hipercholesterolemia pierwotna
Wskazanie

Hipercholesterolemia pierwotna to zaburzenie metaboliczne charakteryzujące się podwyższonym stężeniem cholesterolu we krwi, zwłaszcza frakcji LDL, które nie jest skutkiem innej choroby. Może mieć podłoże genetyczne (jak w przypadku hipercholesterolemii rodzinnej) lub być związana z czynnikami środowiskowymi, takimi jak dieta bogata w tłuszcze nasycone. Objawy kliniczne najczęściej nie występują, dopóki nie dojdzie do rozwoju miażdżycy i jej powikłań.

Leczenie hipercholesterolemii pierwotnej obejmuje zarówno modyfikację stylu życia (dieta niskokaloryczna i niskotłuszczowa, regularna aktywność fizyczna), jak i farmakoterapię. Wśród leków pierwszego rzutu znajdują się statyny, takie jak: Atoris, Rosulip, Simvasterol, Atrox, Lescol, Ezehron czy Crestor. W przypadku nietolerancji statyn lub niewystarczającej skuteczności stosuje się ezetimib (Ezetrol, Ezehron Duo), inhibitory PCSK9 (Repatha, Praluent) lub żywice jonowymienne (Cholestyramin).

W przypadkach ciężkiej hipercholesterolemii rodzinnej wykorzystuje się połączenia leków, a nawet LDL-aferezę. Nowsze opcje terapeutyczne obejmują inklisiran (Leqvio) – preparat działający na zasadzie interferencji RNA, podawany co 6 miesięcy, co znacząco poprawia współpracę pacjenta.

Największe trudności w leczeniu hipercholesterolemii pierwotnej to niska świadomość pacjentów o konieczności długotrwałej, często dożywotniej terapii mimo braku odczuwalnych objawów. Innym wyzwaniem jest nietolerancja statyn, występująca u 5-20% pacjentów, najczęściej w postaci bólów mięśniowych. Kluczowe znaczenie ma również współpraca pacjenta w zakresie modyfikacji stylu życia oraz systematycznego przyjmowania leków, co wpływa na skuteczność terapii i redukcję ryzyka sercowo-naczyniowego.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 28.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl