nudności i wymioty po chemioterapii
Wskazanie
Nudności i wymioty po chemioterapii to jedne z najczęściej występujących skutków ubocznych leczenia onkologicznego. Występują u około 70-80% pacjentów poddawanych chemioterapii, szczególnie przy stosowaniu wysoce emetogennych leków, takich jak cisplatyna, karboplatyna w wysokich dawkach czy cyklofosfamid. Nudności i wymioty mogą pojawić się w trzech fazach: ostrej (do 24 godzin po chemioterapii), opóźnionej (24-120 godzin po chemioterapii) oraz wyprzedzającej (przed podaniem kolejnego cyklu, jako reakcja warunkowa).
W leczeniu nudności i wymiotów po chemioterapii stosuje się kilka grup leków. Podstawę terapii stanowią antagoniści receptora 5-HT3 (setronowe), takie jak ondansetron (Zofran, Setronon), granicetron (Granirox, Kytril) czy palonosetron (Aloxi). Drugą ważną grupą są antagoniści receptora NK1, jak aprepitant (Emend) i netupitant (w preparacie złożonym Akynzeo). Powszechnie stosowane są również kortykosteroidy, szczególnie deksametazon (Dexaven, Pabi-Dexamethason).
W przypadku słabszych nudności można stosować leki przeciwwymiotne o innym mechanizmie działania, takie jak metoklopramid (Metoclopramidum, Pramidin), tietylperazyna (Torecan) czy prochlorperazyna. W ostatnich latach do arsenału leków przeciwwymiotnych dołączyły także kannabinoidy (np. Sativex) oraz olanzapina (Zolafren, Zolaxa), szczególnie skuteczna w opornych nudnościach.
Największe trudności w leczeniu nudności i wymiotów po chemioterapii dotyczą przypadków opornych na standardowe schematy leczenia przeciwwymiotnego. Szczególnym wyzwaniem są nudności i wymioty opóźnione oraz wyprzedzające, które gorzej odpowiadają na leczenie antagonistami 5-HT3. Problem stanowi także indywidualna zmienność w reakcji na leki przeciwwymiotne oraz kumulatywny efekt kolejnych cykli chemioterapii, nasilający objawy. Wyzwaniem jest również równoważenie skuteczności leczenia przeciwwymiotnego z jego działaniami niepożądanymi, takimi jak zaparcia, bóle głowy czy senność.
Istotnym aspektem jest również profilaktyczne stosowanie leków przeciwwymiotnych przed chemioterapią, zgodnie z ryzykiem emetogennym danego schematu leczenia. Właściwe zapobieganie nudnościom i wymiotom znacząco poprawia jakość życia pacjentów onkologicznych i zwiększa ich przestrzeganie zaleceń terapeutycznych.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Metoclopramidi hydrochloridum Noridem – Roztwór do wstrzykiwań – 5 mg/ml
Preparat zawiera metoklopramid chlorowodorek jednowodny, który jest stosowany w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 5 mg/mL. Lek jest wskazany do zapobiegania i leczenia nudności oraz wymiotów po zabiegach chirurgicznych, związanych z migreną oraz po radioterapii u dorosłych. U dzieci i młodzieży stosuje się go w celu zapobiegania opóźnionym nudnościom i wymiotom po chemioterapii oraz leczenia nudności i wymiotów po operacjach. Dzięki swojemu działaniu przeciwwymiotnemu pomaga poprawić komfort pacjenta w tych stanach.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Metoclopramide hameln – Roztwór do wstrzykiwań – 5 mg/ml
Roztwór do wstrzykiwań zawiera metoklopramidu chlorowodorek jednowodny, substancję aktywną o działaniu przeciwwymiotnym. Lek stosuje się u dorosłych w celu zapobiegania oraz leczenia nudności i wymiotów, między innymi po zabiegach chirurgicznych, podczas radioterapii i w przebiegu migreny. U dzieci i młodzieży jest zalecany głównie jako lek drugiego rzutu do leczenia i zapobiegania nudnościom i wymiotom po chemioterapii oraz po zabiegach chirurgicznych. Produkt pomocniczo zawiera także sód, a roztwór cechuje się odpowiednim pH i osmolarnością dla bezpiecznego podania.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Metoclopramidum 0,5% Polpharma – Roztwór do wstrzykiwań – 5 mg/ml
Jest to roztwór do wstrzykiwań zawierający 5 mg metoklopramidu chlorowodorku w 1 ml. Substancja ta jest stosowana w celu zapobiegania i leczenia nudności oraz wymiotów po zabiegach chirurgicznych, radioterapii oraz chemioterapii. Produkt jest również wskazany do leczenia nudności związanych z ostrym napadem migreny. Może być stosowany u dorosłych oraz u dzieci i młodzieży powyżej 1 roku życia.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku