Wprowadzenie do właściwości farmakokinetycznych

Dexak zawiera jako substancję czynną deksketoprofen (25 mg) w postaci soli deksketoprofenu z trometamolem. Preparat występuje w formie roztworu doustnego w saszetce, który ma lekko zabarwioną barwę, cytrynowy zapach i słodki cytrynowo-cytrusowy smak. Wśród substancji pomocniczych należy zwrócić uwagę na zawartość sacharozy (2 g) oraz metylu parahydroksybenzoesanu (E 218, 20 mg). ¹

Badania biorównoważności

Przeprowadzono dwa istotne badania biorównoważności z udziałem zdrowych ochotników. Celem badań było porównanie farmakokinetyki deksketoprofenu 25 mg w dwóch postaciach: roztworu doustnego w saszetce (przyjmowanego z wodą lub bez wody) oraz tabletek powlekanych. ²

Porównanie roztworu z tabletkami przyjmowanymi z wodą

Analiza wykazała, że obie formy (roztwór doustny i tabletki) są biorównoważne pod względem całkowitego zakresu biodostępności, co potwierdzają zbliżone wartości AUC (powierzchni pod krzywą stężenia leku we krwi). Zaobserwowano jednak, że maksymalne stężenie (Cmax) było około 20% większe po podaniu roztworu doustnego w porównaniu do tabletek. ³

Porównanie roztworu z tabletkami przyjmowanymi bez wody

W przypadku porównania roztworu doustnego z tabletkami przyjmowanymi bez wody, wykazano również biorównoważność obu form pod względem zakresu biodostępności (AUC) oraz maksymalnego stężenia (Cmax). ⁴

Parametry farmakokinetyczne

Wchłanianie

Deksketoprofen charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest po upływie 15-20 minut (zakres 10-75 minut) po podaniu roztworu doustnego, co świadczy o wysokiej szybkości absorpcji substancji czynnej. ⁵

Warto zauważyć, że spożywanie pokarmu ma pewien wpływ na parametry farmakokinetyczne deksketoprofenu. Podawanie produktu z pokarmem nie zmienia całkowitej biodostępności (AUC), jednak obserwuje się zmniejszenie wartości Cmax oraz opóźnienie wchłaniania leku, co przejawia się wydłużeniem parametru Tmax (czasu do osiągnięcia maksymalnego stężenia). ⁶

Dystrybucja

Deksketoprofen charakteryzuje się określonymi parametrami dystrybucji w organizmie. Okres półtrwania w fazie dystrybucji wynosi około 0,35 godziny, natomiast okres półtrwania w fazie eliminacji osiąga wartość 1,65 godziny. ⁷

Szczególną właściwością deksketoprofenu jest wysoki stopień wiązania z białkami osocza, który wynosi 99%. W związku z tym, średnia objętość dystrybucji jest stosunkowo niewielka i wynosi mniej niż 0,25 l/kg. ⁸

W badaniach farmakokinetycznych po podaniu dawek wielokrotnych zaobserwowano istotną właściwość deksketoprofenu – AUC po ostatnim podaniu nie różni się od wartości uzyskanych po podaniu pojedynczej dawki. To wskazuje, że substancja czynna nie kumuluje się w organizmie podczas stosowania wielokrotnych dawek, co jest ważną informacją dla bezpieczeństwa terapii. ⁹

Metabolizm i eliminacja

Istotną cechą metabolizmu deksketoprofenu jest brak przekształcania enancjomerycznego u ludzi. Po podaniu deksketoprofenu, który jest S-(+) enancjomerem, w moczu występuje wyłącznie ta forma, co oznacza, że u ludzi nie dochodzi do konwersji leku do R-(-) enancjomeru. ¹⁰

Główną drogą eliminacji deksketoprofenu jest procent sprzęgania z glukuronidami, a następnie wydalanie metabolitów przez nerki. Ten mechanizm biotransformacji zapewnia efektywne usuwanie substancji czynnej i jej metabolitów z organizmu. ¹¹

Podsumowanie parametrów farmakokinetycznych