czynnościowa niestrawność
Wskazanie

Czynnościowa niestrawność (dyspepsja czynnościowa) to przewlekłe zaburzenie górnego odcinka przewodu pokarmowego charakteryzujące się uczuciem pełności po posiłku, wczesnym nasyceniem, bólem lub pieczeniem w nadbrzuszu przy braku zmian organicznych mogących wyjaśnić te objawy. Dotyczy nawet 20-30% populacji ogólnej i znacząco obniża jakość życia pacjentów.

Dyspepsja czynnościowa może występować w dwóch głównych postaciach: zespół dolegliwości poposiłkowych (uczucie pełności, wczesne nasycenie) oraz zespół bólu w nadbrzuszu (ból lub pieczenie niekoniecznie związane z posiłkiem). Diagnostyka polega na wykluczeniu organicznych przyczyn dolegliwości, obejmuje badania endoskopowe oraz ocenę zakażenia Helicobacter pylori.

W farmakoterapii czynnościowej niestrawności stosuje się kilka grup leków. Inhibitory pompy protonowej (IPP) jak Controloc, Nolpaza, Emanera czy Pantoprazol są często lekami pierwszego wyboru. Prokinetykami stosowanymi w Polsce są Itrax, Metoclopramidi hydrochloricum, Driptane (itoprid). Przy dominującym bólu pomocne mogą być leki rozkurczowe jak No-Spa, Buscopan, Duspatalin. Dodatkowo stosuje się leki przeciwdepresyjne w małych dawkach (Trittico, Amitryptylina) oraz preparaty ziołowe zawierające miętę lub rumianek.

Największą trudnością w leczeniu pacjentów z czynnościową niestrawnością jest nawrotowy charakter zaburzenia i często niezadowalająca odpowiedź na stosowane leczenie. Około 30-50% pacjentów nie uzyskuje poprawy po standardowej farmakoterapii. Wyzwaniem jest również odróżnienie czynnościowej niestrawności od innych chorób jak refluks żołądkowo-przełykowy czy zespół jelita drażliwego, które mogą współwystępować. Podejście holistyczne obejmujące modyfikację diety, zarządzanie stresem i leczenie farmakologiczne przynosi najlepsze efekty, ale wymaga cierpliwości i dobrej współpracy między lekarzem a pacjentem.