Interakcje leku
Dagrafors 10 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Dapagliflozyna, substancja czynna zawarta w produkcie leczniczym Dagrafors, może wchodzić w interakcje z różnymi grupami leków. Interakcje te można podzielić na farmakodynamiczne i farmakokinetyczne. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę możliwych interakcji, które należy wziąć pod uwagę podczas terapii pacjentów z użyciem dapagliflozyny.¹

Interakcje farmakodynamiczne

Leki moczopędne – dapagliflozyna może nasilać działanie moczopędne tiazydów i diuretyków pętlowych, co w konsekwencji może zwiększać ryzyko występowania odwodnienia i hipotensji u pacjentów. Ta interakcja wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z predyspozycją do zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej.²

Insulina i leki zwiększające wydzielanie insuliny – podczas jednoczesnego stosowania dapagliflozyny z insuliną lub lekami zwiększającymi wydzielanie insuliny (np. pochodne sulfonylomocznika) u pacjentów z cukrzycą typu 2 występuje zwiększone ryzyko hipoglikemii. W celu zminimalizowania tego ryzyka może być konieczna redukcja dawki insuliny lub leku zwiększającego jej wydzielanie.³

Interakcje farmakokinetyczne

Metabolizm dapagliflozyny zachodzi głównie poprzez sprzęganie z kwasem glukuronowym z udziałem UDP-glukuronosyltransferazy 1A9 (UGT1A9). Na podstawie badań in vitro wykazano, że dapagliflozyna nie hamuje ani nie indukuje enzymów cytochromu P450, w tym CYP1A2, CYP2A6, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6 i CYP3A4. Dzięki temu profilowi nie oczekuje się, aby dapagliflozyna zmieniała klirens metaboliczny jednocześnie stosowanych leków, które są metabolizowane przez wymienione enzymy.⁴

Wpływ innych leków na dapagliflozynę

Badania interakcji przeprowadzone na zdrowych ochotnikach z zastosowaniem pojedynczej dawki wykazały, że farmakokinetyka dapagliflozyny nie ulega istotnym zmianom pod wpływem jednocześnie podawanych leków takich jak metformina, pioglitazon, sitagliptyna, glimepiryd, wogliboza, hydrochlorotiazyd, bumetanid, walsartan czy symwastatyna.⁵

Jednoczesne stosowanie ryfampicyny (induktor wielu aktywnych transporterów i enzymów metabolizujących leki) z dapagliflozyną powoduje 22% zmniejszenie ekspozycji ogólnoustrojowej (AUC) dapagliflozyny, jednak bez klinicznie znaczącego wpływu na wydalanie glukozy z moczem w ciągu 24 godzin. W tym przypadku nie jest zalecana zmiana dawkowania. Również nie przewiduje się klinicznie istotnego wpływu innych induktorów, takich jak karbamazepina, fenytoina czy fenobarbital.⁶

Natomiast jednoczesne podawanie kwasu mefenamowego (inhibitor UGT1A9) z dapagliflozyną prowadzi do 55% zwiększenia ekspozycji ogólnoustrojowej dapagliflozyny, jednak bez klinicznie istotnego wpływu na dobowe wydalanie glukozy z moczem. Również w tym przypadku nie jest konieczna modyfikacja dawkowania.⁷

Wpływ dapagliflozyny na inne leki

Dapagliflozyna może zwiększać wydalanie litu przez nerki, co może prowadzić do zmniejszenia stężenia litu we krwi. U pacjentów przyjmujących lit podczas rozpoczynania terapii dapagliflozyną lub po modyfikacji dawki należy częściej monitorować stężenie litu w surowicy. Zaleca się skierowanie pacjenta do lekarza przepisującego lit w celu odpowiedniego monitorowania stężenia tego pierwiastka.⁸

Badania interakcji prowadzone wśród zdrowych ochotników z zastosowaniem pojedynczej dawki wykazały, że dapagliflozyna nie wpływa na farmakokinetykę leków takich jak metformina, pioglitazon, sitagliptyna, glimepiryd, hydrochlorotiazyd, bumetanid, walsartan, digoksyna (substrat P-gp) czy warfaryna (S-warfaryna, substrat CYP2C9). Nie zaobserwowano również wpływu na działanie przeciwzakrzepowe warfaryny, co zostało potwierdzone badaniem INR.⁹

Jednoczesne stosowanie dapagliflozyny w dawce 20 mg i symwastatyny (substrat CYP3A4) powoduje 19% zwiększenie AUC symwastatyny i 31% zwiększenie AUC aktywnej postaci symwastatyny (kwasu). Te zmiany nie są jednak uznawane za klinicznie istotne.¹⁰

Interakcje diagnostyczne

Wpływ na oznaczenie 1,5-anhydroglucitolu (1,5-AG): monitorowanie kontroli glikemii z wykorzystaniem oznaczenia 1,5-AG nie jest zalecane u pacjentów przyjmujących inhibitory SGLT2, takie jak dapagliflozyna, ponieważ wyniki tego testu nie są wiarygodne w ocenie kontroli glikemii w tej grupie pacjentów. Zaleca się stosowanie alternatywnych metod monitorowania kontroli glikemii.¹¹

Interakcje z alkoholem

Chociaż w charakterystyce produktu leczniczego Dagrafors nie ma bezpośrednich danych dotyczących interakcji dapagliflozyny z alkoholem, należy wziąć pod uwagę potencjalne interakcje oparte na mechanizmie działania leku i znanym wpływie alkoholu na organizm.

Alkohol może nasilać działanie hipoglikemizujące leków przeciwcukrzycowych, w tym dapagliflozyny, co zwiększa ryzyko wystąpienia hipoglikemii, szczególnie u pacjentów stosujących jednocześnie insulinę lub leki zwiększające wydzielanie insuliny. Ponadto, zarówno dapagliflozyna (przez swoje działanie diuretyczne), jak i alkohol mogą powodować odwodnienie, co w przypadku jednoczesnego stosowania może prowadzić do nasilenia tego efektu i zwiększać ryzyko hipotensji.

Spożywanie alkoholu może również maskować niektóre objawy hipoglikemii, co utrudnia jej rozpoznanie i odpowiednią reakcję pacjenta. Dodatkowo alkohol może zaburzać zdolność pacjenta do przestrzegania diety, co może wpływać na kontrolę glikemii.

Z tych powodów pacjentom stosującym dapagliflozynę zaleca się ostrożność przy spożywaniu alkoholu i, w miarę możliwości, jego unikanie.

Tabela interakcji leku Dagrafors

Specjalne uwagi dotyczące dzieci i młodzieży

Badania dotyczące interakcji przeprowadzane były wyłącznie na dorosłych pacjentach. Brak dostępnych danych dotyczących interakcji u dzieci i młodzieży, co należy uwzględnić podczas stosowania dapagliflozyny w tej grupie wiekowej.¹²