Przedawkowanie
MST Continus 100 mg

Przedawkowanie siarczanu morfiny w formie tabletek powlekanych o zmodyfikowanym uwalnianiu MST Continus stanowi poważne zagrożenie życia, głównie z powodu depresji ośrodka oddechowego, która jest główną przyczyną zgonów. Charakterystyczne objawy kliniczne to m.in. płytki, nieregularny oddech, senność, stupor, śpiączka, zwężenie źrenic (mioza), bradykardia oraz niedociśnienie tętnicze. Szczególnie niebezpieczne jest rozkruszenie tabletki, co powoduje natychmiastowe uwolnienie całej dawki morfiny, zamiast stopniowego uwalniania. Dodatkowe powikłania to rabdomioliza i zachłystowe zapalenie płuc, wynikające z przedłużonej śpiączki i upośledzenia odruchów obronnych dróg oddechowych.

Przedawkowanie MST Continus (siarczan morfiny)

Przedawkowanie siarczanu morfiny w postaci tabletek powlekanych o zmodyfikowanym uwalnianiu MST Continus stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Ze względu na silne działanie farmakologiczne morfiny na ośrodkowy układ nerwowy oraz układ oddechowy, nawet niewielkie przekroczenie dawki terapeutycznej może prowadzić do ciężkich powikłań klinicznych, a w skrajnych przypadkach do zgonu pacjenta.1

Mechanizm przedawkowania

Szczególnie niebezpieczny jest przypadek przyjęcia rozkruszonej tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu, co skutkuje natychmiastowym uwolnieniem całej dawki siarczanu morfiny, zamiast stopniowego uwalniania przewidzianego przez formulację leku. Takie postępowanie może prowadzić do ostrego stanu przedawkowania i związanych z nim poważnych konsekwencji zdrowotnych.2

Objawy kliniczne przedawkowania

Przedawkowanie siarczanu morfiny charakteryzuje się szerokim spektrum objawów klinicznych, które wynikają z jego działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy oraz układ oddechowy. Najgroźniejszym objawem jest depresja oddechowa, która stanowi potencjalnie śmiertelne powikłanie.3

Objaw przedawkowania Opis kliniczny Mechanizm Znaczenie kliniczne
Depresja ośrodka oddechowego Płytki, nieregularny oddech, niekiedy bezdech Bezpośrednie hamowanie ośrodka oddechowego w pniu mózgu Główna przyczyna zgonów w przedawkowaniu
Senność/Stupor/Śpiączka Postępujące zaburzenia świadomości, od senności do śpiączki Depresja OUN Wskaźnik głębokości przedawkowania
Zwężenie źrenic Szpilkowate źrenice (mioza) Pobudzenie układu przywspółczulnego Charakterystyczny objaw działania opioidów
Zwiotczenie mięśni szkieletowych Zmniejszone napięcie mięśniowe Centralne działanie morfiny Może przyczyniać się do niewydolności oddechowej
Bradykardia Zwolnienie czynności serca Stymulacja nerwu błędnego Pogłębia niedotlenienie tkanek
Niedociśnienie tętnicze Obniżenie ciśnienia tętniczego Rozszerzenie naczyń obwodowych, działanie na ośrodek naczynioruchowy Zmniejsza perfuzję narządów
Rabdomioliza Rozpad mięśni prążkowanych Wynik przedłużonego ucisku w przypadku śpiączki Może prowadzić do niewydolności nerek
Zachłystowe zapalenie płuc Zapalenie płuc wywołane aspiracją treści żołądkowej Skutek upośledzenia odruchów obronnych dróg oddechowych Powikłanie wtórne do depresji OUN

Postępowanie w przedawkowaniu

Leczenie przedawkowania siarczanu morfiny wymaga natychmiastowego wdrożenia odpowiednich procedur medycznych, mających na celu przede wszystkim zabezpieczenie funkcji życiowych pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem funkcji oddechowych.4

Farmakologiczne odwracanie przedawkowania

W leczeniu przedawkowania morfiny kluczową rolę odgrywa zastosowanie specyficznego antidotum – antagonisty receptorów opioidowych. Lekiem z wyboru jest nalokson, który kompetycyjnie blokuje receptory opioidowe, odwracając tym samym działanie morfiny.5

Schemat dawkowania naloksonu w przedawkowaniu obejmuje:6

  • Dawkowanie u dorosłych:
    • Wstrzyknięcie dożylne w dawce 0,4 mg, z możliwością powtarzania co 2-3 minuty w zależności od odpowiedzi klinicznej
    • Alternatywnie: infuzja dożylna roztworu zawierającego 2 mg naloksonu w 500 ml 0,9% NaCl lub 5% dekstrozy (stężenie końcowe: 0,004 mg/ml)
  • Dawkowanie u dzieci:
    • Jednorazowa dawka naloksonu wynosi 0,01 mg/kg masy ciała7
  • Szybkość podawania naloksonu powinna być dostosowana do wcześniej podanej dawki jednorazowej oraz indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie.8

    Dodatkowe środki lecznicze

    W uzasadnionych klinicznie przypadkach, zwłaszcza przy podejrzeniu niedawnego spożycia dużej ilości leku, można rozważyć wykonanie płukania żołądka.9

    Ograniczenia w stosowaniu naloksonu

    Należy zachować ostrożność przy stosowaniu naloksonu w określonych sytuacjach klinicznych:10

    • Nalokson nie powinien być podawany przy braku klinicznie istotnej depresji oddechowej lub krążeniowej
    • Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów uzależnionych fizycznie od morfiny, gdyż gwałtowne odwrócenie działania opioidu może wywołać ostry zespół odstawienia

    Skuteczne leczenie przedawkowania MST Continus wymaga szybkiej diagnozy, natychmiastowego wdrożenia odpowiednich środków podtrzymujących funkcje życiowe oraz właściwego zastosowania specyficznego antidotum – naloksonu, przy uwzględnieniu wszystkich przeciwwskazań i środków ostrożności.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl