śmiertelność płodu
Śmiertelność płodu (obumarcie wewnątrzmaciczne) to zgon płodu następujący po 22. tygodniu ciąży, przed porodem. Według definicji WHO dotyczy to płodów o masie ciała powyżej 500 g. Jest to stan nagły wymagający szybkiej interwencji medycznej ze względu na ryzyko powikłań u matki.
Najczęstsze przyczyny śmiertelności płodu obejmują wady genetyczne, infekcje wewnątrzmaciczne, choroby matki (cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, choroby autoimmunologiczne), zaburzenia łożyska (przedwczesne oddzielenie łożyska, niewydolność łożyska), powikłania związane z pępowiną, a także czynniki matczyne jak otyłość, palenie tytoniu czy nadużywanie substancji psychoaktywnych.
Rozpoznanie śmiertelności płodu opiera się na badaniu ultrasonograficznym, w którym stwierdza się brak czynności serca płodu. W diagnostyce pomocne są także badania dopplerowskie oraz ocena markerów biochemicznych. Po stwierdzeniu obumarcia płodu konieczne jest zakończenie ciąży, najczęściej poprzez indukcję porodu.
Postępowanie w przypadku śmiertelności płodu obejmuje kompleksową opiekę medyczną i psychologiczną nad matką, diagnostykę przyczyn zgonu płodu (badania genetyczne, histopatologiczne łożyska, badania w kierunku infekcji) oraz profilaktykę powikłań takich jak koagulopatia czy sepsa. Istotna jest również opieka nad kobietą w kolejnych ciążach, które często wymagają szczególnego nadzoru.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dabigatran Etexilate Viatris 75 mg
Dabigatran eteksylan, substancja czynna leku Dabigatran Etexilate Viatris, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo. Badania farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Efekty toksyczne obserwowane w badaniach wielokrotnych dawek były związane z farmakodynamicznym działaniem inhibitora trombiny, wpływającym na procesy krzepnięcia. W badaniach reprodukcyjnych u samic podawano dawki do 70 mg/kg masy ciała (5-krotność ekspozycji osoczowej u pacjentów), co skutkowało zmniejszeniem liczby zagnieżdżeń i zwiększoną utratą zapłodnionych jaj. W modelach zwierzęcych (szczury, króliki) przy dawkach 5-10-krotnie wyższych niż terapeutyczne zaobserwowano teratogenne efekty, takie jak zmniejszenie masy i przeżywalności płodów oraz wzrost wad rozwojowych.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie karcynogenności, badanie toksyczności, dabigatran eteksylan, dawka toksyczna dla matki, działanie farmakodynamiczne, działanie guzotwórcze, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, efekt teratogenny, ekspozycja osoczowa, epizod krwotoczny, genotoksyczność, inhibitor trombiny, płodność samicy, proces krzepnięcia, śmiertelność płodu, utrata zapłodnionego jaja, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Urapidil Kalceks 50 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne urapidylu, przeprowadzone na myszach, szczurach i królikach, nie wykazały działania teratogennego, co wskazuje na brak indukcji wad rozwojowych u płodów. Niemniej jednak, zaobserwowano istotne zmiany w układzie rozrodczym: u samców wpływ na płodność, a u samic zmiany histopatologiczne oraz zaburzenia fizjologii rozrodczej, takie jak przedłużony lub brak cyklu rujowego oraz zmniejszona masa macicy, związane z podwyższonym poziomem prolaktyny. Zmiany te były odwracalne po zakończeniu leczenia, a pomimo ich występowania nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność samic. W badaniach rozwoju zarodka i płodu na królikach odnotowano zwiększoną śmiertelność płodów, prawdopodobnie wtórną do toksyczności matczynej. W badaniach około- i pourodzeniowych na szczurach pokolenia F1 zaobserwowano zwiększoną śmiertelność płodów oraz zmniejszoną masę urodzeniową, natomiast pokolenie F2 nie wykazało nieprawidłowości, co sugeruje brak efektów transgeneracyjnych.
AUC, badanie toksykologiczne, badanie wielopokoleniowe, Cmax, cykl rujowy, działanie teratogenne, efekt transgeneracyjny, oś przysadka-gruczoły płciowe, prolaktyna, rozwój zarodkowo-płodowy, śmiertelność płodu, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksykokinetyka, urapidyl, zmiana histopatologiczna