Przeciwwskazania stosowania leku. Kiedy i w jakich warunkach odradzić pacjentowi stosowanie tego leku?

Temozolomid to substancja czynna stosowana w leczeniu onkologicznym, występująca w preparacie Temozolomide FAIR-MED w postaci kapsułek twardych o różnych mocach (5 mg, 20 mg, 100 mg, 140 mg, 180 mg, 250 mg). Podczas kwalifikacji pacjenta do leczenia tym lekiem należy zwrócić szczególną uwagę na następujące przeciwwskazania, które uniemożliwiają jego zastosowanie.¹

Nadwrażliwość na substancję czynną lub pomocnicze

Bezwzględnym przeciwwskazaniem do zastosowania produktu leczniczego Temozolomide FAIR-MED jest nadwrażliwość na substancję czynną – temozolomid. Należy dokładnie zebrać wywiad alergologiczny przed wdrożeniem terapii, aby wykluczyć wcześniejsze reakcje nadwrażliwości u pacjenta.²

Równie istotne jest wykluczenie nadwrażliwości na substancje pomocnicze zawarte w kapsułkach. Należy zwrócić szczególną uwagę na zawartość laktozy bezwodnej, której ilość różni się w zależności od mocy leku:

• Kapsułki 5 mg zawierają 399,3 mg laktozy bezwodnej³
• Kapsułki 20 mg zawierają 384,3 mg laktozy bezwodnej⁴
• Kapsułki 100 mg zawierają 61,7 mg laktozy bezwodnej⁵
• Kapsułki 140 mg zawierają 86,4 mg laktozy bezwodnej⁶
• Kapsułki 180 mg zawierają 111,1 mg laktozy bezwodnej⁷
• Kapsułki 250 mg zawierają 154,3 mg laktozy bezwodnej⁸

Nadwrażliwość na dakarbazynę

Ze względu na podobieństwo chemiczne i mechanizm działania, przeciwwskazaniem do zastosowania temozolomidu jest również stwierdzona wcześniej nadwrażliwość na dakarbazynę (DTIC). W przypadku, gdy w wywiadzie stwierdzono reakcje alergiczne na ten cytostatyk, nie należy stosować temozolomidu u pacjenta.⁹

Ciężka mielosupresja

Ciężka mielosupresja stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do rozpoczęcia terapii temozolomidem. Jest to szczególnie istotne, ponieważ lek ma potencjał mielosupresyjny i może nasilać już istniejące zaburzenia czynności szpiku kostnego.¹⁰

Stan szpiku kostnego pacjenta powinien być dokładnie oceniony przed rozpoczęciem leczenia. U pacjentów z ciężką mielosupresją, objawiającą się znaczną neutropenią, trombocytopenią czy niedokrwistością, nie należy wdrażać terapii temozolomidem ze względu na ryzyko pogłębienia tych zaburzeń i poważnych powikłań z tym związanych.

Należy pamiętać, że temozolomid występuje w różnych dawkach, co umożliwia indywidualizację leczenia, jednak niezależnie od dawki przeciwwskazania pozostają takie same. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest kompleksowa ocena stanu pacjenta, uwzględniająca wyżej wymienione przeciwwskazania, aby zapewnić bezpieczeństwo leczenia.¹¹