Interakcje leku
Atram 25 25 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Karwedylol, substancja czynna preparatu Atram, wchodzi w liczne interakcje z innymi lekami, które można podzielić na interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Szczególnie istotne są interakcje związane z wpływem na glikoproteinę P, której karwedylol jest zarówno substratem, jak i inhibitorem, co może prowadzić do zwiększenia dostępności biologicznej leków transportowanych przez tę glikoproteinę podczas jednoczesnego stosowania z karwedylolem¹.

Interakcje farmakokinetyczne

Wpływ karwedylolu na farmakokinetykę innych produktów leczniczych

Digoksyna – badania kliniczne wykazały zwiększenie narażenia na digoksynę o około 20% podczas jednoczesnego stosowania karwedylolu. Efekt ten jest silniejszy u mężczyzn niż u kobiet. Zalecane jest zwiększone monitorowanie stężeń digoksyny podczas rozpoczynania leczenia, dostosowywania dawki lub przerywania stosowania karwedylolu. Warto zaznaczyć, że karwedylol nie wpływa na stężenie digoksyny podawanej dożylnie².

Cyklosporyna – karwedylol zwiększa narażenie na cyklosporynę podawaną doustnie o około 10-20%. W badaniach u pacjentów po przeszczepieniu nerki i serca, u około 30% pacjentów konieczne było zmniejszenie dawki cyklosporyny, aby utrzymać jej stężenie w zakresie terapeutycznym. Mechanizm tej interakcji może częściowo wynikać z hamowania jelitowej glikoproteiny P. Ze względu na dużą zmienność międzyosobniczą stężeń cyklosporyny, zaleca się monitorowanie jej stężenia po rozpoczęciu leczenia karwedylolem i odpowiednie dostosowanie dawki. Interakcji tej nie obserwuje się przy dożylnym podaniu cyklosporyny³.

Wpływ innych produktów leczniczych na farmakokinetykę karwedylolu

Inhibitory i induktory enzymów CYP2D6 oraz CYP2C9 mogą stereoselektywnie modyfikować metabolizm karwedylolu, prowadząc do zwiększenia lub zmniejszenia stężenia R- i S-karwedylolu w osoczu⁴.

Amiodaron – w badaniach in vitro wykazano, że amiodaron i jego metabolit dezetyloamiodaron hamują oksydację R- i S-enancjomeru karwedylolu. Stężenie minimalne obu enancjomerów karwedylolu było znacząco (2,2-raza) większe u pacjentów z niewydolnością serca przyjmujących jednocześnie karwedylol i amiodaron. Zaleca się monitorowanie skuteczności leczenia beta-adrenolitycznego u pacjentów otrzymujących oba leki jednocześnie⁵.

Ryfampicyna – podczas jednoczesnego podawania ryfampicyny obserwowano zmniejszenie stężenia karwedylolu w osoczu o około 60% oraz osłabienie działania hipotensyjnego na skurczowe ciśnienie tętnicze. Mechanizm tej interakcji może wynikać z indukcji jelitowej glikoproteiny P przez ryfampicynę. Zaleca się monitorowanie skuteczności leczenia beta-adrenolitycznego u pacjentów otrzymujących karwedylol jednocześnie z ryfampicyną⁶.

Fluoksetyna i paroksetyna – silne inhibitory CYP2D6, powodują zahamowanie stereoselektywnego metabolizmu karwedylolu. W badaniu z udziałem pacjentów z niewydolnością serca obserwowano 77% zwiększenie średniego AUC enancjomeru R(+) i 35% zwiększenie AUC enancjomeru S(-) przy jednoczesnym podawaniu fluoksetyny. Pomimo istotnego zwiększenia stężenia R- i S-enancjomerów karwedylolu, nie zaobserwowano różnic w działaniach niepożądanych, ciśnieniu tętniczym lub częstości rytmu serca⁷.

Klonidyna – jeżeli planowane jest przerwanie leczenia skojarzonego karwedylolem i klonidyną, karwedylol należy odstawić na kilka dni przed rozpoczęciem stopniowego zmniejszania dawki klonidyny⁸.

Inne interakcje farmakokinetyczne:

• Induktory oksydazy, np. ryfampicyna, mogą powodować zmniejszenie stężenia karwedylolu w osoczu⁹
• Jednoczesne podawanie cymetydyny może powodować zwiększenie stężenia karwedylolu w surowicy¹⁰

Interakcje farmakodynamiczne

Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe – karwedylol, podobnie jak inne beta-adrenolityki, może nasilać działanie obniżające stężenie glukozy we krwi insuliny oraz doustnych leków przeciwcukrzycowych. Może również maskować lub osłabiać objawy hipoglikemii, szczególnie tachykardię. U pacjentów stosujących insulinę lub doustne leki przeciwcukrzycowe zaleca się regularne monitorowanie stężenia glukozy we krwi¹¹.

Leki zmniejszające stężenie katecholamin – pacjenci przyjmujący zarówno karwedylol, jak i leki zmniejszające stężenie katecholamin (np. rezerpina, inhibitory MAO) powinni być uważnie obserwowani pod kątem wystąpienia objawów niedociśnienia i/lub ciężkiej bradykardii¹².

Digoksyna – skojarzone stosowanie karwedylolu i digoksyny może powodować dodatkowe wydłużenie czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego¹³.

Niedihydropirydynowi antagoniści wapnia, amiodaron i leki przeciwarytmiczne – podczas jednoczesnego podawania karwedylolu z diltiazemem, amiodaronem, werapamilem lub lekami przeciwarytmicznymi klasy I mogą wystąpić zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego. W przypadku jednoczesnego stosowania z tymi lekami należy monitorować EKG i ciśnienie tętnicze. Nie wolno podawać tych leków dożylnie w tym samym czasie co karwedylol¹⁴.

Klonidyna – jednoczesne podawanie klonidyny z karwedylolem może potęgować działanie obniżające ciśnienie krwi oraz spowalniające czynność serca. W przypadku planowanego przerwania leczenia skojarzonego, karwedylol należy odstawić jako pierwszy, a leczenie klonidyną można przerwać kilka dni później poprzez stopniowe zmniejszanie dawki¹⁵.

Leki hipotensyjne – karwedylol może nasilać działanie innych stosowanych jednocześnie leków przeciwnadciśnieniowych (np. antagonistów receptorów alfa1-adrenergicznych) lub leków wykazujących działanie hipotensyjne jako jedno z działań niepożądanych¹⁶.

Leki znieczulające – zaleca się staranne monitorowanie parametrów życiowych podczas znieczulenia z powodu synergicznego działania inotropowego ujemnego oraz działania obniżającego ciśnienie krwi leków używanych do znieczulenia oraz karwedylolu¹⁷.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – jednoczesne stosowanie NLPZ z karwedylolem może powodować wzrost ciśnienia tętniczego i pogorszenie kontroli ciśnienia tętniczego krwi¹⁸.

Beta-adrenomimetyki – karwedylol jako niekardioselektywny beta-adrenolityk przeciwdziała rozszerzeniu oskrzeli wywoływanemu przez agonistów receptorów beta-adrenergicznych. Zaleca się dokładną obserwację pacjentów przyjmujących jednocześnie te leki¹⁹.

Dihydropirydyny – stosowanie dihydropirydyn i karwedylolu należy prowadzić pod ścisłą kontrolą lekarską, ze względu na zgłoszenia dotyczące występowania niewydolności serca i ciężkiego niedociśnienia tętniczego²⁰.

Estrogeny i kortykosteroidy – działanie przeciwnadciśnieniowe karwedylolu zmniejsza się w wyniku zatrzymania sodu i wody w organizmie przez te leki²¹.

Ergotamina – podczas jednoczesnego stosowania występuje nasilone działanie zwężające naczynia²².

Leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe – karwedylol zwiększa działanie blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe tych leków²³.

Interakcje karwedylolu z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu podczas terapii karwedylolem może prowadzić do nasilenia działania hipotensyjnego leku. Alkohol, podobnie jak karwedylol, wywiera wpływ na układ sercowo-naczyniowy – może powodować rozszerzenie naczyń krwionośnych i obniżenie ciśnienia tętniczego. Jednoczesne stosowanie może prowadzić do nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego (niedociśnienia ortostatycznego), co zwiększa ryzyko zawrotów głowy, omdleń oraz upadków, szczególnie u osób starszych.

Ponadto, spożywanie alkoholu może nasilać działanie sedatywne karwedylolu, co może prowadzić do zwiększonego upośledzenia sprawności psychofizycznej, w tym zdolności prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi urządzeń mechanicznych w ruchu.

W związku z powyższym, podczas terapii karwedylolem zaleca się ograniczenie lub całkowite unikanie spożywania alkoholu. Pacjenci powinni być poinformowani o potencjalnych zagrożeniach związanych z jednoczesnym stosowaniem karwedylolu i alkoholu.

Tabela interakcji karwedylolu z innymi lekami