Dawkowanie i sposób podawania
Enoxaparin sodium LEK-AM 8 000 j.m. (80 mg)/0,8 ml

Dawkowanie i sposób podawania leku Enoxaparin sodium LEK-AM

Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania i sposobu podawania leku Enoxaparin sodium LEK-AM w zależności od wskazania klinicznego. Preparat dostępny jest w różnych mocach: 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml, 4000 j.m. (40 mg)/0,4 ml, 6000 j.m. (60 mg)/0,6 ml, 8000 j.m. (80 mg)/0,8 ml oraz 10 000 j.m. (100 mg)/1 ml w postaci roztworu do wstrzykiwań.¹

Zapobieganie żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej

Dawkowanie enoksaparyny sodowej w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej zależy od indywidualnego ryzyka pacjenta, które należy oszacować na podstawie zwalidowanego modelu stratyfikacji ryzyka.²

Pacjenci z umiarkowanym ryzykiem:

• Dawka: 2000 j.m. (20 mg) raz na dobę we wstrzyknięciu podskórnym
• Rozpoczęcie: zaleca się rozpoczęcie podawania 2 godziny przed zabiegiem chirurgicznym
• Czas trwania terapii: co najmniej 7-10 dni, niezależnie od stanu pacjenta
• Profilaktykę należy kontynuować dopóki występuje istotne ograniczenie sprawności ruchowej pacjenta³

Pacjenci z wysokim ryzykiem:

• Dawka: 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę we wstrzyknięciu podskórnym
• Rozpoczęcie: najlepiej 12 godzin przed zabiegiem chirurgicznym
• Jeśli konieczne jest wcześniejsze rozpoczęcie profilaktyki (np. u pacjenta oczekującego na zabieg chirurgii ortopedycznej), ostatnie wstrzyknięcie należy wykonać nie później niż 12 godzin przed zabiegiem i wznowić podawanie 12 godzin po zabiegu⁴

Szczególne grupy pacjentów z wysokim ryzykiem:

• Pacjenci po dużych zabiegach chirurgii ortopedycznej: zaleca się przedłużoną profilaktykę do 5 tygodni
• Pacjenci po zabiegach chirurgicznych w obrębie jamy brzusznej lub miednicy z powodu choroby nowotworowej: zaleca się przedłużoną profilaktykę do 4 tygodni⁵

Zapobieganie żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej u pacjentów internistycznych

Zalecana dawka wynosi 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę we wstrzyknięciu podskórnym. Leczenie należy prowadzić przez co najmniej 6 do 14 dni, niezależnie od stanu pacjenta (w tym mobilności). Nie określono korzyści ze stosowania leczenia przez okres dłuższy niż 14 dni.⁶

Leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej

Enoksaparyna sodowa może być podawana według jednego z dwóch schematów:

• 150 j.m./kg mc. (1,5 mg/kg mc.) raz na dobę podskórnie – u pacjentów bez powikłań, z niskim ryzykiem nawrotu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej
• 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) dwa razy na dobę podskórnie – stosowany u wszystkich innych pacjentów, np. osób z otyłością, objawową zatorowością płucną, chorobą nowotworową, nawrotową żylną chorobą zakrzepowo-zatorową lub zakrzepicą proksymalną (żyły biodrowej)⁷

Leczenie enoksaparyną sodową przepisuje się średnio na 10 dni. Leczenie doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi należy rozpocząć, gdy jest to właściwe.⁸

Zapobieganie tworzeniu się skrzepów podczas hemodializy

Zalecana dawka wynosi 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) enoksaparyny sodowej. U pacjentów z wysokim ryzykiem krwawienia dawkę należy zmniejszyć do:

• 50 j.m./kg mc. (0,5 mg/kg mc.) przy podwójnym dostępie naczyniowym
• 75 j.m./kg mc. (0,75 mg/kg mc.) przy pojedynczym dostępie naczyniowym⁹

Enoksaparynę sodową należy podać do linii tętniczej krążenia pozaustrojowego na początku sesji dializy. Efekt takiej dawki jest zazwyczaj wystarczający na 4-godzinną sesję. W przypadku zaobserwowania pierścieni fibrynowych, np. po dłuższej niż zwykle sesji dializy, można podać dodatkową dawkę od 50 j.m. do 100 j.m./kg mc. (od 0,5 do 1 mg/kg mc.).¹⁰

Leczenie ostrych zespołów wieńcowych

Niestabilna dławica piersiowa i zawał mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST:

• Dawka: 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) co 12 godzin we wstrzyknięciu podskórnym
• Czas trwania terapii: co najmniej 2 dni, a następnie do czasu ustabilizowania się stanu klinicznego pacjenta (zwykle 2-8 dni)
• Terapia skojarzona: zaleca się jednoczesne podawanie kwasu acetylosalicylowego u wszystkich pacjentów bez przeciwwskazań w dawce nasycającej 150-300 mg, a następnie w dawce podtrzymującej 75-325 mg/dobę¹¹

Świeży zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST:

• Dawka początkowa: 3000 j.m. (30 mg) w pojedynczym szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus)
• Następnie: 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) podskórnie, kolejne dawki 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) co 12 godzin (maksymalnie 10 000 j.m. (100 mg) dla każdej z pierwszych dwóch dawek podskórnych)
• Terapia skojarzona: jednocześnie należy wdrożyć odpowiednie leczenie przeciwpłytkowe, np. kwas acetylosalicylowy (75-325 mg raz na dobę)
• Czas trwania terapii: zalecany czas leczenia wynosi 8 dni lub do czasu wypisu ze szpitala (co nastąpi wcześniej)¹²

Podczas stosowania z leczeniem trombolitycznym, enoksaparynę sodową należy podać w okresie od 15 minut przed do 30 minut po rozpoczęciu leczenia fibrynolitycznego.¹³

U pacjentów poddawanych przezskórnej interwencji wieńcowej:

• Jeśli ostatnią dawkę enoksaparyny podano podskórnie mniej niż 8 godzin przed wypełnieniem balonu – nie jest konieczne podawanie dodatkowych dawek
• Jeśli ostatnią dawkę podskórną podano więcej niż 8 godzin przed wypełnieniem balonu – należy podać enoksaparynę w szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus) w dawce 30 j.m./kg mc. (0,3 mg/kg mc.)¹⁴

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Dzieci i młodzież

Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności enoksaparyny sodowej u dzieci i młodzieży.¹⁵

Osoby w podeszłym wieku

We wszystkich wskazaniach z wyjątkiem zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST nie jest konieczne zmniejszenie dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku, chyba że występują zaburzenia czynności nerek.¹⁶

W leczeniu świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST u pacjentów w wieku ≥75 lat:

• Nie należy stosować początkowego szybkiego wstrzyknięcia dożylnego (bolus)
• Leczenie należy rozpocząć od dawki 75 j.m./kg mc. (0,75 mg/kg mc.) podskórnie co 12 godzin (maksymalnie 7500 j.m. (75 mg) podskórnie dla pierwszych dwóch dawek, a następnie 75 j.m./kg mc. (0,75 mg/kg mc.) podskórnie dla pozostałych dawek)¹⁷

Zaburzenia czynności wątroby

Dostępne dane dotyczące pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby są ograniczone. Należy zachować ostrożność podczas leczenia tych pacjentów.¹⁸

Zaburzenia czynności nerek

Ciężkie zaburzenia czynności nerek: Nie zaleca się stosowania enoksaparyny sodowej u pacjentów ze schyłkową chorobą nerek (klirens kreatyniny <15 ml/min), z wyjątkiem zapobiegania powstawania skrzepów w krążeniu pozaustrojowym podczas hemodializy.¹⁹

Tabela dawkowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek

Poniższa tabela przedstawia schematy dawkowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 15-30 ml/min).²⁰

Zalecenia dotyczące modyfikacji dawek nie mają zastosowania we wskazaniu związanym z hemodializami.²¹

Umiarkowane i łagodne zaburzenia czynności nerek: Choć nie zaleca się modyfikowania dawek u pacjentów z umiarkowanymi (klirens kreatyniny 30-50 ml/min) lub łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 50-80 ml/min), zaleca się uważne monitorowanie kliniczne takich pacjentów.²²

Sposób podawania

Produktu leczniczego Enoxaparin sodium LEK-AM nie należy podawać domięśniowo.²³

W zależności od wskazania enoksaparyna sodowa jest podawana:

• We wstrzyknięciu podskórnym – w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, leczeniu zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej, leczeniu niestabilnej dławicy piersiowej oraz zawału mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST
• W szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus), a następnie podskórnie – w świeżym zawale mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST
• Do linii tętniczej krążenia pozaustrojowego – w zapobieganiu tworzenia się skrzepów podczas hemodializy²⁴

Technika wstrzyknięcia podskórnego:

• Wstrzyknięcie najlepiej wykonać, gdy pacjent znajduje się w pozycji leżącej
• Enoksaparynę sodową podaje się w głębokich wstrzyknięciach podskórnych
• W przypadku używania ampułko-strzykawek nie należy usuwać pęcherzyka powietrza ze strzykawki przed wstrzyknięciem
• Jeśli wymagane jest dostosowanie ilości leku do masy ciała pacjenta, należy użyć ampułko-strzykawek z podziałką
• Wstrzyknięcia należy wykonywać na przemian w lewą lub prawą przednio-boczną lub tylno-boczną część powłok brzusznych
• Całą długość igły należy wprowadzić pionowo w fałd skóry powstały po delikatnym uchwyceniu jej kciukiem i palcem wskazującym
• Nie należy uwalniać fałdu skóry przed zakończeniem wstrzykiwania
• Po podaniu leku nie należy pocierać miejsca wstrzyknięcia²⁵