izomalt
Izomalt to substancja słodząca należąca do grupy alkoholi cukrowych (polioli), otrzymywana z sacharozy w procesie enzymatycznej transglukozylidacji i następnie uwodornienia. Jest to biały, krystaliczny proszek o słodkości stanowiącej około 45-65% słodkości sacharozy.
W medycynie i farmacji izomalt jest stosowany jako substancja pomocnicza w produkcji leków, szczególnie tabletek do ssania, syropów i preparatów dla diabetyków. Charakteryzuje się niskim indeksem glikemicznym (około 9), co czyni go odpowiednim dla pacjentów z cukrzycą. W przeciwieństwie do cukru, izomalt nie powoduje gwałtownych wzrostów poziomu glukozy we krwi.
Izomalt wykazuje właściwości prebiotyczne, ponieważ jest tylko częściowo trawiony w jelicie cienkim, a reszta fermentuje w okrężnicy, stymulując wzrost korzystnej mikroflory jelitowej. Jest również mniej kariogenny niż sacharoza, co oznacza, że nie sprzyja rozwojowi próchnicy zębów, stąd jego zastosowanie w produktach stomatologicznych.
Spożycie izomalta w dużych ilościach może powodować efekty przeczyszczające i wzdęcia ze względu na jego niepełne wchłanianie w przewodzie pokarmowym. Dzienne spożycie powyżej 50g może wywołać dyskomfort gastryczny u osób wrażliwych. Uważa się jednak, że izomalt jest dobrze tolerowany w porównaniu z innymi polialkoholami.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Septolete ultra o smaku cytryny i miodu 3 mg + 1 mg
Produkt leczniczy Septolete ultra o smaku cytryny i miodu zawiera chlorowodorek benzydaminy (3 mg) oraz chlorek cetylopirydyniowy (1 mg) w formie pastylek twardych. W trakcie terapii mogą wystąpić działania niepożądane o różnej częstości, w tym reakcje anafilaktyczne i nadwrażliwości (rzadko), pieczenie błony śluzowej jamy ustnej, znieczulenie błony śluzowej (bardzo rzadko), a także skurcz oskrzeli o nieznanej częstości, co jest szczególnie istotne u pacjentów z astmą. Dodatkowo mogą pojawić się objawy ze strony układu skórnego, takie jak pokrzywka i nadwrażliwość na światło, również o nieznanej częstości. Warto podkreślić, że produkt zawiera izomalt (E 953) w ilości 2452,8 mg oraz benzoesan sodu (E 211) do 0,0009 mg na pastylkę, które mogą wpływać na profil działań niepożądanych.
benzoesan sodu, chlorek cetylopirydyniowy, chlorowodorek benzydaminy, górne drogi oddechowe, izomalt, nadwrażliwość na światło, pastylka twarda, pieczenie błony śluzowej, pieczenie jamy ustnej, podrażnienie błony śluzowej, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, Septolete ultra, skurcz oskrzeli, zaburzenia skóry, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia żołądka i jelit, znieczulenie błony śluzowej - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Gardlox Med smak cytrynowy 3 mg
Benzydamina, substancja czynna produktu Gardlox Med smak cytrynowy (3 mg w pastylce twardej), wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u pacjentek w wieku rozrodczym, kobiet ciężarnych oraz karmiących piersią. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania benzydaminy w ciąży, a badania przedkliniczne na zwierzętach nie dostarczają jednoznacznych informacji o wpływie na rozwój płodu. W związku z tym produkt jest przeciwwskazany u kobiet ciężarnych. Podobnie, brak badań oceniających przenikanie benzydaminy do mleka kobiecego oraz potencjalny wpływ na niemowlęta skutkuje przeciwwskazaniem do stosowania u kobiet karmiących piersią. Lekarz powinien poinformować pacjentki o konieczności wyboru między przerwaniem karmienia a rezygnacją z terapii tym lekiem, uwzględniając korzyści dla matki i dziecka.
aspartam, badanie przedkliniczne, benzydamina, benzydaminy chlorowodorek, bezpieczeństwo stosowania benzydaminy, izomalt, karmienie piersią, kobieta ciężarna, mleko kobiece, płodność, profil bezpieczeństwa, przebieg ciąży, przeciwwskazanie, przenikanie benzydaminy, rozwój płodu, ryzyko dla noworodka, stężenie leku, substancja pomocnicza, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Septolete ultra o smaku cytryny i czarnego bzu 3 mg + 1 mg
Septolete ultra o smaku cytryny i czarnego bzu to produkt leczniczy w formie twardych pastylek zawierających 3 mg chlorowodorku benzydaminy oraz 1 mg chlorku cetylopirydyniowego. Lek wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i antyseptyczne, co czyni go skutecznym w leczeniu podrażnień i stanów zapalnych jamy ustnej, gardła oraz dziąseł, w tym gingivitis i pharyngitis. Preparat jest wskazany dla dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 6. roku życia. Pastylki mają średnicę 18,0-19,0 mm, grubość 7,0-8,0 mm, smak cytryny i czarnego bzu, co poprawia komfort stosowania, zwłaszcza u pacjentów pediatrycznych.
benzoesan sodu, błona śluzowa jamy ustnej, butylohydroksyanizol, chlorek cetylopirydyniowy, chlorowodorek benzydaminy, drobnoustroje, działanie antyseptyczne, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwzapalne, izomalt, nadwrażliwość, podrażnienie dziąseł, podrażnienie gardła, podrażnienie jamy ustnej, stan zapalny, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła - Leksykon leków
Skład i postać leku – Tantum Verde Smak eukaliptusowy 3 mg
Tantum Verde smak eukaliptusowy to preparat w postaci twardych pastylek do stosowania miejscowego w jamie ustnej, zawierający 3 mg chlorowodorku benzydaminy (odpowiadające 2,68 mg benzydaminy jako substancji czynnej). Pastylki mają charakterystyczny dwuwklęsły kształt i ciemnozielone zabarwienie, uzyskane dzięki zastosowaniu barwników: żółcieni chinolinowej (E 104) oraz indygotyny (E 132). W składzie pomocniczym dominującą rolę odgrywa izomalt (E 953) w ilości 3124,43 mg na pastylkę, a także olejek eukaliptusowy, kwas cytrynowy jednowodny, acesulfam potasowy oraz lewomentol, które nadają produktowi charakterystyczny smak i aromat.
acesulfam potasowy, benzydamina, chlorowodorek benzydaminy, indygotyna, izomalt, kwas cytrynowy jednowodny, lewomentol, niezgodność farmaceutyczna, olejek eukaliptusowy, pastylka twarda, postać farmaceutyczna, regulator kwasowości, stosowanie miejscowe w jamie ustnej, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja słodząca, Tantum Verde, żółcień chinolinowa - Leksykon substancji czynnych
Chloroheksydyna – Przeciwwskazania stosowania
Chloroheksydyna, występująca głównie jako dichlorowodorek lub diglukonian, jest szeroko stosowanym środkiem przeciwbakteryjnym, jednak jej użycie wiąże się z licznymi przeciwwskazaniami. Podstawowym jest nadwrażliwość na chloroheksydynę lub substancje pomocnicze, obejmująca wszystkie formy farmaceutyczne i drogi podania. Preparaty zawierające dodatkowo środki znieczulające, takie jak benzokaina czy lidokaina, wymagają uwzględnienia nadwrażliwości na te składniki oraz na inne leki z grupy amidów. Istotne są ograniczenia wiekowe: tabletki do ssania z chloroheksydyną i benzokainą są przeciwwskazane u dzieci poniżej 12 lat, preparaty z lidokainą u dzieci poniżej 6 lat, a roztwory do stosowania na skórę i błony śluzowe (np. Spirytus Hibitanowy 0,5% ATS, Skinsept mucosa) u niemowląt i małych dzieci. Ponadto, preparaty te nie powinny być stosowane na uszkodzoną skórę, otwarte rany, oparzenia, okolice oczu i uszu, a niektóre nie nadają się do aplikacji na błony śluzowe nosa, oskrzeli czy w obrębie jamy brzusznej.
aspartam, chloroheksydyna, cholinoesteraza osoczowa, dezynfekcja skóry, dichlorowodorek, działanie przeciwbakteryjne, dziedziczna nietolerancja fruktozy, izomalt, leki miejscowo znieczulające, lidokaina, methemoglobinemia, nadwrażliwość na substancję czynną, owrzodzenie jamy ustnej, reakcja anafilaktyczna, roztwór do płukania jamy ustnej, sorbitol, spirytus hibitanowy, środek antyseptyczny, substancja pomocnicza, substancja znieczulająca, tabletki do ssania, uszkodzona skóra