Przeciwwskazania stosowania leku Sterofundin ISO

Sterofundin ISO jest roztworem do infuzji zawierającym elektrolity w stężeniach zbliżonych do fizjologicznych, w tym sód (145,0 mmol/l), potas (4,0 mmol/l), magnez (1,0 mmol/l), wapń (2,5 mmol/l), chlorki (127,0 mmol/l), octany (24,0 mmol/l) i jabłczany (5,0 mmol/l). Ze względu na swój skład i działanie, produkt ten posiada określone przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić przy kwalifikacji pacjenta do terapii tym lekiem.¹

Bezwzględne przeciwwskazania

Produktu leczniczego Sterofundin ISO nie wolno podawać w następujących przypadkach klinicznych:²

• Hiperwolemia – stan zwiększonej objętości krwi krążącej. Podanie roztworu Sterofundin ISO może nasilić objawy hiperwolemii i doprowadzić do poważnych powikłań krążeniowych.³
• Ciężka zastoinowa niewydolność serca – u pacjentów z tym schorzeniem dodatkowa podaż płynów może pogorszyć wydolność mięśnia sercowego i nasilić objawy zastoju.⁴
• Niewydolność nerek ze skąpomoczem lub bezmoczem – przy ograniczonej funkcji wydalniczej nerek infuzja roztworu elektrolitowego może prowadzić do zatrzymania wody i elektrolitów w organizmie.⁵
• Ciężki obrzęk uogólniony – podanie dodatkowych płynów może nasilić istniejące obrzęki i pogorszyć stan kliniczny pacjenta.⁶
• Hiperkaliemia – ze względu na zawartość potasu (4,0 mmol/l) w roztworze, jego podanie pacjentom z podwyższonym stężeniem potasu we krwi może prowadzić do zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca.⁷
• Hiperkalcemia – obecność wapnia (2,5 mmol/l) w preparacie może powodować dalsze zwiększenie stężenia wapnia u pacjentów z już podwyższonym jego poziomem, co wiąże się z poważnymi konsekwencjami klinicznymi.⁸
• Zasadowica metaboliczna – ze względu na zawartość anionów metabolizowanych do wodorowęglanów (octan 24,0 mmol/l, jabłczan 5,0 mmol/l), infuzja Sterofundin ISO może nasilać istniejącą zasadowicę metaboliczną.⁹

Szczególne sytuacje kliniczne wymagające uwagi

Należy zwrócić uwagę, że Sterofundin ISO zawiera znaczące ilości sodu – łącznie około 145,0 mmol/l (wliczając 6,80 g sodu chlorku na 1000 ml oraz dodatkowo 0,115 g sodu z wodorotlenku sodu jako substancji pomocniczej).¹⁰ Dlatego należy zachować szczególną ostrożność stosując ten preparat u pacjentów z jakimikolwiek stanami przebiegającymi z retencją sodu, nawet jeśli nie występują pełne przeciwwskazania.

Monitorowanie parametrów przed podaniem leku

Przed zastosowaniem leku Sterofundin ISO należy dokładnie ocenić stan kliniczny pacjenta, parametry hemodynamiczne oraz wyniki badań laboratoryjnych, ze szczególnym uwzględnieniem:

• Stężenia elektrolitów w surowicy (sód, potas, magnez, wapń, chlorki)
• Równowagi kwasowo-zasadowej
• Wydolności nerek (stężenie kreatyniny, mocznika, diureza)
• Stanu nawodnienia organizmu
• Wydolności układu krążenia

Skład preparatu a przeciwwskazania

Sterofundin ISO jest roztworem do infuzji o precyzyjnie określonym składzie jakościowym i ilościowym. Na 1000 ml roztworu zawiera:¹¹

Osmolarność teoretyczna roztworu wynosi 309 mOsm/l, a pH mieści się w zakresie 5,1-5,9.¹² Znajomość dokładnego składu preparatu umożliwia lekarzowi właściwą ocenę możliwości jego zastosowania u konkretnego pacjenta, uwzględniając istniejące przeciwwskazania.

Kiedy odroczyć podanie leku

U pacjentów, u których występują następujące stany kliniczne, należy rozważyć odroczenie podania Sterofundin ISO do czasu poprawy parametrów lub zastosowanie alternatywnej terapii:

1. Wczesne stadia niewydolności nerek, przed wystąpieniem skąpomoczu
2. Zaburzenia elektrolitowe wymagające korekty przed rozpoczęciem infuzji
3. Niekontrolowana hipertensja
4. Łagodne obrzęki obwodowe
5. Stany hiperwolemii o niewielkim nasileniu

W powyższych przypadkach lekarz powinien rozważyć indywidualne korzyści i ryzyka związane z podaniem Sterofundin ISO oraz możliwość zastosowania alternatywnych roztworów do infuzji o innym składzie elektrolitowym.