Dawkowanie i sposób podawania – Płyn Ringera z mleczanami Fresenius

Dawkowanie i sposób podawania
Płyn Ringera z mleczanami Fresenius

Płyn Ringera z mleczanami Fresenius to izotoniczny roztwór do infuzji dożylnej, zawierający elektrolity: Na+ 131,0 mmol/l, K+ 5,36 mmol/l, Ca2+ 1,84 mmol/l, Cl- 112,0 mmol/l oraz mleczan sodu 28,3 mmol/l, o osmolarności 278,5 mOsmol/l i pH 5,0-7,0. Standardowa szybkość infuzji wynosi 2,5 ml/kg mc./godz., a maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 40 ml/kg mc., jednak dawkowanie musi być indywidualnie dostosowane do stanu klinicznego pacjenta, wieku, masy ciała oraz wyników badań laboratoryjnych. Produkt jest przeznaczony wyłącznie do podania dożylnego, w tym do żył obwodowych, i nie może być podawany domięśniowo.

Pobierz ChPL PDF Płyn Ringera z mleczanami Fresenius – Roztwór do infuzji – –

Dawkowanie i sposób podawania leku Płyn Ringera z mleczanami Fresenius

Dawkowanie indywidualne
Zalecane dawkowanie
Sposób podawania
Monitorowanie pacjenta podczas terapii
Stosowanie u dzieci
Kolejne rozdziały

Wskazania

Substancja czynna

Kategoria leku

Dawkowanie i sposób podawania leku Płyn Ringera z mleczanami Fresenius

Płyn Ringera z mleczanami Fresenius to złożony roztwór do infuzji zawierający elektrolity w postaci chlorków sodu, potasu, wapnia oraz mleczanu sodu. Jest przezroczystym, bezbarwnym roztworem o osmolarności 278,5 mOsmol/l i pH w zakresie 5,0-7,0.¹

Dawkowanie indywidualne

Dawkowanie leku Płyn Ringera z mleczanami Fresenius ustala lekarz indywidualnie, biorąc pod uwagę stan kliniczny pacjenta, wiek, masę ciała oraz wyniki badań laboratoryjnych. Całkowita dawka dobowa jest uzależniona od zapotrzebowania pacjenta na płyny i elektrolity.²

Zalecane dawkowanie

Standardowo zaleca się podawanie produktu z szybkością infuzji wynoszącą 2,5 ml/kg masy ciała/godzinę. Należy przestrzegać ograniczenia dawki dobowej, która nie powinna przekraczać 40 ml/kg masy ciała. Maksymalna dawka dobowa będzie jednak zależeć od indywidualnego zapotrzebowania pacjenta na płyny i elektrolity, a maksymalna szybkość infuzji powinna być określona przez lekarza na podstawie stanu klinicznego pacjenta.³

Parametr dawkowania	Zalecana wartość	Uwagi
Standardowa szybkość infuzji	2,5 ml/kg mc./godz.	Podawane dożylnie
Maksymalna dawka dobowa	40 ml/kg mc.	Nie należy przekraczać tej wartości
Maksymalna szybkość infuzji	Zależna od stanu klinicznego pacjenta	Ustalana indywidualnie przez lekarza
Skład elektrolitowy w 1000 ml	Na⁺: 131,0 mmol K⁺: 5,36 mmol Ca²⁺: 1,84 mmol C₃H₅O₃^–: 28,3 mmol Cl^–: 112,0 mmol	Osmolarność: 278,5 mOsmol/l

Sposób podawania

Płyn Ringera z mleczanami Fresenius przeznaczony jest wyłącznie do podania dożylnego. Produkt można podawać do żył obwodowych. Ważne jest, aby pamiętać, że lek nie może być podawany domięśniowo.⁴

Monitorowanie pacjenta podczas terapii

Ze względu na możliwe ryzyko hiponatremii związanej z leczeniem szpitalnym, konieczne może być kontrolowanie stężeń elektrolitów w surowicy oraz równowagi kwasowo-zasadowej zarówno przed rozpoczęciem, jak i w trakcie podawania produktu leczniczego. Szczególną uwagę należy zwrócić na monitorowanie stężenia sodu w surowicy u pacjentów z następującymi czynnikami ryzyka:⁵

Nieosmotyczna stymulacja wydzielania wazopresyny (zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego – SIADH) – u takich pacjentów ryzyko zaburzeń elektrolitowych może być podwyższone.⁶
Jednoczesne stosowanie leków z grupy agonistów wazopresyny – mogą one nasilać efekt hiponatremii.⁷

Kontrola stężenia sodu w surowicy jest szczególnie istotna podczas podawania płynów hipotonicznych w stosunku do fizjologicznego ciśnienia osmotycznego.⁸

Stosowanie u dzieci

W przypadku dzieci, szczegółowe parametry infuzji, takie jak szybkość i objętość, powinny być ustalone z uwzględnieniem specyficznych czynników, w tym:⁹

Wiek dziecka – parametry fizjologiczne zmieniają się znacząco w zależności od wieku pacjenta pediatrycznego
Masa ciała – podstawowy parametr do kalkulacji odpowiedniej dawki
Stan kliniczny – szczególnie w przypadkach takich jak:
- Oparzenia – mogą wiązać się ze zwiększoną utratą płynów
- Operacje – stan po zabiegach chirurgicznych wymaga specyficznego podejścia do płynoterapii
- Urazy głowy – wymagają szczególnej ostrożności w zakresie gospodarki wodno-elektrolitowej
- Zakażenia – mogą wpływać na zapotrzebowanie na płyny i elektrolity

Ze względu na złożoność płynoterapii u dzieci, leczenie powinien prowadzić lekarz specjalista posiadający doświadczenie w stosowaniu dożylnej płynoterapii w populacji pediatrycznej.¹⁰

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.