Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Lackepila 150 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania lakozamidu

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lakozamidu dostarczają istotnych informacji na temat potencjalnych zagrożeń związanych ze stosowaniem tego leku przeciwpadaczkowego. Należy zwrócić uwagę, że stężenia lakozamidu w osoczu uzyskane podczas badań toksyczności były podobne lub nieznacznie wyższe od stężeń obserwowanych u pacjentów, co wskazuje na niewielki margines ekspozycji u ludzi lub jego brak.¹

Wpływ na układ sercowo-naczyniowy

Badania farmakologiczne bezpieczeństwa przeprowadzone na znieczulonych psach, którym podawano lakozamid dożylnie, wykazały istotne zmiany w parametrach sercowo-naczyniowych. Obserwowano przejściowe wydłużenie odstępu PR i czasu trwania zespołu QRS w zapisie elektrokardiograficznym, a także spadek ciśnienia tętniczego krwi. Efekty te były prawdopodobnie spowodowane hamującym wpływem leku na czynność serca. Zmiany te pojawiały się przy stężeniach odpowiadających maksymalnej zalecanej dawce stosowanej w warunkach klinicznych.²

W badaniach na znieczulonych psach i małpach Cynomolgus, którym podawano dawki 15-60 mg/kg masy ciała, zaobserwowano zaburzenia przewodzenia przedsionkowego i komorowego, blok oraz rozkojarzenie przedsionkowo-komorowe. Obserwacje te podkreślają potencjalne ryzyko zaburzeń przewodzenia w układzie bodźco-przewodzącym serca przy stosowaniu lakozamidu.³

Wpływ na wątrobę

W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnych dawek lakozamidu szczurom zaobserwowano niewielkie, odwracalne zmiany w wątrobie. Zmiany te występowały przy dawkach około 3-krotnie przekraczających ekspozycję kliniczną i obejmowały:⁴

• Zwiększenie masy wątroby – organ ulegał powiększeniu w odpowiedzi na działanie leku
• Przerost hepatocytów – komórki wątrobowe ulegały powiększeniu
• Zwiększenie stężeń enzymów wątrobowych w surowicy – wskazujące na potencjalne działanie hepatotoksyczne
• Podwyższenie poziomu cholesterolu całkowitego – zmiany w metabolizmie lipidów
• Podwyższenie poziomu trójglicerydów – zaburzenia gospodarki lipidowej

Warto podkreślić, że poza przerostem hepatocytów nie zaobserwowano innych istotnych zmian histopatologicznych w wątrobie, co sugeruje, że wpływ lakozamidu na ten narząd ma ograniczony charakter.⁵

Toksyczność reprodukcyjna

Badania oceniające toksyczny wpływ na rozród i rozwój osobniczy przeprowadzone na gryzoniach i królikach dostarczyły istotnych informacji o potencjalnym wpływie lakozamidu na płodność i rozwój płodu. W badaniach tych nie stwierdzono działania teratogennego lakozamidu, co oznacza, że lek nie powodował wad rozwojowych u potomstwa.⁶

Jednakże u szczurów odnotowano następujące niepożądane efekty związane z rozrodem:⁷

• Wzrost liczby martwych urodzeń – zwiększona liczba płodów urodzonych martwych
• Zwiększona śmiertelność okołoporodowa – więcej zgonów potomstwa w okresie tuż po urodzeniu
• Spadek liczebności żywego miotu – mniejsza liczba żywych noworodków
• Zmniejszona masa ciała potomstwa – niższa waga urodzeniowa i wolniejszy przyrost masy ciała

Należy podkreślić, że powyższe efekty obserwowano przy dawkach toksycznych dla samic, które odpowiadały systemowym poziomom ekspozycji podobnym do spodziewanej ekspozycji klinicznej u ludzi. Z uwagi na ograniczenia badań związane z toksycznością dla samic szczurów, nie było możliwe zbadanie wyższych poziomów ekspozycji u zwierząt. W związku z tym, dostępne dane są niewystarczające do pełnej charakterystyki potencjalnej toksyczności dla zarodka i płodu oraz działania teratogennego lakozamidu.⁸

Przenikanie przez barierę łożyskową

Istotną informacją z badań przedklinicznych jest fakt, że lakozamid i/lub jego metabolity łatwo przenikają przez barierę łożyskową u szczurów. Oznacza to, że lek może docierać do płodu podczas ciąży, co należy uwzględnić przy ocenie ryzyka stosowania u kobiet w ciąży.⁹