Dawkowanie i sposób podawania
Feiba NF 2 500 j. (2 500 j. FEIBA), 50 j./ml
Preparat FEIBA NF powinien być stosowany wyłącznie pod nadzorem doświadczonego lekarza w dziedzinie zaburzeń krzepnięcia. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od ciężkości i lokalizacji krwawienia oraz stanu klinicznego pacjenta. Standardowa dawka wynosi 50-100 j./kg mc., z maksymalną jednorazową dawką 100 j./kg mc. i maksymalną dawką dobową 200 j./kg mc. W przypadku małych i umiarkowanych krwawień zaleca się dawkę 50-75 j./kg mc. co 12 godzin, a przy dużych krwotokach do mięśni i tkanek miękkich – 100 j./kg mc. co 12 godzin. Krwawienia z błon śluzowych wymagają podawania 50 j./kg mc. co 6 godzin, z możliwością zwiększenia dawki do 100 j./kg mc. Ciężkie krwotoki, np. do OUN, leczy się dawką 100 j./kg mc. co 12 godzin, z możliwością podawania co 6 godzin w indywidualnych przypadkach. W trakcie zabiegów chirurgicznych zalecane jest podawanie 50-100 j./kg mc. co 6 godzin. U dzieci poniżej 6. roku życia stosuje się schemat dawkowania jak u dorosłych, dostosowując dawki do stanu klinicznego.
Dawkowanie i sposób podawania leku FEIBA NF
Leczenie preparatem FEIBA NF powinno być rozpoczęte i prowadzone wyłącznie pod nadzorem lekarza posiadającego doświadczenie w leczeniu zaburzeń krzepnięcia. Właściwy schemat dawkowania oraz czas leczenia są uzależnione od szeregu czynników klinicznych, w tym ciężkości zaburzenia, umiejscowienia i rozległości krwawienia oraz stanu klinicznego pacjenta.1
Ogólne zasady dawkowania
Dawkę oraz częstość podawania leku należy zawsze dostosowywać do skuteczności klinicznej obserwowanej u konkretnego pacjenta. Ogólnie zalecana dawka wynosi 50-100 jednostek FEIBA NF na kilogram masy ciała (mc.), przy czym jednorazowa dawka nie powinna przekraczać 100 j./kg mc., a maksymalna dawka dobowa nie powinna być wyższa niż 200 j./kg mc. Stosowanie dawek wyższych niż zalecane można rozważyć jedynie w przypadkach, gdy ciężkość krwawienia uzasadnia takie postępowanie.2
Dawkowanie u dzieci i młodzieży
Doświadczenie kliniczne w stosowaniu leku FEIBA NF u dzieci poniżej 6. roku życia jest ograniczone. W tej grupie wiekowej należy stosować taki sam schemat dawkowania jak u pacjentów dorosłych, jednak dawki powinny być dostosowane do stanu klinicznego dziecka.3
Schemat dawkowania w krwotokach samoistnych
Krwotoki do stawów, mięśni i tkanek miękkich
W przypadku małych lub umiarkowanych krwawień zalecane jest podawanie dawki 50-75 j./kg mc. w odstępach co 12 godzin. Leczenie należy kontynuować do momentu uzyskania wyraźnej poprawy klinicznej, objawiającej się ustąpieniem bólu, zmniejszeniem obrzęku lub zwiększeniem ruchomości stawu.4
W przypadku dużych krwotoków do mięśni i tkanek miękkich, w tym krwawień do przestrzeni zaotrzewnowej, zaleca się podawanie dawki 100 j./kg mc. co 12 godzin.5
Krwotoki z błon śluzowych
W przypadku krwawień z błon śluzowych zaleca się dawkę 50 j./kg mc. podawaną co 6 godzin. Pacjent powinien być dokładnie monitorowany, co obejmuje obserwację miejsca krwawienia oraz regularne oznaczenia hematokrytu. Jeśli krwawienie nie ustępuje pomimo zastosowanego leczenia, dawkę można zwiększyć do 100 j./kg mc., pamiętając o nieprzekraczaniu maksymalnej dawki dobowej wynoszącej 200 j./kg mc.6
Inne ciężkie krwotoki
W przypadku ciężkich krwotoków, takich jak krwawienie do centralnego układu nerwowego, zalecana dawka wynosi 100 j./kg mc. podawana co 12 godzin. W indywidualnych przypadkach można rozważyć podawanie leku FEIBA NF w odstępach 6-godzinnych, kontynuując leczenie do momentu uzyskania wyraźnej poprawy klinicznej. Należy bezwzględnie przestrzegać zasady nieprzekraczania maksymalnej dawki dobowej wynoszącej 200 j./kg mc.7
Dawkowanie przy zabiegach chirurgicznych
W przypadku procedur chirurgicznych zaleca się podawanie dawki 50-100 j./kg mc. co 6 godzin. Również w tym przypadku należy przestrzegać zasady nieprzekraczania maksymalnej dawki dobowej.8
Dawkowanie w profilaktyce krwawień
Leczenie profilaktyczne krwawień może być stosowane w dwóch głównych sytuacjach klinicznych:
