Właściwości farmakokinetyczne
Dorin 0,03 mg + 2 mg
Produkt leczniczy Dorin zawiera etynyloestradiol (0,03 mg) oraz dienogest (2 mg) w formie tabletek powlekanych, charakteryzujących się odmiennymi właściwościami farmakokinetycznymi. Etynyloestradiol wykazuje szybkie i całkowite wchłanianie z maksymalnym stężeniem około 67 pg/ml osiąganym w 1,5-4 godziny po podaniu, z biodostępnością około 44% z powodu intensywnego metabolizmu pierwszego przejścia. Wiąże się niespecyficznie z albuminami (98%) i zwiększa stężenie SHBG. Jego objętość dystrybucji wynosi 2,8-8,6 l/kg, a metabolizm odbywa się głównie przez aromatyczną hydroksylację. Okres półtrwania jest dwufazowy: około 1 godziny i 10-20 godzin, a klirens mieści się w zakresie 2,3-7 ml/min/kg. Eliminacja metabolitów następuje z moczem i żółcią w stosunku 4:6, a stan stacjonarny osiągany jest w drugiej połowie cyklu leczenia z około dwukrotną kumulacją stężenia w surowicy.
- Właściwości farmakokinetyczne leku Dorin (0,03 mg etynyloestradiolu + 2 mg dienogestu)
- Właściwości farmakokinetyczne etynyloestradiolu
- Wchłanianie
- Dystrybucja
- Metabolizm
- Eliminacja
- Stan stacjonarny
- Właściwości farmakokinetyczne dienogestu
- Wchłanianie
- Dystrybucja
- Metabolizm
- Eliminacja
- Stan stacjonarny
- Porównanie parametrów farmakokinetycznych składników leku Dorin
Właściwości farmakokinetyczne leku Dorin (0,03 mg etynyloestradiolu + 2 mg dienogestu)
Produkt leczniczy Dorin zawiera dwie substancje czynne: etynyloestradiol (0,03 mg) oraz dienogest (2 mg) w postaci tabletek powlekanych. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę właściwości farmakokinetycznych obu składników aktywnych.1
Właściwości farmakokinetyczne etynyloestradiolu
Wchłanianie
Etynyloestradiol po podaniu doustnym charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem. Maksymalne stężenie tego związku w surowicy osiąga wartość około 67 pg/ml i pojawia się w czasie od 1,5 do 4 godzin po podaniu. Istotne jest, że etynyloestradiol podlega intensywnym procesom metabolicznym już na etapie wchłaniania oraz podczas pierwszego przejścia przez wątrobę, co skutkuje średnią dostępnością biologiczną na poziomie około 44%.2
Dystrybucja
W organizmie etynyloestradiol wiąże się w znacznym stopniu (około 98%) z albuminami surowicy, przy czym wiązanie to ma charakter niespecyficzny. Substancja ta powoduje również zwiększenie stężenia globuliny wiążącej hormony płciowe (SHBG, ang. Sex Hormone-Binding Globulin) w surowicy. Objętość dystrybucji etynyloestradiolu mieści się w zakresie od 2,8 do 8,6 l/kg.3
Metabolizm
Metabolizm etynyloestradiolu rozpoczyna się już przed wejściem do krążenia ogólnego, czego wyrazem jest proces sprzęgania zachodzący w błonie śluzowej jelita cienkiego oraz w wątrobie. Głównym szlakiem przemiany tej substancji jest aromatyczna hydroksylacja, w wyniku której powstają różnorodne metabolity hydroksylowane i metylowane. Metabolity te można wykryć w surowicy zarówno jako wolne związki, jak i w postaci sprzężonej z glukuronianami lub siarczanami. Klirens etynyloestradiolu zawiera się w przedziale od 2,3 do 7 ml/min/kg.4
Eliminacja
Profil eliminacji etynyloestradiolu z surowicy charakteryzuje się dwufazowym spadkiem stężenia. Okresy półtrwania dla tych faz wynoszą odpowiednio około 1 godziny dla fazy pierwszej oraz 10-20 godzin dla fazy drugiej. Substancja ta nie jest wydalana w postaci niezmienionej, a jej metabolity są usuwane z organizmu zarówno z moczem, jak i z żółcią w proporcji 4:6. Okres półtrwania w fazie eliminacji metabolitów wynosi około 1 doby.5
Stan stacjonarny
Stan stacjonarny dla etynyloestradiolu ustala się w drugiej połowie cyklu przyjmowania leku. W tym czasie stężenie substancji w surowicy jest około dwukrotnie wyższe w porównaniu ze stężeniem osiąganym po pojedynczej dawce.6
Właściwości farmakokinetyczne dienogestu
Wchłanianie
Dienogest podany doustnie podlega szybkiemu i praktycznie całkowitemu wchłanianiu z przewodu pokarmowego. Po jednorazowym podaniu tabletki produktu Dorin, maksymalne stężenie dienogestu w surowicy występuje po około 2,5 godziny i osiąga wartość 51 ng/ml. Bezwzględna dostępność biologiczna dienogestu stosowanego łącznie z etynyloestradiolem jest wysoka i wynosi około 96%.7
Dystrybucja
W organizmie dienogest wiąże się z albuminami surowicy, natomiast nie wykazuje powinowactwa do globuliny wiążącej hormony płciowe (SHBG) ani do globuliny wiążącej kortykosteroidy (CBG). Około 10% całkowitego stężenia substancji czynnej występuje w surowicy w postaci wolnej, niezwiązanej z białkami, podczas gdy 90% dienogestu wiąże się niespecyficznie z albuminami. Co istotne, zwiększenie stężenia SHBG wywołane przez etynyloestradiol nie wpływa na stopień wiązania dienogestu z białkami osocza. Pozorna objętość dystrybucji dla dienogestu zawiera się w przedziale od 37 do 45 l.8
Metabolizm
Dienogest podlega głównie procesom hydroksylacji oraz sprzęgania, w wyniku których powstają metabolity praktycznie nieaktywne z endokrynologicznego punktu widzenia. Charakterystyczną cechą metabolizmu dienogestu jest szybka eliminacja jego metabolitów z osocza, co powoduje, że w ludzkim osoczu nie stwierdza się obecności żadnych istotnych metabolitów oprócz niezmienionej formy związku. Klirens całkowity (Cl/F) dienogestu po jednorazowym podaniu wynosi 3,6 l/h.9
Eliminacja
Stężenie dienogestu w surowicy zmniejsza się z okresem półtrwania wynoszącym około 9 godzin. Tylko nieznaczne ilości dienogestu są wydalane przez nerki w postaci niezmienionej. Po doustnym przyjęciu 0,1 mg dienogestu na kilogram masy ciała stosunek wydalania z moczem do wydalania z kałem wynosi 3:2. W ciągu 6 dni organizm wydala około 86% przyjętej dawki, przy czym większość (42%) jest usuwana z moczem w ciągu pierwszych 24 godzin po podaniu.10
Stan stacjonarny
Na farmakokinetykę dienogestu nie wpływa stężenie globuliny wiążącej hormony płciowe (SHBG). Podczas regularnego, codziennego przyjmowania produktu leczniczego, stężenie dienogestu w surowicy zwiększa się 1,5-krotnie i osiąga stan stacjonarny po 4 dobach stosowania.11
Porównanie parametrów farmakokinetycznych składników leku Dorin
| Parametr farmakokinetyczny | Etynyloestradiol (0,03 mg) | Dienogest (2 mg) |
|---|---|---|
| Wchłanianie | Szybkie i całkowite | Szybkie i praktycznie całkowite |
| Biodostępność | Około 44% | Około 96% |
| Czas osiągnięcia stężenia maksymalnego | 1,5-4 godziny | Około 2,5 godziny |
| Stężenie maksymalne | Około 67 pg/ml | 51 ng/ml |
| Wiązanie z białkami | 98% (niespecyficznie z albuminami) | 90% (niespecyficznie z albuminami) |
| Wiązanie z SHBG | Zwiększa stężenie SHBG | Nie wiąże się z SHBG |
| Objętość dystrybucji | 2,8-8,6 l/kg | 37-45 l |
| Główny szlak metaboliczny | Aromatyczna hydroksylacja | Hydroksylacja i sprzęganie |
| Okres półtrwania | Dwufazowy: około 1 h i 10-20 h | Około 9 h |
| Klirens | 2,3-7 ml/min/kg | 3,6 l/h |
| Wydalanie | Mocz:żółć = 4:6, metabolity | Mocz:kał = 3:2, 86% w ciągu 6 dni |
| Osiągnięcie stanu stacjonarnego | W drugiej połowie cyklu leczenia | Po 4 dobach stosowania |
| Kumulacja w stanie stacjonarnym | Około 2-krotna | 1,5-krotna |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania