Właściwości farmakodynamiczne
Aminomel Nephro

Aminomel Nephro to roztwór do żywienia pozajelitowego z grupy mieszanin aminokwasów, o teoretycznej osmolarności 510 mOsm/l i pH 5,9-6,3, przeznaczony dla pacjentów z niewydolnością nerek. Preparat zawiera zbilansowany zestaw aminokwasów egzogennych i endogennych, dostosowany do specyficznych potrzeb metabolicznych tej grupy chorych, z zawartością azotu 8,6 g/l i wartością energetyczną 930 kJ/l (222 kcal/l). Skład aminokwasowy obejmuje m.in. L-izoleucynę (6,00 g/l), L-leucynę (6,40 g/l), L-lizynę (7,28 g/l), L-metioninę (4,59 g/l), L-fenyloalaninę (5,53 g/l) oraz L-argininę (3,02 g/l). Preparat charakteryzuje się kwasowością miareczkową 15-25 mmol/l do pH 7,4, co jest istotne dla utrzymania równowagi kwasowo-zasadowej u pacjentów z zaburzeniami nerkowymi.

Właściwości farmakodynamiczne Aminomel Nephro

Aminomel Nephro należy do grupy farmakoterapeutycznej: roztwory do żywienia pozajelitowego; mieszaniny (kod ATC: B05BA10). Produkt ten zawiera L-aminokwasy bez węglowodanów i elektrolitów, o teoretycznej osmolarności 510 mOsm/l i pH w zakresie 5,9-6,3.1

Rola aminokwasów w organizmie

Aminokwasy stanowią podstawowy substrat do syntezy białek w organizmie. Czyste roztwory aminokwasów są stosowane w żywieniu pozajelitowym razem z komponentami energetycznymi, elektrolitami i płynami. Ich głównym zadaniem jest utrzymanie lub poprawa stanu odżywienia organizmu oraz ograniczenie utraty tych substancji.2

Wzajemne zależności metaboliczne aminokwasów

Aminokwasy tworzą złożony system wzajemnie powiązanych substancji, charakteryzujący się dwojakim rodzajem zależności:

  • Bezpośrednia zależność metaboliczna między niektórymi aminokwasami – przykładem jest synteza tyrozyny poprzez hydroksylację fenyloalaniny3
  • Reakcja mechanizmów metabolicznych organizmu na zmiany we wzorcu aminokwasów – spowodowane zmianami stężenia pojedynczych aminokwasów lub całych grup (np. zmiany w stosunku aminokwasów aromatycznych do rozgałęzionych)4

Zmienione proporcje w grupie aminokwasów o podobnej konfiguracji chemicznej i zbliżonym profilu metabolicznym mogą wpływać na ogólną zdolność metaboliczną całego organizmu.5

Homeostaza aminokwasów w organizmie

Stężenia wolnych aminokwasów w osoczu charakteryzują się znaczną zmiennością. Dotyczy to zarówno pojedynczych aminokwasów, jak i ich całkowitego stężenia. Jednakże wzajemny stosunek aminokwasów – niezależnie od ich całkowitego stężenia i bezwzględnego stężenia każdego pojedynczego aminokwasu – pozostaje względnie stały.6

Organizm dąży do utrzymania substratów aminokwasów na poziomie fizjologicznym i zapobiegania zaburzeniom równowagi w ogólnym profilu aminokwasów. Jeżeli mechanizmy kompensacyjne organizmu funkcjonują prawidłowo, dopiero znaczne zmiany w ilości dostarczanych substratów są w stanie zaburzyć homeostazę aminokwasów we krwi.7

Typowe zmiany patologiczne w profilu aminokwasów w osoczu – wymagające leczenia suplementacyjnego w celu przywrócenia homeostazy (w razie potrzeby za pomocą roztworów o specjalnie dobranym składzie aminokwasów) – występują wyłącznie w przypadku znacznego zaburzenia czynności regulacyjnej takich narządów jak wątroba lub nerki.8

W stanach patologicznych, przy braku podaży aminokwasów egzogennych, uwidaczniają się charakterystyczne zmiany w profilu aminokwasów w osoczu.9

Aminokwasy w niewydolności nerek

W ostrej i przewlekłej niewydolności nerek, indywidualne zapotrzebowanie na białka i tolerancja białek różnią się w zależności od przypadku, jednak podstawowy wzorzec zmian w metabolizmie aminokwasów pozostaje podobny.10

Charakterystyczne zmiany w stężeniach aminokwasów przy niewydolności nerek obejmują:

  • Podwyższone stężenie aminokwasów endogennych: fenyloalaniny i metioniny w osoczu11
  • W przypadku niewydolności nerek, również histydyna, arginina i tyrozyna są uważane za aminokwasy endogenne12

Ponieważ reakcja organizmu na aminokwasy egzogenne w przypadku niewydolności nerek jest odmienna, infuzja standardowych roztworów przeznaczonych dla pacjentów ze zdrowymi nerkami może prowadzić do zaburzeń równowagi aminokwasów, co skutkuje nadmiernym obciążeniem nerek.13

Obecnie przy niewydolności nerek zaleca się stosowanie roztworów z zawartością aminokwasów egzogennych, zawierających pełny zestaw aminokwasów. Nie udowodniono dotychczas zalet stosowania w tym przypadku roztworów zawierających wyłącznie aminokwasy endogenne.14

Skład Aminomel Nephro

Aminomel Nephro zawiera zbilansowany zestaw aminokwasów dostosowany do potrzeb pacjentów z niewydolnością nerek. Wartość energetyczna preparatu wynosi 930 kJ/l (222 kcal/l), a zawartość azotu – 8,6 g/l.15

Aminokwas Zawartość w 1000 ml
L-izoleucyna 6,00 g
L-leucyna 6,40 g
L-lizyny octan (co odpowiada ilości L-lizyny) 10,27 g (7,28 g)
L-metionina 4,59 g
L-fenyloalanina 5,53 g
L-treonina 5,13 g
L-tryptofan 2,05 g
L-walina 5,13 g
L-arginina 3,02 g
L-histydyna 3,88 g
L-alanina 2,59 g
Kwas L-glutaminowy 2,16 g
Glicyna 1,29 g
L-prolina 1,66 g
L-seryna 2,59 g
Acetylocysteina (co odpowiada ilości L-cysteiny) 0,54 g (0,40 g)
N-acetylo-L-tyrozyna (co odpowiada ilości L-tyrozyny) 0,37 g (0,30 g)

Preparat charakteryzuje się kwasowością miareczkową w zakresie 15-25 mmol/l (do pH = 7,4).16

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl