Właściwości farmakokinetyczne
Dessette mono 75 mcg

Właściwości farmakokinetyczne dezogestrelu

Dezogestrel (DSG) jest składnikiem aktywnym produktu leczniczego Dessette mono w dawce 75 mikrogramów w postaci tabletek powlekanych. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące właściwości farmakokinetycznych tego związku, obejmujące procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji.¹

Wchłanianie

Po podaniu doustnym dezogestrel charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego, po czym ulega przekształceniu do aktywnego metabolitu – etonogestrelu (ENG). W warunkach stanu stacjonarnego maksymalne stężenie etonogestrelu w osoczu obserwuje się po około 1,8 godziny od momentu przyjęcia tabletki. Biodostępność bezwzględna etonogestrelu wynosi około 70%.²

Dystrybucja

Etonogestrel wykazuje wysokie powinowactwo do białek osocza, wiążąc się z nimi w 95,5-99%. Głównym białkiem wiążącym jest albumina, natomiast w mniejszym stopniu etonogestrel wiąże się z globuliną wiążącą hormony płciowe (SHBG).³

Metabolizm

Dezogestrel podlega intensywnym procesom metabolicznym w organizmie. Głównym szlakiem metabolicznym jest hydroksylacja i dehydrogenacja, prowadzące do powstania aktywnego metabolitu – etonogestrelu. W proces metabolizmu etonogestrelu zaangażowany jest przede wszystkim izoenzym cytochromu P450 (CYP3A). W dalszych etapach metabolizmu etonogestrel ulega sprzęganiu z siarczanami i glukuronianami, co zwiększa jego rozpuszczalność w wodzie i ułatwia wydalanie z organizmu.⁴

Eliminacja

Okres półtrwania etonogestrelu wynosi około 30 godzin, przy czym nie obserwuje się różnicy między pojedynczą dawką a dawkami stosowanymi wielokrotnie. Stan stacjonarny stężenia w osoczu osiągany jest po 4-5 dniach stosowania leku. Klirens osoczowy etonogestrelu po podaniu dożylnym wynosi średnio 10 litrów na godzinę.⁵

Etonogestrel i jego metabolity są wydalane z organizmu zarówno w postaci wolnych steroidów, jak i w formie sprzężonej. Wydalanie odbywa się dwiema drogami: z moczem oraz z kałem, w stosunku 1,5:1.⁶

Przenikanie do mleka matki

U kobiet karmiących piersią etonogestrel przenika do mleka w ilości, która powoduje, że stosunek stężenia w mleku do stężenia w osoczu wynosi 0,37-0,55. Biorąc pod uwagę średnie spożycie mleka przez niemowlę, szacowane na 150 ml/kg masy ciała/dobę, oznacza to, że dziecko może przyjąć dziennie 0,01-0,05 mikrograma etonogestrelu.⁷

Farmakokinetyka w szczególnych populacjach pacjentek

Zaburzenia czynności nerek

Nie przeprowadzono dotychczas badań oceniających wpływ chorób nerek na farmakokinetykę dezogestrelu. Brak jest zatem danych dotyczących potencjalnych zmian w procesach wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji leku u pacjentek z niewydolnością nerek o różnym stopniu nasilenia.⁸

Zaburzenia czynności wątroby

Nie przeprowadzono również badań oceniających wpływ chorób wątroby na farmakokinetykę dezogestrelu. Należy jednak podkreślić, że u kobiet z zaburzeniami czynności wątroby metabolizm hormonów steroidowych, do których należy dezogestrel, może być zmniejszony. Może to prowadzić do zwiększenia stężenia leku w osoczu i potencjalnego wzrostu ryzyka działań niepożądanych.⁹

Zróżnicowanie etniczne

Dotychczas nie przeprowadzono badań oceniających farmakokinetykę dezogestrelu w poszczególnych grupach etnicznych. Brak jest zatem danych wskazujących na istnienie ewentualnych różnic w procesach wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji leku, zależnych od przynależności etnicznej pacjentek.¹⁰