-
Perforacja błony bębenkowej to przerwanie membrany oddzielającej przewód słuchowy zewnętrzny od ucha środkowego, prowadzące do objawów takich jak nagły ból, wyciek z ucha, niedosłuch, szumy uszne i zawroty głowy. Etiologia obejmuje infekcje ucha środkowego, urazy mechaniczne, barotraumę oraz ekspozycję na hałas. Diagnostyka opiera się na otoskopii, badaniu mikroskopowym oraz audiometrii, a w wybranych przypadkach na badaniach obrazowych. Małe perforacje zwykle goją się samoistnie w ciągu 2-8 tygodni, większe mogą wymagać do 3 miesięcy, a w przypadku braku gojenia stosuje się metody łatania lub tympanoplastykę. Kluczowe jest utrzymanie suchości ucha, unikanie wprowadzania przedmiotów do przewodu słuchowego oraz stosowanie antybiotykoterapii w przypadku infekcji.
Opieka nad pacjentem obejmuje kontrolę bólu za pomocą paracetamolu lub NLPZ, monitorowanie objawów infekcji oraz edukację dotyczącą pielęgnacji ucha i rozpoznawania powikłań. Nieleczona perforacja może prowadzić do przewlekłych infekcji, trwałej utraty słuchu, perlaka, zapalenia błędnika czy nawet zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. Wskazane są regularne wizyty kontrolne, szczególnie po 2 tygodniach od diagnozy, celem oceny postępu gojenia i dostosowania terapii. W opiece nad dziećmi i osobami starszymi należy uwzględnić specyfikę dawkowania leków oraz potencjalne współistniejące schorzenia. Interdyscyplinarny zespół medyczny, w skład którego wchodzą otolaryngolog, audiolog, pielęgniarka i farmaceuta, zapewnia kompleksową opiekę i optymalizację wyników leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Perforacja błony bębenkowej – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
antybiotykoterapia, audiolog, badanie audiologiczne, barotrauma, błona bębenkowa, ból ucha, cholesteatoma, gojenie tkanek, infekcja ucha środkowego, laryngolog, niedosłuch, niedrożność dróg oddechowych, NLPZ, otolaryngolog, otoskop, perforacja błony bębenkowej, porażenie nerwu twarzowego, przewlekła infekcja ucha, tinnitus, tympanoplastyka, utrata słuchu, wizyty kontrolne, wyciek z ucha, zapalenie błędnika, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie ucha środkowego, zawroty głowy, zespół Reye’a -
Perforacja błony bębenkowej to uszkodzenie prowadzące do otworu lub rozdarcia w błonie oddzielającej przewód słuchowy zewnętrzny od ucha środkowego, co może skutkować utratą słuchu przewodzeniowego, zaburzeniami równowagi oraz zwiększonym ryzykiem infekcji ucha środkowego. Diagnostyka opiera się przede wszystkim na badaniu otoskopowym, które pozwala ocenić wielkość i lokalizację perforacji, a w razie trudności stosuje się tympanometrię, gdzie perforacja manifestuje się płaskim tympanogramem i zwiększoną równoważną objętością przewodu słuchowego zewnętrznego. Badania audiologiczne, w tym audiometria i testy kamertonowe, są niezbędne do oceny stopnia utraty słuchu, zwłaszcza gdy przekracza ona 30 dB, co może wskazywać na uszkodzenie łańcucha kosteczek słuchowych. Wskazane są także badania mikrobiologiczne przy obecności wydzieliny oraz obrazowe (CT kości skroniowej bez kontrastu 0,6 mm, MRI) w przypadku urazów, podejrzenia złamania podstawy czaszki lub objawów neurologicznych.
Rokowanie zależy od rozmiaru i lokalizacji perforacji – małe perforacje (<25% powierzchni błony) goją się samoistnie w ciągu 3-4 tygodni u około 95% pacjentów, natomiast duże (>25%) i zlokalizowane w kwadrancie tylnym mają gorsze rokowanie i częściej wymagają interwencji chirurgicznej (tympanoplastyka). Leczenie obejmuje ochronę ucha przed wodą i urazami, unikanie barotraumy oraz stosowanie antybiotyków w przypadku infekcji. Wskazaniem do konsultacji otolaryngologicznej są: utrata słuchu >40 dB, przewlekła perforacja >2 miesięcy, duża perforacja z podwiniętymi brzegami, objawy neurologiczne (np. osłabienie nerwu twarzowego, ataksja) oraz nawracające infekcje. Nieleczona perforacja może prowadzić do przewlekłego zapalenia ucha środkowego, erozji kosteczek, perlaka oraz trwałej utraty słuchu. Kompleksowa opieka wymaga współpracy lekarza POZ, otolaryngologa i audiologa dla optymalizacji wyników leczenia i minimalizacji powikłań.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Perforacja błony bębenkowej – Diagnostyka i diagnoza
audiogram, audiometria, badanie otoskopowe, badanie tympanometryczne, barotrauma, mikroskop otologiczny, nerwiak nerwu słuchowego, oczopląs, otolaryngolog, otoskop, perforacja błony bębenkowej, perlak, posiew mikrobiologiczny, przewlekłe zapalenie ucha środkowego, rezonans magnetyczny, tympanometria, tympanoplastyka, ucho środkowe, utrata słuchu przewodzeniowego, zapalenie ucha zewnętrznego -
Perforacja błony bębenkowej (TMP) stanowi przerwanie ciągłości błony, łącząc ucho zewnętrzne ze środkowym. Epidemiologicznie, częstość występowania TMP w populacji USA wynosi około 2,1% (95% CI, 1,7%-2,6%), co przekłada się na około 5,8 mln osób. Najwyższa częstość dotyczy osób starszych (6,1%, 95% CI, 4,7%-7,6%), natomiast u nastolatków jest znacznie niższa (0,6%, 95% CI, 0,3%-0,9%). Występowanie jest podobne u obu płci, choć perforacje urazowe częściej dotyczą mężczyzn (proporcja 1,49:1). Wśród czynników ryzyka wymienia się choroby osłabiające tkankę błony bębenkowej (perlak, dysfunkcja trąbki Eustachiusza, infekcje), wiek oraz predyspozycje genetyczne do nawracających zapaleń ucha środkowego. Perforacje często współistnieją z urazami głowy i złamaniami kości skroniowej, co może prowadzić do powikłań takich jak krwiak jamy bębenkowej, utrata słuchu czy przetoka płynu mózgowo-rdzeniowego.
Diagnostyka i nadzór epidemiologiczny TMP są utrudnione ze względu na częste samoistne gojenie się perforacji w ciągu kilku tygodni do miesięcy. Rocznie w USA wykonuje się około 150 000 tympanoplastyk na populacji 280 mln, co wskazuje na istotną liczbę przypadków wymagających interwencji chirurgicznej. Objawy kliniczne obejmują utratę słuchu proporcjonalną do rozmiaru perforacji, szumy uszne oraz wyciek z ucha w przypadku infekcji. Metaanaliza wykazała, że TMP nie wpływa na pomiar temperatury błony bębenkowej za pomocą termometru na podczerwień. Leczenie zachowawcze polega na obserwacji małych perforacji, natomiast brak gojenia wymaga tympanoplastyki z użyciem autologicznego przeszczepu. Zamknięcie perforacji zapobiega infekcjom wtórnym, poprawia słuch i redukuje szumy uszne, co ma istotne znaczenie w praktyce otolaryngologicznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Perforacja błony bębenkowej – Epidemiologia
błona bębenkowa, drenaż wentylacyjny, dysfunkcja trąbki Eustachiusza, ostre zapalenie ucha środkowego, otolaryngolog, patologia, perforacja błony bębenkowej, perforacja traumatyczna, perlak, podstawa czaszki, porażenie nerwu twarzowego, przetoka płynu mózgowo-rdzeniowego, przewlekłe zapalenie ucha środkowego, szumy uszne, termometr na podczerwień, tympanoplastyka, ucho środkowe, uraz głowy, utrata słuchu, wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego, zakażenie ucha środkowego, złamanie kości skroniowej -
Perforacja błony bębenkowej jest wynikiem uszkodzenia membrany oddzielającej przewód słuchowy zewnętrzny od ucha środkowego, najczęściej spowodowanym infekcjami ucha środkowego, barotraumą, urazami mechanicznymi oraz urazami akustycznymi. Ostre i przewlekłe zapalenia ucha środkowego prowadzą do wzrostu ciśnienia w jamie bębenkowej, co może skutkować rozerwaniem błony. Barotrauma, szczególnie u pacjentów z dysfunkcją trąbki Eustachiusza, oraz urazy mechaniczne, takie jak bezpośrednie uderzenia czy wprowadzenie ciał obcych, również stanowią istotne czynniki etiologiczne. Rzadziej perforacje mogą być wywołane przez procedury medyczne, takie jak myryngotomia czy zakładanie drenów wentylacyjnych, a także przez urazy akustyczne związane z ekspozycją na ekstremalnie głośne dźwięki (np. eksplozje, wystrzały). Czynniki ryzyka obejmują wcześniejsze operacje uszu, przewlekłe zapalenia, dysfunkcję trąbki Eustachiusza oraz obecność cholesteatomy.
Konsekwencje perforacji błony bębenkowej obejmują upośledzenie słuchu, zwiększone ryzyko infekcji ucha środkowego, zaburzenia równowagi oraz szumy uszne. Leczenie zależy od etiologii i rozmiaru perforacji; większość przypadków goi się samoistnie w ciągu kilku tygodni, jednak w przypadku dużych lub przewlekłych perforacji wskazana jest interwencja chirurgiczna, taka jak myryngoplastyka czy tympanoplastyka. Antybiotykoterapia jest stosowana profilaktycznie lub leczniczo w infekcjach. Profilaktyka obejmuje unikanie wprowadzania ciał obcych do przewodu słuchowego, odpowiednie leczenie infekcji, stosowanie ochronników słuchu oraz techniki wyrównywania ciśnienia podczas lotów i nurkowania. Pacjenci z perforacją powinni unikać kontaktu ucha z wodą i pozostawać pod kontrolą lekarską w celu monitorowania gojenia i zapobiegania powikłaniom.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Perforacja błony bębenkowej – Etiologia i przyczyny
Aspergillus niger, barotrauma, cholesteatoma, dreny wentylacyjne, dysfunkcja trąbki Eustachiusza, jama bębenkowa, myryngoplastyka, myryngotomia, ostre zapalenie ucha środkowego, otitis media, perforacja błony bębenkowej, płukanie ucha, przewód słuchowy zewnętrzny, szumy uszne, tinnitus, torbiel skórna, trąbka Eustachiusza, trąbka słuchowa, tympanoplastyka, ucho środkowe, ucho wewnętrzne, uraz akustyczny, uraz mechaniczny, utrata słuchu, woskowina, zapalenie błony bębenkowej, zapalenie ucha zewnętrznego -
Perforacja błony bębenkowej to przerwanie ciągłości błony oddzielającej przewód słuchowy zewnętrzny od ucha środkowego, najczęściej spowodowane urazem lub infekcją. Objawia się bólem, upośledzeniem słuchu i wyciekiem z ucha. Większość perforacji goi się samoistnie w ciągu 2-3 miesięcy, przy czym małe perforacje mogą zacząć się goić już po 1-2 dniach. Leczenie zachowawcze obejmuje utrzymanie ucha w suchości, unikanie przedmuchiwania nosa oraz stosowanie ciepłych kompresów i leków przeciwbólowych (paracetamol, ibuprofen). Antybiotykoterapia, doustna lub miejscowa (fluorochinolony: ciprofloksacyna, ofloksacyna), jest wskazana przy infekcji lub ryzyku jej rozwoju. Badania wykazały skuteczność miejscowego stosowania ciprofloksacyny z deksametazonem w porównaniu do doustnej amoksycyliny 500 mg co 8 godzin przez 7 dni, szczególnie u dzieci z drenażami usznymi.
W przypadku braku samoistnego gojenia po 2-3 miesiącach zaleca się interwencję chirurgiczną: plastrowanie (myringoplastykę) lub tympanoplastykę. Plastrowanie, wykonywane pod miejscowym znieczuleniem, jest metodą nieinwazyjną, stosowaną przy mniejszych perforacjach, natomiast tympanoplastyka, z sukcesem zamknięcia perforacji na poziomie 90-95%, jest wskazana przy większych ubytkach, perforacjach obejmujących brzegi błony, nawracających infekcjach oraz ubytku słuchu. Po zabiegu rekonwalescencja trwa około 6-8 tygodni, a pełna ocena wyniku możliwa jest po 3-6 miesiącach. Nowoczesne techniki, takie jak endoskopowa tympanoplastyka czy implanty biodegradowalne PhonoGraft, oferują skrócenie czasu zabiegu (do 20 minut) i zmniejszenie ryzyka powikłań. Kluczowe jest indywidualne podejście do pacjenta, uwzględniające wielkość perforacji, obecność infekcji oraz stan ucha środkowego, a także ścisłe przestrzeganie zaleceń dotyczących higieny ucha i kontroli audiologicznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Perforacja błony bębenkowej – Leczenie
amoksycylina z kwasem klawulanowym, antybiotyk doustny, badanie audiologiczne, chinolon, fluorochinolon, inżynieria tkankowa, krople do uszu, myringoplastyka, ofloksacyna, perforacja błony bębenkowej, PhonoGraft, porażenie nerwu twarzowego, przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego, przewód słuchowy zewnętrzny, szumy uszne, tinnitus, trąbka Eustachiusza, tympanoplastyka, ubytek słuchu, ucho środkowe, upośledzenie słuchu, wyciek z ucha, zapalenie ucha środkowego -
Perforacja błony bębenkowej to przerwanie ciągłości cienkiej tkanki oddzielającej kanał słuchowy od ucha środkowego, co prowadzi do objawów takich jak ból ucha (często ostry, nagły, ustępujący po perforacji), przewodzeniowa utrata słuchu o nasileniu zależnym od wielkości perforacji (przy perforacjach obejmujących ponad 2/3 powierzchni błony bębenkowej utrata słuchu może wynosić 20-40 dB), wyciek wydzieliny (krwisty, ropny lub przezroczysty), szumy uszne oraz zaburzenia równowagi, w tym zawroty głowy. Objawy te zwykle ustępują wraz z gojeniem błony, które trwa od kilku tygodni do 2-3 miesięcy, zależnie od rozmiaru perforacji, obecności infekcji i ogólnego stanu pacjenta. W większości przypadków perforacje goją się samoistnie (78-90%), a utrata słuchu jest tymczasowa. Należy jednak monitorować pacjentów z dużymi perforacjami, przewlekłymi infekcjami lub zaburzeniami funkcji trąbki Eustachiusza, gdyż mogą wymagać interwencji chirurgicznej po 3-6 miesiącach braku gojenia.
Powikłania nieleczonej lub przewlekłej perforacji obejmują trwałą utratę słuchu (szczególnie przy uszkodzeniu kosteczek słuchowych i przewlekłych infekcjach), nawracające infekcje ucha środkowego, przewlekłe wycieki, zapalenie wyrostka sutkowatego oraz rozwój perlaka, który może prowadzić do destrukcji struktur ucha środkowego i poważnych zaburzeń równowagi. Wskazania do pilnej konsultacji lekarskiej to silny, nieustępujący ból, obfite i długotrwałe wycieki, zawroty głowy z wymiotami, wysoka gorączka, całkowita utrata słuchu oraz porażenie nerwu twarzowego. Leczenie zachowawcze obejmuje ochronę ucha przed wodą i kontrolę infekcji, a w razie braku gojenia – zabieg chirurgiczny. Rokowanie jest zazwyczaj dobre przy odpowiedniej opiece, a większość pacjentów odzyskuje pełną funkcję słuchową.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Perforacja błony bębenkowej – Objawy
ból ucha, kosteczki słuchowe, niedosłuch przewodzeniowy, perforacja błony bębenkowej, perlak, porażenie nerwu twarzowego, przewlekłe zapalenie ucha, przewlekłe zapalenie ucha środkowego, przewód słuchowy zewnętrzny, szumy uszne, trąbka Eustachiusza, ucho środkowe, ucho wewnętrzne, utrata słuchu, wyciek z ucha, wydzielina ropna, zaburzenie równowagi, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wyrostka sutkowatego, zawroty głowy -
Perforacja błony bębenkowej (TM) to ubytek w cienkiej, trójwarstwowej strukturze oddzielającej przewód słuchowy zewnętrzny od ucha środkowego, prowadzący do upośledzenia przewodzenia dźwięku i przewodzeniowego ubytku słuchu rzędu 20-30 dB. Najczęstszą etiologią jest zapalenie ucha środkowego, gdzie wzrost ciśnienia i martwica błony powodują jej pęknięcie, najczęściej w części napiętej (pars tensa). Inne przyczyny to barotrauma, urazy mechaniczne, trauma akustyczna oraz zakażenia grzybicze. Proces gojenia przebiega w trzech fazach: zapalnej, proliferacyjnej i przebudowy, z zamknięciem perforacji zwykle w ciągu 7-14 dni. Czynniki wpływające na gojenie to wielkość perforacji (>10-15% powierzchni zmniejsza szanse na samoistne zamknięcie), lokalizacja, wiek pacjenta, funkcja trąbki Eustachiusza, obecność infekcji oraz ekspozycja na wilgoć. Nieleczona perforacja zwiększa ryzyko infekcji, rozwoju perlaka oraz przewlekłych powikłań słuchowych.
Diagnostyka opiera się na badaniu otoskopowym i audiometrii, gdzie przewodzeniowy ubytek słuchu powyżej 30 dB oraz objawy neurologiczne mogą wskazywać na uszkodzenie łańcucha kosteczek lub ucha wewnętrznego, wymagające dalszej diagnostyki obrazowej (TK). Leczenie zachowawcze obejmuje obserwację i profilaktykę infekcji (antybiotyki miejscowe lub doustne), natomiast w przypadku braku gojenia stosuje się łatanie błony (paper patch) lub tympanoplastykę. Operacja ma na celu poprawę słuchu, zapobieganie infekcjom i rozwojowi perlaka. Rokowanie jest zazwyczaj dobre, z większością perforacji gojących się samoistnie w ciągu 2 miesięcy, choć większe perforacje i przewlekłe zakażenia mogą prowadzić do trwałej utraty słuchu i konieczności interwencji chirurgicznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Perforacja błony bębenkowej – Patofizjologia i mechanizm
audiogram, badanie otoskopowe, barotrauma, błona bębenkowa, cholesteatoma, czuciowo-nerwowy ubytek słuchu, dysfunkcja trąbki słuchowej, fibroblast, kosteczki słuchowe, niedokrwienna martwica, otitis media, otoskop, pars tensa, perforacja błony bębenkowej, perlak, pneumatyzacja ucha środkowego, porażenie nerwu czaszkowego, przewód słuchowy zewnętrzny, przewodzenie dźwięku, przewodzeniowy ubytek słuchu, tinnitus, tomografia komputerowa, trąbka Eustachiusza, trauma akustyczna, tympanoplastyka, ucho środkowe, ucho wewnętrzne, upośledzenie słuchu, uraz akustyczny, uraz mechaniczny, wyrostek sutkowaty, zakażenie grzybicze, zapalenie ucha środkowego, zawroty głowy, złamanie kości czaszki -
Perforacja błony bębenkowej cechuje się korzystnym rokowaniem, z około 90% wskaźnikiem spontanicznego zamknięcia w ciągu 6 tygodni oraz pełnym powrotem słuchu zwykle w ciągu 2 miesięcy. Małe perforacje goją się szybciej, natomiast większe rozmiary oraz wtórne zakażenia opóźniają proces gojenia. W przypadku przewlekłych perforacji lub braku zamknięcia wskazane jest leczenie chirurgiczne, jednak ryzyko ponownej perforacji po myringoplastyce wynosi od 7% do 27%, co wymaga długoterminowej obserwacji pacjentów. Tymczasowa utrata słuchu jest najczęstszym powikłaniem, choć u niektórych pacjentów może dojść do trwałego uszkodzenia słuchu, zwłaszcza przy nieleczonych perforacjach.
W ocenie rokowania po rekonstrukcji błony bębenkowej stosuje się wskaźniki OOPS (Ossiculoplasty Outcome Parameter Staging) oraz MERI (Middle Ear Risk Index), z przewagą OOPS jako lepszego predyktora wyników słuchowych, co wynika z uwzględnienia stopnia zapalenia. Czynniki negatywnie wpływające na powodzenie leczenia to palenie tytoniu, aktywna otorrhea, nieprawidłowy stan kosteczek słuchowych oraz błony śluzowej ucha środkowego. Dodatkowo, nadciśnienie tętnicze, brak ossiculoplastyki oraz rodzaj użytych materiałów również korelują z wynikami. Badania wykazały, że obecność płata błony bębenkowej na krawędzi perforacji nie wpływa istotnie na zamknięcie, co sugeruje, że interwencja w tym zakresie nie jest konieczna. Rzadkie powikłania obejmują przewlekłą utratę słuchu, zapalenie wyrostka sutkowatego oraz przewlekłe infekcje ucha.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Perforacja błony bębenkowej – Rokowania, prognozy i postęp choroby
błona śluzowa ucha środkowego, gojenie samoistne, kosteczki słuchowe, leczenie chirurgiczne, mastoidektomia, myryngoplastyka, nadciśnienie tętnicze, otorrhea, pęknięcie błony bębenkowej, perforacja błony bębenkowej, przewlekłe zapalenie ucha środkowego, tympanoplastyka, utrata słuchu, zakażenie wtórne, zapalenie wyrostka sutkowatego, zawroty głowy -
Perforacja błony bębenkowej to ubytek w cienkiej błonie oddzielającej przewód słuchowy zewnętrzny od ucha środkowego, prowadzący do ryzyka utraty słuchu i infekcji ucha środkowego. Większość perforacji goi się samoistnie w ciągu kilku tygodni, jednak niektóre wymagają kilku miesięcy. Kluczowa profilaktyka obejmuje unikanie wprowadzania przedmiotów do przewodu słuchowego, wczesne rozpoznanie i leczenie infekcji ucha środkowego (objawy: ból, gorączka, pogorszenie słuchu), minimalizację ekspozycji na dym tytoniowy i alergeny oraz szczepienia przeciwko Haemophilus influenzae i Streptococcus pneumoniae. W trakcie gojenia ucho powinno być utrzymywane w suchości, a stosowanie antybiotyków miejscowych jest wskazane tylko przy zanieczyszczeniu lub infekcji. Zaleca się również unikanie płukania uszu i stosowanie środków rozpuszczających woskowinę, takich jak Cerumenex lub 4% roztwór sody oczyszczonej.
Profilaktyka barotraumy ucha podczas lotów obejmuje unikanie lotów przy przekrwieniu błony śluzowej nosa, stosowanie manewru Valsalvy, żucie gumy oraz używanie specjalnych zatyczek do uszu. Ekspozycja na głośne dźwięki wymaga ochrony słuchu, a osoby uprawiające sporty wodne powinny unikać nurkowania przy infekcjach i stosować odpowiednie techniki wyrównywania ciśnienia. Przewlekłe perforacje są przeciwwskazaniem do nurkowania. Zapobieganie nawrotom zapalenia ucha zewnętrznego wymaga eliminacji czynników predysponujących i leczenia chorób dermatologicznych. Rutynowe szczepienia dzieci zmniejszają częstość ostrego zapalenia ucha środkowego, a drenaż wentylacyjny (tympanostomia) może zapobiegać nawracającym infekcjom. Zamknięcie perforacji poprawia słuch, zmniejsza szumy uszne i zapobiega powikłaniom, takim jak perlaki. Ochrona ucha przed wodą i urazami jest niezbędna podczas gojenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Perforacja błony bębenkowej – Zapobieganie i profilaktyka
barotrauma ucha, błona bębenkowa, drenaż wentylacyjny, Haemophilus influenzae, infekcja ucha środkowego, krople zakwaszające, manewr Valsalvy, ostre zapalenie ucha środkowego, perforacja błony bębenkowej, perlak, profilaktyka antybiotykowa, przekrwienie błony śluzowej nosa, przewlekła infekcja, przewód słuchowy zewnętrzny, Streptococcus pneumoniae, szum uszny, tinnitus, trąbka Eustachiusza, tympanostomia, ucho środkowe, uraz ciśnieniowy, utrata słuchu, woskowina, wysiękowe zapalenie ucha środkowego, zapalenie ucha zewnętrznego
