Dawkowanie i sposób podawania
Temozolomide Glenmark 5 mg

Temozolomide Glenmark jest wskazany do leczenia nowo zdiagnozowanego glejaka wielopostaciowego oraz wznowy lub progresji glejaka złośliwego u dorosłych i dzieci powyżej 3 lat. Terapia składa się z dwóch etapów: leczenia skojarzonego z radioterapią (dawka temozolomidu 75 mg/m²/dobę przez 42 dni wraz z radioterapią 60 Gy w 30 frakcjach) oraz monoterapii do 6 cykli (pierwszy cykl 150 mg/m²/dobę przez 5 dni, z możliwością zwiększenia do 200 mg/m² w kolejnych cyklach). Monitorowanie hematologiczne jest kluczowe, z cotygodniową morfologią krwi podczas leczenia skojarzonego oraz badaniem w 22. dniu cyklu podczas monoterapii. Dawkę należy modyfikować lub przerwać w przypadku granulocytów < 1,5 x 10⁹/l, płytek < 100 x 10⁹/l lub toksyczności pozahematologicznej ≥ stopnia 2 (wg CTC), z dokładnymi kryteriami przerwania opisanymi w tabelach.

Dawkowanie i sposób podawania leku Temozolomide Glenmark

Lek Temozolomide Glenmark powinien być przepisywany wyłącznie przez lekarzy posiadających doświadczenie w onkologicznym leczeniu guzów mózgu. Przed rozpoczęciem terapii należy rozważyć zastosowanie leczenia przeciwwymiotnego u pacjenta, aby zapobiec wystąpieniu nudności i wymiotów podczas kuracji.1

Dawkowanie u dorosłych z nowo zdiagnozowanym glejakiem wielopostaciowym

Leczenie u pacjentów z nowo zdiagnozowanym glejakiem wielopostaciowym przebiega w dwóch etapach: najpierw podaje się Temozolomide Glenmark w skojarzeniu z radioterapią (okres leczenia skojarzonego), a następnie w monoterapii (do 6 cykli).2

Okres leczenia skojarzonego

W tym okresie temozolomid podaje się doustnie w dawce 75 mg/m² powierzchni ciała na dobę przez 42 dni, równocześnie z celowaną radioterapią (60 Gy w 30 dawkach). Nie zaleca się zmniejszania dawki leku, jednak może wystąpić konieczność opóźnienia podania kolejnej dawki lub całkowitego zaprzestania podawania temozolomidu w zależności od ocenianej co tydzień toksyczności hematologicznej i pozahematologicznej.3

Leczenie skojarzone temozolomidem można kontynuować przez 42 dni (maksymalnie do 49 dni), jeśli spełnione są wszystkie następujące warunki:4

  • całkowita liczba granulocytów obojętnochłonnych ≥ 1,5 x 10⁹/l
  • liczba płytek ≥ 100 x 10⁹/l
  • toksyczność pozahematologiczna według CTC (Common Toxicity Criteria) ≤ Stopnia 1. (z wyjątkiem łysienia, nudności i wymiotów)

Podczas leczenia należy wykonywać badania morfologii krwi z rozmazem co tydzień. Leczenie temozolomidem należy czasowo przerwać lub całkowicie zaprzestać w zależności od kryteriów toksyczności przedstawionych w tabeli.5

Tabela 1. Kryteria przerwania lub zaprzestania podawania temozolomidu (TMZ) w czasie leczenia skojarzonego z radioterapią
Toksyczność TMZ przerwaniea
Całkowita liczba granulocytów obojętnochłonnych ≥ 0,5 i < 1,5 x 10⁹/l
Liczba płytek ≥ 10 i < 100 x 10⁹/l
Toksyczność pozahematologiczna wg CTC (z wyjątkiem łysienia, nudności i wymiotów) Stopień 2.
a Leczenie skojarzone temozolomidem można kontynuować, gdy wszystkie z następujących warunków są spełnione: całkowita liczba granulocytów obojętnochłonnych ≥ 1,5 x 10⁹/l, liczba płytek ≥ 100 x 10⁹/l, toksyczność pozahematologiczna wg CTC ≤ Stopnia 1. (z wyjątkiem łysienia, nudności i wymiotów).

Okres monoterapii po leczeniu skojarzonym

Cztery tygodnie po zakończeniu leczenia skojarzonego (temozolomid + radioterapia) rozpoczyna się monoterapię temozolomidem, która obejmuje do 6 cykli. W pierwszym cyklu monoterapii lek podaje się w dawce 150 mg/m² powierzchni ciała raz na dobę przez 5 dni, po których następuje 23-dniowa przerwa w leczeniu (łącznie 28 dni).6

Na początku drugiego cyklu dawkę można zwiększyć do 200 mg/m² powierzchni ciała, jeśli spełnione są następujące warunki:7

  • toksyczność pozahematologiczna wg CTC w czasie 1. cyklu była ≤ Stopnia 2 (z wyjątkiem łysienia, nudności i wymiotów)
  • całkowita liczba granulocytów obojętnochłonnych ≥ 1,5 x 10⁹/l
  • liczba płytek ≥ 100 x 10⁹/l

Jeżeli dawka nie została zwiększona w drugim cyklu, nie należy zwiększać jej w kolejnych cyklach. Raz zwiększona do 200 mg/m² pc. dawka stosowana jest przez pierwsze 5 dni każdego następnego cyklu, o ile nie wystąpią działania toksyczne.8

W trakcie monoterapii należy wykonywać badania morfologiczne krwi w 22. dniu cyklu (21 dni po podaniu pierwszej dawki temozolomidu). Dawkę należy dostosować lub przerwać leczenie zgodnie z wytycznymi zawartymi w poniższych tabelach.9

Tabela 2. Poziomy dawek temozolomidu w czasie monoterapii
Poziom dawki Dawka temozolomidu (mg/m² pc. na dobę) Uwagi
-1 100 Zmniejszenie z powodu wcześniejszej toksyczności
0 150 Dawka w czasie 1. cyklu
1 200 Dawka w czasie 2.-6. cyklu, jeśli brak toksyczności
Tabela 3. Zmniejszenie dawki lub zaprzestanie leczenia temozolomidem (TMZ) w czasie monoterapii
Toksyczność Zmniejszenie dawki TMZ o 1 pozioma Zaprzestanie podawania TMZ
Całkowita liczba granulocytów obojętnochłonnych < 1,0 x 10⁹/l b
Liczba płytek < 50 x 10⁹/l b
Toksyczność pozahematologiczna wg CTC (z wyjątkiem łysienia, nudności i wymiotów) Stopień 3. b
a poziom dawki temozolomidu wymieniony w Tabeli 2.
b należy przerwać podawanie temozolomidu, jeśli:

  • poziom dawki -1 (100 mg/m² pc.) w dalszym ciągu powoduje dużą toksyczność
  • po zmniejszeniu dawki pojawia się ten sam 3. stopień toksyczności pozahematologicznej (z wyjątkiem łysienia, nudności i wymiotów)

Dawkowanie w glejaku złośliwym wykazującym wznowę lub progresję

U dorosłych pacjentów oraz dzieci w wieku od 3 lat z glejakiem złośliwym wykazującym wznowę lub progresję, cykl leczenia obejmuje 28 dni. Dawkowanie zależy od wcześniejszego leczenia chemioterapeutycznego:10

  • U pacjentów wcześniej nieleczonych chemioterapią: temozolomid podaje się doustnie w dawce 200 mg/m² pc. raz na dobę przez pierwsze 5 dni, po których następuje 23-dniowa przerwa w leczeniu (łącznie 28 dni).11
  • U pacjentów wcześniej leczonych chemioterapią: początkowa dawka wynosi 150 mg/m² pc. raz na dobę przez 5 dni. Dawkę można zwiększyć w drugim cyklu do 200 mg/m² pc. raz na dobę przez 5 dni, pod warunkiem braku toksyczności hematologicznej.12

Dawkowanie w szczególnych populacjach pacjentów

Dzieci i młodzież

Temozolomide Glenmark u dzieci w wieku od 3 lat stosuje się wyłącznie w glejaku złośliwym wykazującym wznowę lub progresję. Dane dotyczące zastosowania w tej grupie wiekowej są bardzo ograniczone. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności leku u dzieci poniżej 3 roku życia.13

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek

Farmakokinetyka temozolomidu jest porównywalna u pacjentów z prawidłową czynnością wątroby i u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Brak jest danych dotyczących stosowania leku u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (Klasa C Childa) oraz z zaburzeniami czynności nerek. Biorąc pod uwagę właściwości farmakokinetyczne leku, prawdopodobnie nie będzie konieczne zmniejszenie dawki u tych pacjentów, należy jednak zachować szczególną ostrożność podczas ich leczenia.14

Pacjenci w podeszłym wieku

Analiza danych farmakokinetycznych populacji pacjentów w wieku 19-78 lat wskazuje, że wiek nie ma wpływu na klirens temozolomidu. Należy jednak zwrócić uwagę, że u pacjentów w podeszłym wieku (> 70 lat) może występować zwiększone ryzyko neutropenii i trombocytopenii. 70 lat) może występować zwiększone ryzyko neutropenii i trombocytopenii (patrz punkt 4.4).”>15

Sposób podawania Temozolomide Glenmark

Temozolomide Glenmark w postaci kapsułek twardych należy podawać na czczo. Kapsułki należy połykać w całości, popijając szklanką wody. Nie wolno ich otwierać ani rozgryzać.16

W przypadku wystąpienia wymiotów po podaniu leku, nie należy podawać drugiej dawki tego samego dnia.17

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl