Działania niepożądane
Axocar 10 mg + 40 mg

Lek Axocar, zawierający ezetymib i symwastatynę w dawkach od 10 mg + 10 mg do 10 mg + 80 mg, został oceniony pod kątem bezpieczeństwa w badaniach klinicznych obejmujących około 12 000 pacjentów, w tym populacje z chorobą wieńcową (IMPROVE-IT), przewlekłą chorobą nerek (SHARP) oraz młodzież z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną. Profil działań niepożądanych obejmuje szeroki zakres objawów o częstości od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000). Szczególną uwagę zwraca się na ryzyko miopatii i rabdomiolizy, zwłaszcza przy dawce symwastatyny 80 mg/dobę (miopatia 1,0% vs 0,02% przy 20 mg/dobę), oraz na podwyższenie aktywności aminotransferaz (AlAT i AspAT ≥ 3x GGN) u 1,7% pacjentów leczonych skojarzeniem. W populacji pediatrycznej (10-17 lat) podwyższenie AlAT/AspAT obserwowano u 3% pacjentów, a podwyższenie CPK (≥ 10x GGN) u 2%, bez przypadków miopatii. W badaniu IMPROVE-IT (n=18 144) częstość miopatii wynosiła 0,2% w grupie ezetymib + symwastatyna 10 mg + 40 mg oraz 0,1% w grupie symwastatyny 40 mg, a rabdomiolizy odpowiednio 0,1% i 0,2% w okresie średnio 6 lat obserwacji.

Pobierz ChPL PDF Axocar – Tabletki – 10 mg + 40 mg
  1. Działania niepożądane leku Axocar
    1. Ogólna charakterystyka działań niepożądanych
    2. Szczególna charakterystyka działań niepożądanych w różnych grupach pacjentów
    3. Najważniejsze działania niepożądane wymagające szczególnej uwagi
  2. Szczegółowa tabela działań niepożądanych
  3. Szczególne populacje pacjentów
    1. Populacja pediatryczna
    2. Pacjenci z chorobą wieńcową
    3. Pacjenci z przewlekłą chorobą nerek
  4. Inne istotne informacje dotyczące bezpieczeństwa
  5. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
    1. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. choroba wieńcowa
  2. homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna
  3. mieszana hiperlipidemia
  4. ostry zespół wieńcowy
  5. pierwotna hipercholesterolemia
Substancja czynna
  1. ezetymib
  2. symwastatyna
Kategoria leku
  1. inhibitory wchłaniania cholesterolu
  2. leki hipolipemizujące
  3. statyny

Działania niepożądane leku Axocar

Lek Axocar zawierający ezetymib i symwastatynę w różnych dawkach (10 mg + 10 mg, 10 mg + 20 mg, 10 mg + 40 mg, 10 mg + 80 mg) został poddany dokładnej ocenie bezpieczeństwa w licznych badaniach klinicznych obejmujących około 12 000 pacjentów. Profil działań niepożądanych został określony na podstawie porównania częstości występowania określonych objawów u pacjentów otrzymujących ezetymib z symwastatyną względem grup kontrolnych otrzymujących placebo lub monoterapię statyną.1

Ogólna charakterystyka działań niepożądanych

Dane dotyczące bezpieczeństwa pochodzą zarówno z badań klinicznych, jak i ze zgłoszeń po wprowadzeniu produktu do obrotu. Działania niepożądane zaobserwowane podczas terapii ezetymibem z symwastatyną dotyczą różnych układów i narządów, a ich częstość występowania jest zróżnicowana – od bardzo częstych (≥1/10) do rzadkich (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadkich (<1/10 000) lub o nieznanej częstości.2

Szczególna charakterystyka działań niepożądanych w różnych grupach pacjentów

Lek został przebadany w różnych populacjach pacjentów, w tym:

  • W populacji ogólnej pacjentów uczestniczących w standardowych badaniach klinicznych
  • U pacjentów z chorobą wieńcową i ostrym zespołem wieńcowym w wywiadzie (badanie IMPROVE-IT)
  • U pacjentów z przewlekłą chorobą nerek (badanie SHARP)
  • W populacji pediatrycznej (młodzież w wieku 10-17 lat z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną)

Szczególną uwagę należy zwrócić na populację młodzieży, gdzie u 3% pacjentów leczonych ezetymibem z symwastatyną obserwowano podwyższenie aktywności AlAT i (lub) AspAT (≥3x GGN, nieprzerwanie) w porównaniu z 2% osób otrzymujących symwastatynę w monoterapii.3

Najważniejsze działania niepożądane wymagające szczególnej uwagi

Do działań niepożądanych wymagających szczególnej uwagi należą:

  • Miopatia i rabdomioliza – stanowią istotne zagrożenie podczas terapii statynami, w tym symwastatyną. W badaniu klinicznym u pacjentów leczonych symwastatyną w dawce 80 mg na dobę miopatia występowała częściej niż u osób przyjmujących 20 mg na dobę (odpowiednio 1,0% w porównaniu z 0,02%).4
  • Zaburzenia czynności wątroby – obserwowano przypadki zwiększenia aktywności aminotransferaz w surowicy krwi. W badaniach dotyczących leczenia skojarzonego częstość występowania istotnego klinicznie zwiększenia aktywności aminotransferaz (aktywność AlAT i (lub) AspAT ≥ 3x GGN) u pacjentów leczonych ezetymibem i symwastatyną wynosiła 1,7%.5
  • Immunozależna miopatia martwicza (IMNM) – zgłoszono bardzo rzadkie przypadki tej autoimmunologicznej miopatii, występujące w trakcie leczenia statynami lub po jego zakończeniu. Charakteryzuje się utrzymującym się osłabieniem mięśni proksymalnych oraz zwiększoną aktywnością kinazy kreatynowej w surowicy, utrzymującą się mimo przerwania leczenia statynami.6
  • Zaburzenia funkcji poznawczych – w okresie po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano rzadkie przypadki zaburzeń funkcji poznawczych (np. utrata pamięci, słaba pamięć, amnezja, zaburzenia pamięci, splątanie) u pacjentów przyjmujących statyny, w tym symwastatynę.7
  • Cukrzyca – zgłaszano przypadki rozwoju cukrzycy u pacjentów stosujących statyny. Częstość zależy od obecności lub braku czynników ryzyka (poziom glukozy na czczo ≥ 5,6 mmol/l, BMI > 30 kg/m², podwyższony poziom triglicerydów, nadciśnienie w wywiadzie).8

Szczegółowa tabela działań niepożądanych

Poniższa tabela przedstawia kompletny wykaz działań niepożądanych zgłaszanych u pacjentów leczonych ezetymibem z symwastatyną, z uwzględnieniem klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania:9

Klasyfikacja układów i narządów Częstość występowania Działania niepożądane Opis/Uwagi
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Częstość nieznana Trombocytopenia Zmniejszenie liczby płytek krwi, co może prowadzić do zwiększonego ryzyka krwawień
Niedokrwistość Zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, mogące powodować osłabienie i zmęczenie
Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko Anafilaksja Ciężka, zagrażająca życiu reakcja alergiczna
Częstość nieznana Reakcje nadwrażliwości Mogą obejmować różne objawy skórne i ogólnoustrojowe
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Częstość nieznana Zmniejszenie łaknienia Obniżenie apetytu, mogące prowadzić do utraty masy ciała
Zaburzenia psychiczne Niezbyt często Zaburzenia snu, bezsenność Trudności w zasypianiu, utrzymaniu snu lub przedwczesne budzenie się
Częstość nieznana Depresja Zaburzenie nastroju charakteryzujące się przygnębieniem, utratą zainteresowań i przyjemności
Zaburzenia układu nerwowego Niezbyt często Zawroty głowy; bóle głowy; parestezje Parestezje to nieprawidłowe odczucia skórne (mrowienie, drętwienie, kłucie)
Częstość nieznana Neuropatia obwodowa; zaburzenia pamięci Neuropatia obwodowa może objawiać się osłabieniem, drętwieniem lub bólem kończyn
Zaburzenia oka Rzadko Niewyraźne widzenie; zaburzenia widzenia Przejściowe lub utrzymujące się zaburzenia ostrości widzenia
Zaburzenia naczyniowe Częstość nieznana Uderzenia gorąca; nadciśnienie tętnicze Uderzenia gorąca mogą objawiać się nagłym uczuciem ciepła, zwłaszcza na twarzy i szyi
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Częstość nieznana Kaszel; duszność; śródmiąższowa choroba płuc Śródmiąższowa choroba płuc jest potencjalnie ciężkim powikłaniem
Zaburzenia żołądka i jelit Niezbyt często Ból brzucha; dyskomfort w jamie brzusznej; bóle w nadbrzuszu; niestrawność; wzdęcia; nudności; wymioty; wzdęcie brzucha; biegunka; suchość jamy ustnej; choroba refluksowa przełyku i żołądka Najczęściej zgłaszane działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego
Częstość nieznana Zaparcia; zapalenie trzustki; zapalenie żołądka Zapalenie trzustki może być poważnym powikłaniem
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Częstość nieznana Zapalenie wątroby/żółtaczka; niewydolność wątroby bez skutku śmiertelnego i zakończona zgonem; kamica żółciowa; zapalenie pęcherzyka żółciowego Niewydolność wątroby to potencjalnie zagrażające życiu powikłanie
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Niezbyt często Świąd; wysypka; pokrzywka Najczęstsze reakcje skórne
Bardzo rzadko Polekowe zmiany liszajowate Rzadka reakcja skórna przypominająca liszaj płaski
Częstość nieznana Łysienie; rumień wielopostaciowy; obrzęk naczynioruchowy Obrzęk naczynioruchowy może dotyczyć twarzy, warg, języka, gardła i może być potencjalnie zagrażający życiu
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Często Bóle mięśni Najczęstsze działanie niepożądane ze strony układu mięśniowo-szkieletowego
Niezbyt często Bóle stawów; kurcze mięśni; osłabienie siły mięśni; dolegliwości układu mięśniowo-szkieletowego; bóle szyi; bóle kończyn; bóle pleców; bóle mięśniowo-szkieletowe Dolegliwości mięśniowo-szkieletowe mogą wpływać na codzienne funkcjonowanie
Bardzo rzadko Zerwanie mięśni Poważne uszkodzenie mięśni wymagające interwencji medycznej
Częstość nieznana Kurcze mięśni; miopatia* (w tym zapalenie mięśni); rabdomioliza z ostrą niewydolnością nerek lub bez; tendinopatia, czasami powikłana zerwaniem ścięgien; immunozależna miopatia martwicza (IMNM)** Rabdomioliza to potencjalnie zagrażające życiu uszkodzenie mięśni prowadzące do uwolnienia zawartości komórek mięśniowych do krwiobiegu
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Częstość nieznana Ginekomastia Powiększenie gruczołów piersiowych u mężczyzn
Zaburzenie erekcji Problemy z osiągnięciem lub utrzymaniem erekcji
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Niezbyt często Astenia; ból w klatce piersiowej; zmęczenie; złe samopoczucie; obrzęki obwodowe Astenia oznacza ogólne osłabienie organizmu
Częstość nieznana Ból Niespecyficzny ból o różnej lokalizacji
Badania diagnostyczne Często Zwiększenie aktywności AlAT i (lub) AspAT; zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej (CK) we krwi Podwyższone wartości enzymów wątrobowych mogą świadczyć o uszkodzeniu wątroby; podwyższone CK może wskazywać na uszkodzenie mięśni
Częstość nieznana Zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi; zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi; zwiększenie aktywności gamma-glutamylotransferazy (GGTP), zwiększenie wartości międzynarodowego wskaźnika znormalizowanego (INR); obecność białka w moczu; zmniejszenie masy ciała; zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej; nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby Nieprawidłowości w badaniach laboratoryjnych mogą wskazywać na wpływ leku na różne organy i układy

Uwagi specjalne do tabeli:

* W badaniu klinicznym u pacjentów leczonych symwastatyną w dawce 80 mg na dobę miopatia występowała częściej niż u osób przyjmujących 20 mg na dobę (odpowiednio 1,0% w porównaniu z 0,02%).10

** Zgłoszono bardzo rzadkie przypadki immunozależnej miopatii martwiczej (IMNM), miopatii autoimmunologicznej, w trakcie leczenia statynami lub po jego zakończeniu. Cechy kliniczne IMNM to: utrzymujące się osłabienie mięśni proksymalnych oraz zwiększona aktywność kinazy kreatynowej w surowicy, utrzymująca się mimo przerwania leczenia statynami; biopsja mięśni wykazuje martwiczą miopatię bez istotnego zapalenia; poprawa następuje w wyniku stosowania leków immunosupresyjnych.11

Szczególne populacje pacjentów

Populacja pediatryczna

W badaniu z udziałem młodzieży (w wieku 10 do 17 lat) z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną (n=248), profil bezpieczeństwa był podobny do obserwowanego u dorosłych. U 3% pacjentów (4 pacjentów) leczonych ezetymibem z symwastatyną obserwowano podwyższenie aktywności AlAT i (lub) AspAT (≥ 3x GGN, nieprzerwanie) w porównaniu z 2% osób (2 pacjentami) z grupy stosującej symwastatynę w monoterapii. Podwyższenie stężenia CPK (≥ 10x GGN) stwierdzono odpowiednio u 2% (2 pacjentów) i 0% uczestników badania. Nie zaobserwowano przypadków miopatii.12

Pacjenci z chorobą wieńcową

W badaniu IMPROVE-IT z udziałem 18 144 pacjentów leczonych ezetymibem i symwastatyną w dawce 10 mg + 40 mg (n=9067) lub symwastatyną w dawce 40 mg (n=9077), w okresie obserwacji wynoszącym średnio 6,0 lat, obserwowano zbliżone profile bezpieczeństwa w obu grupach. Wskaźnik przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wynosił 10,6% u pacjentów leczonych ezetymibem i symwastatyną oraz 10,1% u pacjentów leczonych symwastatyną.13

W tym badaniu częstość występowania miopatii w grupie otrzymującej ezetymib i symwastatynę oraz w grupie otrzymującej symwastatynę wynosiła odpowiednio 0,2% i 0,1%. Miopatię zdefiniowano jako niewyjaśnione osłabienie mięśni lub ból ze zwiększoną aktywnością CK w surowicy wynoszącą ≥ 10x GGN lub 2 kolejne epizody zwiększenia aktywności CK wynoszące ≥ 5 i < 10x GGN.14

Częstość występowania rabdomiolizy w grupie otrzymującej ezetymib i symwastatynę oraz w grupie otrzymującej symwastatynę wynosiła odpowiednio 0,1% i 0,2%. Rabdomiolizę zdefiniowano jako niewyjaśnione osłabienie mięśni lub ból ze zwiększoną aktywnością CK w surowicy wynoszącą ≥ 10x GGN i objawami uszkodzenia nerek, dwa kolejne epizody zwiększenia aktywności CK wynoszącej ≥ 5x GGN i < 10x GGN z objawami uszkodzenia nerek lub CK ≥ 10 000 j.m./l bez objawów uszkodzenia nerek.15

Pacjenci z przewlekłą chorobą nerek

W badaniu SHARP z udziałem ponad 9000 pacjentów z przewlekłą chorobą nerek przyjmujących ezetymib i symwastatynę w dawce 10 mg + 20 mg na dobę (n=4650) lub placebo (n=4620) profile bezpieczeństwa były porównywalne w okresie obserwacji wynoszącym średnio 4,9 roku. Częstość przerywania leczenia z powodu wystąpienia działań niepożądanych była podobna (10,4% wśród pacjentów leczonych ezetymibem i symwastatyną i 9,8% wśród pacjentów przyjmujących placebo).16

Częstość występowania miopatii i (lub) rabdomiolizy wyniosła 0,2% w przypadku pacjentów leczonych ezetymibem i symwastatyną i 0,1% wśród pacjentów przyjmujących placebo. Przypadki zwiększenia aktywności aminotransferaz (>3x GGN) stwierdzono u 0,7% pacjentów leczonych ezetymibem i symwastatyną w porównaniu z 0,6% pacjentów przyjmujących placebo.17

Inne istotne informacje dotyczące bezpieczeństwa

Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano rzadkie przypadki zespołu nadwrażliwości, obejmującego niektóre z następujących objawów: obrzęk naczynioruchowy, zespół toczniopodobny, zespół bólu wielomięśniowego, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie naczyń, trombocytopenia, eozynofilia, zwiększenie szybkości sedymentacji krwinek czerwonych, zapalenie stawów i ból stawów, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości na światło, gorączka, uderzenia gorąca, duszność i złe samopoczucie.18

U pacjentów przyjmujących statyny, w tym symwastatynę, zgłaszano przypadki wzrostu stężenia HbA1c i glukozy w surowicy na czczo.19

Ponadto, zgłaszano występowanie następujących działań niepożądanych u pacjentów przyjmujących niektóre statyny:

  • Zaburzenia snu, w tym koszmary senne
  • Zaburzenia funkcji seksualnych
  • Cukrzyca: Częstość zależy od obecności lub braku czynników ryzyka (poziom glukozy na czczo ≥ 5,6 mmol/l, BMI > 30 kg/m², podwyższony poziom triglicerydów, nadciśnienie w wywiadzie).20

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49-21-301, fax: + 48 22 49-21-309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl21

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych będzie można zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego w Polsce.22

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl