Właściwości farmakokinetyczne
Pediaven NN1

Pediaven NN1 to roztwór do infuzji dożylnej zawierający aminokwasy (15 g/1000 ml), glukozę (100 g/1000 ml) oraz pierwiastki śladowe, takie jak cynk (2030 µg/1000 ml), miedź (230 µg/1000 ml), fluor (80 µg/1000 ml), selen (19 µg/1000 ml), mangan (6 µg/1000 ml), jod (10 µg/1000 ml) i chrom (2 µg/1000 ml). Składniki te są metabolizowane i wydalane w sposób zbliżony do podania dojelitowego, z transportem pierwiastków śladowych realizowanym przez specyficzne białka transportujące (albuminy, transferynę, ceruloplazminę, selenometioninę) oraz niebiałkowe przenośniki. Magazynowanie odbywa się poprzez specyficzne białka (hormony tarczycy, selenoproteiny) oraz niespecyficzne struktury (metalotioneiny, fluoroapatyty). Eliminacja pierwiastków zachodzi głównie drogą żółciową (Cu, Mn, Zn) lub nerkową (I, F, Se, Cr), co jest istotne dla monitorowania terapii i unikania toksyczności.

Pobierz ChPL PDF Pediaven NN1 – Roztwór do infuzji – –
  1. Właściwości farmakokinetyczne leku Pediaven NN1
    1. Metabolizm i transport pierwiastków śladowych
    2. Transport we krwi
    3. Magazynowanie w tkankach
    4. Wydalanie pierwiastków śladowych
    5. Skład produktu i jego wpływ na farmakokinetykę
    6. Właściwości fizykochemiczne wpływające na farmakokinetykę
    7. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. zaspokojenie dziennego zapotrzebowania na azot
  2. zaspokojenie dziennego zapotrzebowania na elektrolity
  3. zaspokojenie dziennego zapotrzebowania na glukoza
  4. zaspokojenie dziennego zapotrzebowania na pierwiastki śladowe
  5. zaspokojenie dziennego zapotrzebowania na płyny
  6. żywienie pozajelitowe
Substancja czynna
  1. acetylocysteina
  2. alanina
  3. arginina
  4. chromu chlorek sześciowodny
  5. cynku octan dwuwodny
  6. fenyloalanina
  7. glicyna
  8. glukoza jednowodna
  9. histydyna
  10. izoleucyna
  11. kwas asparaginowy
  12. kwas glutaminowy
  13. leucyna
  14. lizyna jednowodna
  15. magnezu mleczan dwuwodny
  16. manganu chlorek czterowodny
  17. metionina
  18. miedzi siarczan pięciowodny
  19. potasu jodek
  20. prolina
  21. selenu dwutlenek
  22. seryna
  23. sodu fluorek
  24. tauryna
  25. treonina
  26. tryptofan
  27. tyrozyna
  28. walina
  29. wapnia glukonian
Kategoria leku
  1. preparat do żywienia pozajelitowego
  2. preparat elektrolitowy
  3. preparat pierwiastków śladowych
  4. roztwór aminokwasów
  5. roztwór glukozy

Właściwości farmakokinetyczne leku Pediaven NN1

Pediaven NN1 jest roztworem do infuzji dożylnej zawierającym aminokwasy, glukozę oraz pierwiastki śladowe. Analiza farmakokinetyczna wykazuje, że składniki odżywcze podawane drogą dożylną nie wykazują istotnych różnic w metabolizmie i wydalaniu w porównaniu z podaniem dojelitowym.1

Metabolizm i transport pierwiastków śladowych

Metabolizm pierwiastków śladowych wchodzących w skład preparatu Pediaven NN1 (cynk, miedź, fluor, selen, mangan, jod, chrom) przebiega w kilku etapach. Procesy te obejmują transport we krwi, magazynowanie w tkankach oraz wydalanie.2

Transport we krwi

Transport pierwiastków śladowych we krwi odbywa się za pośrednictwem specyficznych białek transportujących:3

  • Albuminy – pełnią rolę transportera dla manganu (Mn), miedzi (Cu), cynku (Zn) i selenu (Se)
  • Transferyna – odpowiada za transport chromu (Cr)
  • Ceruloplazmina – transportuje miedź (Cu)
  • Selenometionina – odpowiada za transport selenu (Se)
  • Niebiałkowe przenośniki – odpowiadają za transport fluoru (F) i jodu (I)

Magazynowanie w tkankach

Magazynowanie pierwiastków śladowych w organizmie wymaga udziału specyficznych białek lub niespecyficznych struktur:4

  • Specyficzne białka:
    • Hormony tarczycy – dla jodu (I)
    • Selenoproteiny – dla selenu (Se)
  • Niespecyficzne białka:
    • Metalotioneiny – dla miedzi (Cu), cynku (Zn) i manganu (Mn)
    • Fluoroapatyty – dla fluoru (F)

Wydalanie pierwiastków śladowych

Eliminacja pierwiastków śladowych z organizmu odbywa się różnymi drogami, zależnie od charakteru chemicznego danego pierwiastka:5

  • Droga żółciowa – główna droga wydalania pierwiastków śladowych kationowych:
    • Miedź (Cu)
    • Mangan (Mn)
    • Cynk (Zn)
  • Droga nerkowa – główna droga wydalania:
    • Pierwiastków śladowych anionowych (jod – I, fluor – F)
    • Określonych minerałów utlenionych (selen – Se, chrom – Cr)

Skład produktu i jego wpływ na farmakokinetykę

Pediaven NN1 zawiera precyzyjnie dobrane składniki odżywcze, które są metabolizowane zgodnie z fizjologicznymi potrzebami organizmu. W 1000 ml produktu znajdują się:6

Składniki Zawartość w 250 ml Zawartość w 1000 ml
Glukoza 25 g 100 g
Aminokwasy 3,75 g 15 g
Azot całkowity 0,54 g 2,14 g
Energia całkowita 115 kcal 460 kcal
Energia pozabiałkowa 100 kcal 400 kcal

Produkt zawiera również pierwiastki śladowe, których metabolizm opisano powyżej. Ich zawartość w preparacie wynosi:7

Pierwiastek Zawartość w 250 ml Zawartość w 1000 ml
Wapń 2,35 mmol 9,4 mmol
Sód 1,13 mmol 4,5 mmol
Magnez 0,53 mmol 2,1 mmol
Chlorki 1,25 mmol 5 mmol
Chrom 0,5 µg 2 µg
Miedź 57,5 µg 230 µg
Fluor 20,0 µg 80 µg
Jod 2,5 µg 10 µg
Mangan 1,5 µg 6 µg
Selen 4,8 µg 19 µg
Cynk 507,5 µg 2030 µg

Właściwości fizykochemiczne wpływające na farmakokinetykę

Roztwór Pediaven NN1 po zmieszaniu zawartości dwóch komór worka charakteryzuje się następującymi parametrami, które mogą wpływać na szybkość wchłaniania i dystrybucji składników:8

  • Osmolarność: około 715 mOsm/l
  • pH: 4,8 – 5,5

Powyższe parametry zapewniają optymalne warunki dla stabilności preparatu i jego bezpiecznego podawania drogą dożylną, co przekłada się na przewidywalną farmakokinetykę składników produktu leczniczego.9

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl