Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Finospir

Na podstawie dostępnych badań przedklinicznych z wykorzystaniem spironolaktonu zawartego w produkcie leczniczym Finospir, możliwe jest określenie profilu bezpieczeństwa tej substancji w aspektach: wpływu na rozród, działania mutagennego oraz potencjału kancerogennego. Dane te stanowią istotny element oceny bezpieczeństwa spironolaktonu przed jego zastosowaniem klinicznym.¹

Przenikanie przez bariery biologiczne

Badania przedkliniczne wykazały, że spironolakton oraz jego metabolity mają zdolność przenikania przez barierę łożyskową, co ma znaczenie w kontekście potencjalnego stosowania leku u kobiet w ciąży.²

Wpływ na rozród i płodność

Przeprowadzone badania na modelach zwierzęcych dostarczyły istotnych informacji dotyczących wpływu spironolaktonu na funkcje rozrodcze. Podawanie samicom szczurów spironolaktonu w dawce 40 mg podczas ciąży skutkowało nabywaniem cech żeńskich przez potomstwo płci męskiej.³

W kompleksowym badaniu reprodukcyjnym obejmującym trzy mioty, gdzie samice szczurów otrzymywały spironolakton w dawkach 15 i 50 mg/kg/dobę, nie stwierdzono negatywnego wpływu na zdolność do kopulacji oraz płodność. Zaobserwowano jednak niewielki wzrost częstości urodzeń martwych płodów przy zastosowaniu wyższej dawki 50 mg/kg/dobę.⁴

Wpływ na cykl menstruacyjny i owulację

Dootrzewnowe podawanie spironolaktonu samicom szczurów w dawce 100 mg/kg/dobę przez 7 dni wykazało istotny wpływ na cykl menstruacyjny. Zaobserwowano jego wydłużenie poprzez przedłużenie okresu międzyrujowego podczas terapii oraz wywołanie ciągłego okresu międzyrujowego w dwutygodniowym okresie obserwacji po zakończeniu leczenia. Efekt ten związany był z:

• Opóźnionym rozwojem pęcherzyka jajnikowego – zaburzenie prawidłowego dojrzewania komórek jajowych
• Obniżonym stężeniem krążących estrogenów – co negatywnie wpływało na zdolność do kopulacji, płodność oraz plenność

⁵

Podobne efekty zaobserwowano u samic myszy, którym podawano spironolakton dootrzewnowo w dawce 100 mg/kg/dobę podczas dwutygodniowego okresu kohabitacji z nieleczonymi samcami. Wykazano:

• Zmniejszenie liczby kopulujących myszy, u których doszło do poczęcia (wskutek zahamowania owulacji)
• Redukcję liczby zaimplantowanych embrionów u samic, które zaszły w ciążę (z powodu zahamowania implantacji)
• Przy zwiększonej dawce do 200 mg/kg/dobę dodatkowo odnotowano wydłużenie okresu latencji kopulacji

⁶

Genotoksyczność i mutagenność

Wyniki badań dotyczących genotoksyczności i mutagenności spironolaktonu nie wykazały jednoznacznych rezultatów. W testach mutagenności in vitro na komórkach ssaków zaobserwowano:

⁷

Potencjał kancerogenny

Badania przedkliniczne wykazały, że długotrwałe podawanie spironolaktonu w dużych dawkach może prowadzić do powstawania nowotworów u szczurów. Należy jednak zaznaczyć, że znaczenie tych obserwacji w kontekście zastosowania klinicznego u ludzi pozostaje niejasne i wymaga dalszych badań.⁸