Przedawkowanie
Metocard ZK 95 mg

Przedawkowanie metoprololu w formie preparatu Metocard ZK (tabletki o przedłużonym uwalnianiu metoprololu bursztynianu) prowadzi do ciężkich powikłań kardiologicznych i oddechowych, wynikających z nadmiernej blokady receptorów beta-adrenergicznych. Objawy pojawiają się w ciągu 20 minut do 2 godzin od przyjęcia leku i obejmują ciężkie niedociśnienie tętnicze, bradykardię zatokową (<40/min), blok przedsionkowo-komorowy, niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, zatrzymanie akcji serca, skurcz oskrzeli, utratę przytomności, nudności, wymioty oraz sinicę. Interakcje z alkoholem i innymi lekami (np. hipotensyjnymi, chinidyną, barbituranami) mogą nasilać toksyczność metoprololu. Patofizjologia opiera się na nadmiernej blokadzie receptorów beta1 i beta2, prowadzącej do zmniejszenia kurczliwości mięśnia sercowego, zaburzeń przewodzenia oraz skurczu oskrzeli.

Przedawkowanie leku Metocard ZK

Przedawkowanie metoprololu zawartego w preparacie Metocard ZK (tabletki o przedłużonym uwalnianiu zawierające metoprololu bursztynian) może prowadzić do szeregu poważnych powikłań klinicznych, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Kluczowe jest zrozumienie patofizjologii, objawów oraz właściwego postępowania terapeutycznego w przypadku przedawkowania tego leku beta-adrenolitycznego.1

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie Metocard ZK może manifestować się różnorodnymi objawami klinicznymi, wynikającymi z nadmiernej blokady receptorów beta. Pierwsze objawy przedawkowania pojawiają się stosunkowo szybko, w czasie od 20 minut do 2 godzin od przyjęcia leku, co wymaga szybkiej diagnostyki i interwencji.2

Należy zaznaczyć, że objawy przedawkowania mogą ulegać wyraźnemu zaostrzeniu w przypadku jednoczesnego spożycia alkoholu lub zażycia innych leków, takich jak preparaty hipotensyjne, chinidyna czy barbiturany, co może prowadzić do interakcji farmakodynamicznych i nasilenia działania metoprololu.3

Objaw przedawkowania Opis kliniczny Mechanizm patofizjologiczny
Ciężkie niedociśnienie Znaczny spadek ciśnienia tętniczego, mogący prowadzić do wstrząsu Nadmierna blokada receptorów beta, zmniejszenie kurczliwości mięśnia sercowego i rzutu serca
Znaczne zwolnienie rytmu zatokowego Bradykardia zatokowa, zwykle poniżej 40 uderzeń na minutę Blokada receptorów beta w węźle zatokowo-przedsionkowym
Blok przedsionkowo-komorowy Zaburzenia przewodzenia w węźle przedsionkowo-komorowym Nadmierne hamowanie przewodzenia w węźle AV
Niewydolność serca Objawy zastoju w krążeniu płucnym i systemowym Zmniejszenie kurczliwości mięśnia sercowego
Wstrząs kardiogenny Stan zagrożenia życia z hipoperfuzją narządową Drastyczne zmniejszenie rzutu serca i ciśnienia tętniczego
Zatrzymanie akcji serca Ustanie efektywnej czynności mechanicznej serca Krytyczna bradykardia lub asystolia
Skurcz oskrzeli Duszność, świsty, zwiększony opór dróg oddechowych Blokada receptorów beta2 w drogach oddechowych
Utrata przytomności Zaburzenia świadomości do śpiączki włącznie Hipoperfuzja mózgowa w wyniku niewydolności krążenia
Nudności i wymioty Objawy ze strony przewodu pokarmowego Działanie ośrodkowe leku i/lub hipoperfuzja narządowa
Sinica Sine zabarwienie skóry i błon śluzowych Niedotlenienie tkanek w wyniku niewydolności krążeniowo-oddechowej

Postępowanie w przedawkowaniu

Leczenie przedawkowania metoprololu wymaga kompleksowego podejścia i może różnić się w zależności od ciężkości objawów oraz stanu klinicznego pacjenta. Poniżej przedstawiono kluczowe elementy postępowania terapeutycznego:4

Dekontaminacja przewodu pokarmowego

W pierwszym etapie leczenia należy rozważyć zastosowanie węgla leczniczego, który wiąże lek w świetle przewodu pokarmowego, zmniejszając jego wchłanianie. W wybranych przypadkach, zwłaszcza gdy od momentu zażycia leku upłynął krótki czas, można przeprowadzić płukanie żołądka.5

Leczenie objawów sercowo-naczyniowych

W przypadku ciężkiego niedociśnienia, bradykardii lub ryzyka niewydolności serca, niezbędne jest zastosowanie leków o działaniu beta1-adrenomimetycznym. Zaleca się podawanie selektywnego beta1-adrenomimetyku (np. prenalterolu) dożylnie w odstępach 2-5 minut lub w postaci stałego wlewu kroplowego, kontynuując do uzyskania pożądanego efektu hemodynamicznego.6

Jeżeli selektywny beta1-adrenomimetyk nie jest dostępny, alternatywnie można zastosować dopaminę. W celu zniesienia blokady nerwu błędnego można podać atropiny siarczan w dawce 0,5-2,0 mg dożylnie.7

W przypadku braku odpowiedzi na powyższe leczenie, należy rozważyć zastosowanie innych leków sympatykomimetycznych, takich jak dobutamina lub noradrenalina.8

Istotną opcją terapeutyczną jest również glukagon, który można podać w dawce 1-10 mg. W przypadkach ciężkiej bradykardii opornej na leczenie farmakologiczne może być konieczne zastosowanie czasowej stymulacji serca.9

Leczenie skurczu oskrzeli

W celu przeciwdziałania skurczowi oskrzeli, który może wystąpić w wyniku blokady receptorów beta2 w drogach oddechowych, zaleca się dożylne podanie leku o działaniu beta2-adrenomimetycznym.10

Uwagi dotyczące dawkowania leków w przedawkowaniu

Należy zwrócić szczególną uwagę na fakt, że dawki leków stosowane w leczeniu przedawkowania beta-adrenolityków są znacząco wyższe od standardowych dawek terapeutycznych. Wynika to z konieczności przełamania blokady receptorów beta wywołanej przez duże stężenie metoprololu.11

Leczenie przedawkowania Metocard ZK powinno odbywać się w warunkach intensywnego nadzoru medycznego, z możliwością ciągłego monitorowania parametrów hemodynamicznych i oddechowych pacjenta. Ze względu na możliwość wystąpienia opóźnionych objawów toksycznych, szczególnie przy tabletkach o przedłużonym uwalnianiu, pacjent powinien pozostawać pod obserwacją przez co najmniej 24 godziny.12

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl