Leksykon wskazań

Wskazania, strona 18 z 169

• ostra przerywana trombocytopenia

  Ostra przerywana trombocytopenia to zaburzenie hematologiczne charakteryzujące się nagłym spadkiem liczby płytek krwi (trombocytów) we krwi obwodowej, co prowadzi do zwiększonego ryzyka krwawień. Stan ten może występować epizodycznie, z okresami remisji między nawrotami. Trombocytopenia rozpoznawana jest, gdy liczba płytek krwi spada poniżej 150 000/μl, przy czym ryzyko samoistnych krwawień znacząco wzrasta przy wartościach poniżej 20 000/μl.

• choroby ziarniniakowe

  Choroby ziarniniakowe to grupa schorzeń charakteryzujących się powstawaniem ziarniniaków, czyli skupisk komórek zapalnych, głównie makrofagów, które tworzą charakterystyczne struktury w odpowiedzi na różne czynniki. Do najczęstszych chorób ziarniniakowych należą sarkoidoza, gruźlica, trąd, ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń (dawniej ziarniniakowatość Wegenera) oraz choroba Leśniowskiego-Crohna.

• choroba wrzodowa dwunastnicy wywołana przez Helicobacter pylori

  Choroba wrzodowa dwunastnicy wywołana przez Helicobacter pylori to schorzenie, w którym bakteria H. pylori kolonizuje błonę śluzową dwunastnicy, prowadząc do powstania owrzodzeń. Bakteria ta wytwarza enzymy i toksyny, które uszkadzają barierę śluzówkową, zwiększają wydzielanie kwasu żołądkowego i wywołują przewlekły stan zapalny. Zakażenie H. pylori jest główną przyczyną choroby wrzodowej dwunastnicy, odpowiadając za około 90% przypadków.

• ciężka postać trądziku

  Ciężka postać trądziku, znana również jako trądzik skupiony (acne conglobata) lub trądzik piorunujący (acne fulminans), charakteryzuje się obecnością licznych głębokich zmian zapalnych, torbieli, guzków oraz zlewających się nacieków zapalnych. Występuje najczęściej u młodych mężczyzn i może prowadzić do powstawania rozległych blizn i zniekształceń skóry. Pacjenci z ciężką postacią trądziku często doświadczają również objawów ogólnoustrojowych, takich jak gorączka, bóle stawów czy ogólne osłabienie.

• grzybniak

  Grzybniak (mycetoma) to przewlekła infekcja grzybicza lub bakteryjna (aktynomycetoma), która atakuje skórę, tkankę podskórną i może rozprzestrzeniać się do głębszych tkanek, w tym kości. Choroba ta charakteryzuje się powstawaniem ziarniniaków zapalnych, przetok i zniekształceniem dotkniętych obszarów. Najczęściej występuje w regionach tropikalnych i subtropikalnych, szczególnie w tzw. „pasie mycetomy” obejmującym kraje Afryki, Ameryki Południowej i Indii.

• zakażenie wywołane przez wirus ospy wietrznej i półpaśca

  Zakażenie wywołane przez wirus ospy wietrznej i półpaśca (Varicella-Zoster Virus, VZV) może przebiegać w dwóch głównych postaciach klinicznych. Pierwsza to ospa wietrzna, będąca pierwotnym zakażeniem VZV, występująca głównie u dzieci i charakteryzująca się wysypką pęcherzykową, gorączką oraz złym samopoczuciem. Druga postać to półpasiec, wynikający z reaktywacji wirusa pozostającego w stanie latencji w zwojach nerwowych po przebyciu ospy wietrznej, objawiający się jednostronną, bolesną wysypką pęcherzykową wzdłuż przebiegu zajętego nerwu.

• opryszczkowe zakażenie narządów płciowych

  Opryszczkowe zakażenie narządów płciowych (herpes genitalis) to choroba zakaźna przenoszona drogą płciową, wywołana najczęściej przez wirus opryszczki pospolitej typu 2 (HSV-2), choć coraz częściej obserwuje się również zakażenia wirusem typu 1 (HSV-1). Schorzenie to charakteryzuje się nawracającymi epizodami pęcherzyków, owrzodzeń i nadżerek w obrębie narządów płciowych, którym towarzyszy ból, pieczenie i świąd.

• ból w układzie mięśniowym i kostno-stawowym

  Ból w układzie mięśniowym i kostno-stawowym to powszechne wskazanie kliniczne, obejmujące szerokie spektrum dolegliwości bólowych związanych z układem ruchu. Może być skutkiem przeciążeń, urazów, stanów zapalnych, chorób zwyrodnieniowych stawów, chorób tkanki łącznej, zaburzeń metabolicznych czy chorób autoimmunologicznych. Dolegliwości te mogą dotyczyć mięśni, ścięgien, więzadeł, powięzi, stawów, kości oraz struktur okołostawowych.

• artropatia łuszczycowa

  Artropatia łuszczycowa (łuszczycowe zapalenie stawów) to przewlekła choroba zapalna stawów związana z łuszczycą skóry. Występuje u około 30% pacjentów z łuszczycą i może rozwinąć się zarówno przed, jak i po wystąpieniu zmian skórnych. Choroba charakteryzuje się zapaleniem stawów obwodowych, kręgosłupa, przyczepów ścięgnistych oraz obecnością zmian łuszczycowych skóry i paznokci.

• rak piersi z przerzutami

  Rak piersi z przerzutami, określany jako zaawansowany lub przerzutowy rak piersi, oznacza stadium choroby, w którym komórki nowotworowe rozprzestrzeniły się poza pierwotne ognisko w piersi do innych części ciała, najczęściej do kości, płuc, wątroby lub mózgu. Jest to stadium IV raka piersi, które stanowi poważne wyzwanie terapeutyczne i zwykle nie jest całkowicie wyleczalne, choć nowoczesne metody leczenia mogą znacząco przedłużyć życie pacjentek i poprawić jego jakość.

• ból i objawy stanu zapalnego stawów w ostrej fazie dny moczanowej

  Dna moczanowa to schorzenie metaboliczne, charakteryzujące się ostrymi epizodami zapalenia stawów spowodowanymi odkładaniem się kryształów moczanu sodu w obrębie stawów i tkanek okołostawowych. Ostra faza dny moczanowej objawia się nagłym, intensywnym bólem, obrzękiem, zaczerwienieniem i ograniczeniem ruchomości zajętego stawu. Najczęściej dotyczy to pierwszego stawu śródstopno-paliczkowego (tzw. podagra), ale może również obejmować inne stawy, takie jak kostki, kolana, łokcie czy nadgarstki.

• zespoły mielodysplastyczne/mieloproliferacyjne związane z rearanżacją genu receptora płytkopochodnego czynnika wzrostu

  Zespoły mielodysplastyczne/mieloproliferacyjne (MDS/MPN) związane z rearanżacją genu receptora płytkopochodnego czynnika wzrostu (PDGFR) stanowią rzadką grupę nowotworów mieloidalnych charakteryzujących się cechami zarówno zespołów mielodysplastycznych, jak i mieloproliferacyjnych. Rearanżacje genów kodujących receptory PDGFR-α (PDGFRA) lub PDGFR-β (PDGFRB) prowadzą do konstytutywnej aktywacji kinazy tyrozynowej, co skutkuje niekontrolowaną proliferacją komórek.

• rak wątrobowokomórkowy

  Rak wątrobowokomórkowy (HCC, hepatocellular carcinoma) to najczęstszy pierwotny nowotwór złośliwy wątroby, stanowiący około 80-90% wszystkich nowotworów tego narządu. Rozwija się głównie u pacjentów z marskością wątroby (w 80-90% przypadków), najczęściej na podłożu zakażenia wirusami zapalenia wątroby typu B lub C, nadużywania alkoholu, niealkoholowej stłuszczeniowej choroby wątroby (NAFLD) czy hemochromatozy.

• drożdżakowe zakażenie błony śluzowej

  Drożdżakowe zakażenie błony śluzowej (kandydoza błon śluzowych) to schorzenie wywołane przez grzyby z rodzaju Candida, najczęściej Candida albicans. Zakażenie może dotyczyć różnych lokalizacji: jamy ustnej (pleśniawki), przełyku, pochwy i sromu, a także fałdów skórnych. Najczęściej występuje u osób z obniżoną odpornością, diabetyków, pacjentów przyjmujących antybiotyki, glikokortykosteroidy, leki immunosupresyjne, a także u osób z HIV/AIDS.

• biegunka związana z zakażeniem Clostridium difficile

  Biegunka związana z zakażeniem Clostridium difficile (CDI) to poważne powikłanie, najczęściej występujące po antybiotykoterapii, która zaburza naturalną mikroflorę jelitową. Bakteria C. difficile wytwarza toksyny uszkadzające błonę śluzową jelit, co prowadzi do objawów od łagodnej biegunki po zagrażające życiu zapalenie okrężnicy z pseudobłonami. Zakażenie najczęściej występuje u osób hospitalizowanych, w podeszłym wieku oraz z obniżoną odpornością.

• niedociśnienie tętnicze

  Niedociśnienie tętnicze (hypotonia) to stan, w którym ciśnienie tętnicze krwi jest obniżone poniżej wartości uznawanych za prawidłowe. Za niedociśnienie najczęściej przyjmuje się wartości poniżej 90/60 mmHg, jednak interpretacja zależy również od indywidualnych cech pacjenta i występowania objawów klinicznych. Niedociśnienie może występować jako stan fizjologiczny u osób szczupłych, sportowców, ale także jako objaw wielu chorób lub skutek uboczny farmakoterapii.

• profilaktyka okołooperacyjna

  Profilaktyka okołooperacyjna to zestaw działań mających na celu zminimalizowanie ryzyka zakażeń związanych z zabiegami chirurgicznymi. Stosuje się ją głównie w przypadku zabiegów z wysokim ryzykiem zakażenia rany operacyjnej, zabiegów z użyciem implantów, a także u pacjentów z obniżoną odpornością. Podstawowym założeniem jest podanie antybiotyku w czasie umożliwiającym osiągnięcie odpowiedniego stężenia leku w tkankach przed wykonaniem nacięcia.

• moczówka prosta ośrodkowa

  Moczówka prosta ośrodkowa (diabetes insipidus centralis) to zaburzenie endokrynologiczne charakteryzujące się niedoborem wazopresyny (ADH), hormonu antydiuretycznego wydzielanego przez tylny płat przysadki mózgowej. Prowadzi to do zwiększonego wydalania moczu (poliuria) i nasilonego pragnienia (polidypsja). Pacjenci mogą wydalać nawet 3-20 litrów moczu na dobę, co wiąże się z ryzykiem odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych.

• schyłkowa przewlekła niewydolność nerek

  Schyłkowa przewlekła niewydolność nerek (ESRD – End-Stage Renal Disease) to ostatnie stadium przewlekłej choroby nerek (PChN), charakteryzujące się nieodwracalnym uszkodzeniem nerek i spadkiem filtracji kłębuszkowej (GFR) poniżej 15 ml/min/1,73 m². W tym stadium funkcja nerek jest na tyle upośledzona, że konieczne jest zastosowanie leczenia nerkozastępczego – dializoterapii lub transplantacji nerki.

• nudności i wymioty okresu pooperacyjnego

  Nudności i wymioty okresu pooperacyjnego (PONV – postoperative nausea and vomiting) to powszechne powikłania występujące u pacjentów po znieczuleniu ogólnym i zabiegach chirurgicznych. Dotykają około 30% pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym, a w grupach wysokiego ryzyka odsetek ten może sięgać nawet 80%. PONV zwykle pojawia się w ciągu pierwszych 24 godzin po operacji, choć mogą utrzymywać się dłużej, szczególnie po bardziej inwazyjnych zabiegach.

• ostre zapalenie tchawicy

  Ostre zapalenie tchawicy (tracheitis) to stan zapalny błony śluzowej tchawicy, często występujący jako powikłanie infekcji górnych dróg oddechowych. Najczęściej jest wywoływane przez wirusy (m.in. paragrypy, grypy, RSV, adenowirusy), rzadziej przez bakterie. Charakterystycznymi objawami są: suchy, szczekający kaszel, ból za mostkiem nasilający się podczas kaszlu, chrypka, uczucie drapania w gardle oraz podwyższona temperatura ciała.

• zespół bolesnego barku

  Zespół bolesnego barku (ZBB), zwany również zespołem bólowym barku lub zespołem konfliktowym barku, to grupa schorzeń charakteryzujących się bólem, ograniczeniem ruchomości oraz dysfunkcją w obrębie stawu barkowego. Stan ten może być spowodowany różnymi patologiami, takimi jak zapalenie stożka rotatorów, zapalenie kaletki podbarkowej, uszkodzenie pierścienia rotatorów, zamrożony bark (przykurcz torebki stawowej) czy zmiany zwyrodnieniowe stawu.

• ostry ból gardła

  Ostry ból gardła (pharyngitis acuta) to częsta dolegliwość, charakteryzująca się nagłym wystąpieniem bólu, pieczenia lub drapania w gardle, zwykle towarzyszącą infekcjom górnych dróg oddechowych. Może być wywołany przez czynniki infekcyjne (wirusy, bakterie) lub nieinfekcyjne (alergie, podrażnienia). Najczęstszą przyczyną są infekcje wirusowe (80-90% przypadków), szczególnie rinowirusy, adenowirusy i wirusy grypy. Spośród infekcji bakteryjnych najistotniejsze są zakażenia paciorkowcem beta-hemolizującym grupy A (Streptococcus pyogenes).

• ból w przebiegu grypy

  Ból w przebiegu grypy jest jednym z najbardziej charakterystycznych objawów tej choroby wirusowej, obok wysokiej gorączki, dreszczy, osłabienia i złego samopoczucia. Typowo manifestuje się jako silny ból mięśniowo-stawowy (mialgia), bóle głowy, a także bóle gałek ocznych oraz ogólne uczucie rozbicia. W przeciwieństwie do przeziębienia, objawy bólowe w grypie pojawiają się nagle i mogą być bardzo intensywne, znacząco obniżając jakość życia pacjenta.

• czerniak złośliwy

  Czerniak złośliwy (melanoma malignum) to nowotwór złośliwy wywodzący się z melanocytów – komórek wytwarzających melaninę. Najczęściej rozwija się na skórze, ale może również występować w obrębie błon śluzowych, gałki ocznej oraz opon mózgowo-rdzeniowych. Jest to jeden z najbardziej agresywnych nowotworów skóry, charakteryzujący się szybkim wzrostem i wczesnym tworzeniem przerzutów.

• ostre nasilenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc

  Ostre nasilenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) to nagłe pogorszenie objawów oddechowych u pacjenta z rozpoznaną POChP, które wykracza poza codzienną zmienność objawów i wymaga modyfikacji leczenia. Typowe objawy to nasilona duszność, zwiększona produkcja plwociny oraz zmiana jej charakteru na ropny, nasilenie kaszlu i świszczący oddech.

• niewydolność serca po przebytym zawale serca

  Niewydolność serca po przebytym zawale serca to stan, w którym serce nie jest w stanie pompować wystarczającej ilości krwi, aby zaspokoić potrzeby metaboliczne organizmu, powstały w konsekwencji martwicy mięśnia sercowego. Do rozwoju niewydolności serca po zawale dochodzi w wyniku utraty funkcjonalnego miokardium, niekorzystnej przebudowy lewej komory (remodelingu) oraz aktywacji mechanizmów kompensacyjnych, w tym układu renina-angiotensyna-aldosteron i układu współczulnego.

• zakażenie dolnych dróg moczowych

  Zakażenie dolnych dróg moczowych (ZDMM) obejmuje zapalenie pęcherza moczowego (cystitis), zapalenie cewki moczowej (urethritis) i u mężczyzn zapalenie gruczołu krokowego (prostatitis). Najczęściej jest wywołane przez bakterie Escherichia coli (70-95% przypadków), rzadziej przez Klebsiella, Proteus, Enterococcus lub Staphylococcus saprophyticus. Charakterystyczne objawy to dyzuria (bolesne oddawanie moczu), częstomocz, parcia naglące, ból w podbrzuszu oraz niekiedy krwiomocz.

• powikłane zakażenie skóry i tkanki podskórnej

  Powikłane zakażenia skóry i tkanki podskórnej (complicated skin and skin structure infections, cSSSI) to poważne infekcje obejmujące głębsze warstwy skóry oraz tkanki podskórne, które mogą prowadzić do znacznej chorobowości i śmiertelności. W przeciwieństwie do niepowikłanych zakażeń, charakteryzują się one obecnością czynników komplikujących, takich jak: rozległy obszar zakażenia, obecność martwicy, szybkie rozprzestrzenianie się, zajęcie tkanek głębokich (powięzi, mięśni), towarzysząca cukrzyca, zaburzenia odporności czy niewydolność naczyniowa.

• zarzucanie kwaśnej treści żołądkowej

  Zarzucanie kwaśnej treści żołądkowej, inaczej refluks żołądkowo-przełykowy (GERD), to stan kliniczny, w którym dochodzi do nieprawidłowego cofania się zawartości żołądka do przełyku. Występuje najczęściej wskutek nieprawidłowego funkcjonowania dolnego zwieracza przełyku. Podstawowe objawy to zgaga, kwaśne odbijanie, ból w klatce piersiowej, dysfagia oraz chroniczny kaszel, zwłaszcza w nocy. Refluks może wystąpić zarówno u dorosłych, jak i u niemowląt oraz dzieci, jednak przyczyny i objawy mogą się różnić.

• nadmierne przekrwienie błony śluzowej nosa

  Nadmierne przekrwienie błony śluzowej nosa to stan, w którym naczynia krwionośne w nosie ulegają rozszerzeniu, powodując obrzęk i blokadę dróg oddechowych. Może występować jako objaw ostry w przebiegu infekcji górnych dróg oddechowych, alergicznego nieżytu nosa, lub jako reakcja na czynniki drażniące. W niektórych przypadkach problem ma charakter przewlekły, związany z polipami nosa, skrzywieniem przegrody nosowej lub przewlekłym zapaleniem zatok.

• krztusiec

  Krztusiec (koklusz) to ostra choroba zakaźna dróg oddechowych wywoływana przez bakterię Bordetella pertussis. Charakteryzuje się napadowym, przewlekłym kaszlem, który może utrzymywać się przez wiele tygodni. Choroba przebiega w trzech fazach: nieżytowej (przypominającej przeziębienie), napadowej (z typowymi napadami kaszlu zakończonymi „pianiem”) oraz zdrowienia. Krztusiec jest szczególnie niebezpieczny dla niemowląt i małych dzieci, u których może prowadzić do powikłań, takich jak zapalenie płuc, niedotlenienie, drgawki czy encefalopatia.

• sedacja podczas zabiegów chirurgicznych

  Sedacja podczas zabiegów chirurgicznych to stan kontrolowanego obniżenia świadomości pacjenta, który jest wywoływany farmakologicznie w celu zmniejszenia dyskomfortu, bólu i niepokoju podczas procedur medycznych. W przeciwieństwie do znieczulenia ogólnego, pacjent pod wpływem sedacji zachowuje podstawowe odruchy ochronne oraz zdolność do samodzielnego oddychania, choć może występować w różnym stopniu nasilenia – od lekkiej (pacjent jest rozluźniony, ale przytomny) do głębokiej (pacjent śpi, ale łatwo go wybudzić).

• sedacja podczas zabiegów diagnostycznych

  Sedacja podczas zabiegów diagnostycznych to farmakologicznie wywołany stan zmniejszonej świadomości, który umożliwia pacjentowi zniesienie dyskomfortu związanego z procedurami diagnostycznymi, przy jednoczesnym zachowaniu samodzielnego oddychania i reakcji na bodźce. Jest stosowana w przypadku zabiegów inwazyjnych lub długotrwałych, takich jak kolonoskopia, gastroskopia, bronchoskopia, biopsje czy niektóre badania obrazowe.

• lęk napadowy bez agorafobii

  Lęk napadowy bez agorafobii charakteryzuje się występowaniem nagłych, niespodziewanych ataków intensywnego lęku, którym towarzyszą objawy somatyczne jak kołatanie serca, duszność, zawroty głowy, drżenie ciała czy uczucie derealizacji. W odróżnieniu od lęku napadowego z agorafobią, pacjent nie unika miejsc lub sytuacji z obawy przed wystąpieniem ataku paniki.

• lęk napadowy z agorafobią

  Lęk napadowy z agorafobią to zaburzenie charakteryzujące się nawracającymi, intensywnymi atakami lęku (napadami paniki), które występują niespodziewanie i bez wyraźnej przyczyny, wraz z towarzyszącym lękiem przed przebywaniem w miejscach lub sytuacjach, z których ucieczka może być trudna lub krępująca, a pomoc może być niedostępna w przypadku ataku paniki (agorafobia). Napady lęku zwykle trwają kilka minut i objawiają się przyspieszoną akcją serca, dusznością, drżeniem, poceniem się, zawrotami głowy i uczuciem zagrażającej śmierci.

• gruźlica

  Gruźlica to choroba zakaźna wywoływana przez prątki Mycobacterium tuberculosis complex, najczęściej przez Mycobacterium tuberculosis. Choroba ta najczęściej atakuje płuca (postać płucna), jednak może zajmować również inne narządy (postać pozapłucna). Zakażenie następuje drogą kropelkową od osoby chorej. Wczesne objawy gruźlicy obejmują przewlekły kaszel (trwający ponad 3 tygodnie), stany podgorączkowe, nocne poty, utratę masy ciała i osłabienie.

• ból po urazie

  Ból po urazie to naturalny objaw występujący po uszkodzeniu tkanek na skutek działania czynnika zewnętrznego. Może towarzyszyć skręceniom, złamaniom, stłuczeniom, zranieniom, oparzeniom i innym urazom mechanicznym. Jest efektem aktywacji nocyceptorów oraz procesów zapalnych w uszkodzonych tkankach i stanowi istotny element mechanizmu obronnego organizmu, ostrzegając przed dalszym obciążaniem uszkodzonej części ciała.

• ból zębów

  Ból zębów (odontalgia) to dolegliwość najczęściej spowodowana próchnicą, zapaleniem miazgi zęba, chorobami przyzębia, urazem zęba lub pęknięciem korony zęba. Ból może być ostry, pulsujący, długotrwały lub pojawiać się jako reakcja na bodźce termiczne (ciepło, zimno) czy słodkie pokarmy. W zależności od przyczyny, może promieniować do innych obszarów twarzy, uszu czy szczęki.

• bakteryjne zapalenie płuc

  Bakteryjne zapalenie płuc to ostra infekcja miąższu płucnego wywołana przez bakterie. Najczęstszymi patogenami są Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae, Staphylococcus aureus, Mycoplasma pneumoniae oraz bakterie Gram-ujemne. Objawy obejmują gorączkę, kaszel z odkrztuszaniem ropnej wydzieliny, ból w klatce piersiowej, duszność i ogólne osłabienie. Diagnostyka opiera się na obrazie klinicznym, badaniach radiologicznych (RTG klatki piersiowej) oraz badaniach laboratoryjnych (podwyższone markery stanu zapalnego, posiewy plwociny).

• zakażenie nosa

  Zakażenie nosa, czyli rhinitis infectiosa, to stan zapalny błony śluzowej nosa wywołany przez czynniki infekcyjne. Najczęściej są to wirusy (rhinowirusy, adenowirusy, wirusy grypy), rzadziej bakterie (Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis). Zakażenia te objawiają się wyciekiem wydzieliny z nosa, obrzękiem błony śluzowej, zatkanym nosem, kichaniem oraz często towarzyszącym bólem gardła i głowy.

• alkoholowy zespół abstynencyjny

  Alkoholowy zespół abstynencyjny (AZA) to stan, który występuje u osób uzależnionych od alkoholu, gdy nagle przerywają lub znacząco ograniczają jego spożycie. Objawy mogą pojawić się już po kilku godzinach od ostatniego spożycia alkoholu i osiągają szczyt w ciągu 24-72 godzin. Do typowych objawów należą: drżenie rąk (tremor), niepokój, bezsenność, nudności, wymioty, tachykardia, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość oraz zaburzenia nastroju.

• grzybica dłoni

  Grzybica dłoni to infekcja grzybicza skóry rąk, najczęściej wywoływana przez dermatofity, takie jak Trichophyton rubrum lub drożdżaki z rodzaju Candida. Występuje w dwóch głównych postaciach: grzybicy międzypalcowej, objawiającej się zmianami w przestrzeniach międzypalcowych, oraz grzybicy właściwej dłoni, gdzie zmiany obejmują powierzchnię dłoniową ręki, powodując zaczerwienienie, złuszczanie, świąd i niekiedy bolesne pęknięcia skóry.

• grzybica międzypalcowa

  Grzybica międzypalcowa to infekcja grzybicza, najczęściej występująca w przestrzeniach międzypalcowych stóp, rzadziej dłoni. Wywołują ją przede wszystkim dermatofity, głównie z rodzaju Trichophyton (najczęściej T. rubrum i T. mentagrophytes), a także drożdżaki z rodzaju Candida. Choroba objawia się zaczerwienieniem, złuszczaniem naskórka, pęknięciami, macerację skóry, świądem oraz nieprzyjemnym zapachem.

• trądzik różowaty

  Trądzik różowaty (rosacea) to przewlekła, nawrotowa choroba skóry o podłożu zapalnym, dotykająca głównie osoby w wieku 30-60 lat, częściej kobiety niż mężczyzn. Charakteryzuje się występowaniem rumienia, teleangiektazji (rozszerzonych naczynek), grudek, krostek oraz przerostu gruczołów łojowych, głównie w centralnej części twarzy – na nosie, policzkach, czole i brodzie. Choroba ma charakter przewlekły z okresami zaostrzeń i remisji.

• rozsiana gruźlica płuc

  Rozsiana gruźlica płuc to ciężka postać gruźlicy charakteryzująca się obecnością licznych, drobnych zmian naciekowych w obu płucach. Powstaje w wyniku masywnego rozsiewu prątków gruźlicy drogą krwionośną lub limfatyczną. Jest to stan zagrażający życiu, szczególnie niebezpieczny u pacjentów z obniżoną odpornością, takich jak osoby zakażone HIV, chorzy na nowotwory, pacjenci po przeszczepach czy stosujący leki immunosupresyjne.

• piorunująca gruźlica płuc

  Piorunująca gruźlica płuc to bardzo ciężka, szybko postępująca postać gruźlicy charakteryzująca się intensywnym rozwojem zmian zapalnych i destrukcyjnych w płucach. Choroba wywoływana jest przez prątki Mycobacterium tuberculosis i cechuje się gwałtownym przebiegiem klinicznym, wysoką gorączką, znacznym osłabieniem, utratą masy ciała oraz masywnym zajęciem miąższu płucnego. Pacjenci często prezentują objawy niewydolności oddechowej, silny kaszel z krwiopluciem oraz objawy ogólnoustrojowe.

• przewlekłe zaparcie

  Przewlekłe zaparcie to utrzymujące się zaburzenie czynności jelit charakteryzujące się trudnościami w oddawaniu stolca, zmniejszoną częstotliwością wypróżnień (mniej niż 3 razy tygodniowo) lub uczuciem niepełnego wypróżnienia. Występuje ono przez co najmniej 3 miesiące i może znacząco obniżać jakość życia pacjenta. Zaparcia przewlekłe mogą być wynikiem nieprawidłowości w funkcjonowaniu mięśni i nerwów odbytnicy i odbytu, zaburzeń motoryki okrężnicy, nieprawidłowej diety, stosowania niektórych leków, chorób metabolicznych i neurologicznych, a także mogą mieć charakter czynnościowy.

• przewlekłe zapalenie trzustki

  Przewlekłe zapalenie trzustki to postępujący proces zapalny, który prowadzi do nieodwracalnego uszkodzenia miąższu trzustki, włóknienia oraz zaburzeń funkcji zewnątrz- i wewnątrzwydzielniczej tego narządu. Najczęstszą przyczyną jest nadużywanie alkoholu (60-70% przypadków), innymi czynnikami etiologicznymi są zaburzenia genetyczne, autoimmunologiczne, wrodzone wady anatomiczne oraz idiopatyczne.

• ropień płuca

  Ropień płuca to patologiczna jama w miąższu płucnym zawierająca ropę, powstała w wyniku martwicy tkanki płucnej spowodowanej zakażeniem bakteryjnym. Najczęściej występuje jako powikłanie zachłystowego zapalenia płuc, aspiracji treści żołądkowej lub ciała obcego, a także jako następstwo nieodpowiednio leczonego zapalenia płuc. Czynnikami ryzyka są: alkoholizm, narkomania, zła higiena jamy ustnej, zaburzenia świadomości oraz immunosupresja.