydolności nerek. Personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego, aby zapewnić ciągłe monitorowanie bezpieczeństwa stosowania losartanu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Losacor 50 mg

badanie LIFE, białkomocz, cukrzyca typu 2, dławica piersiowa, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, inhibitor ACE, losartan potasowy, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nefropatia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, plamica Schönleina-Henocha, przerost lewej komory serca, przewlekła niewydolność serca, rabdomioliza, szum uszny, udar naczyniowy mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenia erekcji, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego
Interakcje leku
Losartan potasowy, metabolizowany głównie przez CYP2C9 do aktywnego metabolitu kwasu karboksylowego, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Inhibitory CYP2C9, takie jak flukonazol, zmniejszają ekspozycję metabolitu o 50%, a induktor ryfampicyna redukuje jego stężenie o 40%, co może osłabiać skuteczność terapeutyczną. Współpodawanie losartanu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi oraz substancjami obniżającymi ciśnienie (trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne, baklofen, amifostyna) zwiększa ryzyko niedociśnienia, wymagając ścisłej kontroli ciśnienia tętniczego. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hiperkaliemii przy jednoczesnym stosowaniu leków oszczędzających potas (amiloryd, triamteren, spironolakton), heparyny, suplementów potasu oraz substytutów soli zawierających potas, co wymaga regularnego monitorowania stężenia potasu w surowicy.

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez łączenie losartanu z inhibitorami ACE lub aliskirenem wiąże się z bardzo wysokim ryzykiem niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności, dlatego stosowanie takiej terapii powinno być ograniczone do wybranych przypadków i wymaga ścisłego monitorowania parametrów hemodynamicznych i biochemicznych. Jednoczesne podawanie losartanu z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), w tym selektywnymi inhibitorami COX-2 i kwasem acetylosalicylowym w dawkach przeciwzapalnych, może osłabiać efekt hipotensyjny oraz zwiększać ryzyko nefrotoksyczności i hiperkaliemii, szczególnie u osób starszych. Spożycie alkoholu podczas terapii losartanem może nasilać działanie hipotensyjne, prowadząc do zawrotów głowy, omdleń i zaburzeń świadomości, dlatego zaleca się ograniczenie jego spożycia oraz edukację pacjentów w zakresie możliwych objawów nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Losacor 50 mg

aliskiren, amifostyna, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, baklofen, cytochrom P450 2C9, działanie hipotensyjne, efekt hipotensyjny, efekt wazodylatacyjny, flukonazol, fluwastatyna, heparyna, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor CYP2C9, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwpsychotyczny, losartan potasowy, metabolit kwasu karboksylowego, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, ryfampicyna, selektywny inhibitor COX-2, spironolakton, toksyczność litu, triamteren, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron
Profil bezpieczeństwa leku
Losartan wymaga szczególnej ostrożności w określonych grupach pacjentów. U kobiet karmiących piersią stosowanie losartanu nie jest zalecane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa, a preferowane są alternatywne terapie o lepszym profilu bezpieczeństwa, zwłaszcza u noworodków i wcześniaków. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, zwłaszcza z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy do jedynej czynnej nerki, losartan może powodować pogorszenie funkcji nerek oraz hiperkaliemię, dlatego konieczne jest monitorowanie parametrów nerkowych i elektrolitów. U seniorów, w tym powyżej 75 roku życia, losartan można stosować bez konieczności rutynowego dostosowania dawki, choć w starszych grupach wiekowych rozważane jest rozpoczęcie terapii od niższej dawki. Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie powinni stosować losartanu, natomiast u osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami należy rozważyć zmniejszenie dawki.

Podczas terapii losartanem należy zachować ostrożność w kontekście zdolności prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, gdyż mogą wystąpić zawroty głowy lub senność, szczególnie na początku leczenia lub po zwiększeniu dawki. Brak jest danych dotyczących interakcji losartanu z alkoholem, jednak oba czynniki mogą obniżać ciśnienie tętnicze, co potencjalnie zwiększa ryzyko niedociśnienia ortostatycznego. W związku z tym zaleca się ostrożność i monitorowanie pacjentów pod kątem objawów niedociśnienia podczas jednoczesnego spożywania alkoholu i stosowania losartanu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Losacor 50 mg
Przeciwwskazania
Losacor 50 mg, zawierający losartan potasowy, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (260,40 mg/tabletkę), co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stosowanie w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu i noworodka. Leku nie należy podawać pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, gdyż metabolizm losartanu odbywa się głównie w tym narządzie, a upośledzenie funkcji wątroby może prowadzić do toksycznego wzrostu stężenia leku w osoczu. Ponadto, stosowanie Losacoru jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub z GFR <60 ml/min/1,73 m², jeśli jednocześnie przyjmują aliskiren, ze względu na ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia funkcji nerek i niedociśnienia.

W sytuacjach klinicznych wymagających ostrożności należy unikać stosowania Losacoru w pierwszym trymestrze ciąży i rozważyć zmianę terapii przy planowaniu ciąży. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami wątroby wskazane jest zmniejszenie dawki i monitorowanie parametrów wątrobowych, natomiast w ciężkich dysfunkcjach lek jest przeciwwskazany. U osób z upośledzoną czynnością nerek, zwłaszcza przy GFR bliskim 60 ml/min/1,73 m², konieczne jest ścisłe monitorowanie funkcji nerek i poziomu potasu, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu innych leków wpływających na układ RAAS lub oszczędzających potas. Równoczesne stosowanie inhibitorów ACE i ARB jest generalnie niewskazane ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, takich jak hiperkaliemia, niedociśnienie i pogorszenie funkcji nerek.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Losacor 50 mg

aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, cukrzyca, dysfunkcja wątroby, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, laktoza jednowodna, lek hipotensyjny, leki moczopędne oszczędzające potas, losartan potasowy, metabolizm losartanu, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, niedociśnienie, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, parametry wątrobowe, pierwszy trymestr ciąży, stężenie potasu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Przedawkowanie
Przedawkowanie losartanu potasowego objawia się głównie zaburzeniami układu sercowo-naczyniowego, w tym istotnym niedociśnieniem tętniczym oraz tachykardią jako reakcją kompensacyjną. Rzadziej obserwuje się bradykardię wynikającą z pobudzenia nerwu błędnego. Mechanizm toksycznego działania polega na blokadzie receptorów angiotensyny II typu AT1, co prowadzi do nadmiernej wazodylatacji i spadku ciśnienia krwi. Objawy kliniczne mogą skutkować zawrotami głowy, omdleniami oraz zaburzeniami perfuzji narządowej, co wymaga szybkiej interwencji medycznej.

Postępowanie terapeutyczne w przypadku przedawkowania losartanu opiera się na leczeniu objawowym i wspomagającym, ze szczególnym uwzględnieniem stabilizacji układu sercowo-naczyniowego oraz monitorowania parametrów życiowych pacjenta. W przypadku niedawnego doustnego przyjęcia leku wskazane jest podanie węgla aktywowanego w celu ograniczenia dalszego wchłaniania substancji. Należy podkreślić, że hemodializa nie jest skuteczną metodą eliminacji losartanu ani jego aktywnych metabolitów, co ogranicza możliwości leczenia w ciężkich zatruciach. Terapia powinna być dostosowana do nasilenia objawów i czasu od przyjęcia leku, z priorytetem na utrzymanie prawidłowych parametrów hemodynamicznych pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Losacor 50 mg

bradykardia, hemodializa, losartan potasowy, metabolit aktywny, nerw błędny, niedociśnienie tętnicze, parametry życiowe, perfuzja narządów, przedawkowanie losartanu, receptor angiotensyny II, tachykardia, układ przywspółczulny, układ sercowo-naczyniowy, wazodylatacja, węgiel aktywowany, zatrucie losartanem
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania losartanu potasowego, substancji czynnej leku Losacor, wykazały jego selektywny antagonizm receptora angiotensyny II typu AT1, bez istotnego ryzyka dla układów sercowo-naczyniowego, oddechowego i nerwowego. W badaniach toksyczności dawek wielokrotnych zaobserwowano zmniejszenie liczby erytrocytów, hemoglobiny i hematokrytu, a także wzrost stężenia azotu mocznikowego i sporadyczne podwyższenie kreatyniny w surowicy. Dodatkowo odnotowano zmniejszenie masy serca bez zmian histologicznych oraz uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego, w tym owrzodzenia, nadżerki i krwawienia. Badania genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały mutagennego ani rakotwórczego potencjału losartanu.

Istotnym aspektem jest toksyczny wpływ losartanu na rozwój płodu, szczególnie w drugim i trzecim trymestrze ciąży, gdzie może powodować obumarcie płodu oraz wady rozwojowe. Mechanizm ten wynika z blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron, kluczowego dla prawidłowego rozwoju układu moczowego i homeostazy płodowej. W związku z tym stosowanie Losacoru jest przeciwwskazane u kobiet ciężarnych w późniejszych etapach ciąży. Wyniki badań przedklinicznych podkreślają konieczność ostrożności klinicznej i ścisłego przestrzegania przeciwwskazań w celu minimalizacji ryzyka dla pacjentek i ich potomstwa.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Losacor 50 mg

antagonista receptora angiotensyny II, azot mocznikowy, błona śluzowa, genotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, karcynogeneza, kreatynina, krwinki czerwone, losartan potasowy, nadżerka, obumarcie płodu, parametry hematologiczne, parametry nerkowe, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, toksyczność reprodukcyjna, układ moczowy, układ renina-angiotensyna-aldosteron, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa
Skład i postać leku
Losacor to lek w postaci tabletek powlekanych zawierających 50 mg losartanu potasowego jako substancję czynną. Tabletki mają biały, podłużny, obustronnie wypukły kształt z linią podziału umożliwiającą podział na dwie równe dawki. W składzie pomocniczym istotna jest obecność laktozy jednowodnej w ilości 260,40 mg na tabletkę, co jest ważne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Pozostałe substancje pomocnicze to m.in. Powidon K30, Krospowidon typ A, sodu stearylofumaran, hypromeloza (typ 2910), tytanu dwutlenek (E 171) oraz makrogol 400. Okres ważności leku wynosi 4 lata, a przechowywanie powinno odbywać się w temperaturze poniżej 25ºC.

Losacor jest pakowany w blistry wykonane z folii PVC/PVDC/Aluminium, dostępne w opakowaniach po 30 lub 60 tabletek powlekanych, choć nie wszystkie wielkości opakowań muszą być dostępne w obrocie. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych dotyczących tego leku. W przypadku utylizacji nie są wymagane specjalne środki ostrożności, a niewykorzystane resztki należy usuwać zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi utylizacji produktów leczniczych. Informacje te są istotne dla prawidłowego stosowania i przechowywania leku w praktyce klinicznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Losacor 50 mg

hypromeloza, krospowidon, laktoza jednowodna, linia podziału, losartan potasowy, makrogol, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, plastyfikator, powidon, produkt leczniczy, sodu stearylofumaran, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozpadowa, substancja wiążąca, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, utylizacja produktu
Specjalne ostrzeżenia
Losartan potasowy (Losacor 50 mg) wymaga szczegółowej oceny stanu klinicznego pacjenta oraz ścisłego monitorowania podczas terapii ze względu na ryzyko działań niepożądanych, takich jak obrzęk naczynioruchowy, niedociśnienie objawowe, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z historią obrzęku naczynioruchowego, zmniejszoną objętością wewnątrznaczyniową, zaburzeniami elektrolitowymi, niewydolnością serca (zwłaszcza stopień IV wg NYHA), chorobami wątroby i nerek (klirens kreatyniny 30-50 ml/min). U pacjentów z cukrzycą typu 2 i nefropatią obserwowano zwiększoną częstość hiperkaliemii, dlatego konieczne jest regularne monitorowanie stężenia potasu i funkcji nerek. Losartan jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz u dzieci z GFR <30 ml/min/1,73 m². Należy unikać jednoczesnego stosowania losartanu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, suplementami potasu oraz inhibitorami ACE ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i ostrej niewydolności nerek.

U pacjentek w ciąży stosowanie losartanu jest przeciwwskazane – w przypadku planowania ciąży lub jej potwierdzenia należy natychmiast przerwać terapię i rozważyć alternatywne leczenie. U pacjentów rasy czarnej losartan wykazuje mniejszą skuteczność w obniżaniu ciśnienia tętniczego, co wiąże się z częstszym występowaniem niskiego stężenia reniny. Szczególną ostrożność należy zachować u chorych z chorobami serca (zwężenie zastawek, kardiomiopatia przerostowa), po przeszczepie nerki oraz u pacjentów z pierwotnym hiperaldosteronizmem, u których losartan może być nieskuteczny. Produkt zawiera laktozę jednowodną i mniej niż 23 mg sodu na dawkę, co jest istotne przy doborze terapii u pacjentów z nietolerancją laktozy lub ograniczeniem sodu w diecie.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Losacor

beta-adrenolityk, choroba niedokrwienna serca, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, lek moczopędny, marskość wątroby, nefropatia cukrzycowa, niedobór sodu, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, objętość wewnątrznaczyniowa, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pierwotny hiperaldosteronizm, układ renina-angiotensyna-aldosteron, współczynnik przesączania kłębkowego, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia naczyniowo-mózgowe, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie zastawki aortalnej, zwężenie zastawki mitralnej
Właściwości farmakodynamiczne
Losacor (50 mg) zawiera losartan potasowy, selektywny, doustny antagonista receptora angiotensyny II typu AT1, należący do grupy antagonistów angiotensyny II (ATC: C09CA01). Mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów AT1, co przeciwdziała efektom angiotensyny II, takim jak zwężanie naczyń, uwalnianie aldosteronu oraz proliferacja komórek mięśni gładkich. Losartan i jego aktywny metabolit – kwas karboksylowy (E 3174) – skutecznie hamują wszystkie fizjologiczne działania angiotensyny II, niezależnie od jej źródła. Substancja cechuje się wysoką selektywnością, nie wpływając na inne receptory hormonalne ani kanały jonowe, a także nie hamuje konwertazy angiotensyny, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych związanych z bradykininą, typowych dla inhibitorów ACE.

Podczas terapii losartanem obserwuje się zniesienie ujemnego sprzężenia zwrotnego między angiotensyną II a wydzielaniem reniny, co skutkuje wzrostem aktywności reninowej osocza (PRA) oraz stężenia angiotensyny II, jednak efekt przeciwnadciśnieniowy i obniżenie aldosteronu utrzymują się, potwierdzając skuteczne blokowanie receptorów AT1. Po odstawieniu leku parametry te wracają do wartości wyjściowych w ciągu 3 dni. Aktywny metabolit losartanu wykazuje 10-40-krotnie większą skuteczność niż związek macierzysty. Preparat dostępny jest w postaci tabletek powlekanych zawierających 50 mg losartanu potasowego, z laktozą jednowodną (260,40 mg/tabletkę), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Losacor 50 mg

aktywność reninowa osocza, aldosteron, antagonista angiotensyny II, bradykinina, inhibitor ACE, kininaza II, konwertaza angiotensyny, kwas karboksylowy E3174, losartan potasowy, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, proliferacja komórek mięśni gładkich, receptor angiotensyny II AT1, receptor AT2, tabletka powlekana, układ renina-angiotensyna, zwężenie naczyń krwionośnych
Właściwości farmakokinetyczne
Losartan potasowy wykazuje złożoną farmakokinetykę charakteryzującą się dobrą absorpcją po podaniu doustnym (dostępność biologiczna około 33%) oraz szybkim osiąganiem maksymalnych stężeń w osoczu (losartan po 1 godzinie, aktywny metabolit po 3-4 godzinach). Lek ulega intensywnemu metabolizmowi w wątrobie, przekształcając się w aktywny metabolit (około 14% dawki), który odpowiada za znaczną część działania farmakologicznego. Zarówno losartan, jak i jego metabolit wykazują wysokie (>99%) wiązanie z albuminami osocza. Klirens osoczowy losartanu wynosi około 600 ml/min, a metabolitu 50 ml/min, natomiast klirens nerkowy odpowiednio 74 ml/min i 26 ml/min. Okres półtrwania losartanu to około 2 godziny, a metabolitu 6-9 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę do 100 mg bez istotnej kumulacji. Eliminacja odbywa się zarówno drogą nerkową, jak i żółciową, z wydalaniem około 35-43% dawki w moczu i 50-58% w kale, w zależności od drogi podania.

Farmakokinetyka losartanu ulega modyfikacjom w określonych grupach pacjentów. U osób starszych z prawidłową funkcją nerek i wątroby nie obserwuje się istotnych różnic w stężeniach osoczowych. Kobiety wykazują dwukrotnie wyższe stężenia losartanu w osoczu niż mężczyźni, przy braku różnic w stężeniach metabolitu. U pacjentów z łagodną do umiarkowanej marskością wątroby stężenia losartanu i metabolitu są odpowiednio 5- i 1,7-krotnie wyższe, co wymaga dostosowania dawki. W przypadku niewydolności nerek z klirensem kreatyniny >10 ml/min stężenia losartanu pozostają niezmienione, natomiast u pacjentów hemodializowanych AUC losartanu jest dwukrotnie wyższe, przy braku zmian stężeń metabolitu; losartanu i metabolitu nie usuwa się skutecznie hemodializą. U dzieci z nadciśnieniem w wieku od >1 miesiąca do <16 lat farmakokinetyka losartanu jest zbliżona do dorosłych, jednak ekspozycja na aktywny metabolit jest wyższa u niemowląt i małych dzieci, co ma znaczenie przy ustalaniu dawkowania pediatrycznego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Losacor 50 mg

absorpcja leku, albumina, czynny metabolit, dawkowanie leku, dostępność biologiczna, efekt pierwszego przejścia, ekspozycja na lek, eliminacja losartanu, farmakokinetyka losartanu, hemodializa, klirens nerkowy, klirens osoczowy, losartan potasowy, marskość wątroby poalkoholowa, nadciśnienie tętnicze, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pole pod krzywą stężenia, wiązanie z białkami osocza, wpływ wieku na farmakokinetykę, zaburzenie czynności nerek
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Losartan potasowy (Losacor, 50 mg) jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane toksyczne działanie na płód i noworodka, obejmujące pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki, niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze oraz hiperkaliemię. W pierwszym trymestrze stosowanie losartanu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego związanego z mechanizmem działania inhibitorów receptora angiotensyny II (AIIRAs). W przypadku rozpoznania ciąży u pacjentki stosującej losartan, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wprowadzenie alternatywnego leczenia przeciwnadciśnieniowego o udokumentowanym bezpieczeństwie w ciąży. Zaleca się również kontrolne badania ultrasonograficzne oceniające czynność nerek i rozwój czaszki płodu oraz ścisłą obserwację noworodków pod kątem niedociśnienia tętniczego.

Stosowanie losartanu potasowego podczas karmienia piersią nie jest wskazane z powodu braku wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa, a w okresie laktacji zaleca się stosowanie alternatywnych leków o lepiej udokumentowanym profilu bezpieczeństwa. Szczególną ostrożność należy zachować u noworodków i dzieci urodzonych przedwcześnie, które są bardziej wrażliwe na potencjalne działania niepożądane. W przypadku pacjentek planujących ciążę, terapia losartanem powinna zostać zmieniona na bezpieczniejsze metody leczenia przeciwnadciśnieniowego, po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Podsumowując, losartan jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży oraz w okresie karmienia piersią, a jego stosowanie w pierwszym trymestrze jest niezalecane.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Losacor 50 mg

AIIRA, badanie ultrasonograficzne, dysfagia, działanie niepożądane, działanie teratogenne, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor receptora angiotensyny II, laktacja, leczenie przeciwnadciśnieniowe, losartan potasowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkt leczniczy Losacor zawierający losartan potasowy w dawce 50 mg nie był przedmiotem dedykowanych badań oceniających wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. W trakcie terapii mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak zawroty głowy i senność, które mogą upośledzać percepcję przestrzenną, czas reakcji oraz poziom czujności, szczególnie w początkowym okresie leczenia oraz po zwiększeniu dawki. Lekarz powinien edukować pacjenta o potencjalnym ryzyku, zalecając powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów w tych okresach oraz natychmiastowe zaprzestanie jazdy w przypadku wystąpienia objawów niepożądanych. Należy również uwzględnić możliwość nasilenia działań niepożądanych przy jednoczesnym stosowaniu leków działających na ośrodkowy układ nerwowy lub spożywaniu alkoholu.

W praktyce klinicznej istotne jest regularne monitorowanie pacjenta pod kątem objawów takich jak zawroty głowy i senność oraz ocena ich wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów. W przypadku utrzymywania się objawów należy rozważyć modyfikację terapii. Lekarz powinien uwzględnić indywidualne czynniki ryzyka, takie jak wiek, choroby współistniejące (zwłaszcza neurologiczne), stosowane leki oraz charakter pracy pacjenta (np. zawodowe prowadzenie pojazdów). Ponadto, nieleczone lub niedostatecznie kontrolowane nadciśnienie tętnicze, będące wskazaniem do stosowania losartanu, samo w sobie może zwiększać ryzyko zaburzeń zdolności prowadzenia pojazdów, co wymaga kompleksowego podejścia terapeutycznego i edukacyjnego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Losacor 50 mg

interakcja lekowa, losartan potasowy, nadciśnienie tętnicze, obsługa maszyn, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, początkowy okres leczenia, schorzenie neurologiczne, senność, sprawność psychomotoryczna, tabletki powlekane, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zwiększenie dawki
Wskazania do stosowania
Losacor (losartan potasowy) w dawce 50 mg jest antagonistą receptora angiotensyny II, stosowanym w leczeniu pierwotnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 6-18 lat. Lek może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej. Szczególnie istotne jest jego zastosowanie u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą typu 2 oraz białkomoczem ≥0,5 g/dobę, gdzie wykazuje działanie nefroprotekcyjne. Ponadto Losacor jest wskazany w przewlekłej niewydolności serca u dorosłych z frakcją wyrzutową lewej komory ≤40%, u których inhibitory ACE są przeciwwskazane lub źle tolerowane (np. z powodu suchego kaszlu). Lek nie powinien być stosowany jako zamiennik inhibitorów ACE u pacjentów, których stan jest już ustabilizowany na tych lekach. Kolejnym wskazaniem jest zmniejszenie ryzyka udaru mózgu u pacjentów z nadciśnieniem i potwierdzonym przerostem lewej komory serca w EKG, co potwierdzają wyniki badania LIFE.

Preparat dostępny jest w postaci tabletek powlekanych o masie 50 mg losartanu potasowego, z możliwością podziału na dwie równe dawki, co umożliwia elastyczne dostosowanie terapii. Tabletki zawierają również 260,40 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. W trakcie leczenia Losacorem konieczne jest regularne monitorowanie parametrów klinicznych i biochemicznych, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, niewydolnością serca oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków mogących wchodzić w interakcje z losartanem. Dawkowanie powinno być dostosowane do wieku, masy ciała oraz specyficznych wskazań klinicznych, szczególnie w populacji pediatrycznej i u chorych z nefropatią cukrzycową.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Losacor 50 mg

antagonista receptora angiotensyny II, badanie LIFE, białkomocz, choroba nerek, cukrzyca typu 2, działanie nefroprotekcyjne, działanie niepożądane, frakcja wyrzutowa lewej komory, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek przeciwnadciśnieniowy, losartan potasowy, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, nietolerancja laktozy, przerost lewej komory serca, przewlekła niewydolność serca, suchy kaszel, terapia złożona, udar mózgu, zaburzenie wchłaniania glukozy, zapis elektrokardiograficzny

Losacor Tabletki powlekane, 50 mg

Losacor
Tabletki powlekane, 50 mg