Leki w grupie
„leki prokinetyczne”

Leki prokinetyczne to grupa preparatów farmakologicznych, które stymulują i przywracają prawidłową motorykę przewodu pokarmowego. Ich działanie polega na zwiększeniu napięcia dolnego zwieracza przełyku, przyspieszeniu opróżniania żołądka oraz poprawie perystaltyki jelit. Dzięki temu zmniejszają refluks żołądkowo-przełykowy, uczucie pełności, wzdęcia oraz nudności.

Główne grupy leków prokinetycznych obejmują: pochodne benzamidu (metoklopramid, itopryd, cyzapryd), antagonistów receptora dopaminowego D2 (domperidon), agoniści receptora serotoninowego 5-HT4 (prukalopryd, mozapryd, tegaserod) oraz makrolidy (erytromycyna). W Polsce najczęściej stosowane preparaty to: Metoclopramidum (metoklopramid), Itoprid (itopryd), Diphergan, Motilium (domperidon) oraz Prucaloprid (prukalopryd).

Do najważniejszych leków prokinetycznych należą metoklopramid i domperidon, które są stosowane najczęściej w leczeniu zaburzeń motoryki górnego odcinka przewodu pokarmowego. Itopryd jest nowszym lekiem o mniejszej liczbie działań niepożądanych, a prukalopryd znajduje zastosowanie głównie w leczeniu przewlekłych zaparć, szczególnie u pacjentów, u których inne metody leczenia okazały się nieskuteczne.

Największą zaletą leków prokinetycznych jest ich skuteczność w łagodzeniu objawów związanych z zaburzeniami motoryki przewodu pokarmowego, takich jak refluks żołądkowo-przełykowy, dyspepsja czynnościowa czy gastropareza. Ponadto, niektóre z nich, jak metoklopramid, wykazują również działanie przeciwwymiotne, co czyni je przydatnymi w leczeniu nudności i wymiotów różnego pochodzenia.

Stosowanie leków prokinetycznych wiąże się jednak z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych. Metoklopramid może powodować objawy pozapiramidowe (drżenie, sztywność mięśni), a przy długotrwałym stosowaniu – późne dyskinezy. Domperidon zwiększa ryzyko arytmii serca, szczególnie u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami rytmu serca lub przyjmujących inne leki wydłużające odstęp QT. Z tego powodu leki te powinny być stosowane w najmniejszej skutecznej dawce i przez możliwie najkrótszy czas.

Leki prokinetyczne można podzielić na trzy główne podgrupy: antagoniści receptora dopaminowego (metoklopramid, domperidon), agoniści receptora serotoninowego (prukalopryd, mozapryd) oraz makrolidy o działaniu prokinetycznym (erytromycyna). Każda z tych podgrup charakteryzuje się nieco odmiennym mechanizmem działania i profilem działań niepożądanych, co pozwala na dobór optymalnego leku w zależności od indywidualnych potrzeb pacjenta i współistniejących chorób.

Lista leków w tej grupie

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl