Przedawkowanie – Temozolomide Fair-Med 180 mg

Przedawkowanie
Temozolomide Fair-Med 180 mg

Przedawkowanie temozolomidu, zwłaszcza dawkami przekraczającymi standardowe schematy terapeutyczne (np. 10 000 mg podane w ciągu 5 dni), prowadzi do ciężkiej toksyczności hematologicznej, w tym pancytopenii, gorączki neutropenicznej oraz niewydolności wielonarządowej, co może skutkować zgonem. Toksyczność hematologiczna jest głównym ograniczeniem dawki i nasila się proporcjonalnie do wielkości przyjętej dawki. Długotrwałe stosowanie temozolomidu powyżej standardowego 5-dniowego cyklu (nawet do 64 dni) wiąże się z ryzykiem ciężkiej, długotrwałej mielosupresji, często powikłanej zakażeniami oportunistycznymi, które również mogą prowadzić do śmiertelnych powikłań.

Pobierz ChPL PDF Temozolomide Fair-Med – Kapsułki twarde – 180 mg

Wskazania

Substancja czynna

temozolomid

Kategoria leku

Przedawkowanie leku Temozolomide

Przedawkowanie temozolomidu może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, w tym zagrażających życiu powikłań hematologicznych. Doświadczenia kliniczne z dawkami przekraczającymi zalecane schematy terapeutyczne dostarczyły istotnych danych dotyczących potencjalnych zagrożeń związanych z przedawkowaniem tego cytostatyku.¹

Objawy toksyczności hematologicznej

Toksyczność hematologiczna stanowi główny czynnik ograniczający wielkość dawki temozolomidu. Obserwowano ją po zastosowaniu każdej dawki przekraczającej standardowe zalecenia terapeutyczne, przy czym nasilenie objawów koreluje z wielkością przyjętej dawki. Wyższa dawka wiąże się z cięższym przebiegiem toksyczności hematologicznej.²

Przypadek ekstremalnego przedawkowania

W literaturze medycznej opisano przypadek ekstremalnego przedawkowania temozolomidu, kiedy pacjent przyjął jednorazowo 10 000 mg (jako całkowitą dawkę w jednym cyklu, podaną w ciągu 5 dni). U tego pacjenta zaobserwowano szereg poważnych działań niepożądanych, takich jak:

Pancytopenia – drastyczne obniżenie poziomów wszystkich elementów morfotycznych krwi
Gorączka – prawdopodobnie związana z neutropenią i zagrożeniem infekcyjnym
Niewydolność wielonarządowa – zaburzenie funkcji kilku układów narządowych jednocześnie
Zgon – jako ostateczny skutek ekstremalnego przedawkowania

Powyższy przypadek ilustruje potencjalnie śmiertelne konsekwencje znacznego przedawkowania temozolomidu.³

Przedłużone stosowanie leku

Szczególną formą przedawkowania jest wydłużenie standardowego 5-dniowego cyklu leczenia temozolomidem. Opisano przypadki pacjentów, którzy przyjmowali zalecaną dawkę dobową przez okres znacznie dłuższy niż zalecane 5 dni (nawet do 64 dni). U tych pacjentów obserwowano poważne działania niepożądane, głównie pod postacią mielosupresji, która mogła występować zarówno z towarzyszącymi zakażeniami, jak i bez nich. Istotne jest, że w części przypadków mielosupresja była ciężka i długotrwała, a w skrajnych sytuacjach prowadziła do zgonu.⁴

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku podejrzenia przedawkowania temozolomidu kluczowe znaczenie ma szybka ocena parametrów hematologicznych pacjenta. Monitorowanie morfologii krwi z rozmazem pozwoli określić stopień toksyczności hematologicznej i wdrożyć odpowiednie postępowanie. W zależności od stanu klinicznego pacjenta może być konieczne zastosowanie leczenia podtrzymującego, które może obejmować:

Przetoczenia preparatów krwiopochodnych (koncentrat krwinek czerwonych, płytek krwi)
Zastosowanie czynników wzrostu (G-CSF)
Intensywną antybiotykoterapię w przypadku powikłań infekcyjnych
Leczenie objawowe
W ciężkich przypadkach – intensywną terapię

Nie istnieje specyficzne antidotum dla temozolomidu, dlatego postępowanie ma charakter wspierający i objawowy.⁵

Tabela objawów przedawkowania

Objaw przedawkowania	Opis	Dawka związana z wystąpieniem
Toksyczność hematologiczna	Podstawowy objaw przedawkowania, obejmujący supresję szpiku kostnego z obniżeniem poziomów elementów morfotycznych krwi (leukopenia, trombocytopenia, anemia)	Obserwowana po dawkach 500, 750, 1000 i 1250 mg/m² pc. (całkowita dawka w cyklu podana w ciągu 5 dni); nasilenie wzrasta wraz z dawką
Pancytopenia	Drastyczne obniżenie poziomów wszystkich elementów morfotycznych krwi jednocześnie, zagrażające życiu powikłanie hematologiczne	Opisana po dawce 10 000 mg (całkowita dawka w cyklu podana w ciągu 5 dni)
Gorączka	Często związana z neutropenią (gorączka neutropeniczna), świadczy o podwyższonym ryzyku zakażeń oportunistycznych	Opisana po dawce 10 000 mg (całkowita dawka w cyklu podana w ciągu 5 dni)
Niewydolność wielonarządowa	Dysfunkcja wielu narządów jednocześnie, prowadząca do załamania homeostazy organizmu	Opisana po dawce 10 000 mg (całkowita dawka w cyklu podana w ciągu 5 dni)
Mielosupresja długotrwała	Przedłużające się zahamowanie funkcji szpiku kostnego, utrzymujące się mimo zakończenia ekspozycji na lek	Obserwowana przy przedłużonej ekspozycji (stosowanie dawki dobowej przez okres dłuższy niż 5 dni, nawet do 64 dni)
Powikłania infekcyjne	Zakażenia bakteryjne, grzybicze i wirusowe wynikające z obniżonej odporności w przebiegu neutropenii	Występują jako powikłanie mielosupresji, szczególnie przy przedłużonej ekspozycji na lek
Zgon	Ostateczne powikłanie ciężkiego przedawkowania, wynikające z niewydolności wielonarządowej lub niekontrolowanych powikłań infekcyjnych	Opisany po dawce 10 000 mg oraz w przypadkach ciężkiej mielosupresji przy przedłużonej ekspozycji

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.