Buccolam – 10 mg/2 ml

Buccolam
10 mg/2 ml

Produkt leczniczy zawiera midazolam w postaci chlorowodorku, dostępny w różnych dawkach roztworu do stosowania w jamie ustnej. Jest to przezroczysty, bezbarwny do żółtawego roztwór o wartości pH między 2,9 a 3,7. Lek stosuje się w leczeniu przedłużonych, ostrych napadów drgawkowych u niemowląt powyżej 3. miesiąca życia, dzieci, młodzieży oraz dorosłych. Podawanie leku może być realizowane przez rodziców lub opiekunów, a u najmłodszych pacjentów wymagana jest hospitalizacja z monitorowaniem stanu zdrowia.

Rozdziały

Dawkowanie i sposób podawania
Buccolam (midazolam) jest roztworem do stosowania w jamie ustnej, przeznaczonym do natychmiastowego leczenia napadów padaczkowych u pacjentów pediatrycznych i dorosłych. Dawkowanie jest ściśle dostosowane do wieku pacjenta: 2,5 mg (0,5 ml, etykieta żółta) dla dzieci 3-12 miesięcy, 5 mg (1 ml, niebieska) dla 1-5 lat, 7,5 mg (1,5 ml, fioletowa) dla 5-10 lat oraz 10 mg (2 ml, pomarańczowa) dla pacjentów powyżej 10 lat i dorosłych. Lek podaje się wyłącznie na śluzówkę jamy ustnej, w przestrzeń bukkalno-gingiwalną, unikając gardła i tchawicy, aby zapobiec aspiracji. W przypadku braku ustąpienia napadu w ciągu 10 minut po podaniu pojedynczej dawki, należy niezwłocznie wezwać pomoc medyczną; podanie kolejnej dawki bez konsultacji lekarskiej jest przeciwwskazane.

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby midazolam wykazuje zmniejszony klirens i wydłużony okres półtrwania, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów życiowych; lek jest przeciwwskazany w ciężkich niewydolnościach wątroby. W przypadku przewlekłych zaburzeń czynności nerek stosowanie Buccolam wymaga ostrożności ze względu na możliwe opóźnienie wydalania. U osób w podeszłym wieku oraz u dzieci poniżej 3 miesięcy bezpieczeństwo i skuteczność nie zostały ustalone, co wymaga szczególnej uwagi. Podczas podawania należy unikać stosowania igieł lub sprzętu do podawania pozajelitowego oraz nie podawać leku dożylnie. Produkt ma pH 2,9–3,7 i jest dostępny w ampułko-strzykawkach o precyzyjnie odmierzonej dawce midazolamu w formie chlorowodorku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Buccolam 10 mg/2 ml
Działania niepożądane
Buccolam (midazolam w postaci roztworu do stosowania w jamie ustnej) jest skutecznym lekiem przeciwpadaczkowym, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza depresji oddechowej, która występuje z częstością do 5%. Najpoważniejsze powikłania obejmują zatrzymanie czynności oddechowej i serca, bezdech oraz skurcz krtani, szczególnie u pacjentów z wcześniejszymi zaburzeniami układu oddechowego lub sercowego oraz przy stosowaniu wyższych dawek. Do częstych działań niepożądanych należą uspokojenie, senność, zmniejszony poziom świadomości, nudności, wymioty oraz reakcje skórne (świąd, wysypka, pokrzywka). U dzieci mogą wystąpić reakcje paradoksalne, takie jak agresja i pobudzenie, a u osób starszych zwiększa się ryzyko upadków i złamań.

