Dawkowanie i sposób podawania
Dipper-Mono 80 mg

Dipper-Mono (walsartan) w dawce 80 mg w postaci tabletek powlekanych jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz u pacjentów po świeżo przebytym zawale mięśnia sercowego. W nadciśnieniu początkowa dawka wynosi 80 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 160 mg, a maksymalnie do 320 mg, przy czym efekt hipotensyjny rozwija się stopniowo w ciągu 2-4 tygodni. Po zawale serca leczenie rozpoczyna się po 12 godzinach od incydentu, zaczynając od 20 mg dwa razy na dobę, stopniowo zwiększając do 160 mg dwa razy na dobę w ciągu 3 miesięcy. W niewydolności serca dawka początkowa to 40 mg dwa razy na dobę, z możliwością zwiększenia do 160 mg dwa razy na dobę, maksymalnie do 320 mg na dobę w dawkach podzielonych. Walsartan może być łączony z innymi lekami, jednak nie zaleca się stosowania jednocześnie z inhibitorami ACE oraz aliskirenem, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m²) i cukrzycą.

Dawkowanie i sposób podawania leku Dipper-Mono

Dipper-Mono (walsartan) w postaci tabletek powlekanych o mocy 80 mg stosowany jest w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz u pacjentów po świeżo przebytym zawale mięśnia sercowego. Dawkowanie leku różni się w zależności od wskazania klinicznego i powinno być dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta1.

Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym

W leczeniu nadciśnienia tętniczego zalecana dawka początkowa wynosi 80 mg raz na dobę. Należy poinformować pacjenta, że efekt przeciwnadciśnieniowy rozwija się stopniowo – pojawia się zazwyczaj w ciągu 2 tygodni od rozpoczęcia terapii, jednak pełne działanie leku uzyskuje się dopiero po 4 tygodniach stosowania. W przypadku niedostatecznej kontroli ciśnienia tętniczego dawkę można zwiększyć do 160 mg, a maksymalnie do 320 mg2.

Dipper-Mono może być łączony z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi. Dołączenie leku moczopędnego, takiego jak hydrochlorotiazyd, zapewnia dodatkowy efekt hipotensyjny3.

Dawkowanie po świeżo przebytym zawale mięśnia sercowego

U pacjentów po zawale mięśnia sercowego w stabilnym stanie klinicznym leczenie można rozpocząć już po 12 godzinach od incydentu. Schemat dawkowania przedstawia się następująco:

  • Dawka początkowa: 20 mg dwa razy na dobę
  • Stopniowe zwiększanie dawki przez kilka tygodni: 40 mg, 80 mg i do 160 mg, podawane dwa razy na dobę
  • Maksymalna dawka docelowa: 160 mg dwa razy na dobę

4

Zaleca się, aby dawka 80 mg dwa razy na dobę została osiągnięta w ciągu dwóch tygodni od rozpoczęcia leczenia, a dawka maksymalna (160 mg dwa razy na dobę) w ciągu trzech miesięcy, w zależności od tolerancji produktu przez pacjenta. W przypadku wystąpienia objawowego niedociśnienia tętniczego lub zaburzeń czynności nerek należy rozważyć redukcję dawki5.

Walsartan może być stosowany jednocześnie z innymi lekami po zawale serca, takimi jak leki trombolityczne, kwas acetylosalicylowy, beta-adrenolityki, statyny i leki moczopędne. Nie zaleca się jednakże łączenia go z inhibitorami ACE6.

Dawkowanie w niewydolności serca

W przypadku niewydolności serca zalecana dawka początkowa wynosi 40 mg dwa razy na dobę. Dawkowanie należy zwiększać stopniowo:

  • Zwiększanie dawki powinno odbywać się w odstępach co najmniej 2-tygodniowych
  • Kolejne dawki to 80 mg, a następnie 160 mg podawane dwa razy na dobę
  • Celem jest osiągnięcie najwyższej tolerowanej przez pacjenta dawki

7

Warto rozważyć zmniejszenie dawki jednocześnie stosowanych leków moczopędnych. Maksymalna dawka dobowa stosowana w badaniach klinicznych wynosiła 320 mg walsartanu w dawkach podzielonych8.

Lek można podawać razem z innymi lekami stosowanymi w leczeniu niewydolności serca, jednak nie zaleca się jednoczesnego stosowania walsartanu z inhibitorem ACE i lekiem beta-adrenolitycznym lub lekiem moczopędnym oszczędzającym potas9.

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku modyfikacja dawki nie jest konieczna10.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U dorosłych pacjentów z klirensem kreatyniny powyżej 10 ml/min dostosowanie dawki nie jest konieczne12.

Pacjenci z cukrzycą

U pacjentów z cukrzycą przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie walsartanu i aliskirenu13.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Stosowanie produktu Dipper-Mono jest przeciwwskazane u pacjentów z:

  • ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby
  • marskością żółciową
  • zastojem żółci

14

U pacjentów z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby bez zastoju żółci dawka walsartanu nie powinna przekraczać 80 mg15.

Szczegółowy schemat dawkowania leku Dipper-Mono

Wskazanie Dawka początkowa Schemat zwiększania dawki Dawka maksymalna Uwagi
Nadciśnienie tętnicze 80 mg raz na dobę Możliwe zwiększenie do 160 mg raz na dobę 320 mg raz na dobę Działanie przeciwnadciśnieniowe pojawia się w ciągu 2 tygodni, maksymalny efekt po 4 tygodniach
Stan po świeżo przebytym zawale mięśnia sercowego 20 mg dwa razy na dobę
  • 40 mg dwa razy na dobę
  • 80 mg dwa razy na dobę
  • 160 mg dwa razy na dobę
160 mg dwa razy na dobę
  • Terapię można rozpocząć po 12h od zawału (stan stabilny)
  • Osiągnięcie 80 mg 2x/dobę w ciągu 2 tygodni
  • Dawka maksymalna w ciągu 3 miesięcy
Niewydolność serca 40 mg dwa razy na dobę
  • 80 mg dwa razy na dobę
  • 160 mg dwa razy na dobę
320 mg/dobę w dawkach podzielonych
  • Zwiększanie dawki co najmniej co 2 tygodnie
  • Do najwyższej tolerowanej dawki
  • Rozważyć redukcję dawki diuretyków
Modyfikacje dawkowania w szczególnych grupach pacjentów
Pacjenci w podeszłym wieku Modyfikacja dawki nie jest konieczna
Zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny >10 ml/min) Modyfikacja dawki nie jest konieczna
Lekkie do umiarkowanych zaburzenia czynności wątroby (bez zastoju żółci) Dawka nie powinna przekraczać 80 mg
Ciężkie zaburzenia czynności wątroby, marskość żółciowa, zastój żółci Stosowanie przeciwwskazane

Monitorowanie leczenia i dostosowanie dawki

Podczas leczenia lekiem Dipper-Mono należy regularnie monitorować stan pacjenta. Szczególnie istotna jest:

  • Ocena czynności nerek u pacjentów po zawale mięśnia sercowego i z niewydolnością serca16
  • Obserwacja pod kątem objawowego niedociśnienia tętniczego, które może wymagać redukcji dawki17
  • W przypadku braku skuteczności w leczeniu nadciśnienia tętniczego, rozważenie zwiększenia dawki lub dodania innego leku przeciwnadciśnieniowego18

Należy pamiętać, że tabletki Dipper-Mono posiadają linię podziału, która ułatwia tylko ich rozkruszenie w celu łatwiejszego połknięcia, a nie podział na równe dawki19.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl