przedłużony ostry napad drgawkowy
Wskazanie

Przedłużony ostry napad drgawkowy (status epilepticus) to stan nagłego zagrożenia życia, w którym napad drgawkowy trwa ponad 5 minut lub występują następujące po sobie napady bez odzyskania świadomości między nimi. Tradycyjnie uznawano, że stan padaczkowy to napad trwający ponad 30 minut, jednak obecnie wiadomo, że interwencja powinna nastąpić znacznie wcześniej, aby zapobiec nieodwracalnym uszkodzeniom mózgu.

W leczeniu przedłużonego napadu drgawkowego kluczowe jest szybkie przerwanie drgawek. W warunkach przedszpitalnych lub domowych stosuje się preparaty benzodiazepin, takie jak diazepam (Relanium, Diazepam Desitin) podawany doodbytniczo lub domięśniowo, midazolam (Midanium, Dormicum) podawany dośluzówkowo lub domięśniowo. W warunkach szpitalnych pierwszego rzutu zazwyczaj stosuje się lorazepam (Lorafen) lub diazepam dożylnie.

Jeśli benzodiazepiny nie przerywają napadu, stosuje się leki przeciwpadaczkowe drugiego rzutu: fenytoinę (Epanutin), kwas walproinowy (Depakine, Convulex), lewetiracetam (Keppra, Vetira, Trund) lub lakozamid (Vimpat). W przypadku opornego stanu padaczkowego może być konieczne wprowadzenie pacjenta w śpiączkę farmakologiczną przy użyciu propofolu (Propofol, Diprivan), tiopentalu (Thiopental) lub midazolamu w ciągłym wlewie.

Największe trudności w leczeniu przedłużonego napadu drgawkowego to: ograniczony czas na skuteczną interwencję (z każdą minutą maleje skuteczność leków i rośnie ryzyko uszkodzeń neurologicznych), trudności z dostępem dożylnym u pacjentów z drgawkami, ryzyko niewydolności oddechowej i krążeniowej związane z podawaniem leków sedatywnych oraz problemy z ustaleniem etiologii napadu, co może utrudniać leczenie przyczynowe. Szczególnym wyzwaniem jest super-oporny stan padaczkowy, nieustępujący pomimo zastosowania standardowych schematów leczenia, który wymaga intensywnej terapii i często interdyscyplinarnego podejścia.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl