Dawkowanie i sposób podawania
Dipper-Mono 80 mg
Dipper-Mono (walsartan) w dawce 80 mg w postaci tabletek powlekanych jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz u pacjentów po świeżo przebytym zawale mięśnia sercowego. W nadciśnieniu początkowa dawka wynosi 80 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 160 mg, a maksymalnie do 320 mg, przy czym efekt hipotensyjny rozwija się stopniowo w ciągu 2-4 tygodni. Po zawale serca leczenie rozpoczyna się po 12 godzinach od incydentu, zaczynając od 20 mg dwa razy na dobę, stopniowo zwiększając do 160 mg dwa razy na dobę w ciągu 3 miesięcy. W niewydolności serca dawka początkowa to 40 mg dwa razy na dobę, z możliwością zwiększenia do 160 mg dwa razy na dobę, maksymalnie do 320 mg na dobę w dawkach podzielonych. Walsartan może być łączony z innymi lekami, jednak nie zaleca się stosowania jednocześnie z inhibitorami ACE oraz aliskirenem, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m²) i cukrzycą.
- Dawkowanie i sposób podawania leku Dipper-Mono
- Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym
- Dawkowanie po świeżo przebytym zawale mięśnia sercowego
- Dawkowanie w niewydolności serca
- Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
- Pacjenci w podeszłym wieku
- Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
- Pacjenci z cukrzycą
- Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
- Szczegółowy schemat dawkowania leku Dipper-Mono
- Monitorowanie leczenia i dostosowanie dawki
Dawkowanie i sposób podawania leku Dipper-Mono
Dipper-Mono (walsartan) w postaci tabletek powlekanych o mocy 80 mg stosowany jest w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz u pacjentów po świeżo przebytym zawale mięśnia sercowego. Dawkowanie leku różni się w zależności od wskazania klinicznego i powinno być dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta1.
Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym
W leczeniu nadciśnienia tętniczego zalecana dawka początkowa wynosi 80 mg raz na dobę. Należy poinformować pacjenta, że efekt przeciwnadciśnieniowy rozwija się stopniowo – pojawia się zazwyczaj w ciągu 2 tygodni od rozpoczęcia terapii, jednak pełne działanie leku uzyskuje się dopiero po 4 tygodniach stosowania. W przypadku niedostatecznej kontroli ciśnienia tętniczego dawkę można zwiększyć do 160 mg, a maksymalnie do 320 mg2.
Dipper-Mono może być łączony z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi. Dołączenie leku moczopędnego, takiego jak hydrochlorotiazyd, zapewnia dodatkowy efekt hipotensyjny3.
Dawkowanie po świeżo przebytym zawale mięśnia sercowego
U pacjentów po zawale mięśnia sercowego w stabilnym stanie klinicznym leczenie można rozpocząć już po 12 godzinach od incydentu. Schemat dawkowania przedstawia się następująco:
- Dawka początkowa: 20 mg dwa razy na dobę
- Stopniowe zwiększanie dawki przez kilka tygodni: 40 mg, 80 mg i do 160 mg, podawane dwa razy na dobę
- Maksymalna dawka docelowa: 160 mg dwa razy na dobę
4
Zaleca się, aby dawka 80 mg dwa razy na dobę została osiągnięta w ciągu dwóch tygodni od rozpoczęcia leczenia, a dawka maksymalna (160 mg dwa razy na dobę) w ciągu trzech miesięcy, w zależności od tolerancji produktu przez pacjenta. W przypadku wystąpienia objawowego niedociśnienia tętniczego lub zaburzeń czynności nerek należy rozważyć redukcję dawki5.
Walsartan może być stosowany jednocześnie z innymi lekami po zawale serca, takimi jak leki trombolityczne, kwas acetylosalicylowy, beta-adrenolityki, statyny i leki moczopędne. Nie zaleca się jednakże łączenia go z inhibitorami ACE6.
Dawkowanie w niewydolności serca
W przypadku niewydolności serca zalecana dawka początkowa wynosi 40 mg dwa razy na dobę. Dawkowanie należy zwiększać stopniowo:
- Zwiększanie dawki powinno odbywać się w odstępach co najmniej 2-tygodniowych
- Kolejne dawki to 80 mg, a następnie 160 mg podawane dwa razy na dobę
- Celem jest osiągnięcie najwyższej tolerowanej przez pacjenta dawki
7
Warto rozważyć zmniejszenie dawki jednocześnie stosowanych leków moczopędnych. Maksymalna dawka dobowa stosowana w badaniach klinicznych wynosiła 320 mg walsartanu w dawkach podzielonych8.
Lek można podawać razem z innymi lekami stosowanymi w leczeniu niewydolności serca, jednak nie zaleca się jednoczesnego stosowania walsartanu z inhibitorem ACE i lekiem beta-adrenolitycznym lub lekiem moczopędnym oszczędzającym potas9.
Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
Pacjenci w podeszłym wieku
U pacjentów w podeszłym wieku modyfikacja dawki nie jest konieczna10.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
U dorosłych pacjentów z klirensem kreatyniny powyżej 10 ml/min dostosowanie dawki nie jest konieczne12.
Pacjenci z cukrzycą
U pacjentów z cukrzycą przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie walsartanu i aliskirenu13.
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
Stosowanie produktu Dipper-Mono jest przeciwwskazane u pacjentów z:
- ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby
- marskością żółciową
- zastojem żółci
14
U pacjentów z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby bez zastoju żółci dawka walsartanu nie powinna przekraczać 80 mg15.
Szczegółowy schemat dawkowania leku Dipper-Mono
| Wskazanie | Dawka początkowa | Schemat zwiększania dawki | Dawka maksymalna | Uwagi |
|---|---|---|---|---|
| Nadciśnienie tętnicze | 80 mg raz na dobę | Możliwe zwiększenie do 160 mg raz na dobę | 320 mg raz na dobę | Działanie przeciwnadciśnieniowe pojawia się w ciągu 2 tygodni, maksymalny efekt po 4 tygodniach |
| Stan po świeżo przebytym zawale mięśnia sercowego | 20 mg dwa razy na dobę |
|
160 mg dwa razy na dobę |
|
| Niewydolność serca | 40 mg dwa razy na dobę |
|
320 mg/dobę w dawkach podzielonych |
|
| Modyfikacje dawkowania w szczególnych grupach pacjentów | ||||
| Pacjenci w podeszłym wieku | Modyfikacja dawki nie jest konieczna | |||
| Zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny >10 ml/min) | Modyfikacja dawki nie jest konieczna | |||
| Lekkie do umiarkowanych zaburzenia czynności wątroby (bez zastoju żółci) | Dawka nie powinna przekraczać 80 mg | |||
| Ciężkie zaburzenia czynności wątroby, marskość żółciowa, zastój żółci | Stosowanie przeciwwskazane | |||
Monitorowanie leczenia i dostosowanie dawki
Podczas leczenia lekiem Dipper-Mono należy regularnie monitorować stan pacjenta. Szczególnie istotna jest:
- Ocena czynności nerek u pacjentów po zawale mięśnia sercowego i z niewydolnością serca16
- Obserwacja pod kątem objawowego niedociśnienia tętniczego, które może wymagać redukcji dawki17
- W przypadku braku skuteczności w leczeniu nadciśnienia tętniczego, rozważenie zwiększenia dawki lub dodania innego leku przeciwnadciśnieniowego18
Należy pamiętać, że tabletki Dipper-Mono posiadają linię podziału, która ułatwia tylko ich rozkruszenie w celu łatwiejszego połknięcia, a nie podział na równe dawki19.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania – Dipper
- Działania niepożądane – Dipper
- Interakcje leku – Dipper
- Profil bezpieczeństwa leku – Dipper
- Przeciwwskazania – Dipper
- Przedawkowanie – Dipper
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dipper
- Skład i postać leku – Dipper
- Specjalne ostrzeżenia – Dipper
- Właściwości farmakodynamiczne – Dipper
- Właściwości farmakokinetyczne – Dipper
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dipper
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Dipper
- Wskazania do stosowania – Dipper