krótkotrwałe leczenie objawowe stanów lękowych
Wskazanie

Krótkotrwałe leczenie objawowe stanów lękowych odnosi się do terapii farmakologicznej stosowanej w okresie nasilonego lęku, kiedy objawy istotnie upośledzają funkcjonowanie pacjenta. Stany lękowe mogą występować w przebiegu zaburzeń lękowych (takich jak zaburzenie lękowe uogólnione, zespół lęku napadowego, fobia społeczna), ale także jako reakcja na stres, traumatyczne wydarzenie czy w przebiegu innych zaburzeń psychicznych.

W krótkotrwałym leczeniu objawowym stanów lękowych najczęściej stosuje się leki z grupy benzodiazepin, ze względu na ich szybki początek działania. W Polsce dostępne są m.in.: alprazolam (Xanax, Zomiren, Alprox), lorazepam (Lorafen), diazepam (Relanium, Neorelium), klorazepat (Cloranxen), bromazepam (Lexotan) oraz oksazepam (Oxazepam). Należy pamiętać, że benzodiazepiny powinny być stosowane maksymalnie przez 2-4 tygodnie z uwagi na ryzyko rozwoju tolerancji i uzależnienia.

W dłuższej perspektywie w leczeniu stanów lękowych wykorzystuje się leki przeciwdepresyjne, głównie z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), takie jak: escitalopram (Lexapro, Depralin, Escitil), sertralina (Zoloft, Stimuloton, Asentra), paroksetyna (Paroxetine, Seroxat, Paxeratio) czy fluoksetyna (Fluoxetine, Bioxetin, Seronil). Alternatywnie stosuje się także inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) jak wenlafaksyna (Efectin, Venlafaxin, Alventa) czy duloksetyna (Cymbalta, Dulsevia).

W szczególnych przypadkach można rozważyć leki przeciwlękowe nowej generacji jak buspiron (Spamilan) czy pregabalina (Lyrica, Pregabalin), które charakteryzują się niższym potencjałem uzależniającym. Wspomagająco stosuje się także hydroksyzynę (Atarax, Hydroxyzinum) – lek przeciwhistaminowy o działaniu uspokajającym.

Największe trudności w krótkotrwałym leczeniu objawowym stanów lękowych obejmują ryzyko uzależnienia od benzodiazepin, które pojawia się już po kilku tygodniach regularnego stosowania, efekt z odbicia (nasilenie lęku po odstawieniu leku), a także opóźnione działanie leków przeciwdepresyjnych, które pełną skuteczność osiągają dopiero po 2-4 tygodniach terapii. Dodatkowym wyzwaniem jest konieczność zbalansowania szybkiej ulgi objawowej z długofalowym bezpieczeństwem pacjenta oraz właściwe zaplanowanie stopniowego odstawiania leków, szczególnie benzodiazepin, aby uniknąć objawów odstawiennych.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl