objawy pozytywne
Objawy pozytywne w psychiatrii (nazywane również objawami wytwórczymi lub produktywnymi) to grupa symptomów psychopatologicznych charakteryzujących się pojawieniem się nowych, patologicznych elementów w zachowaniu i doświadczeniu pacjenta, które nie występują u osób zdrowych.
Do głównych objawów pozytywnych zalicza się: halucynacje (omamy) różnych modalności zmysłowych, urojenia, zdezorganizowane myślenie, dezorganizację mowy oraz zdezorganizowane lub katatoniczne zachowanie. Objawy te są szczególnie charakterystyczne dla zaburzeń ze spektrum schizofrenii i innych psychoz.
W przeciwieństwie do objawów negatywnych (takich jak spłycenie afektu, alogia, awolicja), które polegają na utracie normalnych funkcji, objawy pozytywne dobrze reagują na leczenie przeciwpsychotyczne, zwłaszcza na leki pierwszej generacji. Nowoczesne algorytmy terapeutyczne uwzględniają różne profile odpowiedzi na leczenie objawów pozytywnych i negatywnych.
Ocena nasilenia objawów pozytywnych stanowi istotny element diagnostyki psychiatrycznej i jest uwzględniana w skalach oceny stanu psychicznego pacjenta, takich jak PANSS (Positive and Negative Syndrome Scale) czy BPRS (Brief Psychiatric Rating Scale).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Symcloza 200 mg
Klozapina, substancja czynna Symcloza dostępna w dawkach 25 mg, 100 mg i 200 mg, charakteryzuje się unikalnym profilem farmakodynamicznym, różniącym się od klasycznych neuroleptyków. Wykazuje słabe powinowactwo do receptorów dopaminowych D1, D2, D3 i D5, przy jednoczesnym silnym antagonizmie wobec receptora D4, co przekłada się na zmniejszone ryzyko objawów pozapiramidowych. Ponadto klozapina wykazuje silne działanie alfa-adrenolityczne, przeciwcholinergiczne, przeciwhistaminowe oraz przeciwserotoninergiczne, co wpływa na jej szerokie spektrum efektów klinicznych, w tym sedację, hipotensję ortostatyczną, suchość w ustach, zaparcia oraz poprawę objawów negatywnych schizofrenii. W badaniu klinicznym u 319 pacjentów opornych na leczenie, 37% wykazało poprawę już w pierwszym tygodniu, a 44% po 12 miesiącach terapii, mierzoną redukcją o około 20% w Brief Psychiatric Rating Score.
agranulocytoza, akatyzja, alogia, amfetamina, anhedonia, apatia, apomorfina, choroba Parkinsona, działanie alfa-adrenolityczne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie przeciwhistaminowe, działanie przeciwserotoninergiczne, działanie sedatywne, ginekomastia, granulocytopenia, hiperprolaktynemia, hipotensja ortostatyczna, impotencja, katalepsja, klozapina, Krótka Skala Oceny Psychiatrycznej, lek przeciwpsychotyczny, mlekotok, neuroleptyk, objawy negatywne, objawy parkinsonowskie, objawy pozapiramidowe, objawy pozytywne, omam, ostra dystonia, prolaktyna, receptor dopaminowy, schizofrenia oporna, Symcloza, tachykardia, urojenie, zaburzenie funkcji poznawczych - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Quetiapine Fair-Med 25 mg
Produkt leczniczy Quetiapine Fair-Med zawiera kwetiapinę fumaranu, lek przeciwpsychotyczny II generacji, dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 25 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg oraz 300 mg. Kwetiapina jest wskazana przede wszystkim w leczeniu schizofrenii, zarówno w fazie ostrej, jak i w terapii podtrzymującej, skutecznie redukując objawy pozytywne (urojenia, halucynacje, dezorganizacja myślenia) oraz negatywne (spłycenie afektu, wycofanie społeczne, apatia). Ponadto, lek znajduje zastosowanie w chorobie afektywnej dwubiegunowej (ChAD) – w leczeniu epizodów maniakalnych o umiarkowanym i ciężkim nasileniu, ciężkiej depresji oraz w profilaktyce nawrotów epizodów maniakalnych i depresyjnych. Dawkowanie jest elastyczne, umożliwiając miareczkowanie od 25 mg do dawek terapeutycznych 100-300 mg, z tabletkami o różnych wymiarach i zawartości laktozy jednowodnej (od 7,00 mg do 84,00 mg), co wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancją laktozy.
choroba afektywna dwubiegunowa, działanie niepożądane, epizod maniakalny, fumaran kwetiapiny, kwetiapina, leczenie podtrzymujące, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny II generacji, miareczkowanie dawki, nietolerancja laktozy, objawy negatywne, objawy pozapiramidowe, objawy pozytywne, ostra faza choroby, profilaktyka nawrotów, reakcja alergiczna, schizofrenia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Kventiax SR 50 mg
Kventiax SR, zawierający kwetiapinę w postaci fumaranowej, jest lekiem przeciwpsychotycznym o przedłużonym uwalnianiu, stosowanym jako lek pierwszego rzutu w schizofrenii (zarówno w ostrych epizodach, jak i terapii podtrzymującej) oraz w leczeniu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. Wskazania obejmują epizody maniakalne o umiarkowanym i ciężkim nasileniu, ciężką depresję w przebiegu choroby dwubiegunowej oraz profilaktykę nawrotów maniakalnych i depresyjnych u pacjentów z udokumentowaną odpowiedzią na kwetiapinę. Ponadto, Kventiax SR jest stosowany jako lek wspomagający w ciężkich epizodach depresyjnych w dużej depresji (MDD) u pacjentów z niewystarczającą odpowiedzią na monoterapię przeciwdepresyjną. Dostępny jest w dawkach 50 mg, 150 mg, 200 mg, 300 mg i 400 mg, co umożliwia indywidualizację terapii, a forma tabletek o przedłużonym uwalnianiu pozwala na dawkowanie raz na dobę, co poprawia compliance.
anhedonia, compliance, duża depresja, działanie sedatywne, epizod depresyjny, epizod maniakalny, epizod psychotyczny, fumaran kwetiapiny, kwetiapina, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, monoterapia, objawy negatywne, objawy pozytywne, odpowiedź terapeutyczna, profilaktyka zaburzeń dwubiegunowych, przedłużone uwalnianie, schizofrenia, schorzenie psychiatryczne, spłycenie afektu, terapia wspomagająca depresji, wycofanie społeczne, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie depresyjne nawracające, zaburzenie poznawcze, zaburzenie psychiczne, zaburzenie snu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Olanzapina Viatris 5 mg
Olanzapina, należąca do grupy diazepin, oksazepin, tiazepin i oksepiny (kod ATC: N05AH03), wykazuje szerokie spektrum działania farmakologicznego dzięki wysokiemu powinowactwu (Ki < 100 nM) do receptorów serotoninowych (5HT2A/2C, 5HT3, 5HT6), dopaminowych (D1-D5), muskarynowych (M1-M5), α1-adrenergicznych oraz histaminowych H1. Mechanizm terapeutyczny opiera się na antagonistycznym działaniu wobec tych receptorów, z przewagą blokady receptorów 5HT2 nad D2, co przekłada się na skuteczność w leczeniu schizofrenii, stanów maniakalnych oraz stabilizacji nastroju w chorobie afektywnej dwubiegunowej (ChAD). Badania PET i SPECT potwierdziły selektywne wysycenie receptorów serotoninowych i dopaminowych, co wiąże się z mniejszym ryzykiem objawów pozapiramidowych i działaniem anksjolitycznym. W badaniach klinicznych olanzapina wykazała istotną poprawę objawów pozytywnych i negatywnych schizofrenii oraz skuteczność w redukcji objawów maniakalnych, przewyższając placebo i wykazując porównywalną skuteczność do haloperydolu i walproinianu.
anksjolityk, antagonista receptorowy, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, choroba afektywna dwubiegunowa, efekt terapeutyczny, epizod depresyjny, epizod maniakalny, haloperydol, lek przeciwpsychotyczny, lek stabilizujący nastrój, lit, neuroleptyk, objawy negatywne, objawy pozapiramidowe, objawy pozytywne, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, pozytronowa tomografia emisyjna, profilaktyka nawrotów, prolaktyna, receptor adrenergiczny, receptor dopaminowy, receptor histaminowy, receptor muskarynowy, receptor serotoninowy, remisja, schizofrenia, skala depresji Montgomery-Åsberg, stan maniakalny, terapia skojarzona, tomografia emisyjna pojedynczego fotonu, triglicerydy, walproinian sodu, zaburzenie schizoafektywne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Aryfrenix 15 mg
Arypiprazol, klasyfikowany jako lek psycholeptyczny z grupy innych leków przeciwpsychotycznych (kod ATC: N05AX12), wykazuje unikalny mechanizm działania łączący częściową agonistyczność receptorów dopaminowych D2 i serotoninowych 5HT1A oraz antagonizm receptorów 5HT2A. Wysokie powinowactwo do receptorów D2, D3, 5HT1A, 5HT2A oraz umiarkowane do D4, 5HT2C, 5HT7, alfa-1 adrenergicznych i H1 histaminowych, a także brak istotnego powinowactwa do receptorów muskarynowych, tłumaczy szerokie spektrum kliniczne leku. Badania PET potwierdziły dawkozależne zmniejszenie wiązania ligandu receptora D2/D3 w jądrze ogoniastym i skorupie przy dawkach 0,5-30 mg/dobę. Skuteczność arypiprazolu w leczeniu schizofrenii potwierdzono w badaniach trwających 4-6 tygodni (n=1228), wykazując istotną poprawę objawów psychotycznych w porównaniu z placebo, a w długoterminowym badaniu 52-tygodniowym wykazano porównywalną skuteczność do haloperydolu z lepszą tolerancją i mniejszym odsetkiem przerwań terapii (43% vs 30%). Arypiprazol istotnie zmniejszał ryzyko nawrotu schizofrenii (34% vs 57% placebo) oraz charakteryzował się korzystnym profilem metabolicznym, z niskim ryzykiem przyrostu masy ciała (13% vs 33% olanzapina przy ≥7% wzroście masy) i neutralnym wpływem na profil lipidowy oraz stężenie prolaktyny (0,3% hiperprolaktynemii vs 0,2% placebo).
arypiprazol, epizod maniakalny, Globalna Skala Nasilenia Tików, hiperaktywność dopaminergiczna, hiperprolaktynemia, hipoaktywność dopaminergiczna, lek normotymiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek psycholeptyczny, nawrót depresji, nawrót manii, objawy negatywne, objawy pozytywne, objawy psychotyczne, pozytonowa tomografia emisyjna, receptor dopaminowy D2, receptor muskarynowy, receptor serotoninowy 5HT1a, receptor serotoninowy 5HT2a, schizofrenia, skala Montgomery-Åsberg, skala PANSS, układ dopaminergiczny, układ serotoninergiczny, walproinian, zaburzenia autystyczne, zaburzenie afektywne dwubiegunowe typu I, zaburzenie pozapiramidowe, zespół ADHD, zespół Tourette’a