Ważne jest monitorowanie funkcji oddechowych i krążeniowych podczas stosowania Buccolam, niezależnie od drogi podania, gdyż działania niepożądane obserwowane po podaniu dożylnym midazolamu mogą również wystąpić po aplikacji na śluzówkę jamy ustnej. Należy zwrócić uwagę na możliwość wystąpienia reakcji anafilaktycznych i obrzęku naczynioruchowego, które choć o nieznanej częstości, stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji. Personel medyczny powinien systematycznie zgłaszać wszystkie podejrzewane działania niepożądane do krajowego systemu monitorowania, co pozwala na bieżącą ocenę stosunku korzyści do ryzyka i aktualizację profilu bezpieczeństwa leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Buccolam 10 mg/2 ml
Interakcje leku
Midazolam, substancja czynna Buccolamu, jest metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, co powoduje, że inhibitory i induktory tego enzymu znacząco wpływają na jego farmakokinetykę. Hamowanie CYP3A4 przez leki takie jak ketokonazol, worikonazol, inhibitory proteazy HIV (np. rytonawir z lopinawirem), czy makrolidy (klarytromycyna, erytromycyna) prowadzi do istotnego wzrostu stężenia midazolamu w osoczu (od 1,6- do 5,4-krotnego) oraz wydłużenia jego okresu półtrwania (do 3-krotnego). Z kolei induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna i dziurawiec, obniżają stężenie midazolamu odpowiednio o około 60% i 20-40%, skracając jego okres półtrwania o 50-60% i 15-17%. Podanie midazolamu na śluzówkę jamy ustnej powoduje zmiany głównie w klirensie ogólnoustrojowym, a interakcje farmakokinetyczne są mniej nasilone niż przy podaniu doustnym, jednak u niemowląt może dochodzić do większego działania inhibitorów CYP3A4 ze względu na połknięcie części dawki i wchłanianie z przewodu pokarmowego.

Interakcje farmakodynamiczne midazolamu obejmują nasilenie działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy przy jednoczesnym stosowaniu innych leków uspokajających, nasennych i znieczulających, takich jak opioidy, inne benzodiazepiny, barbiturany, propofol, ketamina czy leki przeciwpsychotyczne. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania midazolamu z alkoholem, który synergistycznie potęguje sedację, depresję oddechową, zaburzenia świadomości i koordynacji ruchowej, co jest niebezpieczne zwłaszcza u dzieci i niemowląt. Zaleca się ostrożne monitorowanie parametrów życiowych i działania klinicznego pacjentów podczas stosowania midazolamu z lekami hamującymi CYP3A4 oraz unikanie lub dostosowanie dawki w przypadku silnych inhibitorów enzymu, a także bezwzględne unikanie spożywania alkoholu w trakcie terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Buccolam 10 mg/2 ml
Nazwa produktu leczniczego, skład jakościowy i ilościowy, postać farmaceutyczna
BUCCOLAM to roztwór do stosowania w jamie ustnej zawierający midazolam w postaci chlorowodorku, dostępny w czterech dawkach: 2,5 mg (0,5 ml), 5 mg (1 ml), 7,5 mg (1,5 ml) oraz 10 mg (2 ml). Preparat charakteryzuje się kwaśnym pH w zakresie 2,9–3,7, co zapewnia stabilność midazolamu i odpowiednią biodyspozycję po podaniu bukkalnym. Skład pomocniczy obejmuje chlorek sodu, wodę do wstrzykiwań, kwas chlorowodorowy i wodorotlenek sodu, które regulują toniczność i pH roztworu. Okres ważności wynosi 18 miesięcy dla dawki 2,5 mg oraz 2 lata dla pozostałych dawek. Preparat należy przechowywać w temperaturze pokojowej, w ochronnej plastikowej tubie, bez chłodzenia i zamrażania.

BUCCOLAM jest dostępny w ampułko-strzykawkach o różnej pojemności i kolorze etykiety, dostosowanych do wieku pacjenta: 2,5 mg (3 miesiące do <1 roku, żółty), 5 mg (1–5 lat, niebieski), 7,5 mg (5–10 lat, fioletowy) oraz 10 mg (od 10 lat do dorosłych, pomarańczowy). Produkt przeznaczony jest wyłącznie do podania bukkalnego, z dokładną procedurą aplikacji obejmującą umieszczenie roztworu pomiędzy wewnętrzną stroną policzka a dolnym dziąsłem. Nie należy podawać dożylnie. Niewykorzystane resztki preparatu należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi odpadów farmaceutycznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Nazwa produktu leczniczego, skład jakościowy i ilościowy, postać farmaceutyczna – Buccolam 10 mg/2 ml
Przeciwwskazania
Preparat Buccolam, zawierający midazolam w formie roztworu do stosowania w jamie ustnej, posiada bezwzględne przeciwwskazania obejmujące nadwrażliwość na midazolam, benzodiazepiny lub składniki pomocnicze, co może skutkować reakcjami alergicznymi, w tym wstrząsem anafilaktycznym. Ponadto, obecność miastenii gravis jest przeciwwskazaniem ze względu na ryzyko nasilenia osłabienia siły mięśniowej i wystąpienia kryzysu miastenicznego z niewydolnością oddechową. Ciężka niewydolność oddechowa oraz zespół bezdechu sennego również wykluczają stosowanie Buccolamu z uwagi na depresyjne działanie midazolamu na ośrodek oddechowy, co zwiększa ryzyko depresji oddechowej, hipoksji i zatrzymania oddychania.

Ciężkie zaburzenia czynności wątroby stanowią kolejne bezwzględne przeciwwskazanie, gdyż upośledzony metabolizm midazolamu przez enzymy CYP3A4 prowadzi do kumulacji leku i metabolitów, co może wywołać przedłużone działanie sedatywne oraz zwiększone ryzyko działań niepożądanych, w tym depresji oddechowej. W praktyce klinicznej konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu i oceny stanu pacjenta przed podaniem Buccolamu, aby wykluczyć wymienione przeciwwskazania i zapobiec poważnym powikłaniom zagrażającym życiu. Zachowanie tych zasad jest kluczowe dla bezpieczeństwa terapii midazolamem w formie doustnej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Buccolam 10 mg/2 ml
Przedawkowanie
Przedawkowanie midazolamu zawartego w preparacie Buccolam (dawki od 2,5 mg do 10 mg) prowadzi do zahamowania czynności ośrodkowego układu nerwowego, manifestującego się spektrum objawów od senności, splątania i letargu do ciężkich stanów takich jak ataksja, niedociśnienie, zahamowanie czynności oddechowych, śpiączka, a w skrajnych przypadkach nawet zgon. Szczególnie niebezpieczne jest przedawkowanie u pacjentów z niewydolnością oddechową, zaburzeniami pracy serca lub przy jednoczesnym stosowaniu innych środków hamujących OUN, w tym alkoholu. W takich sytuacjach ryzyko powikłań hemodynamicznych i oddechowych znacząco wzrasta, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej i intensywnego nadzoru.

Postępowanie terapeutyczne obejmuje przede wszystkim detoksykację przewodu pokarmowego – u pacjentów przytomnych wywołanie wymiotów w ciągu pierwszej godziny od przyjęcia leku, a u nieprzytomnych płukanie żołądka z ochroną dróg oddechowych oraz podanie węgla aktywowanego. W trakcie hospitalizacji konieczne jest monitorowanie funkcji oddechowych (saturacja, gazometria) i sercowo-naczyniowych (ciśnienie tętnicze, EKG). W przypadku przedawkowania midazolamu dostępne jest swoiste antidotum – flumazenil, którego zastosowanie wymaga indywidualnej oceny stanu klinicznego pacjenta i potencjalnego ryzyka powikłań. Kompleksowa diagnostyka powinna uwzględniać możliwość zatrucia wielolekowego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Buccolam 10 mg/2 ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Buccolam, zawierającego midazolam, wykazały brak szkodliwego wpływu na płodność u szczurów, którym podawano dawki do 10-krotności dawki klinicznej stosowanej u ludzi. Program badań obejmował kompleksową ocenę farmakologiczną i toksykologiczną, uwzględniając specyfikę drogi podawania bukkalnej oraz farmakokinetykę midazolamu. Wyniki te potwierdzają stabilny profil bezpieczeństwa substancji, dobrze poznanej i szeroko opisanej w literaturze przedklinicznej i klinicznej.

Analiza danych wskazuje na ograniczony zakres dodatkowych informacji wykraczających poza znane już dane Charakterystyki Produktu Leczniczego, co jest typowe dla substancji o ugruntowanym profilu bezpieczeństwa. Brak negatywnego wpływu na funkcje reprodukcyjne w badaniach na zwierzętach, mimo stosowania dawek znacznie przekraczających terapeutyczne, dostarcza istotnych informacji dla klinicystów rozważających stosowanie Buccolamu u pacjentów w wieku rozrodczym. Należy jednak zachować ostrożność, pamiętając o ograniczeniach translacji wyników z modeli zwierzęcych na populację ludzką.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Buccolam 10 mg/2 ml
Specjalne ostrzeżenia
Buccolam (midazolam) w formie roztworu do stosowania w jamie ustnej (dawki: 2,5 mg/0,5 ml, 5 mg/1 ml, 7,5 mg/1,5 ml, 10 mg/2 ml) wymaga szczególnego nadzoru u pacjentów z grup wysokiego ryzyka, w tym osób powyżej 60. roku życia, przewlekle chorych, wyniszczonych oraz z zaburzeniami eliminacji leku (niewydolność nerek, wątroby, serca). U tych pacjentów obserwuje się zwiększoną wrażliwość na działanie midazolamu, co może skutkować przedłużonym czasem działania i nasileniem działań niepożądanych, dlatego konieczne jest indywidualne dostosowanie dawkowania oraz intensywne monitorowanie stanu klinicznego. Szczególną ostrożność należy zachować u dzieci w wieku 3-6 miesięcy ze względu na ryzyko opóźnionej depresji oddechowej wynikającej z wysokiego stosunku metabolitu do leku macierzystego, a także u pacjentów z przewlekłą niewydolnością oddechową, gdzie midazolam może dodatkowo hamować funkcje oddechowe.

Pacjenci pediatryczni z niestabilnością układu sercowo-naczyniowego oraz osoby z wywiadem nadużywania alkoholu lub leków stanowią kolejne grupy wymagające szczególnej ostrożności ze względu na zwiększone ryzyko nieprzewidywalnych reakcji hemodynamicznych i uzależnienia. Jednoczesne stosowanie midazolamu z innymi benzodiazepinami może nasilać działanie sedacyjne i depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy, co wymaga modyfikacji dawkowania, zwłaszcza u pacjentów osłabionych. Istotnym działaniem niepożądanym jest niepamięć następcza, o której należy informować pacjentów i opiekunów. Produkt zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na ampułko-strzykawkę, co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Buccolam 10 mg/2 ml
Właściwości farmakodynamiczne
Buccolam, zawierający midazolam – pochodną imidazobenzodiazepiny, wykazuje wielokierunkowe działanie farmakologiczne, w tym przeciwdrgawkowe, uspokajające, nasenne, przeciwlękowe oraz zwiotczające mięśnie. Midazolam charakteryzuje się krótkotrwałym efektem terapeutycznym wynikającym z szybkiej przemiany metabolicznej. Jego unikalna struktura chemiczna umożliwia stabilne podanie na śluzówkę jamy ustnej w formie chlorowodorku, co pozwala na szybkie i skuteczne działanie. W badaniach klinicznych na 688 dzieciach wykazano, że u 65–78% pacjentów ustąpienie objawów napadu nastąpiło w ciągu 10 minut, a u 56–70% dzieci nie obserwowano nawrotu napadu w ciągu godziny po podaniu Buccolamu.

Profil bezpieczeństwa midazolamu podawanego bukkalnie jest porównywalny do diazepamu podawanego doodbytniczo, zarówno pod względem częstości, jak i ciężkości działań niepożądanych, co potwierdza jego bezpieczeństwo stosowania jako alternatywy terapeutycznej. Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań dla dzieci poniżej 3 miesięcy życia, wskazując na brak istotnej przewagi terapeutycznej Buccolamu w tej grupie wiekowej. W związku z tym stosowanie leku u niemowląt poniżej 3 miesięcy powinno być rozważane indywidualnie, z uwzględnieniem dostępnych metod leczenia i specyfiki pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Buccolam 10 mg/2 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Midazolam w postaci roztworu do stosowania na śluzówkę jamy ustnej (BUCCOLAM) wykazuje zróżnicowane właściwości farmakokinetyczne zależne od wieku pacjenta oraz drogi podania. U dzieci dawki od 2,5 mg (3 mies. – 1 rok) do 10 mg (10–18 lat) generują wartości AUC_0-inf w zakresie 168–259 ng·h/ml oraz C_max od 71 do 148 ng/ml, przy czym u dorosłych (>18 lat) dawka 10 mg daje AUC_0-inf średnio 259 ng·h/ml i C_max 71 ng/ml. Midazolam charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z maksymalnym stężeniem w osoczu osiąganym w ciągu 30 minut, z biodostępnością około 75% u dorosłych i 87% u dzieci z ciężką malarią i drgawkami. Lek jest wysoce lipofilny, z objętością dystrybucji 5,3 l/kg i silnym wiązaniem z białkami osocza (96-98%), co ma znaczenie kliniczne u pacjentów z hipoalbuminemią. Metabolizm odbywa się głównie w wątrobie przez CYP3A4, z alfa-hydroksymidazolamem jako głównym metabolitem, którego stężenia są wyższe u dzieci (stosunek metabolit/lek 0,46) niż u dorosłych (0,28). Eliminacja obejmuje klirens osoczowy 30 ml/kg/min u dzieci, z okresem półtrwania fazy eliminacji wynoszącym 204 minuty, a wydalanie następuje głównie przez nerki (60-80%) w postaci sprzężonego metabolitu, z niezmienionym lekiem poniżej 1%.

W grupach szczególnych farmakokinetyka midazolamu ulega modyfikacjom: u osób w wieku 60-70 lat ekspozycja jest podobna do młodych dorosłych, natomiast u bardzo starszych pacjentów może wzrosnąć, a okres półtrwania po podaniu dożylnym może się wydłużyć nawet czterokrotnie. U osób otyłych (BMI >30) obserwuje się wzrost objętości dystrybucji o około 50%, co wpływa na wydłużenie okresu półtrwania, zwłaszcza przy BMI >34, przy zachowanym klirensie. Niewydolność wątroby (marskość) powoduje wydłużenie okresu półtrwania i zmniejszenie klirensu, co wymaga dostosowania dawki. W przewlekłej niewydolności nerek farmakokinetyka jest zbliżona do zdrowych, ale u pacjentów w stanie krytycznym okres półtrwania może się wydłużyć nawet sześciokrotnie. Niewydolność serca również wydłuża okres półtrwania eliminacji. Podanie drugiej dawki midazolamu w odstępach 10, 30 lub 60 minut powoduje podwojenie AUC i wzrost C_max od 1,2 do 1,9-krotnie, co należy uwzględnić w terapii. Nie stwierdzono istotnych różnic farmakokinetycznych między rasami, co eliminuje konieczność modyfikacji dawkowania ze względu na pochodzenie etniczne.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Buccolam 10 mg/2 ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Buccolam (midazolam) jest benzodiazepiną dostępną w formie roztworu doustnego o stężeniach 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg oraz 10 mg midazolamu (chlorowodorku). Dane kliniczne dotyczące stosowania midazolamu w ciąży są ograniczone i niewystarczające do pełnej oceny ryzyka teratogennego. Badania na zwierzętach nie wykazały efektów teratogennych, jednak u ludzi obserwowano potencjalnie szkodliwy wpływ na płód, zwłaszcza w trzecim trymestrze ciąży. W tym okresie stosowanie dużych dawek może prowadzić do powikłań takich jak ryzyko aspiracji u matki, niemiarowa czynność serca płodu, hipotensja, osłabienie odruchu ssania, hipotermia oraz depresja oddechowa u noworodka. W pierwszym i drugim trymestrze brak jest danych dotyczących wpływu leku na rozwój płodu, co wymaga szczególnej ostrożności przy decyzjach terapeutycznych.

Midazolam przenika do mleka matki w niewielkim stopniu – około 0,6% dawki podanej matce – co zwykle nie wymaga przerwania karmienia piersią po pojedynczej dawce. W przypadku wielokrotnego podawania lub wyższych dawek zaleca się indywidualną ocenę konieczności czasowego zaprzestania laktacji. Badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu midazolamu na płodność, jednak brak jest pełnych danych u ludzi. Lekarz powinien informować pacjentki o potencjalnych ryzykach, szczególnie w trzecim trymestrze ciąży, i podejmować decyzje terapeutyczne uwzględniając stosunek korzyści do ryzyka oraz monitorować stan zdrowia matki i dziecka po podaniu leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Buccolam 10 mg/2 ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Midazolam, substancja czynna preparatu Buccolam, wywiera istotny, odwracalny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn poprzez indukcję sedacji, zaburzeń pamięci, uwagi oraz koordynacji mięśniowej. Te efekty mogą znacząco obniżać czujność, wydłużać czas reakcji i utrudniać podejmowanie właściwych decyzji, co stwarza ryzyko dla bezpieczeństwa pacjenta i otoczenia. Wskazane jest, aby lekarz przed rozpoczęciem terapii poinformował pacjenta o konieczności powstrzymania się od prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, jazdy na rowerze oraz obsługi maszyn do czasu pełnego ustąpienia objawów i powrotu do całkowitej sprawności psychomotorycznej.

Obowiązek edukacji pacjenta obejmuje indywidualizację ostrzeżeń z uwzględnieniem dawki Buccolam (2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg, 10 mg), częstotliwości stosowania, specyfiki pracy, wrażliwości na midazolam oraz współistniejących schorzeń. Lekarz powinien dokumentować przekazanie informacji oraz monitorować stan pacjenta, oceniając moment bezpiecznego powrotu do aktywności wymagających pełnej sprawności psychomotorycznej. Czynniki wpływające na czas eliminacji leku i powrót funkcji to m.in. indywidualny metabolizm, wiek, funkcje wątroby i nerek, interakcje lekowe oraz choroby współistniejące.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Buccolam 10 mg/2 ml
Wskazania do stosowania
Buccolam to roztwór midazolamu w ampułko-strzykawce do podawania doustnego, przeznaczony do pilnego leczenia przedłużonych, ostrych napadów drgawkowych u pacjentów od 3 miesiąca życia, w tym niemowląt, dzieci, młodzieży oraz dorosłych. Lek wykazuje działanie przeciwdrgawkowe, uspokajające, nasenne i miorelaksacyjne, wynikające z modulacji receptorów GABA w OUN. Szczególną uwagę należy zwrócić na stosowanie u niemowląt 3-6 miesięcy, gdzie konieczne jest leczenie w warunkach szpitalnych z monitorowaniem i dostępem do sprzętu resuscytacyjnego ze względu na ryzyko depresji oddechowej. Preparat może być podawany przez rodziców lub opiekunów po odpowiednim przeszkoleniu, co umożliwia szybką interwencję w warunkach domowych.

Buccolam dostępny jest w czterech dawkach: 2,5 mg (0,5 ml), 5 mg (1,0 ml), 7,5 mg (1,5 ml) oraz 10 mg (2,0 ml) midazolamu w stężeniu 5 mg/ml, co pozwala na precyzyjne dostosowanie dawki do masy ciała i wieku pacjenta. Preparat ma postać przezroczystego, bezbarwnego do żółtawego roztworu o pH 2,9–3,7, podawanego bezpośrednio do jamy ustnej za pomocą ampułko-strzykawki, co eliminuje konieczność stosowania dodatkowych narzędzi i minimalizuje ryzyko aspiracji. Buccolam stanowi istotne narzędzie w ratowaniu życia w nagłych stanach padaczkowych, gdzie szybkie zahamowanie napadu jest kluczowe dla poprawy rokowania.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Buccolam 10 mg/2 ml

Buccolam 10 mg/2 ml

Buccolam
10 mg/2 ml