Właściwości farmakokinetyczne
Veriflo (25 mcg+ 50 mcg)/dawkę inh.

Farmakokinetyka leku Veriflo, zawierającego salmeterol i flutykazonu propionian, wykazuje, że oba składniki zachowują się farmakokinetycznie podobnie podczas jednoczesnego i oddzielnego podawania wziewnego. Salmeterol działa miejscowo w płucach, a jego stężenia w osoczu są bardzo niskie (~200 pg/ml lub mniej), co utrudnia dokładne pomiary i ogranicza dostępne dane farmakokinetyczne. Flutykazonu propionian charakteryzuje się biodostępnością wziewną na poziomie 5-11% dawki nominalnej, zależną od typu inhalatora, z mniejszą ekspozycją u pacjentów z astmą lub POChP. Wchłanianie flutykazonu odbywa się głównie przez płuca, z minimalnym wchłanianiem z przewodu pokarmowego (<1%) z powodu metabolizmu pierwszego przejścia. Substancja cechuje się dużym klirensem osoczowym (1150 ml/min), objętością dystrybucji około 300 l, okresem półtrwania około 8 godzin oraz wysokim wiązaniem z białkami osocza (91%). Metabolizm zachodzi głównie przez izoenzym CYP3A4 do nieaktywnego kwasu karboksylowego, a eliminacja odbywa się głównie z kałem, z nieistotnym klirensem nerkowym (<5% dawki w moczu).

Właściwości farmakokinetyczne leku

Analiza właściwości farmakokinetycznych leku Veriflo, zawierającego salmeterol i flutykazonu propionian, dostarcza kluczowych informacji dotyczących zachowania substancji czynnych w organizmie. Podczas jednoczesnego podawania wziewnego obu składników, każdy z nich wykazuje podobne właściwości farmakokinetyczne jak w przypadku podawania oddzielnego. Z tego powodu, ocenę farmakokinetyki można przeprowadzić dla każdego składnika osobno.1

Właściwości farmakokinetyczne salmeterolu

Salmeterol charakteryzuje się działaniem miejscowym w płucach, co oznacza, że stężenia leku we krwi nie są bezpośrednim wskaźnikiem jego efektu terapeutycznego. Pomiary stężeń salmeterolu w osoczu krwi są utrudnione ze względu na bardzo niskie wartości (około 200 pikogramów/ml lub mniej) podczas stosowania wziewnego w dawkach terapeutycznych. Z tego powodu dane dotyczące właściwości farmakokinetycznych salmeterolu są dość ograniczone.2

Właściwości farmakokinetyczne flutykazonu propionianu

Biodostępność flutykazonu propionianu po jednorazowym podaniu wziewnym u zdrowych osób wynosi około 5-11% dawki nominalnej, przy czym wartość ta jest zależna od typu użytego inhalatora. U pacjentów z astmą lub POChP obserwuje się mniejszą ekspozycję ogólnoustrojową na wziewnie podawany flutykazon.3

Wchłanianie

Wchłanianie ogólnoustrojowe flutykazonu propionianu zachodzi głównie przez płuca. Proces ten początkowo przebiega szybko, a następnie przechodzi w fazę powolną. Część dawki wziewnej może zostać połknięta, jednak ze względu na słabą rozpuszczalność leku w wodzie oraz metabolizm pierwszego przejścia, jej wchłanianie do krążenia ogólnego jest minimalne (poniżej 1%). Istnieje liniowa zależność między dawką leku a ekspozycją ogólnoustrojową.4

Dystrybucja

Flutykazonu propionian charakteryzuje się dużym klirensem osoczowym wynoszącym 1150 ml/min, dużą objętością dystrybucji w stanie stacjonarnym (około 300 l) oraz okresem półtrwania około 8 godzin. Substancja czynna wiąże się z białkami osocza w 91%.5

Metabolizm

Flutykazonu propionian jest szybko eliminowany z krążenia ogólnoustrojowego. Główną drogą metabolizmu jest przekształcenie do nieaktywnej pochodnej kwasu karboksylowego, w reakcji katalizowanej przez izoenzym 3A4 cytochromu P450. W kale zidentyfikowano również inne, niescharakteryzowane metabolity.6

Wydalanie

Klirens nerkowy flutykazonu jest nieistotny klinicznie. Mniej niż 5% dawki wydalane jest z moczem, głównie w postaci metabolitów. Większość dawki jest wydalana z kałem w postaci metabolitów i niezmienionej substancji czynnej.7

Właściwości farmakokinetyczne u dzieci i młodzieży

Przeprowadzono 21-dniowe badanie oceniające właściwości farmakokinetyczne u 31 dzieci w wieku od 4 do 11 lat z łagodną astmą. Badanie porównywało trzy metody podawania:

  • Salmeterol i flutykazon w inhalatorze (25 + 50 mikrogramów, 2 inhalacje dwa razy na dobę)
  • Salmeterol i flutykazon w inhalatorze z komorą inhalacyjną (25 + 50 mikrogramów, 2 inhalacje dwa razy na dobę)
  • Salmeterol i flutykazon w inhalatorze suchego proszku (50 + 100 mikrogramów, 1 inhalacja dwa razy na dobę)

Wyniki badania wykazały, że ekspozycja ogólnoustrojowa na salmeterol była porównywalna we wszystkich trzech metodach podawania i wynosiła odpowiednio:8

Metoda podawania Ekspozycja ogólnoustrojowa na salmeterol (pg×h/ml) 95% przedział ufności
Inhalator 126 70-225
Inhalator z komorą inhalacyjną 103 54-200
Inhalator suchego proszku 110 55-219

W przypadku ekspozycji ogólnoustrojowej na flutykazonu propionian, zaobserwowano zbliżone wartości dla inhalatora z komorą inhalacyjną (107 pg×h/ml [95% CI: 45,7, 252,2]) oraz inhalatora suchego proszku (138 pg×h/ml [95% CI: 69,3, 273,2]). Natomiast przy zastosowaniu samego inhalatora, ekspozycja była znacząco niższa i wynosiła 24 pg×h/ml [95% CI: 9,6, 60,2].9

Metoda podawania Ekspozycja ogólnoustrojowa na flutykazonu propionian (pg×h/ml) 95% przedział ufności
Inhalator 24 9,6-60,2
Inhalator z komorą inhalacyjną 107 45,7-252,2
Inhalator suchego proszku 138 69,3-273,2
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl