Właściwości farmakodynamiczne leku FEIBA NF

FEIBA NF stanowi przykład nowoczesnego preparatu omijającego inhibitor czynnika VIII, należącego do grupy aktywowanych zespołów protrombiny. Zgodnie z klasyfikacją farmakoterapeutyczną lek został przypisany do grupy: aktywowany zespół protrombiny przeciw przeciwciałom czynnika VIII (kod ATC: B02BD03). ¹

Skład i główne składniki aktywne

Główną substancją czynną preparatu FEIBA NF jest zespół czynników krzepnięcia przeciw inhibitorowi czynnika VIII. W jednym mililitrze roztworu znajduje się 50 jednostek tego zespołu, co w opakowaniu 2500 j. przekłada się na 2500 jednostek czynnika VIII z aktywnością omijającą inhibitor w 1000-3000 mg białka ludzkiego osocza. ²

Preparat zawiera kompleks czynników krzepnięcia, wśród których znajdują się czynniki II, IX i X występujące głównie w postaci nieaktywowanej oraz aktywowany czynnik VII. Antygen koagulacyjny czynnika VIII (F VIII C:Ag) jest obecny w stężeniu nieprzekraczającym 0,1 jednostki na 1 jednostkę FEIBA. Czynniki układu kalikreina-kininy występują w ilościach śladowych lub nie występują wcale. ³

Aktywność i mechanizm działania

Jednostka aktywności FEIBA (jednostka FEIBA) została zdefiniowana jako ilość substancji czynnej, która powoduje skrócenie czasu kaolinowo-kefalinowego (aPTT – czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji) osocza z inhibitorem czynnika VIII do 50% wartości buforowej. ⁴

Pomimo że FEIBA NF została opracowana już na początku lat 70. XX wieku, a jej aktywność omijająca inhibitor czynnika VIII została potwierdzona zarówno w badaniach in vitro, jak i in vivo, dokładny mechanizm działania tego preparatu wciąż pozostaje przedmiotem dyskusji naukowej. ⁵

Najnowsze dane naukowe wskazują, że właściwości farmakodynamiczne oraz mechanizm działania preparatu FEIBA NF są związane przede wszystkim z obecnością czynników zespołu protrombiny. Szczególne znaczenie przypisuje się protrombinie (zymogen czynnika II – FII) oraz aktywowanemu czynnikowi X (FXa). ⁶

Informacje dodatkowe o preparacie

Produkt FEIBA NF zawiera znaczącą ilość sodu – około 200 mg na fiolkę, co może być istotne dla pacjentów na diecie z kontrolowaną zawartością sodu. ⁷

Preparat występuje w postaci liofilizowanego proszku lub miałkiej substancji stałej o kolorze białym, białawym lub bladozielonym. Po rekonstytucji roztwór charakteryzuje się wartością pH w zakresie między 6,8 a 7,6, co zapewnia fizjologiczną kompatybilność z osoczem pacjenta. ⁸