hematokryt
Hematokryt (Ht, HCT) to parametr morfologii krwi określający objętościowy stosunek elementów morfotycznych krwi (głównie erytrocytów) do całkowitej objętości krwi. Wyrażany jest w procentach lub jako ułamek dziesiętny. Prawidłowe wartości hematokrytu wynoszą 40-54% (0,40-0,54) u mężczyzn oraz 37-47% (0,37-0,47) u kobiet.
Podwyższony hematokryt (poliglobulia) może świadczyć o odwodnieniu, czerwienicy prawdziwej, nadkrwistości wtórnej (np. w chorobach płuc, pobycie na dużej wysokości), zespole Cushinga czy stosowaniu niektórych leków (m.in. erytropoetyny). Obniżone wartości (hemodylucja) występują w niedokrwistościach różnego pochodzenia, przewodnieniu, ciąży, niewydolności nerek czy w przebiegu chorób przewlekłych.
Oznaczenie hematokrytu jest istotnym elementem diagnostycznym wykorzystywanym do oceny stanu nawodnienia pacjenta, monitorowania leczenia niedokrwistości oraz oceny funkcji szpiku kostnego. Wartość hematokrytu jest również brana pod uwagę przy kwalifikacji dawców krwi oraz monitorowaniu pacjentów leczonych preparatami krwiopochodnymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Ambrisentan Accord 5 mg
Ambrisentan Accord, stosowany w terapii, wiąże się z występowaniem działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości. Najczęściej obserwowane są obrzęki obwodowe u 37% pacjentów oraz ból głowy u 28%, z nasileniem tych objawów przy dawce 10 mg. U osób ≥65 lat obrzęki obwodowe są bardziej wyraźne. Do poważnych działań należą niedokrwistość (około 10% pacjentów) manifestująca się obniżeniem hemoglobiny i hematokrytu, oraz hepatotoksyczność, w tym wzrost aktywności enzymów wątrobowych u 2% pacjentów, uszkodzenie wątroby i autoimmunologiczne zapalenie wątroby. Niedokrwistość pojawia się głównie w pierwszych 4 tygodniach terapii, po czym parametry hematologiczne stabilizują się.
ambrisentan, antagonista receptora endoteliny, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, ból głowy, enzymy wątrobowe, hematokryt, hepatotoksyczność, migrena, nagła utrata słuchu, niedokrwistość, nieostre widzenie, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, palpitacje, stężenie hemoglobiny, szum uszny, uszkodzenie wątroby, zatrzymanie płynów, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Empagliflozyna – Działania niepożądane
Empagliflozyna, stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2 oraz niewydolności serca, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących 15 582 pacjentów, z czego 10 004 otrzymywało lek. Częstość działań niepożądanych była zbliżona do placebo, z wyjątkiem hipoglikemii, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu pochodnych sulfonylomocznika lub insuliny. W badaniach EMPEROR-Reduced i EMPEROR-Preserved u pacjentów z niewydolnością serca najczęstszym działaniem niepożądanym było zmniejszenie objętości płynów (11,4% przy empagliflozynie 10 mg vs 9,7% placebo). Ryzyko hipoglikemii wzrastało zwłaszcza przy skojarzeniu z insuliną MDI (do 41,3% dla dawki 25 mg empagliflozyny). Ponadto, empagliflozyna zwiększa częstość zakażeń narządów płciowych (4,0% dla 10 mg i 3,9% dla 25 mg vs 1,0% placebo), częściej u kobiet, oraz zakażeń dróg moczowych (7,0-8,8% vs 7,2% placebo). Obserwowano także przejściowe zwiększenie stężenia kreatyniny i spadek eGFR, które stabilizowały się podczas terapii lub po jej zakończeniu. Wzrost lipidów w surowicy obejmował cholesterol całkowity (4,9-5,7%), HDL (3,3-3,6%), LDL (9,5-10,0%) oraz trójglicerydy (9,2-9,9%).
cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, cukrzyca typu 2, cukrzycowa kwasica ketonowa, częstomocz, dyzuria, EGFR, empagliflozyna, frakcja wyrzutowa, hematokryt, hipoglikemia, insulina podstawowa, kandydoza pochwy, lek przeciwcukrzycowy, linagliptyna, martwicze zapalenie powięzi krocza, metformina, niewydolność serca, nykturia, obrzęk naczynioruchowy, odmiedniczkowe zapalenie nerek, ostre uszkodzenie nerek, pioglitazon, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, posocznica moczopochodna, stężenie kreatyniny, stężenie lipidów, świąd uogólniony, trójglicerydy, wielomocz, współczynnik filtracji kłębuszkowej, wysypka, zakażenie dróg moczowych, zakażenie narządów płciowych, zapalenie pochwy, zapalenie żołędzi, zaparcie, zgorzel Fourniera, zmniejszenie objętości płynów, zwiększone oddawanie moczu