- U pacjentów z wysokim mianem inhibitora i częstymi krwawieniami, u których indukcja stanu tolerancji immunologicznej (ITI) nie powiodła się lub nie jest rozważana: zalecane jest podawanie dawki 70-100 j./kg mc. co drugi dzień. Jeżeli krwawienie u pacjenta nie ustępuje, dawkę można zwiększyć do 100 j./kg mc. podawanych codziennie lub stopniowo ją zmniejszać, w zależności od odpowiedzi klinicznej.9
- U pacjentów z wysokim mianem inhibitorów w trakcie indukcji stanu tolerancji immunologicznej (ITI): lek FEIBA NF można podawać jednocześnie z koncentratami czynnika VIII, w dawkach 50-100 j./kg mc. dwa razy na dobę, aż do momentu obniżenia miana inhibitora poniżej 2 jednostek Bethesda (j.B.).<sup data-drug="Feiba NF" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Leczenie profilaktyczne krwawień u pacjentów z wysokim mianem inhibitorów w trakcie indukcji stanu tolerancji immunologicznej (ITI): FEIBA NF można podawać jednocześnie z koncentratami czynnika VIII, w dawkach 50-100 j./kg mc. dwa razy na dobę, aż miano inhibitora obniży się do 10
Jednostka Bethesda (j.B.) jest definiowana jako ilość przeciwciała, która zmniejsza o 50% aktywność czynnika VIII w świeżym prawidłowym osoczu ludzkim po 2-godzinnej inkubacji w temperaturze 37°C.11
Monitorowanie leczenia
W przypadku niedostatecznej odpowiedzi klinicznej na leczenie produktem FEIBA NF zaleca się oznaczenie liczby płytek krwi, ponieważ odpowiednia ilość czynnościowo sprawnych płytek jest niezbędna do osiągnięcia pełnej skuteczności terapeutycznej tego leku.12
Ze względu na złożony mechanizm działania produktu FEIBA NF, nie istnieje bezpośrednia metoda monitorowania substancji czynnych zawartych w preparacie. Standardowe badania układu krzepnięcia, takie jak czas krzepnięcia krwi pełnej (WBCT), tromboelastogram (TEG, r-wskaźnik) czy czas krzepnięcia kaolinowo-kefalinowy (aPTT), zwykle wykazują jedynie niewielkie skrócenie i niekoniecznie odzwierciedlają rzeczywistą poprawę kliniczną. Z tego względu badania te mają bardzo ograniczoną wartość w monitorowaniu skuteczności leczenia produktem FEIBA NF.13
Sposób podawania
FEIBA NF musi być podawana drogą dożylną – we wstrzyknięciu lub w infuzji. Szybkość podawania powinna zapewniać komfort pacjenta i nie powinna przekraczać maksymalnej szybkości 2 j./kg mc. na minutę.14
Szczegółowa tabela dawkowania FEIBA NF
| Wskazanie | Zalecana dawka (j./kg mc.) | Częstość podawania | Czas trwania leczenia | Uwagi |
|---|---|---|---|---|
| Małe lub umiarkowane krwawienia do stawów, mięśni i tkanek miękkich | 50-75 | Co 12 godzin | Do uzyskania wyraźnej poprawy klinicznej (ustąpienie bólu, zmniejszenie obrzęku, poprawa ruchomości stawu) | Nie przekraczać dawki dobowej 200 j./kg mc. |
| Duże krwotoki do mięśni i tkanek miękkich (w tym krwotoki zaotrzewnowe) | 100 | Co 12 godzin | Do uzyskania wyraźnej poprawy klinicznej | Nie przekraczać dawki dobowej 200 j./kg mc. |
| Krwotoki z błon śluzowych | 50 (początkowo), możliwe zwiększenie do 100 | Co 6 godzin | Do zatrzymania krwawienia | Konieczne monitorowanie (obserwacja miejsca krwawienia, oznaczenia hematokrytu). Nie przekraczać dawki dobowej 200 j./kg mc. |
| Ciężkie krwotoki (np. do OUN) | 100 | Co 12 godzin (w indywidualnych przypadkach możliwe co 6 godzin) | Do uzyskania wyraźnej poprawy klinicznej | Nie przekraczać dawki dobowej 200 j./kg mc. |
| Zabiegi chirurgiczne | 50-100 | Co 6 godzin | Zależnie od rodzaju zabiegu i przebiegu pooperacyjnego | Nie przekraczać dawki dobowej 200 j./kg mc. |
| Profilaktyka krwawień u pacjentów z wysokim mianem inhibitora, gdy ITI nie powiodła się lub nie jest rozważana | 70-100 | Co drugi dzień (w razie potrzeby możliwe codziennie) | Długoterminowo, zgodnie z odpowiedzią kliniczną | Możliwe zwiększenie do 100 j./kg mc. codziennie lub stopniowe zmniejszanie dawki |
| Profilaktyka krwawień u pacjentów w trakcie ITI | 50-100 | Dwa razy na dobę | Do obniżenia miana inhibitora poniżej 2 j.B. | Jednoczesne podawanie z koncentratami czynnika VIII |
Uwaga: We wszystkich przypadkach należy przestrzegać zasady maksymalnej jednorazowej dawki nieprzekraczającej 100 j./kg mc. oraz maksymalnej dobowej dawki nieprzekraczającej 200 j./kg mc., chyba że ciężkość krwawienia uzasadnia zastosowanie wyższych dawek.15
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania