Leksykon wskazań

Wskazania, strona 16 z 169

• zapalenie naczyniówki

  Zapalenie naczyniówki (uveitis) to stan zapalny środkowej warstwy oka, która składa się z tęczówki, ciała rzęskowego i naczyniówki właściwej. Schorzenie to może wystąpić jako zapalenie przedniego odcinka (najczęściej), pośredniego, tylnego lub jako zapalenie całej błony naczyniowej (panuveitis). Zapalenie naczyniówki może być związane z chorobami autoimmunologicznymi (np. sarkoidozą, chorobą Behçeta, reumatoidalnym zapaleniem stawów), infekcjami (toksoplazmoza, gruźlica, kiła), urazem oka lub może występować idiopatycznie.

• zapalenie nerek w przebiegu tocznia

  Zapalenie nerek w przebiegu tocznia (nefropatia toczniowa) to jedno z najpoważniejszych powikłań tocznia rumieniowatego układowego (SLE). Występuje u około 50-60% pacjentów z toczniem, częściej u osób pochodzenia afrykańskiego i latynoskiego. Nefropatia toczniowa charakteryzuje się odkładaniem kompleksów immunologicznych w nerkach, co prowadzi do stanu zapalnego i może skutkować upośledzeniem funkcji nerek.

• grzybica fałdów skórnych

  Grzybica fałdów skórnych (intertrigo) to zakażenie grzybicze występujące w obszarach styku skóry ze skórą, takich jak pachy, pachwiny, fałdy pod piersiami, fałdy brzuszne czy przestrzenie międzypalcowe. Zakażenie to najczęściej jest wywołane przez dermatofity (np. Trichophyton rubrum), drożdżaki (głównie Candida albicans) lub pleśnie. Sprzyja mu ciepłe, wilgotne środowisko, które tworzy się w fałdach skórnych, szczególnie u osób z nadwagą, cukrzycą, nadmierną potliwością lub obniżoną odpornością.

• premedykacja przed zabiegami chirurgicznymi

  Premedykacja przed zabiegami chirurgicznymi to podawanie leków przed operacją w celu zmniejszenia lęku pacjenta, złagodzenia bólu, redukcji wydzielania śliny i kwasu żołądkowego, zapobiegania nudnościom i wymiotom oraz ułatwienia wprowadzenia do znieczulenia. Właściwie dobrana premedykacja poprawia komfort pacjenta i zwiększa bezpieczeństwo procedury anestezjologicznej.

• wyprysk kontaktowy alergiczny

  Wyprysk kontaktowy alergiczny, znany również jako alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, to reakcja immunologiczna typu opóźnionego, występująca w wyniku kontaktu skóry z alergenem. Pojawia się zwykle po upływie 24-72 godzin od ekspozycji na alergen u osób uczulonych. Charakteryzuje się rumieniem, obrzękiem, występowaniem pęcherzyków i grudek, a także silnym świądem. W fazie przewlekłej obserwuje się zgrubienie i lichenifikację skóry oraz pękanie naskórka.

• całoroczne zapalenie błony śluzowej nosa

  Całoroczne zapalenie błony śluzowej nosa (przewlekłe niealergiczne zapalenie nosa) to schorzenie charakteryzujące się przewlekłym stanem zapalnym błony śluzowej nosa, występującym przez cały rok, niezależnie od pory roku czy sezonu. W przeciwieństwie do alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, nie jest ono wywoływane przez alergeny, lecz może być spowodowane czynnikami drażniącymi, infekcjami, zaburzeniami hormonalnymi czy anatomicznymi.

• mięsak Ewinga

  Mięsak Ewinga to rzadki, złośliwy nowotwór kości, który najczęściej występuje u dzieci i młodych dorosłych, szczególnie w wieku 10-20 lat. Choroba ta charakteryzuje się obecnością specyficznej translokacji chromosomowej t(11;22), która prowadzi do powstania genu fuzyjnego EWS-FLI1. Mięsak Ewinga najczęściej lokalizuje się w kościach miednicy, kościach długich kończyn dolnych oraz w żebrach, choć może występować również w tkankach miękkich.

• ból mięśnia

  Ból mięśnia to dolegliwość, która może wynikać z przeciążenia, urazu, stanu zapalnego, skurczu lub innych przyczyn. Może wystąpić w wyniku aktywności fizycznej, długotrwałego przebywania w jednej pozycji, stresu, zmian hormonalnych lub niedoborów mineralnych. Częste umiejscowienie bólu mięśniowego to okolice karku, ramion, pleców oraz kończyn dolnych.

• premedykacja przed zabiegiem diagnostycznym

  Premedykacja przed zabiegiem diagnostycznym to stosowanie leków w celu przygotowania pacjenta do procedury, co ma na celu zmniejszenie lęku, bólu oraz ryzyka powikłań. Jest standardowym elementem przygotowania do badań takich jak kolonoskopia, bronchoskopia, biopsja czy obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego, szczególnie u pacjentów z lękiem, klaustrofobią lub niskim progiem bólu.

• COVID-19

  COVID-19 to choroba zakaźna wywoływana przez wirusa SARS-CoV-2, którego pandemia rozpoczęła się pod koniec 2019 roku w Wuhan, w Chinach. Zakażenie manifestuje się spektrum objawów od bezobjawowych, przez łagodne (gorączka, kaszel, zmęczenie, utrata smaku i węchu) po ciężkie (zapalenie płuc, zespół ostrej niewydolności oddechowej – ARDS). Wskazania do podjęcia leczenia COVID-19 pojawiają się przede wszystkim u pacjentów z objawami infekcji oraz pozytywnym wynikiem testu diagnostycznego.

• rzeżączkowe zapalenie cewki moczowej

  Rzeżączkowe zapalenie cewki moczowej to zakażenie wywołane przez bakterię Neisseria gonorrhoeae (dwoinka rzeżączki), przenoszone głównie drogą kontaktów seksualnych. U mężczyzn objawia się jako wyciek ropny z cewki moczowej, pieczenie podczas oddawania moczu oraz ból cewki moczowej. U kobiet może przebiegać bezobjawowo lub dawać objawy niespecyficzne, takie jak upławy, dyskomfort podczas mikcji czy krwawienia międzymiesiączkowe.

• zakrzepowe zapalenie żył

  Zakrzepowe zapalenie żył (thrombophlebitis) to schorzenie charakteryzujące się stanem zapalnym żyły wraz z utworzeniem się skrzepliny przyściennej. Może dotyczyć żył powierzchownych (zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych) lub głębokich (zakrzepica żył głębokich). Najczęściej występuje w kończynach dolnych, gdzie objawia się bólem, obrzękiem, zaczerwienieniem i uciepleniem skóry wzdłuż przebiegu zajętej żyły.

• rozsiana postać boreliozy

  Rozsiana postać boreliozy (stadium II boreliozy z Lyme) to etap choroby, który występuje, gdy bakterie Borrelia burgdorferi, przenoszone przez kleszcze, rozprzestrzeniają się z miejsca ukłucia do różnych tkanek i narządów. Faza ta rozwija się zwykle kilka tygodni lub miesięcy po zakażeniu, gdy bakterie przedostają się do układu krwionośnego i limfatycznego.

• zapobieganie zakażeniom po operacji ginekologicznej

  Zapobieganie zakażeniom po operacji ginekologicznej to kluczowy element opieki pooperacyjnej. Zakażenia w miejscu operowanym (ZMO) mogą prowadzić do poważnych powikłań, przedłużonej hospitalizacji, a nawet zagrażać życiu pacjentki. Ryzyko zakażenia wzrasta w przypadku długich procedur operacyjnych, obniżonej odporności pacjentki oraz przy operacjach obejmujących obszary fizjologicznie skolonizowane drobnoustrojami.

• zapobieganie zakażeniom po operacji ortopedycznej

  Zapobieganie zakażeniom po operacji ortopedycznej to kluczowy element postępowania okołooperacyjnego, który bezpośrednio wpływa na powodzenie zabiegu i czas rekonwalescencji pacjenta. Infekcje pooperacyjne w ortopedii mogą prowadzić do poważnych komplikacji, takich jak opóźnione gojenie rany, konieczność reimplantacji protezy czy nawet sepsa. Ryzyko zakażenia jest szczególnie wysokie w przypadku zabiegów z użyciem implantów, takich jak endoprotezy stawów.

• dławica Prinzmetala

  Dławica Prinzmetala, znana również jako naczynioskurczowa dławica piersiowa, to rzadka forma dławicy piersiowej charakteryzująca się przemijającymi skurczami tętnic wieńcowych. W przeciwieństwie do klasycznej dławicy, która występuje podczas wysiłku, dławica Prinzmetala pojawia się typowo w spoczynku, często w nocy lub wczesnym rankiem. Charakterystyczne jest uniesienie odcinka ST w zapisie EKG podczas epizodu bólu, które ustępuje samoistnie.

• drobnokomórkowy rak płuca

  Drobnokomórkowy rak płuca (SCLC) stanowi około 15% wszystkich nowotworów płuca i charakteryzuje się szczególnie agresywnym przebiegiem z wczesnym rozsiewem. Nowotwór ten wykazuje silny związek z paleniem tytoniu, które jest czynnikiem ryzyka u ponad 95% pacjentów. SCLC zazwyczaj rozwija się w centralnych częściach płuc i często daje objawy dopiero w zaawansowanym stadium, takie jak kaszel, duszność, krwioplucie, zespół żyły głównej górnej czy zespoły paranowotworowe.

• chromoblastomikoza

  Chromoblastomikoza (chromoblastomycosis) to przewlekła, ziarniniakowa infekcja grzybicza skóry i tkanki podskórnej, wywołana przez różne gatunki grzybów dematiowych (pigmentowanych), głównie z rodzajów Fonsecaea, Phialophora, Cladophialophora, Rhinocladiella oraz Exophiala. Choroba występuje najczęściej w strefach tropikalnych i subtropikalnych, szczególnie w Ameryce Południowej, Afryce, Azji Południowo-Wschodniej.

• zapalenie pochewki ścięgnistej

  Zapalenie pochewki ścięgnistej to stan zapalny dotyczący pochewki otaczającej ścięgno, który zazwyczaj występuje na skutek powtarzających się mikrourazów, nadmiernego obciążenia lub przeciążenia danej okolicy ciała. Najczęściej dotyczy nadgarstka, dłoni (szczególnie kciuka – choroba de Quervaina), stawu skokowego oraz ścięgna Achillesa. Objawy obejmują ból, obrzęk, ograniczenie ruchomości oraz wyczuwalny trzask lub chrzęst przy poruszaniu zajętym ścięgnem.

• oparzenie słoneczne

  Oparzenie słoneczne to ostry stan zapalny skóry wywołany nadmierną ekspozycją na promieniowanie ultrafioletowe (UV) emitowane przez słońce. Objawia się zaczerwienieniem, obrzękiem, bolesnością i uczuciem ciepła w obrębie skóry. W cięższych przypadkach mogą pojawić się pęcherze wypełnione płynem, a nawet objawy ogólnoustrojowe, takie jak gorączka, dreszcze, osłabienie czy bóle głowy.

• hemofilia A

  Hemofilia A to wrodzona skaza krwotoczna spowodowana niedoborem czynnika krzepnięcia VIII (FVIII). Stanowi około 80-85% wszystkich przypadków hemofilii. Choroba dziedziczy się recesywnie, sprzężona z chromosomem X, co oznacza, że dotyka głównie mężczyzn, podczas gdy kobiety są zwykle bezobjawowymi nosicielkami. Nasilenie objawów zależy od poziomu aktywności czynnika VIII we krwi, co determinuje klasyfikację choroby jako ciężka (<1%), umiarkowana (1-5%) lub łagodna (5-40%).

• przewlekła choroba dróg oddechowych

  Przewlekła choroba dróg oddechowych to szeroka kategoria schorzeń, które charakteryzują się długotrwałym (co najmniej 3 miesiące) upośledzeniem funkcji układu oddechowego. Najczęstszymi przewlekłymi chorobami dróg oddechowych są przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP), astma oskrzelowa, rozstrzenie oskrzeli, śródmiąższowe choroby płuc oraz mukowiscydoza. Schorzenia te mogą występować w wyniku narażenia na szkodliwe czynniki środowiskowe (dym tytoniowy, zanieczyszczenia powietrza), infekcji, zaburzeń autoimmunologicznych lub czynników genetycznych.

• ostra choroba dróg oddechowych

  Ostra choroba dróg oddechowych to pojęcie obejmujące szerokie spektrum infekcji, które dotykają górne lub dolne drogi oddechowe. Najczęściej są wywołane przez wirusy (np. rhinowirusy, koronawirusy, wirusy grypy), rzadziej przez bakterie (np. Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae). Objawy obejmują kaszel, katar, ból gardła, uczucie zatkania nosa, bóle głowy, a w przypadku zajęcia dolnych dróg oddechowych – duszność, świsty, bóle w klatce piersiowej.

• zapalenie najądrza

  Zapalenie najądrza to stan zapalny dotyczący najądrza – struktury anatomicznej zlokalizowanej przy jądrze, odpowiedzialnej za transport i dojrzewanie plemników. Schorzenie to charakteryzuje się ostrym bólem, obrzękiem i zaczerwienieniem w obrębie moszny, często towarzyszy mu gorączka i ogólne złe samopoczucie. Zapalenie najądrza może być wywołane przez infekcje bakteryjne (najczęściej E. coli, Chlamydia trachomatis, Neisseria gonorrhoeae) lub wirusowe, uraz mechaniczny, a także może być powikłaniem zabiegów urologicznych.

• zapalenie jądra

  Zapalenie jądra (orchitis) to stan zapalny jądra męskiego, charakteryzujący się obrzękiem, bólem i często podwyższoną temperaturą moszny. Najczęściej rozwija się jako powikłanie infekcji wirusowych, szczególnie świnki (zapalenie przyusznic), ale może być również spowodowane bakteriami, takimi jak E. coli, Staphylococcus lub bakterie przenoszone drogą płciową (np. Chlamydia trachomatis).

• niepowikłane ostre zapalenie pęcherza moczowego

  Niepowikłane ostre zapalenie pęcherza moczowego to infekcja dróg moczowych, która dotyka głównie kobiety bez strukturalnych i funkcjonalnych nieprawidłowości układu moczowego. Charakteryzuje się dyzurią, częstomoczem, parciem na mocz, bólem nadłonowym oraz czasami krwiomoczem. Najczęstszym czynnikiem etiologicznym jest Escherichia coli (80-90% przypadków), rzadziej inne bakterie Gram-ujemne jak Klebsiella pneumoniae czy Proteus mirabilis.

• epizod maniakalny o ciężkim nasileniu w przebiegu choroby dwubiegunowej

  Epizod maniakalny o ciężkim nasileniu w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej (ChAD) to stan charakteryzujący się wzmożonym nastrojem, energią i aktywnością, któremu towarzyszą zaburzenia myślenia i zachowania. Pacjenci doświadczają nadmiernej euforii lub drażliwości, zmniejszonej potrzeby snu, przyspieszonego toku myślenia, gonitwy myśli, zwiększonego poczucia własnej wartości przechodzącego w wielkościowość, rozpraszalności uwagi oraz angażowania się w ryzykowne zachowania bez dostrzegania konsekwencji.

• epizod maniakalny o umiarkowanym nasileniu w przebiegu choroby dwubiegunowej

  Epizod maniakalny o umiarkowanym nasileniu w przebiegu choroby dwubiegunowej to stan charakteryzujący się podwyższonym, ekspansywnym lub drażliwym nastrojem, zwiększoną energią i aktywnością, które utrzymują się przez co najmniej tydzień. W obrazie klinicznym obserwuje się wzmożoną aktywność, wielomówność, przyspieszenie toku myślenia, nadmierny optymizm, zawyżoną samoocenę oraz zmniejszoną potrzebę snu. Pacjenci mogą podejmować nieprzemyślane decyzje, wykazywać zwiększone zainteresowanie seksualne i nadmiernie wydawać pieniądze.

• ciężki przewlekły ból

  Ciężki przewlekły ból to stan utrzymujący się ponad 3 miesiące, znacząco obniżający jakość życia pacjenta. Występuje w przebiegu wielu schorzeń, m.in. chorób nowotworowych, zmian zwyrodnieniowych, neuropatii czy zespołów bólowych. Według klasyfikacji WHO opiera się na drabinie analgetycznej, gdzie intensywność leczenia dostosowywana jest do nasilenia bólu.

• liszajec herpetiformis

  Liszajec herpetiformis (znany również jako zapalenie skóry opryszczkowate) to przewlekła choroba skóry charakteryzująca się występowaniem swędzących, pęcherzykowych wykwitów przypominających opryszczkę. Jest to rzadkie schorzenie dermatologiczne, należące do grupy autoimmunologicznych dermatoz pęcherzowych. Najczęściej występuje u osób dorosłych, szczególnie w średnim wieku, a mężczyźni chorują częściej niż kobiety.

• opryszczka ciężarnych

  Opryszczka ciężarnych (herpes gestationis) lub pęcherzyca ciężarnych to rzadka autoimmunologiczna choroba skóry, występująca u kobiet w czasie ciąży lub bezpośrednio po porodzie. Charakteryzuje się występowaniem swędzących, rumieniowych zmian skórnych, które następnie przekształcają się w pęcherze i pęcherzyki. Najczęściej zmiany pojawiają się na brzuchu, zwłaszcza wokół pępka, następnie mogą rozprzestrzeniać się na kończyny i tułów.

• liniowa dermatoza IgA

  Liniowa dermatoza IgA to rzadka, autoimmunologiczna choroba pęcherzowa skóry, charakteryzująca się odkładaniem się złogów immunoglobuliny A (IgA) wzdłuż błony podstawnej naskórka. Występuje zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, choć w przypadku dzieci często nazywana jest przewlekłym pęcherzowym zapaleniem skóry dziecięcego wieku. Choroba objawia się występowaniem swędzących pęcherzy i grudek, najczęściej układających się w charakterystyczne pierścieniowe wzory.

• łagodny pemfigoid błony śluzowej

  Łagodny pemfigoid błony śluzowej (cicatricial pemphigoid, pemfigoid bliznowaciejący) to przewlekła autoimmunologiczna choroba pęcherzowa, która przede wszystkim zajmuje błony śluzowe. Charakteryzuje się tworzeniem pęcherzy i nadżerek, które goją się z wytworzeniem blizn. Najczęściej zajmuje błony śluzowe jamy ustnej, spojówek, nosa, gardła, przełyku, krtani i narządów płciowych. W około 20-30% przypadków może również zajmować skórę.

• wysypki polekowe

  Wysypki polekowe to niepożądane reakcje skórne pojawiające się w konsekwencji przyjmowania leków. Mogą one występować jako skutek uboczny stosowania różnych preparatów farmaceutycznych, a ich manifestacja kliniczna może być bardzo zróżnicowana – od łagodnych zmian rumieniowych, przez reakcje pokrzywkowe, aż po ciężkie, zagrażające życiu zespoły, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczna nekroliza naskórka.

• choroba wieńcowa serca

  Choroba wieńcowa serca (ChWS) to zespół objawów klinicznych spowodowanych niedokrwieniem mięśnia sercowego w wyniku zwężenia lub zamknięcia tętnic wieńcowych. Główną przyczyną jest miażdżyca, powodująca odkładanie się blaszek miażdżycowych w ścianach naczyń krwionośnych. Choroba może manifestować się jako stabilna dławica piersiowa, niestabilna dławica piersiowa, zawał serca lub nagła śmierć sercowa.

• krótkotrwałe leczenie objawowe stanów lękowych

  Krótkotrwałe leczenie objawowe stanów lękowych odnosi się do terapii farmakologicznej stosowanej w okresie nasilonego lęku, kiedy objawy istotnie upośledzają funkcjonowanie pacjenta. Stany lękowe mogą występować w przebiegu zaburzeń lękowych (takich jak zaburzenie lękowe uogólnione, zespół lęku napadowego, fobia społeczna), ale także jako reakcja na stres, traumatyczne wydarzenie czy w przebiegu innych zaburzeń psychicznych.

• przedłużony ostry napad drgawkowy

  Przedłużony ostry napad drgawkowy (status epilepticus) to stan nagłego zagrożenia życia, w którym napad drgawkowy trwa ponad 5 minut lub występują następujące po sobie napady bez odzyskania świadomości między nimi. Tradycyjnie uznawano, że stan padaczkowy to napad trwający ponad 30 minut, jednak obecnie wiadomo, że interwencja powinna nastąpić znacznie wcześniej, aby zapobiec nieodwracalnym uszkodzeniom mózgu.

• stabilna przewlekła niewydolność serca

  Stabilna przewlekła niewydolność serca to stan, w którym serce nie jest w stanie pompować wystarczającej ilości krwi, aby zaspokoić metaboliczne potrzeby organizmu, jednak objawy kliniczne są względnie stałe i przewidywalne. Charakteryzuje się występowaniem takich objawów jak duszność wysiłkowa, zmęczenie, obrzęki kończyn dolnych, ale bez nagłych zaostrzeń wymagających hospitalizacji. Stan ten wymaga regularnego monitorowania i systematycznego leczenia.

• zaburzenie depresyjne

  Zaburzenie depresyjne to poważna choroba psychiczna charakteryzująca się utrzymującym się obniżeniem nastroju, utratą zainteresowań i radości z życia, obniżeniem energii oraz szeregiem innych objawów psychicznych i somatycznych. Występuje gdy symptomy utrzymują się przez co najmniej 2 tygodnie i wyraźnie wpływają na codzienne funkcjonowanie pacjenta. W zależności od nasilenia objawów wyróżnia się epizod łagodny, umiarkowany i ciężki.

• idiopatyczne tętnicze nadciśnienie płucne

  Idiopatyczne tętnicze nadciśnienie płucne (IPAH) to rzadka, progresywna choroba charakteryzująca się podwyższonym ciśnieniem w tętnicy płucnej (≥25 mmHg w spoczynku) przy prawidłowym ciśnieniu zaklinowania w kapilarach płucnych (≤15 mmHg) bez zidentyfikowanej przyczyny. Prowadzi do przebudowy naczyń płucnych, wzrostu oporu naczyniowego i w konsekwencji do przeciążenia i niewydolności prawej komory serca. Występuje z częstością 1-2 przypadków na milion osób rocznie, częściej u kobiet niż u mężczyzn (stosunek 1,7:1).

• zapobieganie poważnym zdarzeniom sercowo-naczyniowym

  Zapobieganie poważnym zdarzeniom sercowo-naczyniowym obejmuje kompleksowe działania mające na celu redukcję ryzyka wystąpienia takich incydentów jak zawał serca, udar mózgu, niewydolność serca czy nagły zgon sercowy. Wskazanie to dotyczy zarówno profilaktyki pierwotnej (u osób bez rozpoznanej choroby sercowo-naczyniowej, ale z czynnikami ryzyka) jak i wtórnej (u pacjentów po przebytych incydentach sercowo-naczyniowych).

• zapalenie trąbki słuchowej

  Zapalenie trąbki słuchowej (łac. salpingitis tubae auditivae) to stan zapalny trąbki Eustachiusza – kanału łączącego ucho środkowe z częścią nosową gardła. Najczęściej występuje jako powikłanie infekcji górnych dróg oddechowych, takich jak przeziębienie, grypa czy zapalenie zatok. Może również być wywołane przez alergię, zmiany ciśnienia (np. podczas lotów samolotem), przerost migdałka gardłowego u dzieci lub anatomiczne nieprawidłowości.

• zapobieganie rozsianemu zakażeniu Mycobacterium avium

  Zakażenie Mycobacterium avium (MAC – Mycobacterium avium complex) jest poważnym problemem u pacjentów z obniżoną odpornością, szczególnie u osób z zaawansowanym zakażeniem HIV. Zapobieganie rozsianemu zakażeniu MAC jest kluczowym elementem opieki nad pacjentami z liczbą limfocytów CD4+ poniżej 50 komórek/mm³, gdyż w tej grupie ryzyko rozwoju zakażenia jest najwyższe.

• niepowikłane zakażenie wywołane przez Chlamydia trachomatis

  Niepowikłane zakażenie wywołane przez Chlamydia trachomatis to jedna z najczęstszych bakteryjnych chorób przenoszonych drogą płciową. Bakteria ta powoduje przede wszystkim zakażenia układu moczowo-płciowego, które u kobiet mogą objawiać się jako zapalenie szyjki macicy, a u mężczyzn jako nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej. Niepokojący jest fakt, że znaczna część zakażeń (do 70% u kobiet i 50% u mężczyzn) przebiega bezobjawowo, co utrudnia wczesne wykrycie i leczenie.

• brak owulacji

  Brak owulacji (anovulacja) to stan, w którym u kobiety nie dochodzi do uwolnienia komórki jajowej z jajnika podczas cyklu miesiączkowego. Jest to jedna z głównych przyczyn niepłodności u kobiet. Brak owulacji może występować okresowo lub przewlekle i może być związany z różnymi czynnikami, takimi jak zaburzenia hormonalne, zespół policystycznych jajników (PCOS), niedoczynność lub nadczynność tarczycy, hiperprolaktynemia, przedwczesne wygaśnięcie czynności jajników, ekstremalna masa ciała (zbyt niska lub zbyt wysoka), intensywny wysiłek fizyczny, stres, czy stosowanie niektórych leków.

• rak pęcherza moczowego

  Rak pęcherza moczowego to nowotwór złośliwy wywodzący się z nabłonka przejściowego wyściełającego pęcherz moczowy. Najczęstszym typem histologicznym (ponad 90% przypadków) jest rak urotelialny. Głównymi czynnikami ryzyka są palenie tytoniu, narażenie zawodowe na aminy aromatyczne oraz przewlekłe stany zapalne. Typowym objawem jest bezbolesny krwiomocz, który wymaga pilnej diagnostyki urologicznej.

• uzupełnienie i utrzymanie objętości krwi krążącej

  Uzupełnienie i utrzymanie objętości krwi krążącej stanowi kluczowe działanie terapeutyczne w przypadkach hipowolemii, krwotoków, rozległych oparzeń, wstrząsu hipowolemicznego oraz innych stanów, w których dochodzi do znaczącej utraty płynów ustrojowych. Celem interwencji jest przywrócenie prawidłowej perfuzji tkankowej i zapobieżenie niewydolności wielonarządowej poprzez normalizację objętości wewnątrznaczyniowej.

• zapalenie nagłośni

  Zapalenie nagłośni to ostre zapalenie tkanek nagłośni i sąsiadujących struktur krtani, które może prowadzić do zagrażającej życiu niedrożności górnych dróg oddechowych. Najczęściej występuje u dzieci w wieku 2-6 lat, choć w ostatnich latach, dzięki wprowadzeniu szczepień przeciwko Haemophilus influenzae typu b (Hib), znacznie częściej dotyka osoby dorosłe. Do najczęstszych objawów należą: nagła wysoka gorączka, ból gardła, trudności w połykaniu, stridor wdechowy, charakterystyczny „szorstki” głos oraz postępująca duszność.

• przewlekła niewydolność krążenia żylnego kończyn dolnych

  Przewlekła niewydolność krążenia żylnego kończyn dolnych to schorzenie wynikające z zaburzenia przepływu krwi żylnej, które prowadzi do zastoju żylnego. Stan ten rozwija się na skutek nieprawidłowego funkcjonowania zastawek żylnych, zwężenia lub niedrożności żył, co powoduje cofanie się krwi i wzrost ciśnienia w układzie żylnym kończyn dolnych.

• zakażenie dróg żółciowych

  Zakażenie dróg żółciowych (cholangitis) to stan zapalny przewodów żółciowych, którym towarzyszy obecność bakterii. Schorzenie to często rozwija się w wyniku obstrukcji dróg żółciowych (np. przez kamienie żółciowe, zwężenia lub guzy) prowadzącej do zastoju żółci i wtórnego zakażenia. Klasyczną triadą objawów, znaną jako triada Charcota, są: gorączka, żółtaczka i ból w prawym górnym kwadrancie brzucha. W cięższych przypadkach może dojść do rozwinięcia pentady Reynoldsa, która dodatkowo obejmuje zaburzenia świadomości i wstrząs septyczny.